Жюлия Вольф: Америка композиторының өмір және шығармалары

Кіріспе

Американдық композитор (туған 1958)

Джулия Вольф (18 желтоқсан 1958 жылы туған) – американдық композитор және Нью-Йорк университетінің музыка профессоры. The Wall Street Journal газетінің мәліметінше, Вольфтың музыкасы "ерекше өлкеде орналасқан, онда классикалық формалар минимализмнің қайталама үлгілерімен және рок музыкасының күшті энергиясымен қайта жанданады". Оның "Антрацит далалары" атты хор мен аспаптарға арналған ораториясы 2015 жылғы Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығымен марапатталды. Ол сонымен қатар Герб Альперт сыйлығын (2015) алды және 2016 жылы Макартур стипендиясын иеленді.

Өмір

Филадельфияда туған Вольфтің егіз інісі мен ағасы бар. Жасөспірім шағында фортепиано ойнауды үйренген, бірақ Мичиган университетінде музыканттық сабақтар алғаннан кейін ғана музыканы шын жүректен оқып үйрене бастады. 1982 жылы «Фи Бета Каппа» қоғамының мүшесі ретінде музыка және театр мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Жиырма жасына келгенде Вольф әйелдер театры үшін музыка жазды. Нью-Йоркке сапар барысында ол композиторлар Майкл Гордон мен Дэвид Лангпен дос болып, олар Йель музыка мектебінде оқыған және оны өтініш беруге ынталандырды. 1984 жылы Йель университетіне түсіп, негізінен Мартин Бресникпен оқыды және сол жылы Майкл Гордонға тұрмысқа шықты. 1986 жылы магистратураны бітіргеннен кейін Вольф, Гордон және Ланг 1987 жылы «Bang on a Can» жаңа музыка ұжымын құрды. «Bang on a Can» қазір концерттік сериялар, гастрольдер және Беркширлердегі жас композиторлар мен орындаушыларға арналған жазғы фестивальмен айналысатын ұйым. Вольф 2021–22 жылдары Карнеги залында Ричард пен Барбара Дебс композиторлық креслосын иеленді. Вольф пен Гордон үйленген, екі балалары бар және Манхэттеннің оңтүстік бөлігінде тұрады. Вольфтың «Cruel Sister» шығармасы, әпкелер арасындағы махаббат бәсекесі туралы ағылшын халық әнінен шабыттанған, Мюнхен камералық оркестрінің тапсырысымен жазылған, Spoleto Festival USA-да АҚШ-тағы тұңғыш рет орындалды және «Cantaloupe Music» лейблында (оның басқа бір скрипкалық оркестрге арналған «Fuel» шығармасымен бірге) жарық көрді. 2001 жылдың 11 қыркүйегінен кейін жазылған «My Beautiful Scream» скрипкалық квартеті, Kronos Quartet және Orchestre National de France үшін жазылған (АҚШ-та Марин Альсоптың жетекшілігімен Cabrillo Festival of Contemporary Music фестивалінде тұңғыш рет орындалды), баяу қозғалыстағы айқай идеясынан туды. «The Vermeer Room», «Girlfriend» және «Window of Vulnerability» шығармалары Вольфтың керемет дыбыстық бейнелер жасау қабілетін көрсетеді. «Girlfriend» шығармасы, аралас камералық ансамбль мен жазылған дыбысқа арналған, машиналардың сырғуы мен шынының сынуынан тұратын әсерлі дыбыстық ландшафтты пайдаланады. Вермеердің «Ұйықтаған қыз» картинасынан шабыттанған «The Vermeer Room» рентген сәулесінде жасырын суретті ашады және Сан-Франциско симфониялық оркестрімен тұңғыш рет орындалды. «Window of Vulnerability» шығармасында, американдық композиторлар оркестрі үшін жазылған және Деннис Рассел Дэвис дирижерлік еткен, Вольф тығыз текстуралар мен нәзік терезелердің үлкен дыбыстық әлемін жасайды. Поп-мәдениеттің ықпалы Вольфтың көптеген шығармаларында байқалады, соның ішінде «Lick» және «Believing» шығармалары «Bang on a Can All Stars» үшін жазылған. Фанк фрагменттеріне негізделген «Lick» шығармасы поп-музыкадан шабыттанған жаңа буын композиторларының манифестіне айналды. Алты пианиноға арналған «My Lips From Speaking» шығармасының бастауы Арета Франклиннің «Think» әнінің алғашқы рифінен алынған. Вольфтың «Dark Full Ride» шығармасы барабандық жиынтықты зерттейтін, кеңейтілген hi-hat солосымен басталатын, құштарлықпен және талмайтын музыкалық туынды. «Lad» шығармасы тоғыз сыбызғыға арналған. Вольф өзінің туған Пенсильвания штатындағы көмір өндірушілер қауымдастығы туралы ораториясы – Пулитцер сыйлығына ие болған «Anthracite Fields» шығармасы үшін ауызша тарихтарды, сұхбаттарды, географиялық мәліметтерді, жергілікті өлеңдерді және көмір жарнамаларын пайдаланды. Бұл шығарма Филадельфияда тұңғыш рет орындалды және 2014 жылдың көктемінде Нью-Йорк филармониясының екіжылдық фестивалінде таныстырылды. 2015–16 жылдары «Bang on a Can All Stars» тобы, алдымен Лос-Анджелес шеберлік хоры және кейін Дания радиосының вокалдық қоғамы «Anthracite Fields» шығармасын Батыс жағалауында және Еуропада тұңғыш рет орындады, ал «Cantaloupe Music» лейблы Тринити Уолл-стрит хоры мен «Bang on a Can All Stars» тобының қатысуымен студиялық жазбасын шығарды. Вольфтың еңбек тарихына деген қызығушылығы оның соңғы шығармаларына әсер етті, соның ішінде 2010 жылғы Пулитцер сыйлығының финалисі болған «Steel Hammer» кешкі өнер балладасы. Бұл шығарма Джон Генри туралы 200-ден астам аңызға негізделген және адам мен машина арасындағы күресті зерттейтін әңгімелерге, естеліктерге және қияметтік әңгімелерге сүйенеді. «Trio Mediaeval» және «Bang on a Can All Stars» тобымен тұңғыш рет орындалған «Steel Hammer» шығармасы 2015 жылы режиссер Энн Богарт пен оның «SITI Company» компаниясымен Иллинойс университетінде, UCLA, Вирджиния Тех, OZ Arts Nashville және BAM-де толық сахналанған нұсқада ұсынылды. Халықтық музыкаға деген қызығушылығы және американдық халық музыкасындағы дене перкуссиясының дәстүрі оны дене перкуссионисі Колин Кьюриге арналған «riSE» және «fLY» концертін жазуға итерді. Бұл шығарма 2012 жылы Кит Локхарт дирижерлік еткен BBC Концерт оркестрімен тұңғыш рет орындалды, ал 2014–15 жылдар маусымында Голландияда Codarts Ensemble және АҚШ-та Олбани симфониялық оркестрімен орындалды. «Fire in my mouth» шығармасы Нью-Йорк филармониясының тапсырысымен жазылды және 2019 жылдың 25 қаңтарында Дэвид Геффен залында тұңғыш рет орындалды. Бұл шығарма «Үшбұрышты» футболка фабрикасындағы өрт туралы жан-жақты зерттеулерге негізделген. Оның соңғы шығармасы «unEarth» климаттың өзгеруіне қатысты ғылыми деректерге көп сіңірген. Ол Нью-Йорк филармониясының тапсырысымен жазылды және 2023 жылдың 1 маусымында Дэвид Геффен залында тұңғыш рет орындалды.

Born in Philadelphia, Wolfe has a twin brother and an older brother. As a teenager, she learned piano but she only began to study music seriously after taking a musicianship class at the University of Michigan, where she received a BA in music and theater as a member of Phi Beta Kappa in 1982. In her early twenties, Wolfe wrote music for an all female theatre troupe. On a trip to New York, she became friends with composition students Michael Gordon and David Lang, both of whom had recently attended the Yale School of Music and who encouraged her to apply. She went to Yale in 1984 and studied primarily with Martin Bresnick, and she married Michael Gordon the same year. After receiving her M. M. in 1986, Wolfe, Gordon, and Lang founded the new music collective Bang on a Can in 1987. Bang on a Can is now an organization with a concert series and tours, and a summer festival in the Berkshires for emerging composers and performers. Wolfe held the 2021–22 Richard and Barbara Debs Composer's Chair at Carnegie Hall. Wolfe and Gordon are married and have two children. They live in lower Manhattan. Wolfe's Cruel Sister for string orchestra, inspired by a traditional English ballad of a love rivalry between sisters, was commissioned by the Munich Chamber Orchestra, received its US premiere at the Spoleto Festival USA, and was released (along with her other string orchestra piece, Fuel) on Cantaloupe Music. Written shortly after September 11, 2001, her string quartet concerto My Beautiful Scream, written for Kronos Quartet and the Orchestre National de France (premiered in the US at the Cabrillo Festival of Contemporary Music under the direction of Marin Alsop), was inspired by the idea of a slow motion scream. The Vermeer Room, Girlfriend, and Window of Vulnerability show Wolfe's ability to create vivid sonic images. Girlfriend, for mixed chamber ensemble and recorded sound, uses a haunting audio landscape that consists of skidding cars and breaking glass. The Vermeer Room, inspired by the Vermeer painting "A Girl Asleep"—which when x rayed reveals a hidden figure—received its orchestral premiere with the San Francisco Symphony. In Window of Vulnerability, written for the American Composers Orchestra and conducted by Dennis Russell Davies, Wolfe creates a massive sonic universe of dense textures and fragile windows. The influence of pop culture can be heard in many of Wolfe's works, including Lick and Believing for the Bang on a Can All Stars. Lick, based on fragments of funk, has become a manifesto for the new generation of pop influenced composers. The raucous My Lips From Speaking for six pianos was inspired by the opening riff of the Aretha Franklin tune "Think". Wolfe's Dark Full Ride is an obsessive and relentless exploration of the drum set, beginning with an extended hi hat spotlight, while Lad is a piece for nine bagpipes. Wolfe drew on oral histories, interviews, geography, local rhymes, and coal advertisements for her Pulitzer Prize winning piece Anthracite Fields, an oratorio about the coal mining community of her native Pennsylvania which premiered in Philadelphia and was performed at the New York Philharmonic Biennial in the spring of 2014. In 2015–16, the Bang on a Can All Stars, with first the Los Angeles Master Chorale and then the Danish Radio Vocal Society, gave Anthracite Fields its West Coast and European premieres, and Cantaloupe Music released the studio recording, featuring the Choir of Trinity Wall Street and the Bang on a Can All Stars. Wolfe's interest in labor history has informed her recent work, including Steel Hammer, an evening length art ballad that was a finalist for the 2010 Pulitzer Prize. The text is culled from more than 200 versions of the John Henry legend and based on hearsay, recollection, and tall tales that explore the subject of human versus machine. Premiered by the Trio Mediaeval and the Bang on a Can All Stars, Steel Hammer was presented in a fully staged version by director Anne Bogart and her SITI Company at the University of Illinois, UCLA, Virginia Tech, OZ Arts Nashville, and BAM in 2015. Following her folk interests and the tradition of body percussion in American folk music also led her to compose riSE and fLY, a concerto for body percussionist Colin Currie. The piece premiered in 2012 with the BBC Concert Orchestra, conducted by Keith Lockhart, and premiered in the Netherlands with the Codarts Ensemble and the United States with the Albany Symphony Orchestra in the 2014–15 season. Fire in my mouth, was commissioned by the New York Philharmonic and premiered at David Geffen Hall on January 25, 2019. The piece was based on extensive research into the Triangle Shirtwaist Factory Fire. Her most recent piece, unEarth, draws heavily from scientific data surrounding climate change. It was commissioned by the New York Philharmonic and premiered at David Geffen Hall on June 1, 2023.

Кино және театр музыкасы

Вулфтың кинодағы жұмыстарына Гамбургтегі Ensemble Resonanz және режиссер Билл Моррисонмен бірлескен Fuel, сондай-ақ Asko/Schönberg Ensemble және 1920 жылдардағы киноэкспериментаторы Чарльз Декеукельермен жасалған Impatience және Combat de Boxe кіреді. Вулф театр суретшісі Анна Деавер Смит, сәулетшілер Диллер Скофидио + Ренфро, кинорежиссер Билл Моррисон, Ридж Театры, режиссер Франсуа Жирард, Джим Финдлей және хореограф Сьюзан Маршалл сияқты көптеген өнерпаздармен ынтымақтастықта жұмыс істеді. Оның музыкасы Бруклин академиялық музыка орталығында, Сидней олимпиадалық өнер фестивалінде, Settembre Musica (Италия), Théâtre de la Ville (Париж), Линкольн сахналық өнер орталығы мен Карнеги залында орындалды және Cantaloupe Music, Teldec, Point/Universal, Sony Classical Records және Argo/Decca лейблдарында жазылды. Вулф 2000 жылы қазіргі заманғы өнерге арналған гранттар қорының (Foundation for Contemporary Arts) суретшілерге арналған сыйлығын алды. Театрға жазған музыкаларының ішінде Анна Деавер Смиттың "Үй қамауы" пьесасы үшін жазған музыкасы бар, ал Ридж Театрының "Дженни Ричи" қойылымына арналған музыкасы үшін Оби сыйлығына ие болды. Ол композиторлар Майкл Гордон және Дэвид Лангпен бірлесіп бірнеше мультимедиалық жобаларды жасады, олардың ішінде Lost Objects (Concerto Köln орындауында, режиссері Франсуа Жирард, либретто авторы Дебора Артман), Shelter (musikFabrik, Ridge Theater, либретто авторы Дебора Артман) және The Carbon Copy Building (комикстер суретшісі Бен Катчормен бірлесіп жасалған). Вулф француздық Бордо қаласында Диллер Скофидио + Ренфро архитекторларымен бірлесіп, "Саяхаттау музыкасы" атты қалалық масштабтағы тамашаны ұйымдастырды, онда 100-ге жуық музыкант ескі қаланың көшелерімен жүріп, педальдық таксилерде орындады.

Қаптамаға соққы

Вулф – Bang on a Can ұйымының негізін қалаушылардың бірі және көркемдік жетекшісі (композиторлар Майкл Гордон және Дэвид Лангпен бірге), ең белгілі марафондық концерттерімен танымал, онда көп сағат бойы түрлі туындылар тізбектей орындалады, ал көрермендер қалауынша келіп-кетуге болады. Марафондық концерттерінің жиырма жылдығына арналған шара ретінде Bang on a Can Нью-Йорктегі Дүниежүзілік қаржы орталығының қысқы бағының атриумында жиырма алты сағат бойы үзіліссіз музыка орындады. 1992 жылы Bang on a Can камералық ансамбль Bang on a Can All Stars құрды. Bang on a Can ұйымының алғашқы шараларының ішінде Джон Кейджтің өнер көрсетуі, Гленн Бранканың массалық электр гитараларына арналған эпикалық симфонияларының тұсаукесері және Гарри Парчтың композитордың өзі жасаған аспаптарымен толық сахналаған опералары бар. Вулф, Гордон және Ланг кейде бірлесіп жазылған, ірі көлемді сахналық туындылардың үстінде жұмыс істейді, көбінесе әрқайсысының үлесін жасырады. Комикс суретшісі Бен Катчормен бірлесіп жасалған The Carbon Copy Building операсы 2000 жылы Village Voice Obie Award сыйлығын «Американың ең үздік жаңа туындысы» номинациясы бойынша жеңіп алды. Проекцияланған комикс жолақтары әншілерге сүйемелдеп, олармен өзара әрекеттеседі, ал кадрлар оқиға айтылғанда жоғалып кетеді. Гордон, Вулф және Ланг кейіннен жазушы Дебора Артманмен бірлесіп «оратория» Lost Objects-ті жасады, оның жазбасы 2001 жылдың жазында жарық көрді (Teldec New Line). Тағы бір жоба – Shelter, ол musikFabrik ансамблінің тапсырысымен жасалған мультимедиалық туынды, онда скандинавиялық вокалдық Trio Mediaeval сахналық қойылымда өнер көрсетеді, бұл туынды, либретто авторы Дебора Артманның сөзімен айтқанда, «табиғаттың күші мен қаупін, жаңа үйдің шеңберіндегі болашаққа деген үмітті, жобалардың таза эстетикалық сұлулығын, дыбыстың әдемі архитектурасын және тіпті ұйықтауымыздың қауіпсіздігіне жатқан осалдықты бейнелейді». Shelter 2005 жылдың көктемінде Германияның Кёльн қаласында, ал 2005 жылдың қарашасында АҚШ-та тұсаукесерін өткізді. Shelter және Carbon Copy Building екеуі де Нью-Йорктің Ridge Theater театрымен бірлесіп, Лори Олиндер (визуалды графика), Билл Моррисон (фильм режиссері) және Боб Макграт (режиссер) қатысуымен сахналанды. 2017 жылы қытай әншісі Гонг Линна Лао Луо және Bang on a Can композиторлары жазған Cloud River Mountain туындысын тұсаукесермен ұсынды. Олар сондай-ақ 2017 жылдың қазан айында Бруклин музыка академиясында Bang on a Can ұйымының 30 жылдық саяқатын мерекелеуге арналған Road Trip туындысын да тұсаукесермен ұсынды.

Wolfe is one of the founders and artistic directors of Bang on a Can (alongside fellow composers Michael Gordon and David Lang), best known for its Marathon Concerts during which an eclectic mix of pieces are performed in succession over the course of many hours while audience members are welcome to come and go as they please. For the twentieth anniversary of their Marathon Concerts, Bang on a Can presented twenty six hours of uninterrupted music at the World Financial Center Winter Garden Atrium in New York City. In 1992, Bang on a Can founded the chamber ensemble Bang on a Can All Stars. Among Bang on a Can's early events were performances by John Cage, premieres of Glenn Branca’s epic symphonies for massed electric guitars, and fully staged operas by Harry Partch, featuring the composer's original instruments. Wolfe, Gordon, and Lang occasionally collaborate on jointly composed large scale staged works, often without revealing which sections each contributed. The opera The Carbon Copy Building, is a collaboration with comic book artist Ben Katchor, received the 2000 Village Voice Obie Award for Best New American Work. A projected comic strip accompanies and interacts with the singers, and the frames fall away in the telling of the story. Gordon, Wolfe and Lang have subsequently collaborated with writer Deborah Artman on the 'oratorio' Lost Objects, the recording of which was released in summer 2001 (Teldec New Line). A further project, Shelter, is a multi media work that was commissioned by the ensemble musikFabrik and features the Scandinavian vocalists Trio Mediaeval in a staged spectacle that, in the words of librettist Deborah Artman, "evokes the power and threat of nature, the soaring frontier promise contained in the framing of a new house, the pure aesthetic beauty of blueprints, the sweet architecture of sound and the uneasy vulnerability that underlies even the safety of our sleep." Shelter was premiered in Cologne, Germany in spring 2005, and received its US premiere in November 2005. Both Shelter and Carbon Copy Building were staged by New York's Ridge Theater, in collaboration with Laurie Olinder (visual graphics), Bill Morrison (film maker) and Bob McGrath (director). In 2017 Chinese singer Gong Linna premiered Cloud River Mountain, written by the three Bang on a Can composers in addition to Lao Luo. They also premiere Road Trip, a celebration of Bang on a Can's 30 year journey, together at the Brooklyn Academy of Music in October 2017.

Солисттер мен үлкен ансамбль (7 немесе одан да көп орындаушылар)

Акордеон концерті (True Love) (2005) – 20 минут – Жеке орындаушы: Акордеон, оркестр: 1.1.1 (кларнетті қоса) .1/1.1.1.1/соққы аспаптар/арфа. фортепиано/скрипкалар (1.1.1.1.1)

Ынтымақтастықтар

Road Trip (2017) – 60 минут. Музыкасын Майкл Гордон, Дэвид Лэнг және Джулия Вулф жазды. – кларнет, фортепиано, перкуссия, гитара, виолончель, контрабас.
Cloud River Mountain (2015) – 20 минут. Музыкасын Майкл Гордон, Дэвид Лэнг, Джулия Вулф және Лао Луо жазды. – сопрано, кларнет, перкуссия, гитара, фортепиано, виолончель, контрабас.
Water (2008) – 76 минут. Музыкасы мен мәтіні Майкл Гордон, Дэвид Лэнг және Джулия Вулф жазды. – SATB, 1.1.1.1 (фагот)/1.1.1.0/2 перкуссия/фортепиано/электрогитара/скрипкалар (1.1.1.1.1) [барлық аспаптар мен дауыстар күшейтілген].
Shelter (2005) – 65 минут. Музыкасын Майкл Гордон, Дэвид Лэнг және Джулия Вулф жазды. Мәтіні Дебора Артманға тиесілі. – 3 сопрано, флейта, гобой, кларнет, фагот, валторна, труба, тромбон, туба, фортепиано, электрогитара, электробас-гитара, перкуссия, 2 скрипка, альт, виолончель, контрабас [барлық аспаптар мен дауыстар күшейтілген].
Lost Objects (2001) – 62 минут. Музыкасын Майкл Гордон, Дэвид Лэнг және Джулия Вулф жазды. Мәтіні Дебора Артманға тиесілі. – сопрано, 2 контратенор, шағын хор, DJ, барокко оркестрі, электрогитара, электробас-гитара, перкуссия, синтезатор [барлық аспаптар мен дауыстар күшейтілген].
The Carbon Copy Building (1999) – 72 минут. Музыкасын Майкл Гордон, Дэвид Лэнг және Джулия Вулф жазды. Мәтіні Бен Катчорға тиесілі. – Орындаушылар: меццо-сопрано, тенор, баритон, баритон/контратенор, кларнет (b-кларнет, cb-кларнет, сопрано саксофон)/перкуссия/синтезатор/электрогитара [барлық аспаптар мен дауыстар күшейтілген].

Фильм

Нью-Йорк композиторлары: Жаңа музыка іздестіріледі (1997). Режиссері – Майкл Блэквуд. «Майкл Блэквуд Продакшнс» компаниясы, «Вестдойчер Рундфунк» радиосымен бірлесіп түсірген. Нью-Йорк, Нью-Йорк: «Майкл Блэквуд Продакшнс».