Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амцахара – Абхазиядағы саяси партия.
Amtsakhara is a political party in Abkhazia.
Қор
1999 жылы 31 наурызда Сергей Дбар, Владимир Начах, Аки Ардзинба, Гарик Саманба және тағы да басқалардың бастамасымен Грузиямен 1992–1993 жылдардағы соғыстың ардагерлерін біріктіретін қоғамдық ұйым ретінде Амцахара құрылды. Құрылтай съезінде Дбар алғашқы төраға болып сайланды және ол 2001 жылға дейін осы қызметте болды. 2002 жылы Амцахара әлеуметтік-саяси қозғалысқа трансформацияланды, ал Начах пен Мираб Кишмария оның бірлескен төрағалары болды.
On 31 March 1999, Amtsakhara was founded on the initiative of Sergei Dbar, Vladimir Nachach, Aki Ardzinba and Garik Samanba and a number of others as a public organisation uniting veterans of the 1992–1993 war with Georgia. During its founding congress, Dbar was elected its first Chairman, which he remained until 2001. In 2002, Amtsakhara was transformed into a socio political movement and Nachach and Mirab Kishmaria became its co Chairmen.
2004 жылға дейін
Алғашында ардагерлер қауымдастығы ретінде құрылған «Амцахара» қауымдастығы мүшелерінің санын кеңейтіп, жалпы қоғамды қамтыды. «Амцахарадан» бұрын көзге түскен жалғыз оппозициялық топ – «Атайра» қозғалысы болды. «Амцахара» ардагерлер негізінде оппозицияның жетекшілігін өз қолына алды. 2004 жылға дейінгі жылдары «Амцахара» үкімет реформасын талап етті, оның ішінде билік тармақтары арасындағы өкілеттіктердің теңгерімін арттыруды, әсіресе абхаздық заң шығарушылардың құзыретін кеңейтуді ұсынды. Олар Конституцияға өзгерістер енгізу тәртібін өзгертуге де қол жеткізді. 2003 жылы премьер-министр Геннадий Гагулияның үкіметін құлатуға басты жауапкер «Амцахара» болды. Бұл үкіметтің президент Владислав Ардзинбаның бұйрығымен емес, халықтың қысымымен отставкаға келуінің алғашқы жағдайы еді. «Амцахара» Гагулияны тиімсіздігі мен қылмысқа қарсы күрестегі әлсіздігі үшін сынады, ал оның съезінде халықтың наразылығы күшейді. Гагулия отставкаға кетпесе, ұлттық митинг ұйымдастыруға уәде берді. Абхазия үкіметін сынға алатын жалғыз оппозициялық күш болғандықтан, оларға әр түрлі уақытта қауіп төнді. 2003 жылдың 19 сәуірінде олардың кеңсесі бомбаланды, бірақ ешкім зардап көрмеді. Олардың екі белсендісі автокөлікке қойылған бомбадан қаза тапты, олар биліктің кінәлі екенін мәлімдеді. 2004 жылдың маусым айында «Амцахараның» жетекшілерінің бірі Гарри Айба қала ішінде жүргенде атып өлтірілді. Осыған байланысты сыртқы істер министрі және «Амцахараның» тағы бір жетекшісі Сергей Шамба наразылық білдіріп, қызметтен кетті. 2003 және 2004 жылдың басында «Амцахара» президент Ардзинбаның отставкаға кетуіне ықпал етті. 2003 жылдың соңында олар парламенттен желтоқсанның ортасына дейін оны импичментке салу үшін заңдық тетіктерді қарастыруды сұрады, бірақ бұл орындалмады.
Although originally formed as an association for veterans, Amtsakhara broadened its membership to include the wider community. Before Amtsakhara, the only notable opposition group had been the Aitaira movement. Amtsakhara managed to take over the leadership of the opposition, empowered by its core of veterans. In the years leading up to 2004, Amtsakhara lobbied for reform of the government, including a greater balance of powers between the branches of government, and in particular, an increase in the powers of Abkhazian lawmakers. They were also successful in changing the procedure for amending the Constitution. Amtsakhara was largely responsible for bringing down the government of Prime Minister Gennady Gagulia in 2003. This was the first time that a government had been forced to resign due to public pressure, rather than being sacked by President Vladislav Ardzinba. Amtsakhara had lashed out at Gagulia for being inefficient and weak on crime , and public anger had boiled over at its congress. They had also threatened to organize a national rally if Gagulia did not step down. As perhaps the only opposition group with the capability to challenge the Abkhazian government, they were threatened at various times. On April 19, 2003, their office was bombed, although there were no casualties. Two of their activists died in a car bombing, which they accused the authorities of being complicit in. In June 2004, Garri Aiba, one of Amtsakhara's leaders was shot dead while driving through the city. As a result, foreign minister and fellow Amtsakhara leader Sergei Shamba resigned in protest. During 2003 and early 2004, Amtsakhara lobbied for President Ardzinba to step down. In late 2003, they had asked parliament to come up with a means for impeaching him by mid December, but this did not occur.
2004 жылғы президенттік сайлау
Амцахара 2004 жылғы қазан айындағы президент сайлауында үстем партияға қарсы күресуді жоспарлаған, бірақ Ардзинба Конституция бойынша қызметтен кетуге мәжбүр болды. Олардың 2004 жылғы сайлауда жеңіске жету мүмкіндігі сәуір айында бірнеше оппозициялық саясаткерлердің Біріккен Абхазия альянсын құруымен алғашқыда күйреуге ұшырады. Дегенмен, маусым айында Аматсахара мен Біріккен Абхазия Айбаның қазасынан кейін сайлауда бірігіп әрекет етуге келісті. 20 шілдеде олар бұрынғы премьер-министр Сергей Багапшты президенттікке кандидат етіп тағайындады, бұл бұрынғыда нақты басшының болмауына байланысты бірнеше кандидатты тікелей ұсыну мүмкіндігі туралы қауесеттерге нүкте қойды.
Amtsakhara intended to challenge the ruling party at the October 2004 Presidential election, when Ardzinba was forced by the Constitution to step down. Their chances of winning the 2004 elections initially suffered a blow in April 2004, when several other opposition politicians combined to form the United Abkhazia alliance. However, in June 2004, Amtsakhara and United Abkhazia agreed to form a combined front at the elections, after the Aiba assassination. On July 20, 2004, they named former prime minister Sergei Bagapsh as their presidential candidate, ending rumors that they may put up multiple candidates due to their prior lack of a clear leader.
2013 жылдан бастап
2013 жылдың 27 маусымында «Амцахара» конгресс өткізіп, өзін толыққанды саяси партияға айналдырды, оның төрағалары Гарик Саманба мен Отар Ломия, ал төрағаларының орынбасарлары Виталий Тарнава мен Рамаз Жопуа болып сайланды. 2014 жылғы мамырдағы төңкерістен кейін «Амцахара» 18 шілдеде кезектен тыс съезд өткізді, онда бұл оқиғаларды айыптап, қауіпсіздік қызметінің төрағасы Аслан Бжанияны тамыз айындағы сайлауда президенттікке ұсынды. 7 қарашада Ресеймен одақтасу және интеграция туралы келісімді талқылау үшін кезектен тыс конгресс өткізілді. 2015 жылдың 22 мамырында «Амцахара» өзінің бесінші съезін өткізді. Бірлескен төраға Саманба үкіметті қатты сынға алып, «Амцахара» қазір Абхазияның жалғыз оппозициялық партиясы екенін мәлімдеді. Конгресс президент Рауль Хажимбаға оппозициядан бір мүшені Премьер-министр қызметіне тағайындауды бір ауыздан талап етті және басшылық құрылымын өзгертуді мақұлдады, төрағалар санын үштен бірге дейін азайтты. 4 маусымда партияның Саяси Кеңесі төраға Алхас Квицинияны жалғыз басшы ретінде бекітуге шешім қабылдады және оны Кеңес төрағасы етіп сайлады. 21 қазанда «Амцахараның» алтыншы съезінде бұл шешімді Квицинияны партия төрағасы етіп сайлау арқылы растады. Сондай-ақ, президент Рауль Хажимбаны отставкаға кетуге шақыратын резолюция қабылдады. 2016 жылдың 3 наурызында «Амцахара» ертерек президенттік сайлау өткізуге арналған жоспарланған референдумды қолдауын білдірді. Президент Рауль Хажимба референдумды мақұлдап, оның күнін 10 шілде деп белгілегеннен кейін, «Амцахара» 5 шілдеде конгресс өткізуді жоспарлады. Конгресс Мемлекеттік филармонияда өткізілуі жоспарланған еді, бірақ қатысушылар ғимараттың жабылып қалғанын көрді және конгрессті көрші саябақта өткізуге шешім қабылдады, себебі электр қуаты өшірілгендіктен, бір сағатқа кешіктірілді. Конгресс бірнеше талаптарды қабылдады, оның ішінде Ішкі істер министрі Леонид Дзапшбаның қызметтен босатылуы және референдумды күзге ауыстыру. Содан кейін қатысушылар өз талаптарын қайталау үшін Ішкі істер министрлігіне барды. Төраға Алхас Квициния Министрлік ғимаратына кіргізбеуге шақырғанмен, бірқатар белсенділер қауіпсіздік кордонын бұзуға тырысты, тастар, кірпіштер және «молотов коктейльдерін» лақтырып жіберді. Нәтижесінде, қауіпсіздік қызметкерлерінің 19-ы жарақат алды, оның 9-ы ауруханаға жеткізілді.
On 27 June 2013, Amtsakhara held a congress in which it transformed itself into a fully fledged political party, elected as its chairmen Garik Samanba and Otar Lomia, and as its Deputy Chairmen Vitali Tarnava and Ramaz Jopua. Following the May 2014 Revolution, Amtsakhara held an extraordinary congress on 18 July, in which it condemned the events and nominated Security Service Chairman Aslan Bzhania for President in the August election. It held an extraordinary congress on 7 November to discuss the proposed Treaty on Alliance and Integration with Russia. On 22 May 2015, Amtsakhara held its fifth congress. Co Chairman Samanba sharply criticised the government and stated that Amtsakhara was now Abkhazia's sole opposition party. The congress unanimously called upon president Raul Khajimba to appoint a member of the opposition to the post of Prime Minister and approved a change to its leadership structure, reducing its number of Chairmen from three to one. On 4 June, the party's Political Council decided that Co Chairman Alkhas Kvitsinia should take over as sole leader and elected him as the council's chairman. On 21 October, at Amtsakhara's sixth congress, it confirmed this decision by electing Kvitsinia as the party's Chairman. It also adopted a resolution calling on President Raul Khajimba to resign. On 3 March 2016, Amtsakhara expressed its support for the planned referendum to hold an early presidential election. After President Raul Khajimba approved the referendum and set its date to be 10 July, Amtsakhara planned a congress for 5 July. The congress had been planned to be held at the State Philharmonic, but the participants found the building locked, and decided to hold the congress in the adjacent park, with a one hour delay as the electricity had been switched off. The congress adopted several demands, including the dismissal of Interior Minister Leonid Dzapshba and the postponement of the referendum to the Autumn. Participants then moved to the Interior Ministry to reiterate their demands. Despite pleas by Chairman Alkhas Kvitsinia not to violate the Ministry building, a number of activists tried to break through the security cordon, including by throwing stones, bricks and molotov cocktails. As a result of the violence, nineteen security officers were injured, of which nine had to be hospitalised.