Еуропалық қалаларды байланыстыратын EuroCity пойыздары: қызмет, жылдамдық, жайлылық. Транс-Еуропа экспресінен айырмашылығы, бірінші және екінші класс вагондары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еуропадағы пойыз қызметтерінің желісі
Network of train services in Europe
EuroCity (EC) – халықаралық шекараларды кесіп өтетін және жайлылық, жылдамдық, тамақтандыру және тазалық талаптарына сай келетін еуропалық қалааралық пойыз санаты және таңбасы. Әрбір EC пойызды Еуропалық Одақ немесе Швейцария теміржол компанияларының бірнешесі көпжақты ынтымақтастық аясында басқарады, ал барлық EC пойыздары маңызды еуропалық қалаларды байланыстырады. EuroCity таңбасы Еуропада шекарадан өтетін пойыздар үшін бұрынғы Trans Europ Express (TEE) атауын алмастырды. TEE қызметтері тек бірінші класс болса, EuroCity пойыздары бірінші және екінші класс вагондарымен жүреді.
EuroCity (EC) is an international train category and brand for European inter city trains that cross international borders and meet criteria covering comfort, speed, food service, and cleanliness. Each EC train is operated by more than one European Union or Swiss rail company, under a multilateral co operative arrangement, and all EC trains link important European cities with each other. The EuroCity label replaced the older Trans Europ Express (TEE) name for border crossing trains in Europe. Whereas TEE services were first class only, EuroCity trains convey first and second class coaches.
Аттар
Бастапқыда барлық EuroCity пойыздары атауларымен берілді, және көптеген әлі де солай, XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басындағы сәнді пойыздар дәстүрін жалғастырады. Атаулар әрбір аялдамадағы келген және кеткен уақыттарын, сондай-ақ саяхаттың толық мәліметтерін көрсететін буклеттерге жазылған; оларды пойыз қызметкерлері орындықтарға қояды. Кейбір пойыздар сол бағыттағы бұрынғы Trans Europ Express немесе InterCity пойыздарының атауларын алды, мысалы, Брюссель – Цюрих бағытындағы Iris. Атаулар көбінесе пойыздар тоқтаған қалалар мен аймақтармен байланысты болды және тарихи немесе мифологиялық тұлғалар, географиялық және ботаникалық атаулар немесе аймақтық өнімдерден таңдалды. 1991 жылы EuroCity қызметтерін белгілі еуропалықтардың есімдерімен атау туралы шешім қабылданды, бұл кейбір жағдайларда Германия мен Дания арасындағы EC пойыздары сияқты, қолданыстағы қызметтердің атауларын өзгертуге әкелді. 1991 жылдың 29 шілдесінде Еуропалық қауымдастық коммерциялық операцияларды ынталандыру және мемлекеттік субсидияларды азайту мақсатында темір жолдың құқықтық құрылымын қайта ұйымдастыру туралы шешім қабылдады. 1993 жылы күшіне енген директивада темір жол қызметтері мен инфрақұрылымын бөлу қажеттігі және операторлардың ұлттық инфрақұрылымды пайдалана отырып, Еуропаның кез келген жерінде қызметтерін ұсына алуы керектігі айтылды. 20 жыл өткен соң да осы жоба іске асырылуда, бірақ ол темір жол операторларына әсер етті. Кейіннен енгізілген жоғары жылдамдықты қызметтердің барлығы, жаңа вагондарды және жаңадан салынған кейбір учаскелерді пайдалана отырып, әрбір қызметтің атын атаудың орнына, өз кластары мен санаттарының барлық пойыздарына қолданылатын брендтік атауларды қолданды. Осы тенденцияның салдарынан 1995–1996 жылдары Париж – Брюссель – Амстердам бағытындағы аталған EC пойыздары жойылды, олардың орнына атаусыз TGV пойыздары, кейіннен Thalys қызметі пайда болды. Нидерланды мен Германия арасында 2000 жылы Intercity Express (ICE) енгізілді, нәтижесінде осы бағыттардағы EuroCity бренді дерлік жойылды, сонымен қатар пойыз атауларын пайдалану да тоқтатылды. Маркетингтік мақсаттармен Германия мен Польша арасындағы төрт EuroCity қызметі 2002 жылғы 29 қыркүйекте Берлин – Варшава экспресі деп жарнамаланды, осылайша жеке пойыздарды атаудың орнына өнімді таныстырды. Deutsche Bahn-ті жекешелендіруге дайындық 2002 жылғы 15 желтоқсанда Allgäu аймағындағы EuroCity қызметтерінің, ал 2004 жылғы 12 желтоқсанда Германиядағы басқа EC пойыздарының атауларын тоқтатуға әкелді. Француз-швейцариялық TGV қызметтері 2003 жылғы 17 мамырда жеке атауларын жоғалтты, өйткені "Lyria" осы TGV-лердің біртұтас брендтік атауы ретінде таңдалды. 2009 жылғы 13 желтоқсанда Cisalpino банкротқа ұшырағаннан кейін Италия мен Швейцария арасындағы аталған пойыздар да жойылды. Шығысқа қарай барлық EC қызметтері атауларын сақтап келеді.
Originally all EuroCity trains carried names, and many still do, continuing the practice started with luxury trains of the late 19th and early 20th centuries. The names are printed on brochures showing the times of arrival and departure at every stop and details of the journey; these are placed on the seats by the train staff. A few trains have used the names of the earlier Trans Europ Express or InterCity trains that they replaced on the same route, for example Iris for Brussels to Zürich. The names were mostly related to the cities and region the trains served and chosen from historical or mythological figures, geographical and botanical names or regional products. In 1991, the decision was made to name the EuroCity services after famous Europeans, which in some cases resulted in the renaming of existing services, e. g. the EC trains between Germany and Denmark. On 29 July 1991, the European Community decided to reorganise the legal structure of the railways in order to stimulate commercial operation and reduce government subsidies. The directive, in force in 1993, stated that railway services and infrastructure should be split and operators should be able to offer their services everywhere in Europe using the national infrastructure. After 20 years the implementation is still ongoing, but it has affected the railway operators already. High speed services that have been introduced subsequently, using both new rolling stock and some newly built line sections, have all used brand names that are applied to all trains of their class or category, rather than naming every single service. As a consequence of this trend, the named EC trains on the Paris–Brussels–Amsterdam route disappeared in 1995–96, replaced by unnamed TGV trains and later by Thalys service. Between the Netherlands and Germany the Intercity Express (ICE) was introduced in 2000, resulting in the near disappearance of the EuroCity brand on those train routes, and with it the use of train names. For marketing reasons, the four EuroCity services between Germany and Poland were advertised as the Berlin–Warszawa Express effective 29 September 2002, thus marketing a product instead of naming individual trains. Preparations for privatisation of Deutsche Bahn led to the discontinuation of names for the EuroCity services in Allgäu on 15 December 2002, and for the other German operated EC trains on 12 December 2004. The French–Swiss TGV services lost their individual names on 17 May 2003, when "Lyria" was chosen as the brand name used collectively for those TGVs. After the collapse of Cisalpino on 13 December 2009, the named trains between Italy and Switzerland disappeared as well. Farther east, all EC services continue to carry names.
EuroCity-Экспресс
2017 жылдың желтоқсанынан бастап таңба жаңа EuroCity Express (ECE) жіктемесімен толықтырылды. Алғашқыда бұл тек бір бағыт үшін қолданылады: SBB компаниясының ETR 610 жоғары жылдамдықты көлбеу пойызбен Франкфурт (Майн) – Милан бағыты. Бұл жіктеме тек Германияда қолданылады; Швейцария мен Италияда бұл пойыздар EC ретінде қатынайды. Бұл тарифтік себептерге байланысты: Германияда EC әдетте ең жоғары сынып саналатын ICE-ден төмен жіктеледі, демек сәл арзан. ECE болса ICE-мен бірдей деңгейде қарастырылады және соған сәйкес бағаланады, себебі Deutsche Bahn олардың ұқсас жайлылық деңгейін ұсынатынын мәлімдейді.
From December 2017, the label is supplemented by the new classification EuroCity Express (ECE). Initially, this will only be used for a single service; the Frankfurt (Main) to Milan service operated by SBB with their ETR 610 high speed tilting train. This classification is only used in Germany; in Switzerland and Italy, these trains run as EC. This is due to tariff reasons: in Germany, EC normally are classified below ICE, the highest class, and thus slightly cheaper. ECE however are the same rank as ICE, and are priced as such, as the Deutsche Bahn claims them to provide similar levels of comfort.
Желілік
1987 жылдың 31 мамырында EuroCity желісі 64 EuroCity пойзымен басталып, 13 елдегі 200 қалаға қызмет көрсетті. Олар 56 күндізгі және 8 түнгі бағыттан тұрды. Желіге Франция мен Швейцария арасындағы халықаралық TGV пойыздары кірді, олар 1987 жылғы картада қызыл түспен көрсетілген. Түнгі бағыттар картада көк түспен белгіленген, бірақ «Benjamin Britten» (Лондон – Амстердам) пойзының түнгі бөлігі поездбен емес, пароммен жүрді. Басқа EuroCity пойыздары картада жасыл түспен көрсетілген. TEE Gottardo картада қызыл түспен көрсетілген, себебі ол бір жылдан кейін ғана EuroCity-ге айналдырылды. Үш халықаралық InterCity пойзы EuroCity талаптарына сай келмеді және картада сұр түспен көрсетілген. Бұл желіні Норвегия, Швеция, Австрия, Швейцария және Еуропалық қауымдастықтың ұлттық теміржолдары құрды. Бір жылдан кейін Венгрия да қосылды. Желі 1987 жылы 64 бағыттан 1990 жылы 76 бағытқа дейін өсті, ал 1991 жылы бағыттардың жиілігі артып, 1991 жылға қарай 102 бағытқа дейін кеңейді. Осыған дейін бұл желі негізінен Батыс Еуропаға шолу жасады, бірақ 1991 жылдан бастап Венгриядан шығысқа қарай кеңейе бастады. Орталық және Шығыс Еуропадағы коммунизмнің құлауына байланысты маңызды өзгерістерден кейін 1991 жылы Югославия мен Чехословакия, ал 1992 жылы Польша жүйеге қосылды. Келесі жылдары Чехословакия, содан кейін Югославия бөлініп, олардың бөліктері жеке мүшелерге айналды. 1993 жылы түнгі бағыттар EuroNight желісі деп қайта аталды, бұл Батыс Еуропада EuroCity пойыздарының санының азай бастауының белгісі болды. Франция, Италия, Испания, Германия және Бельгия/Нидерланды/Люксембургте жоғары жылдамдықты теміржол желілері ашылғаннан кейін EuroCity бағыттарын жоғары жылдамдықты пойыздар алмастырды, олар көбінесе өздерінің брендтеріне ие болды және EuroCity ретінде жіктелмеді. Орталық және Шығыс Еуропада бағыттардың саны көбейіп, 25 жыл ішінде EuroCity желісінің орталығы шығысқа қарай жылды.
On 31 May 1987 the EuroCity network started with 64 EuroCity trains, serving 200 cities in 13 countries. They were made up of 56 day services and eight night services. The network included the international TGVs between France and Switzerland, shown in orange on the 1987 map. Night services are shown in blue on the map, with the exception of the boat train Benjamin Britten (London–Amsterdam), whose overnight portion was by ferry, not by train. The other EuroCity trains are shown in green on the map. The TEE Gottardo is shown in red on the map, because it was converted to EuroCity only one year later. Three international InterCity trains did not qualify as EuroCity and are shown on the map in grey. The network was set up by the national railways of Norway, Sweden, Austria, Switzerland, and the European Community. One year later Hungary joined as well. The network grew from 64 services in 1987 to 76 services in 1990, and in 1991 the frequency was improved, resulting in an expansion to 102 services by 1991. Until then it was a mainly West European network but from 1991 it began expanding beyond Hungary in the east. After the historic developments occurring in Central and Eastern Europe regarding the fall of Communism around that time, Yugoslavia and Czechoslovakia became part of the system in 1991, and Poland in 1992. In the following years Czechoslovakia and later Yugoslavia were split and their parts became individual members too. In 1993 the night services were rebranded as the EuroNight network, the start of a gradual decline in the number of EuroCity trains in Western Europe. When high speed lines opened in France, Italy, Spain, Germany, and Belgium/Netherlands/Luxembourg, the EuroCity services were replaced by high speed trains, mostly with their own brands and therefore not classified as EuroCity. In Central and Eastern Europe more services were introduced, and over a period of 25 years the centre of the EC network had shifted east.
Операция
Шенген кезеңінен бұрын, ЕО пойыздарында паспорттық бақылаулар пойыз қозғалып тұрғанда жүргізілетін, станцияда тоқтағанда не жолаушыларды түсіруді талап еткендей емес, мұндай жағдайлар ЕО-ға жатпайтын пойыздарда кездесетін. Аз ғана пойыздарға алдын ала брондау қажет (бірақ мұндай мүмкіндік барлық басқа пойыздар үшін де қарастырылған және ұсынылады), ал кейбір елдерде қосымша төлем талап етіледі.
During the pre Schengen era, passport checks were conducted on EC trains while in motion, rather than while parked at a station or requiring the passengers to disembark, as was sometimes the case for non EC trains. A few require pre reservation (though this is possible and recommended for all other trains) and in some countries a supplemental charge.