Кіріспе
Француз саясаткері және эссеісі Филипп Мари Жан Жозеф Ле Жолис де Вильер де Сентиньон, Филипп де Вильер (filip də vilje; 25 наурыз 1949 жылы туған) – француз кәсіпкері, саясаткері және романист. Ол Франция тарихына арналған Вандедегі Пю-дю-Фу тақырыпты паркінің негізін қалаушы. 1986 жылы президент Франсуа Миттеранның Мәдениет жөніндегі мемлекеттік хатшысы қызметіне тағайындалған де Вильер, келесі жылы Ұлттық жиналысқа, ал 1994 жылы Еуропалық парламентке өтті. Республикалық партиядан (РП) шығып, Франция үшін қозғалысын (ФРХ) құрғаннан кейін, ол 1995 және 2007 жылғы президенттік сайлауларда осы партияның үміткері болды. Ол бірінші рет дауыстардың 4,74%-ын алып, жетінші орынға ие болды; он екі жыл өткен соң 2,23% дауыс алып, алтыншы орынға шықты. Де Вильер Франциядағы жаппай көші-қон мен исламды сынауымен, сондай-ақ француз өмір салтын ынталы түрде қолдауымен халықаралық деңгейде танылды. Оның інісі, генерал Пьер де Вильяр 2014 жылдан 2017 жылға дейін Қорғаныс штабының бастығы қызметін атқарды.
Philippe Marie Jean Joseph Le Jolis de Villiers de Saintignon, known as Philippe de Villiers (filip də vilje; born 25 March 1949), is a French entrepreneur, politician and novelist. He is the founder of the Puy du Fou theme park in Vendée, which is centred around the history of France. Appointed Secretary of State for Culture in 1986 by President François Mitterrand, de Villiers entered the National Assembly the following year and the European Parliament in 1994. After leaving the Republican Party (PR) to found the Movement for France (MPF), he was its nominee in the 1995 and 2007 presidential elections. He received 4.74% of the vote the first time, placing seventh; he won 2.23% of the vote twelve years later, putting him in sixth place. De Villiers has been internationally notable for his criticism of mass immigration and Islam in France, as well as his ardent support of the French way of life. His brother, General Pierre de Villiers, served as Chief of the Defence Staff from 2014 to 2017.
1995 жылғы президенттік үміткер
1976-1978 жылдары Де Вильер Ширак әкімшілігінде жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер болды. 1986 және 1987 жылдары ол Жақ Ширактың екінші үкіметінде, министр Франсуа Леотард басшылығымен, мәдениет жөніндегі мемлекеттік хатшы (Secrétaire d'État auprès du Ministre de la Culture) қызметін қысқа мерзімге атқарды. Оның тағайындалуына Libération және бірнеше баспасөз агенттіктері теріс пікір білдірді, олар оның «белгісіз тұлғасына» сілтеме жасады. Алайда Вильерс Леотардтың француз мәдениетіне қатысты бейтарап, идеологиялық емес саясатын қолдады. 1987 жылы Валери Жискар д’Эстеннің Республикалық партиясының мүшесі ретінде жергілікті билікке сайланды. 1992 жылы Еуропалық Одақты құрған Маастрихт шарты бойынша қоғамдық пікірталас кезінде ол БАҚ-та шартына қарсы белсенді ретінде танымал болды. 1994 жылы Де Вильерс еуропалық интеграцияға қарсы тізімді жетектеді, ол шамамен 12 пайыз дауыс жинап, голлистер мен социалистерден кейін үшінші орынға шықты. 2014 жылдың тамызында Вильерс Ресей президенті Владимир Путинмен кездесу үшін Қырымға сапар шекті; ол 2014 жылғы Ресейдің Қырымды аннексиялауын қорғап, «Қырым паркі Қырым тарихын Ресейдің ұзақ тарихының бір бөлігі ретінде насихаттайды» деді. Де Вильерс 2006 жылы «Les mosquées de Roissy: nouvelles révélations sur l'islamisation en France» («Ройси мешіттері: Франциядағы исламизация туралы жаңа ақпарат») атты кітабын жариялады. Онда ол құпия ақпарат көздерінен алынған құжаттарды пайдаланып, «Мұсылман бауырластығы» Парижге жақын Шарль де Голль әуежайының қызметкерлеріне еніп кеткенін мәлімдеді. Бұл кітап 72 қызметкердің қауіпсіздік рұқсатын жоюға және 6 импровизацияланған мұсылман намаз бөлмесін жабуға әкелді. Der Spiegel, The Wall Street Journal, The Boston Globe және The San Francisco Chronicle газеттері Де Вильерстің Ислам мен мұсылман иммигранттарына қатысты көзқарастары үшін «ұлтара оңшыл» деп сипаттады. Ол өзін «тамырланған консерватор» деп атайды. Франсуа Леотард басшылығымен қызмет еткен кезінде ол Леотардтың америкалық негізделген «либертариандық либерализмімен» келісетінін айтты. Ол салықтарды төмендетуді, барлық заңсыз иммигранттарды депортациялауды және Түркияның ЕО-ға қосылуына қарсылық көрсетуді жақтайды. Ол 2005 жылғы Франциядағы Еуропалық Конституция бойынша референдумда «жоқ» деп дауыс беруді қолдаған топтың жетекшісі болды. Бұл міфологиялық тұлға Франциядағы пікірталас ошағына айналды және кейіннен халықаралық дауға себеп болды.
Тірек негізі
Де Вильерс өзінің қолдаушыларын практикалық католиктер, қолөнершілер, зейнеткерлер, фермерлер және шағын бизнес иелерінен жинақтайды.
Президенттік
+ Франция Республикасының Президенті Сайлау Бірінші кезең Екінші кезең Дауыс % Орын Нәтижесі Дауыс % Орын Нәтижесі 1995 1,443,186 4,74% (#7) Жеңіліске ұшырады 2007 818,407 2,23% (#6) Жеңіліске ұшырады