Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Силикуа (көпше түрі: siliquas немесе siliquae) – 4-ші ғасырдан бастап шығарылған, жұқа, шағын римдік күміс монеталардың қазіргі заманғы атауы. Бұл атауды растайтын ежелгі деректер жоқ. Латын тілінде “силикуа” сөзі кейінгі римдік авторлардың бірінің анықтамасына сәйкес, бір римдік солидустың жиырма төрттен біріне тең салмақ немесе құн бірлігі болған. “Силикуа” термині “силикуа граека” – шарап ағашының тұқымынан шыққан. Римдік салмақ жүйесінде бұл 1/6 скрупулге (бір римдік фунттың 1/1728 бөлігі, шамамен 0,19 грамм) тең. Қазіргі заманда бұл термин әртүрлі күміс монеталарға қолданылады, себебі монеталардың құны алтын солидустың 1/24 бөлігіне (оның салмағы римдік фунттың 1/72 бөлігі) бағаланған және демек, алтынмен шамалас құнға ие болған. Ежелгі Римде алтынның құны күмістен шамамен 12 есе жоғары болғандықтан (Диоклетианның 301 жылғы бағалар туралы жарлығында көрсетілгендей), мұндай күміс монетаның теориялық салмағы 2,22 граммды құрайды ((4,45 грамм / 24) x 12 = 2,22 грамм). Бұл Константиннің шығарған күміс монеталарына, бастапқы салмағы 3,4 грамм болған, сондай-ақ Констанций II-нің шамамен 3 грамм салмақтағы “ауыр силикуасына” да қолданылуына кедергі келтірмеді. Алайда, бұл термин 355 жылғы реформадан кейін шамамен 2,2 грамм салмақтағы “жеңіл” немесе “кемітілген силикуаға” да сәйкес келеді. Бұл термин – ыңғайлылық үшін қолданылатын атау, өйткені осы монеталардың атауы замандас дереккөздерінде көрсетілмеген. 7-ші ғасырға дейін сақталған, шамамен 2–3 грамм салмақтағы жұқа күміс монеталар нумизматикалық конвенция бойынша силикуа деп аталады. Көптеген мысалдарда монеталардың жылдам өндірілгенін көрсететін жарықтар немесе монета шетінен күміс алып тастаудың іздері байқалады. Сондықтан, зақымдалмаған және қол тигізбеген мысалдарды табу өте сирек. Сақсондардың алғашқы ақшасы осы силикуаларды кесу арқылы жасалған деп есептеледі, себебі бұл оларды ссеат монетасының шамамен бірдей өлшеміне дейін қысқартты. Осы кезеңге қатысты археологиялық қазбалардан алынған көптеген деректер сақсондар силикуаларды және басқа римдік монеталарды аспаптар, сәттілік әкелетін нысандар, валюта және қызығушылық тудыратын заттар ретінде пайдаланғанын көрсетеді.
The siliqua (pl (plural). siliquas or siliquae) is the modern namegiven without any ancient evidence to confirm the designationto small, thin, Roman silver coins produced in the 4th century and later. When the coins were in circulation, the Latin word siliqua was a unit of weight or value defined by one late Roman writer as one twenty fourth of a Roman solidus. The term siliqua comes from the siliqua graeca, the seed of the carob tree, which in the Roman weight system is equivalent to 1/6 of a scruple (1/1728 of a Roman pound or about 0.19 grams). The term has been applied in modern times to various silver coins on the premise that the coins were valued at 1/24 of the gold solidus (which weighed 1/72 of a Roman pound) and therefore represented a siliqua of gold in value. Since gold was worth about 12 times as much as silver in ancient Rome (in Diocletian's Edict on Maximum Prices of 301), such a silver coin would have a theoretical weight of 2.22 grams ((4.45 grams/24)x12 = 2.22 grams). This has not prevented the term from being applied today to silver coins issued by Constantine, which initially weighed 3.4 grams and to the later "heavy siliqua" of Constantius II of c. 3 grams, but it would fit the later "light" or "reduced siliqua" from after the reform of 355 which weighed about 2.2 grams. The term is one of convenience, as no name for these coins is indicated by contemporary sources. Thin silver coins as late as the 7th century which weigh about 2–3 grams are known as siliquas by numismatic convention. The majority of examples suffer striking cracks (testimony to their fast production) or extensive clipping (removing silver from the edge of the coin), and thus to find both an untouched and undamaged example is fairly uncommon. It is thought that by clipping, siliquaes provided the first coinage of the Saxons, as this reduced them to around the same size as a sceat, and there is considerable evidence from archaeological sites of this period, that siliquas and many other Roman coins were utilized by Saxons as pendants, lucky charms, currency, and curiosities.