Кіріспе
Британ армиясының 1633-2006 жылдар аралығындағы жаяу әскер полкі. Корольдік шотландтар (Корольдік полк), бұрын Корольдік жаяу әскер полкі деп аталған, 1633 жылы I Чарльз патшаның билігі тұсында құрылған Британ армиясының ең көне және ең жоғары дәрежелі жаяу әскер полкі болды. Полк 2006 жылға дейін үздіксіз өмір сүрді, содан кейін Корольдік Шотландия шекарашыларымен бірігіп, Корольдік шотланд шекарашыларын құрды. Бұл полк Корольдік таулы фюзилерлермен (Принцесса Маргареттің Глазго және Айршир полкі), Қара күзет, Таулы жаяу әскер (Сейфорт, Гордон және Камерон полктері) және Аргилл және Сатерленд таулы жаяу әскерімен бірігіп, Шотландия Корольдік полкін құрды.
The Royal Scots (The Royal Regiment), once known as the Royal Regiment of Foot, was the oldest and most senior infantry regiment of the line of the British Army, having been raised in 1633 during the reign of Charles I. The regiment existed continuously until 2006, when it amalgamated with the King's Own Scottish Borderers to become the Royal Scots Borderers, which merged with the Royal Highland Fusiliers (Princess Margaret's Own Glasgow and Ayrshire Regiment), the Black Watch, the Highlanders (Seaforth, Gordons and Camerons) and the Argyll and Sutherland Highlanders to form the Royal Regiment of Scotland.
17 ғасыр
1633 жылғы сәуірде сэр Джон Хепбернге Карл I француз армиясына 1618–1648 жылдардағы Отыз жылдық соғысқа 1200 шотландты жалдауға рұқсат берілді. Бөлімнің ядросы Хепберннің бұрынғы полкінен құралды, ол 1625 жылдан 1632 жылдың тамызына дейін шведтермен соғысқан, содан кейін Хепберн Густав Адольфпен дауласып қалған. Ол швед армиясындағы басқа шотланд бөлімдерін, сондай-ақ француз армиясындағыларды сіңіріп алды және 1635 жылға қарай шамамен 8000 адамды құрады. Сэр Джон 1636 жылы қаза тауып, оның орнын ағасы Джордж, ал 1637 жылы қайтыс болғаннан кейін Лорд Джеймс Дуглас иеленді. Сол кездегі әдетке сәйкес, бөлім «Дуглас полкі» деп аталды. Джеймс 1645 жылы Дуай маңындағы шайқаста қаза тауып, оның орнына үлкен ағасы Арчибальд Дуглас, Ангс графы келді, ол Шотландияда қалды және полкпен байланысы азая түсті, тек жалдамалы әскерлерді жеткізіп тұрды. 1653 жылы ол полковниктік шенін кіші туған інісі Джордж Дугласқа, кейіннен Думбартон графына берді. 1660 жылы Карл II патша таққа қайта отырды; 1661 жылғы қаңтарда Дуглас полкі Веннердің көтерілісіне жауап ретінде Англияға жіберілді, бұл Бесінші монархистер жасаған төңкеріс әрекеті еді. Көтеріліс тез басылды және полк Францияға қайтып оралды, себебі жаңадан сайланған Кавалер Парламенті Жаңа үлгідегі армияны таратып жіберді, бірақ оның орнын толтыруға қаржы бөлмеді. 1664–1667 жылдардағы екінші ағылшын-голландия соғысы кезінде Чатэм портында орналасқан кезеңді есептемегенде, ол 1679 жылға дейін Францияда қалды. Күнделік жазатын Пеппс Джордж Дугласпен Рочестерде кездесіп, «Көшеде солдаттардың алдынан барабандардың ырғағымен шотланд маршын естідім, бұл өте ерекше» деп жазды. 1667 жылы полк Медуэйге жасалған шабуылдан кейін тонаумен айыпталды және Францияға қайтуға бұйырылды; көлікті күтіп тұрған кезде 1500 сарбаздан 700-ден астамы дезертирлік жасады. 1672–1674 жылдардағы үшінші ағылшын-голландия соғысында Дуглас полкі Монмут герцогының басшылығымен француз армиясымен бірге соғысқан британдық бригаданың құрамында болды. Ол Франко-голландия соғысы кезінде Рейнландта қызмет етті, тіпті 1674 жылғы ақпанда ағылшын-голландия соғысы аяқталғаннан кейін де. Джордж Дуглас Думбартон графы болғаннан кейін 1675 жылы полк «Думбартон полкі» деп аталды. 1678 жылғы Нимгеген шарты Франциядан барлық шотланд және ағылшын бөлімдерін қайтаруды талап етті; тәжірибелі әскерлерді жоғалтуды қаламай, бұл процесті қиын етуге тырысты. Думбартон полкі Оңтүстік Франциядағы Дофинеге жіберілді, содан кейін таратылды және оның сарбаздарына 30 күн саяхаттауға тыйым салынды; көптеген сарбаздар Францияда қалуды жөн көрді, ал Англияға келгендер ақшасыз және мүлкісіз болды. Полк ағылшын әскери тізімінде 1679–1681 жылдардағы Шығарылым дағдарысы кезінде «Бірінші жаяу әскер» немесе «Корольдік шотландтықтар» деп тіркелді. Оның жиырма бір ротасының төртеуі 1680 жылғы сәуірде Танжер гарнизонына, ал қыркүйекте тағы он екі рота қосылды. 1908 жылы «Танжер» үшін шайқас құрметі берілді, бірақ колония мен оның гарнизоны 1684 жылы эвакуацияланды. Полк командирі сэр Джеймс Халкетт 1680 жылғы соғыс күнделігін жазды, ол сақталған алғашқы мысалдардың бірі болып саналады. Қайтып келгеннен кейін, 1684 жылғы маусымда бөлім «Ең Көкем патшаның жаяу әскер полкі» деп аталды. 1685 жылы корольдік таққа Джеймс II отырғаннан кейін, полк Седжмур шайқасында шайқасты, бұл маусымдағы Монмут көтерілісін аяқтады. 1686 жылғы наурызда екінші батальон құрылып, Шотландияға жіберілді. 1688 жылғы қарашадағы Даңқты революция кезінде Джеймске адал болған жалғыз бөлімше осы полк болды; Думбартон онымен бірге эмиграцияға кетті, ал Уильямның қолбасшыларының бірі Фредерик Шомберг полковник болып тағайындалды. Ипсвичтен Фландрияға тасымалдауды күтіп тұрған кезде, 1689 жылғы 15 наурызда полк көтеріліс жасады, себебі сарбаздарға жалақы төленбеді және шетелдік командирге наразылық білдірді. Алайда көтерілісшілерге мейірімділік көрсетілді және олар көшіп кетуге келісті. 1688–1697 жылдардағы Тоғыз жылдық соғыс басталған кезде, лейтенант-полковник сэр Роберт Дуглас 1689 жылы Уолкорт шайқасында бірінші батальонға қолбасшылық етті. Шомберг Ирландияда қаза тапқаннан кейін, 1690 жылғы шілдеде полковник болып тағайындалды. Екінші батальон 1690 жылы Шотландиядан келді және екі батальон да 1692 жылы Стенкерк шайқасында шайқасты, онда сэр Роберт қаза тапты. Содан кейін олар 1693 жылы Ланден шайқасында және Намур қамалында шайқасты. 1697 жылы Рисвик шарты соғысты аяқтады және полк Ирландияға жіберілді.
Соғыс аралығы (1919-1939 жж.)
Полк қарулы келісімнен кейін күрт қысқарды; 1919 жылы 3-ші батальон таратылды, сондай-ақ барлық дерлік аумақтық батальондар таратылды (бірден-бір ерекшелік – 2/10-шы, ол 1920 жылдың ақпанында таратылды). 1919 жылдың қыркүйегінде 1-ші батальон қайтадан империялық қызметке аттанды, Рангунда гарнизондық міндеттерді атқарып, 1920 жылдың тамызында 2-ші батальон кейіннен ағылшын-ирланд соғысына айналатын қызмет үшін Ирландияға жіберілді; олар 1922 жылдың қаңтарына дейін онда қалды. 1921 жылы сақталмаған үш батальон полк құрылымынан тыс қолдау бөлімдеріне айналдырылды. 4/5-ші батальон кейін, 1938 жылы Корольдік инженерлерге берілді және әуе шабуылына қарсы ролге өзгертілді, 4/5-ші батальон, Корольдік шотландтар (Корольдік полк) (52-ші Жарық сәуле полкі) атанды. Кейіннен 1940 жылдың тамызында 52-ші (Каралеваның Эдинбург, Корольдік шотландтар) Жарық сәуле полкі, Корольдік артиллерияға ауыстырылды. 1-ші батальон 1922 жылы Рангундан Секундерабадқа, содан кейін 1925 жылы Аденге көшірілді. Олар 1926 жылы Ұлыбританияға оралып, Глазгодағы Мэрихиллде орналасты, онда жалпы ереуілде міндеттерді атқарды. Кардуэлл жүйесі бойынша, бір батальонның үйде қалуы, ал екіншісінің шетелде қызмет етуі қалыпты жағдай болды. Сәйкесінше, 1926 жылдың қаңтарында 2-ші батальон Мысырға, содан кейін 1928 жылы Қытайға көшті. 1930 жылы олар Кветтаға, 1934 жылы Лахорға, ал 1938 жылдың қаңтарында Гонконгқа көшіп барды. Осы уақытта 1-ші батальон 1936–1939 жылдардағы Палестинадағы араб көтерілісінде қызмет ету үшін жөнелтілді, онда ол 1939 жылдың қаңтарына дейін, 2-ші жаяу әскер дивизиясының 4-ші жаяу әскер бригадасының құрамында болды, ал екіншісі 1939 жылдың 2 тамызында 8-ші батальонның дубликатын құрды.
Екінші дүниежүзілік соғыс (19391945)
1939 жылғы 3 қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 1-ші батальон, Корольдік шотландтар 4-ші жаяу әскер бригадасының құрамында, 1-ші шекаралық полк және 2-ші Корольдік Норфолк полкімен бірге Альдершотта орналасқан еді. Қыркүйекте Лецельге, ал 1940 жылғы мамырда Франция шайқасы барысында Бельгияға көшті. BEF Германия армиясының шабуылына ұшырап, жағалауға қарай шегінді; батальон 25 мамырда Бетун қаласының жанындағы Ле-Парадиске жақын жерге фланкті қорғау үшін орналастырылды. Қарулы шабуылдардан ауыр зардап шеккеннен кейін батальон 27 мамыр күні түстен кейін шайқасты тоқтатты. Іргелес 2-ші батальон, Корольдік Норфолк полкінің шамамен жүз адамы тұтқынға алынып, кейіннен оларды ұстағандардың қолынан "Ле-Парадис" қырғынында қаза тапты. Жақындағы зерттеулерге сәйкес, шамамен жиырма Корольдік шотландтың да осындай тағдырға ұшырағаны анықталды. Батальонның қалдықтары маусым айында Брэдфордта қайта құрылды. Екі Аумақтық армия бөлімі – 7-ші/9-шы (7-ші және 9-шы батальондардың біріктірілген құрамы) және 8-ші батальондар қыркүйекте Шотландияда жұмылдырылды. 7-ші/9-шы батальон 155-ші жаяу әскер бригадасымен бірге Францияға қысқа мерзімге орналасты, 4-ші және 5-ші Корольдік Шотландия шекарашыларымен бірге 52-ші (Төменгі жерлер) жаяу әскер дивизиясының құрамында француз үкіметі құлағанға дейін, бірақ тез қайтарылды. 1941 жылдың көп бөлігінде полк белсенді қызметтен тыс болды, ал Қиыр Шығыстағы жағдайға байланысты алаңдаушылықтар артып, Гонконгта орналасқан 2-ші батальон колонияның айналасында қорғаныс позицияларын нығайтты. 8 желтоқсанда Гонконг шайқасы Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін бірнеше сағаттан соң басталды. Қатал шайқас салдарынан гарнизон Рождество күні қарсы тарапқа берілді. Жаңа құрылған 12-ші батальон 1942 жылғы мамырда таратылып, 7-ші/9-шы батальонның 2-ші желілік дубликаты ретінде қайта құрылды. Олар Ұлыбританияда 44-ші (Төменгі жерлер) жаяу әскер бригадасының құрамында, 6-шы Корольдік шотландтық фузилерлері және 6-шы Корольдік Шотландия шекарашыларымен бірге қызмет етті. Бригада кампанияда үлкен беделге ие болған 15-ші (Шотландия) жаяу әскер дивизиясының бөлігі болды, ал бұл дивизияның өзі 1-ші желілік 52-ші дивизияның 2-ші желілік дубликаты ретінде құрылды. 1944 жылғы маусымда олар "Оверлорд" операциясының құрамында Нормандияға десант жасап, "Эпсом" операциясы және кейіннен "Одон" шайқасының екінші кезеңі мен "Блюкоат" операциясында Каен үшін шайқасты. Содан кейін олар Солтүстік-Батыс Еуропа кампаниясында Парижден Рейнге дейін соғыстың соңына дейін күресті. Қыркүйекте Бельгияға кірді, 1945 жылғы наурызда Рейннен өтіп, соғыстың соңына дейін Гамбургқа жетті. 1947 жылы 7-ші/9-шы (Highlanders) және 8-ші батальондар Аумақтық армияда қайта құрылды. Екі батальон да 1961 жылға дейін болды, содан кейін соңғысы таратылып, бірыңғай батальон 8/9-шы батальон деп қайта аталды. 1967 жылы бұл екі жеке ротаға бөлінді: 52-ші Төменгі еріктілердің "A" ротасы (Корольдік шотландтар) және Корольдік шотландтар мен Камерондықтар аумақтық ротасының "A" ротасы (8/9-шы Корольдік шотландтар). 1971 жылға қарай екі рота да 52-ші Төменгі еріктілер батальонының құрамында болды, атауда Корольдік шотландтар атауы сақталғанмен, полк енді Аумақтық армия бөліміне ие болмады. 1-ші батальон 1953 жылы Корея соғысында 29-шы жаяу әскер бригадасының құрамында қызмет етті. Мысырда қысқа уақыт болғаннан кейін, олар 1955 жылғы маусымнан 1956 жылғы ақпанға дейін Кипрге орналасты. Содан кейін олар екі жыл Англияда, екі жыл Берлинде, бір жыл Шотландияда, екі жыл Ливияда және төрт жыл Англияда болды. 1964 жылы олар Аденге, содан кейін Англияға және Рейндегі британдық армиямен Германияда үш жыл бойы орналасты. 1970-1974 жылдары Ұлыбританияда Еуропадағы одақтас командасының мобильді күшінің құрамында болды, батальон Солтүстік Ирландияда екі төрт айлық кезекшілікке қатысты. Содан кейін батальон 1974 жылдың басында Кипрге жіберілді. Апатты жағдайға байланысты Түркия аралға басып кіріп, әлі күнге дейін аралды бөліп тұрған "жасыл сызықты" құрды. Лимассолдан қызметтегі отбасылар мен демалыс жасаушыларды қауіпсіз жерге көшіру кезінде, Пайпер Малкольм Холлидей жол жиегінде ойнап, "Кипрдің Пайпері" деп аталды. Бұл полкті соғыс жағдайына келтірді және олар RAF Акротириге жасалған шабуылдарға және Эпископидің егемендік аймақ базасын қорғауға қатысты. Олар 1975 жылдың басында күтпеген жерден Эдинбургқа жақын Кіркневтонға оралып, Солтүстік Ирландияға тағы төрт айлық сапармен барды, онда үш солдат жол бойындағы бомбалық шабуылдан қаза тапты. Олар 1976 жылдың ортасында Мюнстерге 8 полк РКТ-нің қорғанысын қамтамасыз етуге жіберілді. Бірақ жақын арада Қорғаныс министрлігі екі батальонды біріктіруді ұсынды. Бұл жаңа идея емес еді: біріктірілген құрылымның, Корольдік шотланд шекарашыларының тарихы 1990 жылғы "Өзгерістерге қатысты опциялар" қарастыруына дейін жетеді, онда Корольдік шотландтар мен Корольдік Шотландия шекарашылары біріктірілетіні алғаш рет жарияланды. Алайда, бұл бірігу кейіннен күшін жойды. Корольдік шотланд батальоны мен Корольдік Шотландия шекарашылары батальоны 2006 жылғы 1 тамызда біріктірілді – біріккеннен кейін жаңа батальон Корольдік шотланд шекарашылары, Шотландия Корольдік полкінің 1-ші батальоны деген ат алды. Корольдік шотландтардың қалған Аумақтық бөлімі, 52-ші Төменгі полкінің мылтық ротасы, сондай-ақ біріктіріліп, Шотландия Корольдік полкінің 6-шы батальонының "A" (Корольдік шотланд шекарашылары) ротасы болды.
Аскер музейі
Корольдік шотландтар (Корольдік полк) және Шотландия Корольдік полкінің мұражайы Эдинбург қамалында орналасқан. Тәуелсіз музей ретінде жұмыс істейтін мұражайда диорамалар, форма киімдері, медальдар, қару-жарақ, барабандар, салтанатты әшекейлер мен күміс заттар қойылған. Көрмелер 1633 жылы полк құрылған сәттен бастап, қазіргі армия өміріне дейінгі қызметін көрсетеді.
Есімдіктер
Полк "Понтий Пилаттың қаруластары" деген лақап атымен танымал, бұл, әрине, 17 ғасырда француздық "Рэгимент де Пикардия" полкімен өзара еңбек еткендігі туралы мақтану сайысының нәтижесі болған. "Пикардия", Францияның ең көне жаяу әскер полкі, 1562 жылы құрылған, ал шотландтар 1625 жылы Хепберн полкі ретінде құрылып, 1635 жылы ғана француз қызметіне қабылданған. Алайда, олардың 13 ғасырға дейінгі француз қызметінде болған шотландтардан тараған тегі бар деген қауесет тараған. Бұл дәстүрдің әртүрлі нұсқалары бар, бірақ оқиғаның мәні – Мәсіх айқышқа шегеленген кезде Понтий Пилаттың қызметінде болған полктердің бірінің болуында. Көбінесе француздар шотландтарды "Понтий Пилаттың қаруластары" деп қысым көрсету үшін атаған. Олар жауап ретінде: "Егер біздің полкіміз айқышта күзетте болғанда, ертесіне қабір бос қалмас еді" деді. Гонконг шайқасы кезінде 2-ші батальонды сарказммен "Бірінші аяқтап келгендер" деп атаған.
Футбол
1-ші батальонның футбол командасы 1899–1900 жылғы маусымда Белфасттағы Виктория казармасында дислокацияланған кезде Ирландия футбол лигасының құрамында болды. 2-ші батальон командасы 1890-жылдары бірнеше турнирлерде жеңіске жетті, оның ішінде Суррей кубогы, Мальта кубогы, Секундерабад кубогы, Харрис кубогы және Бомбей Роверс кубогы.
Униформа
Қызыл жамылғыдағы ақ түсті жиектер 18-ші ғасырдың басында "патшалық көк" түсті айырма белгілері қабылданғанға дейін тағылды. Сент-Эндрюдің шотландиялық қызыл гүлі белбеу тақталарында және форманың басқа да бөліктерінде бейнеленген. Көптеген қатарлы жаяу әскер полктерінің стандартты қызыл/құрманы және көк түсті формасы 1881 жылы "Lowland" стилі қабылданғанға дейін сақталды. Корольдік шотландиялық әскер үшін бұл қызыл дублет, тартан шұбар және (1904 жылдан бастап) қара көк Кильмарнок бас киімі, қызыл тори және қара әтеш қауырсынынан тұрды.