Уильям Десмонд Тейлор: Голливудтық режиссер және құпиялы қылмыс құрбаны

Кіріспе

Ирланд-американдық кинорежиссер, актер және кісі өлтіру құрбаны (1872–1922)

Уильям Десмонд Тейлор (шын аты Уильям Каннингэм Дине Таннер; 26 сәуір 1872 – 1 ақпан 1922) – ағылшын-ирланд-американдық кинорежиссер және актер. 1910-шы жылдар мен 1920-шы жылдардың басында Голливудтың дамып келе жатқан кино өнері орталығындағы танымал тұлға болған Тейлор 1914 және 1922 жылдар аралығында елу тоғыз нұсқаусыз фильм түсірді, ал 1913 және 1915 жылдар аралығында жиырма жеті фильмде ойнады. 1922 жылдың 1 ақпанында Тейлордың қанымен өлтірілуі, Роско Арбаклдың ісі сияқты басқа да Голливудтағы дау-дамаylar сенсациялық және көбінесе ойдан шығарылған газет хабарларына әкеп соқты. Бұл қылмыс әлі күнге дейін ресми түрде ашылмаған.

Ерте өмір

Уильям Каннингэм Дине Таннер 1872 жылдың 26 сәуірінде Англия-Ирландия дворяндарының отбасында, Ирландияның Карлоу графтығындағы Карлоу қаласының Эвингтон-хаус үйінде дүниеге келді. Ол зейнеткер британ армия офицері, 8-ші батальонның Карлоу мылтықтарының майоры Томас Кернс Дине Таннер мен оның әйелі Джейн О'Брайеннің бес баласының бірі болды. Тейлордың бауырлары – Денис Гейдж Дине Таннер, Эллен "Нелл" Дине Таннер Фаудель Филлипс, Лиззи "Дейзи" Дине Таннер және Освальд Кернс Дине Таннер. Оның туыстарының бірі – Ирландия парламенттік партиясының Орта Корк округінен парламент депутаты Чарльз Кернс Дине Таннер. 1885 жылдан 1887 жылға дейін Тейлор Англиядағы Марлборо колледжінде оқыды. 1891 жылы ол Ирландиядан Канзас штатының Раннимеде қаласына жақын жердегі ранчоға кетіп, содан кейін Нью-Йоркке көшті. Тейлор мен оның отбасы Нью-Йорк қоғамында жақсы танымал болды және бірнеше клубтардың мүшелері болды. Ол ішімдікке құмар, депрессиядан зардап шеккен болуы мүмкін, сондай-ақ әйелдермен даулы қарым-қатынаста болғаны белгілі. Тейлор 1908 жылдың 23 қазанында әйелі мен қызын тастап, күртен жоғалып кетті. Тейлордың жоғалып кеткеннен кейінгі жылдары туралы көп мәлімет жоқ. Ол Канада, Аляска және АҚШ-тың солтүстік-батысын аралап, алтын іздеп, түрлі актерлік труппалармен жұмыс істеді. Соңында ол актерліктен продюсерлікке ауысты. 1912 жылы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласына келген кезде ол өзінің атын Уильям Десмонд Тейлор деп өзгертті. Одан кейін ол Витаграф студиясында, Маргарет "Гибби" Гибсонмен төрт рет бірге түсіріліп, Балбоа ойын-сауық продюсерлік компаниясында жұмыс істеді. Балбоада Тейлор актриса Нева Гербермен танысты, олар 1919 жылға дейін келісімге келді. Гербер кейіннен: "Ол жанның тазалығын, жеке мәдениетін, білімін және әдептілігін білдіретін адам еді. Мен одан да жақсы адамды білген емеспін", – деп еске алды. Тейлор 1914 жылы Балбоа үшін "Сотшының әйелі" фильмінен бастап фильмдер түсіре бастады. Балбоадан кеткеннен кейін ол Favorite Players Film Co. және American Film Manufacturing Company компанияларында екі фильм түсірді, онда ол 30 бөлімнен тұратын "Аспаннан түскен алмаз" сериалын түсірді. 1915 жылдың қазан айында ол Pallas Pictures компаниясына қосылды. Бір жылдан кейін Pallas Famous Players–Lasky компаниясының еншілес компаниясы болды. 1917 жылы Fox Film Corporation-те бір ай жұмыс істегеннен басқа, Тейлордың барлық келесі фильмдері Famous Players–Lasky немесе оның еншілес компаниялары үшін түсірілді. 1915 жыл шамасында Тейлор Тейлордың кіші інісі Денистің әйелі Ада Бреннан Дине Таннермен байланыс жасады. Бұрынғы британ армия офицері және Нью-Йорктегі антикварлық дүкеннің менеджері (Гамильтоннан бөлек) Денис 1912 жылы әйелі мен балаларын тастап, жоғалып кеткен. Бұл оқиға Тейлордың өлімінен кейін жария болды, және баспасөз Монровияның кішкентай қаласына шабуылдады. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында, 1918 жылдың шілдесінде Тейлор Канада экспедициялық күштеріне қарапайым сарбаз ретінде қатысты. Жаңа Шотландиядағы Форт-Эдвардта төрт жарым ай оқудан өткеннен кейін, Тейлор Галифакстан 500 канадалық сарбазды тасымалдайтын кемемен кетіп қалды. Олар 1918 жылдың 2 желтоқсанында Лондонның Хаунслоу казармасына келді. 1919 жылдың сәуір айының соңында Тейлор Францияның Берг қаласындағы майор Тейлор, D ротасы, Корольдік фюзилерлер штабына жетті. 1919 жылдың 14 мамырында Лос-Анджелеске оралғаннан кейін Тейлорды Лос-Анджелес спорттық клубында кинорежиссерлер қауымдастығы ресми банкетпен құрметтеді. Тейлордың денесі Лос-Анджелестің сәнді және бай ауданы Вестлейктегі Альварадо Корт апартаменттеріндегі үйінен табылды. Көпшілік жиналды, және өзін дәрігер деп таныстырған біреу алға шығып, денеге қарапайым қарап, Тейлор асқазан қан кетуінен қайтыс болғанын мәлімдеді. Дәрігер қайтадан көрінбеді, кейін күмән туғанда, денесі сот-медициналық сарапшылармен айналдырылды, бұл 49 жастағы кинорежиссердің кем дегенде бір рет кішкентай калибрлі тапаншамен, ол оқиға орнында табылмай, арқасынан атылғанын көрсетті.

William Cunningham Deane Tanner was born into the Anglo Irish gentry on 26 April 1872, at Evington House, Carlow, County Carlow, Ireland, one of five children of a retired British Army officer, Major Thomas Kearns Deane Tanner of the Carlow Rifles, 8th Battalion, King's Royal Rifle Corps, and his wife, Jane O'Brien. Taylor's siblings were Denis Gage Deane Tanner, Ellen "Nell" Deane Tanner Faudel Phillips, Lizzie "Daisy" Deane Tanner, and Oswald Kearns Deane Tanner. One of his uncles was Charles Kearns Deane Tanner, the Irish Parliamentary Party Member of Parliament for Mid Cork. From 1885 to 1887, Taylor attended Marlborough College in England. In 1891, he left Ireland for a dude ranch near Runnymede, Kansas. There, Taylor became reacquainted with acting (his first experiences being at school) and eventually moved to New York City. Taylor and his family were well known in New York society and were members of several clubs. He was also a heavy drinker, possibly suffered from depression, and was known to carry on affairs with women. Taylor suddenly disappeared on 23 October 1908, deserting his wife and daughter. Little is known of the years immediately following Taylor's disappearance. He traveled through Canada, Alaska and the northwestern U. S., mining gold and working with various acting troupes. Eventually, he switched from acting to producing. By the time he arrived in San Francisco, California around 1912, he had changed his name to William Desmond Taylor; He then acted for Vitagraph Studios, including four appearances opposite Margaret "Gibby" Gibson, and Balboa Amusement Producing Company. At Balboa, Taylor met actress Neva Gerber with whom he became engaged until 1919. Gerber later recalled, "He was the soul of honour, a man of personal culture, education, and refinement. I have never known a finer or better man." Taylor began directing films in 1914, beginning with The Judge's Wife for Balboa. After leaving Balboa he directed two films at Favorite Players Film Co. and then American Film Manufacturing Company, where he directed most of the 30 episode serial The Diamond from the Sky. In October 1915 he joined Pallas Pictures. A year later Pallas became a subsidiary of Famous Players–Lasky. Except for a month working at Fox Film Corporation in 1917, all of Taylor's subsequent films were directed for Famous Players–Lasky or its subsidiary companies. Around 1915, Taylor made contact with a sister in law, Ada Brennan Deane Tanner, wife of Taylor's younger brother Denis. A former British Army lieutenant and manager of a New York antiques business (separate from Hamilton's), Denis had also abandoned his wife and children, disappearing in 1912. This would become public after Taylor's murder, and the press descended upon the little town of Monrovia. Towards the end of World War I, in July 1918, Taylor enlisted in the Canadian Expeditionary Force as a private. After training for four and a half months at Fort Edward, Nova Scotia, Taylor sailed from Halifax on a troop transport carrying 500 Canadian soldiers. They arrived at Hounslow Barracks, London on 2 December 1918. At the end of April 1919, Taylor reached his final billet at Bergues, France, as Major Taylor, Company D, Royal Fusiliers. Upon returning to Los Angeles on 14 May 1919, Taylor was honoured by the Motion Picture Directors Association with a formal banquet at the Los Angeles Athletic Club. Taylor's body was found inside his bungalow at the Alvarado Court Apartments, in Westlake, Los Angeles, a trendy and affluent neighborhood. A crowd gathered inside, and someone identifying himself as a doctor stepped forward, made a cursory examination of the body, and declared Taylor had died of a stomach hemorrhage. The doctor was never seen again, and when doubts later arose, the body was rolled over by forensic investigators, revealing that the 49 year old film director had been shot at least once in the back with what appeared to have been a small caliber pistol, which was not found at the scene.

Жерлеу рәсімі

Тейлордың жерлеуі 1922 жылдың 7 ақпанында Сент-Полс соборында болды. Епископтық рәсімнен кейін ол Голливуд зиратындағы мавзолейге жерленді, қазір Санта-Моника бульвары бойындағы «Голливуд мәңгілігі» зираты деп аталады. Оның қабір тасында: «Уильям С. Дин Таннердің естелігі, Этель Дин Таннердің сүйікті әкесі. 1922 жылдың 1 ақпанында қайтыс болды» деп жазылған.

Тергеу

Тейлордың қалтасынан тергеушілер 78 АҚШ доллары ақшасы бар әмияны тапты (1922 жылғы 78 доллар қазіргі кезде шамамен <есептелген сомаға> тең), күміс темекілік, Waltham қалта сағаты, қалам пышағы және актриса Мейбл Норманның суреті бар медальон. Оның саусағында екі каратты бриллиант жүзі бар еді. Тейлордың денесіндегі ақша мен құндылықтардың болуына қарай, ұрлық өлтірудің себебі болмағандай көрінді, бірақ Тейлордың бір күн бұрын есепшісіне көрсеткен үлкен ақша сомасы жоғалып, ешқашан есепке алынбаған. Бірқатар тергеуден кейін Тейлордың қазасы 1922 жылдың 1 ақпанында сағат 19:50-де болған деп белгіленді. Осы оқиғаға байланысты туындаған медиа шуылында Лос-Анджелес округінің шерифі Юджин Бискайлуз «Чикаго Трибьюн» газетінің тілшісі Эдди Доэртиге: «Индустрия зардап шекті. Жұлдыздар құлап түсті. Акционерлер миллиондаған доллар жоғалтты. Көптеген адамдар жұмыссызданып, сізге оқ атуға дейін ашуланып кетті» деді. Роберт Жирудың сөзінше, «студиялар оқиғаның белгілі бір аспектілері жария етілсе, олардың проблемалары ушығады деп қорқыпты». 1968 жылы король Видор осы оқиға туралы былай деді: «Өткен жылы мен Лос-Анджелес полициясының детективі, қазір зейнеткерліктегі Уильям Майкл Кахилл ағадан сұхбат алдым, ол кісі кісі өлтірілгеннен кейін дереу осы іске тағайындалған еді. Ол маған: «Біз жақсы істеп жатыр едік, бірақ бір апта ішінде істен алыну туралы бұйрық келді» деді».

Мейбл Норман

Мейбл Норманд – танымал комедиялық актриса, Чарли Чаплин мен Роско Арбаклмен жиі бірге ойнайтын. Автор Роберт Жирудың айтуынша, Тейлор Норманды терең махаббатпен жақсы көретін және ол бастапқыда кокаинге тәуелділігін емдеу үшін оған көмек сұраған. Норманның полиция тергеушілеріне берген мәлімдемесіне сәйкес, оның қайта-қайта рецидивтері Тейлор үшін ауыр соққы болды. Жирудың сөзіне қарағанда, Тейлор өмірінің соңына жеткенше федералды прокурорлармен кездесіп, Норманның кокаин жеткізушілеріне қарсы куәлік беруге дайын екенін ұсынған. Жиру бұл жеткізушілер кездесу туралы біліп, директорды өлтіру үшін жалдамалы кісіні тартқан деп санайды. Жирудың айтуынша, Норман өзінің жақынының өліміне себеп болған жағдайды сезген, бірақ кім өлтіргенін білмеген. Қылмыс жасалған түні Норман Тейлордың коттеджінен сағат 19:45-те көңілі көтеріңкі күйде, оның берген кітабымен кеткенін айтады. Олар лимузинде отырып, бір-біріне сүйісқандықпен қош салынған. Норман Тейлорды соңғы рет тірі көрген адам болды, ал Лос-Анджелес полиция департаменті (LAPD) оны қатаң тексеруден өткізді, бірақ күдікті деп танымады. Көптеген кейінгі жазушылар да осы пікірді қолдайды. Дегенмен, Норманның мансабы бұрынғыдан баяулап, оның беделі оның тәуелділігінің жария болуынан зардап шекті, бұл моральдық құлдырау деп есептелді. Джордж Хопкинстің айтуынша, ол Тейлордың жерлеу рәсімінде Норманның қасында отырған, ол салтанат бойына жұбанышсыз жылаған. Нәтижесінде Норман 1920 жылдар бойына фильмдерде ойнауын жалғастырды. Сегіз жылдан кейін, 1930 жылдың 23 ақпанында туберкулезден қайтыс болды. Оның досы және жақын адамы Джулия Брюдің сөзіне қарағанда, Норман өмірінің соңына жеткенше одан: "Жулия, олар Билл Тейлорды кім өлтіргенін білетін болады деп ойлайсың ба?" деп сұраған. Ол 1984 жылдың 4 тамызында Санта-Моникада қайтыс болды.

Шарлотта Шелби

Шарлотта Шелби Минтердің анасы еді. Көптеген сахна аналары сияқты, ол да қызын басқаруға құмар және оның мансабы үшін шексіз ашкөздікпен жейді деп сипатталды. Бір кезде Минтер мен анасы арасында қаржылық даулар мен сот процестері болғандықтан қарым-қатынас ушығып, кейін татуласты. Шелбидің полицияға жасаған алғашқы мәлімдемелері әлі де жасырын және Тейлормен қызының қарым-қатынасы және «басқа да мәселелер» туралы «көз алдында өтірікке толы» деп сипатталады. Ең сенімді дәлелдердің бірі – Шелбиде сирек кездесетін .38 калибрлі тапанша және Тейлорды өлтірген оқтарға ұқсас ерекше оқ-дәрілер болған деген ақпарат. Бұл мәлімет жарияланғаннан кейін ол тапаншаны Луизиана шығанағына лақтырып жібергені хабарланды. Шелби Лос-Анджелес округінің прокурорымен әлеуметтік байланыста болды және оның ізбасарының ресми тергеуінен және кісі өлтіруге байланысты баспасөз қысымынан қашу үшін көп жылдар бойы АҚШ-тан тыс жерде болды. 1938 жылы оның екінші қызы, актриса Маргарет Шелби (сол кезде клиникалық депрессия мен алкоголизмнен зардап шегіп жүрген) анасын кісі өлтіруде айыптады. Шелби қылмысқа күдікті ретінде қаралып, көптеген жазушылардың сүйікті күдіктісі болды. Мысалы, Адела Роджерс Сент-Джонс Шелбидің қызына деген аналық қорғаныс сезімі мен Тейлорға деген тартымдылығының арасында қиналып жүргенін болжады. Шелби кісі өлтіру ісі бойынша сотталудан қорқыса да, Лос-Анджелес округінің кем дегенде екі прокуроры оны соттаудан бас тартты. Қылмыстан кейін өткен жиырма жылдан кейін Лос-Анджелес округінің прокуроры Бьюрон Фиттс Шелбиге қарсы айыптама қою үшін жеткіліксіз дәлелдер бар деген қорытындыға келді және қалған дәлелдер мен іс материалдарын мәңгілік сақтауды ұсынды. Бірақ кейін бұл материалдардың бәрі жоғалып кетті. Шелби 1957 жылы қайтыс болды. Фиттс, денсаулығы нашар болғандықтан, 1973 жылы өз-өзіне қол жұмсады.

Маргарет Гибсон

Маргарет Гибсон - киноактриса, ол Тейлор Голливудқа алғаш келген кезде онымен бірге жұмыс істеген. 1917 жылы оған проституциямен тең айыптар (сонымен қатар опиум сату туралы айыптамалармен бірге) тағылып, сотқа тартылып, ақталды, кейін ол өзінің кәсіби атын Патрисия Палмер деп өзгертті. 1923 жылы Гибсон қорқытып алу айыптары бойынша ұсталды және түрмеге қамалды, бірақ кейіннен айыптар алынып тасталды. Тейлордың өлтірілген кезде ол 27 жаста болды және Лос-Анджелесте жүрді. Оның аты тергеу барысында есімдермен байланыстырылмады. Тейлордың өлімінен кейін көп ұзамай Гибсон Тейлордың қайтыс болған кездегі студиясы – Famous Players–Lasky компаниясының бірнеше фильмінде жұмыс істеді. 1964 жылы қайтыс болғанға дейін Гибсон Тейлорды өзі өлтіргенін айтқандығы хабарланды.

Дәлелдің жоқтығы

Қылмыс орнын нашар басқарғандықтан және көрінетін сыбайлас жемқорлық салдарынан көптеген физикалық дәлелдер бірден жоғалып, қалғандары жылдар бойы із-түзсіз кетті. Дегенмен, полиция файлдарындағы бірнеше құжаттардың көшірмелері 2007 жылы жарияланды. Ол кісі өлтірілгеннен кейін және содан бері әртүрлі теориялар айтылды, көптеген кітаптар басылды, олардың барлығы кісі өлтірушіні анықтағандарын мәлімдеді. Бірақ, қылмысты нақты бір адаммен байланыстыратын нақты ешқандай дәлел табылмады.

Салдары

Тейлор ісінде аталған көптеген танымал адамдар кинодағы рөлдері арқылы көпшілікке белгілі болғандықтан, бұл көптеген адамдардың мұндай жеке қызығушылық танытқан алғашқы американдық кісі өлтіруі болды. Осы оқиғаға қоғамның қызығушылығы артып, Тейлордың өлімі туралы жазбалар АҚШ-та бұрынғыдан да көп газеттерде жарияланды. Тейлордың өлімінен кейінгі апталарда Голливудқа қарсы пікірлер күшейді, редакциялық мақалаларда Голливуд Калигула, Клавдий және Нерон заманындағы «барлық тәртіпсіздіктермен», «біздің американдық Содом мен Гоморрамызбен» салыстырылып, «Голливудты жою керек!» деген шақыру айтылды. Басқа редакциялық мақалалар Тейлорды «өз ісінің нәтижесін көрген» ашкөз, мәдениетті жамандық ретінде сипаттап, «Тейлор ісін жабуға жасалған қастандыққа қарсы күресу үшін заң органдары барлық мүмкіндіктерін пайдалануы керек» деді. 1920 жылдардың басында газеттерде жарияланған Голливудтағы дау-дамақтардың қатарында Тейлордың өлімі, Роско Арбаклдың ісі, Олив Томас өлімі, Томас Х. Инстің құпия өлімі, сондай-ақ Уоллес Рид, Барбара Ла Марр және Жанна Иглстың есірткі немесе алкогольге байланысты қайтыстары бар. Бұл жағдайлар Голливуд студияларын «әдептік талаптар» немесе «әдепсіздік шарттары» бар келісімшарттар жасауға итермеледі, олардың шартын бұзғандарды жұмыстан босатуға мүмкіндік берді.

Танымал мәдениетте

Қылмыс Ф. Скотт Фицджеральдтың 1940 жылғы «Пэт Хоббидің Рождестволық тілегі» әңгімесінде кездеседі. Хобби Голливуд продюсерінің кісі өлтіруге жасаған мойындауын тауып, оны шантажға алуға тырысады. Уильям Холден мен Глория Свансон қатысқан «Сансет бульвары» (1950) фильмінде «Норма Десмонд» есімді, қартайған, үнсіз кино жұлдызы бейнеленген. Оның аты Тейлордың ортаңғы есімі мен Мейбл Норманның тегінен алынған, бұл шамамен 30 жыл бұрын кеңінен таралған дау-дамаздармен байланыстыру мақсатында жасалған. «Голливуд тарихы» (1951) фильмі – «Универсал Пикчерз» компаниясының «Сансет бульварының» сәттілігін пайдаланып, Тейлордың өліміне тікелей негізделген әрекеті. Фильм ойдан шығарылған аяқталуға жетсе де, нақты оқиғаның жағдайларын жақыннан ұстанады. Гор Видальдың «Голливуд» романы (1990) Тейлордың кісі өлтіруін көркемдеп баяндайды. Осы оқиғаға қатысты басқа романдар: Девитт Бодиннің «13 Castle Walk» (1975), Сэмюэл А. Пиплстің «Екі рет өлген адам» (1976) және Гэвин Ламберттің «Раннинг Тайм» (1982). Тейлордың кісі өлтіруі Дэвид Мерриктің Джерри Герман мен Майкл Стюарттың «культтік» музыкалық «Мэк пен Мейбл» қойылымында бейнеленген. Бұл қойылым 6 қазан 1974 жылы Бродвейдегі Majestic театрында ашылып, алты алдын ала көрсетілім мен 66 ресми қойылым өткізді. Говер Чемпион режиссерлік пен хореографиялық жұмыстарын атқарды, ал Роберт Престон Мак Сеннет рөлінде, Бернадет Петерс Мейбел Норманд рөлінде, ал Джеймс Митчелл Уильям Десмонд Тейлор рөлінде ойнады. A&E телеарнасының «City Confidential» шын қылмыстық сериясының 2000 жылы көрсетілген «Ескі Голливуд: Үнсіз жұлдыздар, өлімге алып келетін құпия» атты эпизоды Тейлордың кісі өлтіруі туралы. 2012 жылы, оның туғанына 140 жыл толуына орай, Уильям Десмонд Тейлор қоғамы, оның туған қаласы Карлоуда (Ирландия), «Тейлорфест» атты жыл сайынғы өнер және кино фестивалін құрды. Бұл фестиваль Ирландияның ең өнімді кинорежиссерін құрметтеп, ирландиялықтардың үнсіз киноға қосқан үлесін тойлайды. TinPot және Cleverality Productions компаниялары Ирландияның хабар тарату органының қаржылық қолдауымен Уильям Десмонд Тейлордың кісі өлтіруін зерттейтін бір сағаттық драмалық деректі фильм жасады. Фильм 1920 жылдардағы тікелей эфирдегі радиошоу стилінде ұсынылды («Кім өлтірді Билл?» (2013)). Марк Иван О'Горман жазған және режиссерлік жасаған шоуда драмалық көріністер мен сарапшылардың сұхбаттары, соның ішінде Оскар жүлдесінің иегері, кинотарихшы Кевин Браунлоу болды. 2018 жылы Buzzfeed Unsolved «Уильям Десмонд Тейлордың сенбессіз кісі өлтіруі» тақырыбында бейнеролик жариялады. 2020 жылы Wondery «Голливудтағы кісі өлтіру» атты алты бөлімді подкаст сериясын шығарды.

The murder appears in F Scott Fitzgerald's 1940 story "Pat Hobby's Christmas Wish". Hobby discovers a supposed confession to the murder from a Hollywood producer and tries to use it to blackmail him. The film Sunset Boulevard (1950), with William Holden and Gloria Swanson, features a fictional, aging silent screen actress named "Norma Desmond", whose name was taken from Taylor's middle name and Mabel Normand's last name, as a way to resonate with the widely publicized scandals of almost 30 years before. The film Hollywood Story (1951), an attempt by Universal Pictures to take advantage of the success of Sunset Boulevard, is clearly based directly on the Taylor murder. While the film reaches a fictional conclusion, it follows the circumstances of the real life event closely. Gore Vidal's novel Hollywood (1990) features a fictionalised account of the Taylor murder. Other novels that fictionalize the case include 13 Castle Walk by DeWitt Bodeen (1975), The Man Who Died Twice by Samuel A. Peeples (1976), and Running Time by Gavin Lambert (1982). Taylor's murder was depicted in David Merrick's production of the Jerry Herman Michael Stewart "cult" musical Mack & Mabel, which opened on Broadway at the Majestic Theatre on 6 October 1974, and ran for six previews and 66 regular performances. Directed and choreographed by Gower Champion, the production starred Robert Preston as Mack Sennett and Bernadette Peters as Mabel Normand, with James Mitchell portraying William Desmond Taylor. "Old Hollywood: Silent Stars, Deadly Secret", an episode of the A&E true crime series City Confidential, aired in 2000 and is about the Taylor murder. In 2012, to mark the 140th anniversary of his birth, The William Desmond Taylor Society, in his home town of Carlow, Ireland, established Taylorfest, an annual arts and film festival honoring Ireland's most prolific filmmaker and celebrating the contribution of the Irish to silent film. TinPot and Cleverality Productions produced, with funding from The Broadcast Authority of Ireland, a one hour drama documentary examining the murder of William Desmond Taylor presented in the style of a 1920s live radio show entitled Who Killed Bill? (2013). Written and directed by Marc Ivan O'Gorman, the show combined dramatizations with interviews from experts, including Oscar winning film historian Kevin Brownlow. In 2018, Buzzfeed Unsolved produced a video discussing "The Scandalous Murder of William Desmond Taylor". In 2020, Wondery released a six episode podcast series "Murder in Hollywoodland" about the murder.