Кіріспе

Свилайнац () – Сербияның орталық бөлігіндегі Поморавле округінде орналасқан қала және муниципалитет. Қаланың халқы 9 131 адамды, ал муниципалитет 23 391 адамды құрайды. Қала Белградтың оңтүстік-шығысында, Ресава өзенінің жағасында және Морава өзенімен шектесе орналасқан. Оның аты серб тіліндегі "жібек" сөзінен шыққан.

Тарих

Свилайнац алғаш рет Осман жазбаларында 1467 жылы жүз үй шаруашылығы бар ауыл ретінде тіңкерілген. Ауыл, кейін қалаға айналған, жібек өндірісі арқасында даңқ алып, осыдан атын алған (svila, "жібек"). Сербияның орталық бөлігінде орналасқан Свилайнац, жібек, жүн және мал саудасының ірі орталығы болған. Свилайнац – Бірінші серб көтерілісінің қайраткері Стеван Синджеличтің туған жері. Оның құрметіне мүсін Свилайнацтың орталық алаңында, Крива Чаршияның жаяуларға арналған аймағында орнатылған. Мүсін 1991 жылы мүсінші Михайло Пауновичтің жобасы бойынша жасалған. Қола ескерткіш Чегар шайқасының шешуші сәтін көрсетеді, онда Синджелич окоптан ұнтаққа от қойған. 1832 жылы Свилайнацта, Сербияның осы аймағындағы алғашқы медициналық орталықтардың бірі – аурухана ашылған. Архитектуралық және тарихи маңызы бар болғандықтан, Ескі аурухана ғимараты мәдени ескерткіш деп жарияланып, мемлекеттік қорғауға алынған. Ескерткіштің авторы – словен мүсіншісі Иван Заец, ал қола мүсіннің үлгісін жергілікті әйел Зора Милосавльевич Биджич сомдаған. Оның кім екені туралы бірнеше әңгіме бар. Аңыз бойынша, Мара 14 ғасырда Осман басқыншылығына қарсы Ресава аймағында күрескен немесе 1389 жылы Косово шайқасынан кейін анасымен бірге кешірім іздеген аңызды Джуг Богданның қызы болған. Сенімді нұсқалардың бірінде, Бірінші серб көтерілісі кезеңінде Косоводан келген Йокса Ресавачтың қызы Мара, Синджелич пен Ресава кнезі Петар Яковлевич Эрчичпен бірге түріктерге қарсы шайқасқан. Көп ұзамай Мара Ресавкинаға табынушылық туды, ол аналық, бостандық және өмірдің символы ретінде қабылданып, оған арнап көптеген әндер жазылған. Ескерткіште Мара оң қолында шам, сол қолында лавр гүлшоғыры ұстаған күйде бейнеленген. Оның аяғының астында монархияның символы – керней мен барабан жатыр. Осы себепті, ескерткіштің ашылу салтанатында Александр патшаның өкілі іс-шарадан шығып кеткен. Осы символизмге байланысты ескерткішке шабуыл жасалып, 1934 жылы оны бұзу туралы шешім қабылданды. Шындығында, Свилайнац қаласының мэрі Михайло Р. Миленкович мүсінді басқа, "сәйкес келетін" тұлғамен алмастыруды ресми түрде сұраған, сондықтан бұзу туралы 1934 жылдың 3 қазанында жарияланды, бірақ Морава Бановинасының тыйымы 26 қазанда қала әкімшілігінің шешімін күштен шығарды. 2007 жылдың 3 қыркүйегінде Демократиялық партия муниципалитет президенті Добривое Будимировичті ("Биджа", Сербия радикалдық партиясы) қызметтен шеттету туралы бастама көтерді. Бұл бастама Сербияның Демократиялық партиясының қарсылығына байланысты сәтсіз аяқталды. Қала 2014 жылы Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы су тасқыны кезінде зардап шекті.

Инфрақұрылым

Морава өзеніндегі сирек көпірлердің бірі Свилайнацта орналасқан, бұл оған ерекше стратегиялық маңыз береді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, шегініп келе жатқан Корольдік Югославия армиясы бұл көпірді қиратты. Соғыстан кейін көпір неміс соғыс өтемақы есебінен қайта жаңартылды. Свилайнацта көмір электр станциясы да бар. 1969 жылы көпірден бірнеше жүз метр жоғары орналасқан, оның қуаты 125 МВт құрайды. Қалада бұрынғы әскери казарма да орналасқан, онда бір уақытта 5000-ға дейін әскер орналасатын болған, қазір ол қолданыстан шығарылған.