Томас Говард, Сафрон Уолден графы және саяхатшысы

Кіріспе

Ағылшын теңізшісі, саясаткер және сарай адамы (1561–1626)

Томас Ховард, 1-ші Саффолк графы (24 тамыз 1561 – 28 мамыр 1626), Эссекс округындағы Саффрон Уолден қауымындағы Аудли Энд Хаус және Вестминстерге жақын Суфолк Хаус иесі, Говард әулетінің мүшесі, Томас Ховардтың екінші ұлы, 4-ші Норфолк герцогы, оның екінші әйелі Маргарет Аудлиден, Аудли Эндтің 1-ші бароны Томас Аудлидің қызы және жалғыз мұрагері.

Ерте өмір және неке

Томас 1561 жылғы 24 тамызда Оудли-Эндте дүниеге келді. Ол Норфолк герцогының 4-ші Томас Ховардтың екінші әйелі Маргарет Оудлиден туған төрт баланың екіншісі болды. Оның үлкен әпкесі Элизабет Ховард бала кезінде қайтыс болды, ал кіші інілері Маргарет пен Уильям еді. Оның анасының ата-аналары Томас Оудли, 1-ші Уолден бароны және оның екінші әйелі Элизабет Грей болды. Әкесінің ата-аналары Генри Ховард, Суррей графы және оның әйелі Фрэнсис де Вер еді. Әкесінің жағынан Томастың ағасы Филипп Ховард болды, ол кейін Арундел графы атанды, сонымен қатар Томастың екінші туысы да еді (Филиптің анасы Мэри ФицАлан мен Маргарет Оудли бірінші туыстар болған). 1564 жылғы қаңтарда анасы қайтыс болғаннан кейін Томас Сафрон Уолден поместьесін және Оудли отбасының басқа да мүліктерін мұра етті. Томастың әкесі, протестанттық білім алған католик, 1569 жылы королева Елизаветаға қарсы қастандықтарға қатысқандығы үшін тұтқындалды, негізінен герцогтың Шотландия королевасы Мэриге үйлену ниетіне байланысты. 1570 жылғы тамызда босатылғанымен, бірнеше айдан кейін ол Елизаветаны құлату, Шотландияның Мэриін Англия тағына отырғызу және католицизмді қайта орнату мақсатындағы Ридольфи қастандығына қатысты. Ол 1571 жылғы қыркүйекте осы қастандыққа қатысқандығы анықталғаннан кейін қайтадан тұтқындалды. Норфолк 1572 жылғы маусымда, Уильям шамамен он бір жасқа толғанда, өлім жазасына кесілді. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Томас және оның бауырлары Филипп, Уильям және Маргарет ағасы Генри Ховардтың қамқорлығына берілді, ол олардың біліміне де қадағалау жасады. Осы уақыт ішінде Томас және оның бауырлары Оудли-Эндте ағасымен бірге тұрды. Әкесінің өлім жазасына кесілуіне байланысты оның әкесінің отбасы мүлкінің көп бөлігі тәркіленді, бірақ Томас, оның кіші інілері және үлкен жарты ағасы Филипп тәркіленген мүліктердің бір бөлігін қайтаруға қол жеткізді. Әкесі, өлім жазасын күтіп тұрған Тауэрде түрмеде отырғанда, Томасты өзінің әйелі Мэри Дэйкрге, Томас Дэйкрдің қызы, 4-ші барон Дэйкр және герцогтің үшінші әйелі Элизабет Лейборнға үйленуге кеңес берді. Ол солай істеді, бірақ Мэри 1578 жылғы сәуірде Уолденде баласыз қайтыс болды. 1582 жылы немесе одан бұрын Ховард қайтадан үйленді, оның екінші әйелі – 2-ші барон Ричтің ұлы Ричард Ричтің жесірі Кэтрин Найвет болды. Ол көрнекті сұлулыққа ие болды, сонымен қатар әкесі, Чарлтонның сэр Генри Найветтің үлкен қызы және мұрагері еді. Ол күйеуінен кейін 1633 жылы қайтыс болды.

Thomas was born at Audley End on 24 August 1561, the second of four children Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk, had by his second wife, Margaret Audley. His older sister was Elizabeth Howard, who died in infancy, and his younger siblings were Margaret and William. His maternal grandparents were Thomas Audley, 1st Baron Audley of Walden, and his second wife Elizabeth Grey. His paternal grandparents were Henry Howard, Earl of Surrey, and his wife Frances de Vere. On her father's side, Thomas had an older half brother, Philip Howard, who would later become Earl of Arundel who in turn was also a second cousin of Thomas (Philip's mother, Mary FitzAlan and Margaret Audley were first cousins). When his mother died in January 1564, Thomas inherited the manor of Saffron Walden and other Audley family properties. Thomas's father, a Roman Catholic with a Protestant education, was arrested in 1569 for being involved in intrigues against Queen Elizabeth, mainly due to the Duke's intention to marry Mary, Queen of Scots. Although he was released in August 1570, a few months later he became involved in the Ridolfi plot to overthrow Elizabeth, install Mary of Scots on the English throne and restore Catholicism, and was arrested again in September 1571 after it was discovered his participation in the plot. Norfolk was executed in June 1572, when William was almost eleven years old. After the death of his father, Thomas and his siblings Philip, William and Margaret were left in the care of their uncle Henry Howard, who also took charge of their education. During this time, Thomas and his siblings lived with their uncle at Audley End. Due to his father's execution, much of his paternal family's property was forfeit, although Thomas, his younger siblings, and his older half brother Philip were able to recover some of the forfeited estates. His father, while imprisoned in the Tower awaiting execution, urged Thomas to marry his stepsister Mary Dacre, the daughter of Thomas Dacre, 4th Baron Dacre and Elizabeth Leybourne, the duke's third wife. He did so; but Mary died, childless, in April 1578 at Walden. In or before 1582, Howard remarried, his second wife being Katherine Knyvet, widow of Richard Rich, son of Robert Rich, 2nd Baron Rich. A noted beauty, she was also the eldest daughter and heiress of her father, Sir Henry Knyvet of Charlton. She survived her husband, dying in 1633.

Теңіздегі жетістіктері

1584 жылдың желтоқсанында ол лорд Томас Говард ретінде тегі бойынша қайта орнатылды. 1591 жылы ол Америкадан келген испандық қазына флотын тоқтату үшін Азор аралдарына эскадрильямен жіберілді. Бірақ, бір флот оның келгеніне дейін Испанияға жетіп үлкерді, ал екіншісі қыркүйекке дейін аралдарға келмейтін болды. Ұзақ күтіліс салдарынан науқастарын жағаға түсіріп, кемелерін жөндеуге мәжбүр болған ол, Флорес аралына қарай жолға шығу үшін кемелерін қайтадан жүктеуге және дайындыққа үлкерді, сол кезде оның барлаушылары келіп жатқан флотты хабарлады. Оның қорқынышына орай, бұл қазына флоты емес, Ферролдан оның эскадрильясын жою үшін жіберілген қуатты испан әскері екені анықталды. Говардтың флотының барлығы, эскадрильяның вице-адмиралы сэр Ричард Гренвилл басқарған "Revenge" кемесінен басқа, қиындықпен құтыла алды. Флоттың қалған бөлігінен шалқап кеткен "Revenge" Кастилия эскадрильясын бұзып өтуге тырысты, бірақ ұзақ шайқастан кейін қарсыластарына жеңіліп, бағындыруға мәжбүр болды. Нәтижесінде "Revenge" жартылай қирап, Гренвилл қаза тапты. 1596 жылы Говард Кадиске қарсы жорықтың вице-адмиралы болды, онда испан флоты жеңіліп, қала басып алынды. Елизавета патшайымның құрметіне ие болған ол 1597 жылдың сәуір айында Гартер орденінің рыцары атанды, ал маусым айында Азор аралдарына жасалған сәтсіз жорыққа қатысты, оны ол өзі де қаржыландырған еді. Сэр Роберт Сесилдің досы болған ол 1602 жылдың соңында Лорд-камергер міндетін атқарды және 1603 жылдың қаңтарында өмірінің соңына таман Чартерхауста патшайымды күтіп алды. I Джеймс тұсында Говард патшаның құрметіне ие болды, 1603 жылдың 6 сәуірінде Лорд-камергер болып тағайындалды және 7 сәуірде құпия кеңесші атанды. Сол жылы 21 шілдеде 1603 жылы ол Саффолк графы атанды. Ол сондай-ақ Бат орденін беруге комиссар болып тағайындалды, ал 1604 жылдан 1618 жылға дейін граф маршалының комиссары қызметін атқарды. 1605 жылы ол Саффолк графтығының лорд-лейтенанты болып тағайындалды, бұған дейін бірнеше жыл бұрын Кембриджшир лорд-лейтенанты болған еді. 1619 жылдың 13 қарашасында олар барлық айып тармақтары бойынша кінәлі деп танылды. Оларға 30 000 фунт айыппұл салынды және патшаның қалауынша түрмеге қамауға үкім шығарылды. Он күннен кейін Саффолк пен оның әйелі босатылып, Бэкингемге олардың ісін қарауды сұрады. Суффолк Джеймстің мүлкін тартып алудан сақтану үшін заңдық амалдар жасап, оны ашуландырса да, Бэкингем өзінің бәсекелесіне оның билігі жойылғаннан кейін кешірімділік танытуға дайын болды. Бэкингем Саффолк үшін корольмен кездесуге мүмкіндік алды, содан кейін айыппұл 7 000 фунт стерлингтен басқа толығымен өтелді. 1623 жылы Саффолктің кіші ұлы Эдвард Бэкингемнің қызы Мэри Ботелерге үйленді. Суффолк қайтадан жоғары лауазымға көтерілмесе де, Лордтар палатасында белсенді болып, екі рет шіркеу істері жөніндегі комиссар болып қызмет етті. Ол 1626 жылдың 28 мамырында Чарлинг-Кроста қайтыс болды және 4 маусымда Сафрон-Уолденде жерленді.

In December 1584, he was restored in blood as Lord Thomas Howard. In 1591, he was sent with a squadron to the Azores which was to waylay the Spanish treasure fleets from America. However, one fleet reached Spain before his arrival, and the second would not arrive in the islands until September. Forced by the long delay to land his sick and repair his ships, he was barely able to re ballast and get to sea off Flores in time when his scouts reported an arriving fleet. To his horror, this proved to be, not the treasure fleet, but a powerful Spanish force dispatched from Ferrol to destroy his squadron. All of Howard's fleet escaped, by the barest of margins, except Revenge, commanded by the squadron's vice admiral, Sir Richard Grenville. Revenge, some distance from the remainder of the fleet, attempted to break through the Castilian Squadron and was forced to surrender after a long fight, in which Revenge was virtually destroyed and Grenville mortally wounded. In 1596, Howard served as vice admiral of the expedition against Cadiz, which defeated a Spanish fleet and captured the town. Favoured by Queen Elizabeth, he was installed as a Knight of the Garter in April 1597, and in June sailed with the unsuccessful expedition to the Azores, which he had partly funded.) A friend of Sir Robert Cecil, he became acting Lord Chamberlain at the close of 1602, and entertained the Queen at the Charterhouse, towards the end of her life in January 1603. Under James I, Howard immediately entered the King's favour, being appointed Lord Chamberlain on 6 April 1603 and a Privy Counsellor on 7 April. Later that year, on 21 July 1603, he was created Earl of Suffolk. He was also appointed a commissioner for creating Knights of the Bath, and from 1604 to 1618 a commissioner for the Earl Marshalcy. He was appointed Lord Lieutenant of Suffolk in 1605, having several years earlier been made Lord Lieutenant of Cambridgeshire. On 13 November 1619, they were found guilty on all counts. A fine of £30,000 was imposed, and they were sentenced to imprisonment at the King's pleasure. After ten days, Suffolk and his wife were released and appealed to Buckingham to intercede for them. Although Suffolk further irritated James by legal manoeuvres to avoid seizure of his property, Buckingham was willing to be magnanimous to his rival now that his power had been destroyed. Buckingham obtained for Suffolk an audience with the King, and the fine was subsequently remitted except for £7,000. In 1623, Suffolk's youngest son Edward married Buckingham's niece, Mary Boteler. While Suffolk never again rose to high office, he was active in the Lords and served twice as a commissioner of ecclesiastical causes. He died at Charing Cross on 28 May 1626 and was buried on 4 June at Saffron Walden.