Томас Брэсси: британдық саяхатшы, саяси қайраткер және әкімші
Thomas Brassey, 1st Earl Brassey
Томас Брэсси – британдық саяхатшы, саяси қайраткер, Виктория губернаторы. Теміржол империясының мұрагері, «The Naval Annual» журналының негізін қалаушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Томас Брэсси, 1-ші граф Брэсси (11 ақпан 1836 – 23 ақпан 1918) – британдық Либералдық партиясының саясаткері, Виктория штатының губернаторы және «The Naval Annual» жылдығының негізін қалаушы.
British politician
Thomas Brassey, 1st Earl Brassey (11 February 1836 – 23 February 1918), was a British Liberal Party politician, Governor of Victoria and founder of The Naval Annual.
Өмірбаян және білім
Брасси темір жол саласындағы ірі кәсіпкер Томас Брассидің (1805–1870) және оның әйелі Мария Харрисонның, экспедитор және кеме агенті Джозеф Харрисонның қызынан туған тұңғыш ұлы болды. Ол Генри Брасси мен Альберт Брассидің ағасы еді. Ол Регбиде және Оксфорд университетінің колледжінде білім алды, ал 1864 жылы Линкольн Инн адвокаттық колледжінде қызметке қабылданды.
Brassey was the eldest son of the railway magnate Thomas Brassey (1805–1870), by his wife Maria Harrison, a daughter of Joseph Harrison, a forwarding and shipping agent. He was the elder brother of Henry Brassey and Albert Brassey. He was educated at Rugby and University College, Oxford, and was called to the Bar, Lincoln's Inn, in 1864.
Саяси мансап
Брасси 1865 жылы Девонпорттың парламент мүшесі болды, маусымда өткен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, шілдеде өткен жалпы сайлауда орынды жоғалтты. Ол 1886 жылғы жалпы сайлауда жеңілгенге дейін осы орынды сақтап қалды. 1874 жылы кооперативтік конгрестің бірінші күнінің президенті болды. Уильям Эварт Гладстонның басшылығымен 1880 жылдан 1884 жылға дейін Әскери-теңіз министрлігінің азаматтық лорды, ал 1884 жылдан 1885 жылға дейін Әскери-теңіз министрлігінің парламенттік хатшысы қызметін атқарды. 1881 жылы Бат орденінің командирі (KCB) атанды және 1886 жылы Честер графтығындағы Булклей бароны Брасси титулын алды. Ол Гладстонның және кейін Лорд Розберидің 1893 жылдан 1895 жылға дейін күтуші лорды қызметін атқарды. 1893 жылы Виктория патшайым жеті британдық және екі үнділік мүшеден тұратын Корольдік опиум комиссиясын құрып, оны лорд Брасси басқарды. Комиссияның міндеті – Үндістанның алыс Шығысқа (Қытайға) опиум экспортын тоқтату және Үндістанда опиум өсіру мен тұтынуды, медициналық мақсаттардан басқа, тыйым салу қажеттігі туралы баяндама жасау болды.
Brassey was briefly Member of Parliament (MP) for Devonport in 1865, winning the seat at a by election in June and then losing it again the general election in July. holding that seat until he was defeated at the 1886 general election. He was President of the first day of the 1874 Co operative Congress. He served under William Ewart Gladstone as Civil Lord of the Admiralty from 1880 to 1884 and as Parliamentary Secretary to the Admiralty from 1884 to 1884. He was made a Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) in 1881 and raised to the peerage as Baron Brassey, of Bulkeley in the County of Chester, in 1886. He again held office under Gladstone and then Lord Rosebery as a Lord in waiting from 1893 to 1895. In 1893 Queen Victoria appointed nine members as the Royal Opium Commission, which consisted of seven British and two Indian members, which was headed by Lord Brassey, who served as the Chairman. The commission was to report on whether India Opium export trade to far east (China) should be ended and, further, whether poppy growing and consumption of Opium in India itself should be prohibited save for medical purpose.
Викторияның губернаторы
1895 жылдан 1900 жылға дейін ол Австралиядағы Викторияның губернаторы болды және оның астанасы Мельбурндағы Үкімет үйінде тұрды. 1900 жылдың наурыз айында Коломбо арқылы Ұлыбританияға қайтып келді. Австралияның ұлттық астанасы Канберрада Брасси еске алынады. Брасси Хаус, қазір Бартон қалашығының ішкі бөлігінде орналасқан қонақ үй (алғашқыда қонақтарға арналған үй), 1927 жылы Федералды Парламенттің Мельбурннан Канберраға көшірілуімен бірге аяқталды. Брасси Хаус бастапқыда парламент мүшелері мен Канберраға көшіп келе жатқан орта деңгейдегі мемлекеттік қызметкерлердің ғана пайдалануына арналған, ортақ жуынатын бөлмелері бар 45 бөлме ұсынды. 1960 жылдардың ортасында сол кездегі үкімет бөлмелер санын 131-ге дейін кеңейтіп, конференц-залдар мен жиналыстар өткізуге арналған бөлмелер қосты. 1980 жылдардың ортасында ол жергілікті кәсіпкерлерге сатылды және содан бері тұрғын үй ретінде қонақ үй болып жұмыс істеп келеді, қазір 75 бөлмесі бар, оның ішінде жеке жуынатын бөлмелері де бар. Оның кері бағытпен салынғаны айтылады, әсем фасады Белмор бағына қараса, қарапайым жағы Маккуари көшесіне қарап тұр.
From 1895 to 1900 he was Governor of Victoria, a colony in Australia, and lived in its capital, Melbourne, in Government House. He returned to the United Kingdom in March 1900, by way of Colombo. Brassey is remembered in Australia's national capital, Canberra, with Brassey House, now a hotel (originally a guest house) in the inner suburb of Barton, Australian Capital Territory, completed in 1927 to coincide with the relocation of the Federal Parliament from Melbourne to Canberra. Brassey House originally offered 45 rooms with shared bathing facilities, for the exclusive use of members of parliament and mid level government officials relocating to Canberra. During the mid 1960s the government of the day expanded the capacity to 131 rooms and added conference and meeting rooms. It was sold in the mid 1980s to local businessmen and has been operated since as a residential hotel, now with 75 rooms including ensuites. It is said to have been built back to front, with the more ornate façade facing Belmore Gardens and its plainer face to Macquarie Street.
Теңіз қызметі
Брассидің теңізге алғашқы қатысы ол әлі Регби мектебінде оқып жүрген кезінде болды. "Зилла" атты жалдамалы яхтада қысқа уақыт болғаннан кейін, ол "Цимба" атты яхтада клубтық жарыстарда сәтті өнер көре бастады (1855). 1859 жылы ол досы Сент-Клэр Джон Бёрн жобалаған және әкесінің Канададағы зауытында салынған 120 тонналық темір яхтаның иесі болды. Осы кезде ол Корольдік яхталар эскадрильясының мүшесі болып сайланды. 1866 жылы ол "Метеор" яхтасымен қосымша бу жүргізуге көшті, ал 1872 жылы Канадаға сапар үшін "Эотен" бу яхтасын пайдаланды, бірақ бұл кеме осы мақсатқа толыққанды жарамайтындығы анықталды. "Эотен" бұрын P & O компаниясының негізін қалаушыларының бірі Артур Андерсонға тиесілі болған. 1876 жылдың 6 шілдесінен 1877 жылдың 27 мамырына дейін Брасси үш мастты, жоғарғы желкенді шкуна "Sunbeam" (Сент-Клэр Бёрн оған арнап жобалаған тағы бір яхта) арқылы әлемді айналып келді. Бұл сапар жеке яхтамен жасалған алғашқы әлемдік саяхат деп есептеледі. Оның ұлы Томас Англиядағы мектепке оралу үшін Рио-де-Жанейрода "Sunbeam" кемесінен түсті. Оның әйелі Энни, леди Брэйси (1839–1887) саяхат туралы "In The Trades, The Tropics, & The Roaring Forties" немесе "A Voyage in the Sunbeam: Our Home on the Ocean For Eleven Months" атты еңбегін жариялады. 1880 жылы Брассидің "Британдық Әскери-теңіз флоты" кітабы жарық көрді. 1886 жылы ол "The Naval Annual" (көбінесе "Brassey's Naval Annual" деп аталады) журналын шығара бастады. 1891 жылға дейін ол "The Naval Annual" журналын басқарды. Оның орнын ұлы Томас бас редактор ретінде иемденді. 79 жасында Брасси Галлиполи науқаны кезінде әскерге госпиталь кемесі ретінде көмек көрсету үшін "Sunbeam" яхтасын Мудрос шығанағына жеткізді.
Brassey's first experience of sailing was whilst he was still at Rugby school. After a short spell in a hired yacht called Zillah he started to compete successfully in club events in a yacht called Cymba (1855). In 1859 he became the owner of an iron yacht of 120 tons called Albatross, designed by his friend St Clare John Byrne and built at his father's Canada Works. He was elected as a member of the Royal Yacht Squadron at this time. In 1866 he ventured into auxiliary steam with the yacht Meteor and in 1872 used the steam yacht Eothen to visit Canada although the vessel proved not to be best suited for this type of work. Eothen had formerly been owned by the co founder of P & O Company Arthur Anderson. Between 6 July 1876 and 27 May 1877 Brassey circumnavigated the world in his steam assisted three masted topsail yard schooner Sunbeam, another yacht designed for him by St Clare Byrne. This voyage is said to have been the first circumnavigation by a private yacht. His son Thomas left the Sunbeam at Rio de Janeiro in order to return to school in England. His wife Annie, Lady Brassey (1839–1887), published an account of the cruise entitled In The Trades, The Tropics, & The Roaring Forties, or alternatively A Voyage in the Sunbeam: Our Home on the Ocean For Eleven Months. In 1880 Brassey's book The British Navy was published. In 1886, he started The Naval Annual (generally referred to as Brassey's Naval Annual). He edited The Naval Annual until 1891. He was succeeded as editor by his son Thomas. At the age of 79 Brassey sailed his yacht Sunbeam to Mudros Bay in order to support the troops as a hospital ship during the Gallipoli Campaign.
Құрметтер мен марапаттар
Брасси 1879 жылдан 1880 жылға дейін Корольдік Статистикалық Қоғамның президенті болды. 1891 жылы Шотландиядағы Инженерлер мен кеме жасаушылар институтының құрметті мүшесі атанды. Австралиядан оралғаннан кейін 1901–1902 жылдары Лондон сауда палатасының президенті болды. Ол 1908 жылдан 1913 жылға дейін Синк Портс Лорд-Вардені қызметін атқарды. 1906 жылы Бат орденінің Ұлы крестінің рыцары тағайындалды және 1911 жылы Кент графтығындағы Хайт виконты Хайт және граф Брасси атанды. Ол 1861 жылдың 1 маусымында 6-шы (Хэстингс) Синк Портс артиллериясы ерікті корпусының 2-дәрежелі лейтенанты болып тағайындалды, кейін 9-шы (Певенси) Синк Портс АВК-ның капитаны болды. 1891 жылдың 2 желтоқсанында 2-ші Синк Портс артиллериясы еріктілерінің құрметті полковнигі болып тағайындалды. Гавайи королі Дэвид Калакауа Брассейге "Калакауа Корольдік орденінің Командоры" атағын берді.
Brassey was President of the Royal Statistical Society from 1879 to 1880. He was conferred with Honorary Membership of the Institution of Engineers and Shipbuilders in Scotland in 1891. Following his return from Australia, he was President of the London Chamber of Commerce 1901–1902. He served as Lord Warden of the Cinque Ports from 1908 to 1913. He was appointed a Knight Grand Cross of the Order of the Bath in 1906 and made Viscount Hythe, of Hythe in the County of Kent, and Earl Brassey in 1911. He was commissioned as a 2nd Lieutenant in the part time 6th (Hastings) Cinque Ports Artillery Volunteer Corps on 1 June 1861, and was later the captain of the 9th (Pevensey) Cinque Ports AVC. He was appointed Honorary Colonel of the successor unit, the 2nd Cinque Ports Artillery Volunteers on 2 December 1891. King David Kalākaua of Hawaii bestowed on Brassey the honour "Knight Commander of the Royal Order of Kalākaua".
Фримасондық
Брасси масон болған. Ол Оксфорд студенті кезінде масондық шеберлікке қабылданған. 1868 жылы «Аббат» ложасының 1184 нөміріне мүше болып кірді және 48 жыл бойы сол ложада қалды. Сонымен қатар, ол «Дервент» ложасының 4 нөмірінде және «Флот» ложасының 2612 нөмірін құруға қатысқан ағалардың бірі болды. Виктория губернаторы болып тағайындалғанда, ол ешқашан ложада лауазым атқармаған болатын, бірақ Құрметті бұрынғы кіші күзетші болып тағайындалды. Мельбурнда «Кларк» ложасының 98 нөміріне мүше болып кірді, 1896 жылы аға күзетшісі, ал 1897 жылы ложаның шебері болды. 1896 жылдың 4 мамырында, аға күзетші болып тағайындалғанға екі күн бұрын, ол Викторияның Ұлы ложасының бас шебері болып тағайындалды. Оның бас шебер болуы кейбір мүшелердің қазіргі бас шебер, Сэр Уильям Кларктың, 1-ші баронеттің лауазымында қалуын қалауына байланысты қысыққа түсті және оны қайтадан ұсынды. Кларк Брасси қызмет етуге дайын болса, өтінішін қайтарып алуға келісетінін айтты. Брасси келісімін берді, Кларк өтінішін қайтарып алды, соның нәтижесінде Брасси жалғыз кандидат болып, бас шебер болып сайланды.
Brassey was a freemason. He was initiated to the craft as an Oxford student. In 1868, he became a member of Abbey Lodge No. 1184 and remained for 48 years. He was also a member of Derwent Lodge No. 4 and a founding brother of Navy Lodge No. 2612. When he was appointed Governor of Victoria, while he had never held any Lodge office, he was appointed Honorary Past Junior Grand Warden. In Melbourne, became a member of Clarke Lodge No. 98 and became its Senior Warden in 1896 and its Worshipful Master in 1897. On 4 May 1896 two days before being installed as Senior Warden, he was installed Grand Master of the Grand Lodge of Victoria. His becoming of Grand Master was a bit controversial because many members preferred then current Grand Master Sir William Clarke, 1st Baronet to stay and nominated him again. Clarke said that he would like the nomination to be withdrawn if Brassey was willing to serve. Brassey approved and Clarke withdrew the nomination, so Brassey was the sole candidate and therefore elected Grand Master.
Отбасы
Брасси 1860 жылы алғаш рет Суррей, Клэфэмде тұратын Джон Аллнуттың қызы Анна Аллнутқа үйленді. Олардың бір ұлы мен төрт қызы болды. Үшінші қызы, леди Мюриэл Агнес, 8-ші граф Де Ла Уорр Гилберт Саквиллге үйленді және 9-шы граф Де Ла Уорр Гербранд Саквиллдің анасы болды, ал төртінші қызы, леди Мари Аделаида, Виллингдонның 1-ші маркизі Фримен Фримен Томасқа үйленді. Леди Брэйси 1887 жылдың қыркүйек айында 47 жасында қайтыс болды. Брасси 1890 жылы екінші рет Артур Капеллдің қызы, Виконт Малденнің қызы және Эссекс графының 7-ші графы Джордж Капеллдің қарындасы Сибил де Вере Капеллге үйленді. Олардың бір қызы болды. Брасси 1918 жылдың ақпанында 82 жасында қайтыс болды, ал оның жалғыз ұлы Томас графтық атаны мұрагерлік етті.
Brassey married firstly, in 1860, Anna Allnutt, daughter of John Allnutt, of Clapham, Surrey. They had one son and four daughters. The third daughter, Lady Muriel Agnes, married Gilbert Sackville, 8th Earl De La Warr, and was the mother of Herbrand Sackville, 9th Earl De La Warr, while the fourth daughter, Lady Marie Adelaide, married Freeman Freeman Thomas, 1st Marquess of Willingdon. Lady Brassey died in September 1887, aged 47. Brassey married secondly Lady Sybil de Vere Capell, daughter of Arthur Capell, Viscount Malden, and sister of George Capell, 7th Earl of Essex, in 1890. They had one daughter. Brassey died in February 1918, aged 82, and was succeeded in the earldom by his only son, Thomas.