Кіріспе

Шіркеудің ішкі қағидалар кітабы

Бостон, Массачусетс штатындағы Мәсіхтің Бірінші шіркеуінің шіркеу нұсқаулығы, көбінесе «Ана шіркеуінің нұсқаулығы» деп аталады, Мәсіхтің Бірінші шіркеуінің, сондай-ақ «Ана шіркеуінің» құрылымын және басқаруын белгілейтін, конституция сияқты қызмет ететін кітап. Оны шіркеудің негізін қалаушы Мэри Бейкер Эдди жазған. Алғаш рет 1895 жылы жарық көрді және ондаған рет түзетілді. Соңғы басылымы, 89-шы басылымы 1910 жылы жарық көрді.

Өмірбаян

1895 жылы қыркүйекте Христиан ғылымы журналының редакторы және "Ана шіркеуінің" бірінші оқырманы Септимус Дж. Ханнаға жазған хатында Эдди әртүрлі ережелерді қабылдау жұмысын, ережеге қажеттілік сезілген жағдайлардың ықпалымен іске асырылғанын айтты. Бұл ықпал әрқашан шіркеуді болашақта қорғауға бағытталды, жеке бақылау үшін күрестер мен бюрократияның өрбуіне жол бермей, оның құрылымдық беріктігін нығайту, сондай-ақ, христиан ғылымының ілімі мен доктринасын бұзатын, мағынасыз тәжірибелер мен жеке пікірлердің енуіне қарсы тұрып, рухани тұтастығын сақтау мақсатында болды. Нұсқаулықтың соңғы редакциясы, 89-шы басылымы, Эддидің 1910 жылдың желтоқсанында қайтыс болғаннан кейін екі аптадан соң жарияланды, бірақ ол басылымға берілген дәлелдеме парақтарына қол қойған болатын.

Діннің конституциясы

Алғашқы нұсқаулық 1895 жылы жарық көрді. Оның ішкі қағидалары 35 баптан тұрады, олар шіркеу қызметкерлерінің міндеттері мен жауапкершіліктерін белгілейді, Христиандық ғылымның тәжірибешілері мен оқытушыларына нұсқаулар мен ережелер береді, жеке мүшелердің жауапкершілігін анықтайды және тәртіп шараларын қарастырады. "Нiyetтер мен іс-әрекеттер ережесі" (оң жақта) осы қағидалардың мәнін көрсетеді. Барлық мүшелер, шіркеу қызметкерлері де осы нұсқаулықтың ережелеріне бағынуға міндетті. Нұсқаулыққа сәйкес, Директорлар кеңесін құрайтын шіркеу қызметкерлері басқарумен айналысады. Эддидің соңғы жеке хатшысы Адам Дикки, ол өлімі алдында Директорлар кеңесіне тағайындалған еді, 1922 жылы былай деп жазды: "Христиандық ғылым шіркеуінің қауіпсіздігі Директорлар кеңесінде емес, әрбір жеке мүшенің адалдығында және мүшелердің қағидаларды сақтауға деген ниетінде жатыр." Алайда, Эдди қайтыс болғаннан кейін, шіркеу ішінде де, сыртында да кейбір адамдар Эддидің қатысуынсыз Нұсқаулық бұрынғыдай жұмыс істей алмайды деп сенді. Бірлері шіркеу таратылуы керек десе, енділері Христиандық ғылым Баспа қоғамының қамқорлары шіркеу ішінде жеке басқару органы ретінде жұмыс істеуі керек деп ойлады. Бұл 1921 жылы сот процесімен аяқталды, онда Массачусетс Жоғарғы Соты Эдди қайтыс болғаннан кейін Директорлар кеңесі эстоппель шарттарына қатысты билікті өз мойнына алды деген Бейкердің түсіндіруін растады. Дегенмен, Эддидің өмірбаяуын жазған Роберт Пилдің айтуынша, эстоппель шарттары әлі де "әсерлі күшін" сақтайды және Директорлар кеңесіне осы қағидалармен реттелетін мәселелерді қарастырғанда "рух пен әріпке" сәйкес болуды "моральдық міндеттілікке" айналдырады.