Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Genghis Blues – 1999 жылы түсірілген американдық деректі фильм. Режиссері – Роко Белич. Фильмнің орталық тақырыбы – соқыр американдық әнші Пол Пенаның Ресейдің шалғай орналасқан Тува Республикасына тувалық көмей әніне деген қызығушылығымен саяхаты. Ол 1999 жылғы Санденс кинофестивалінің «Көрермендер жүлдесін» (деректі фильмдер арасында) жеңіп алды. Сондай-ақ 2000 жылы «Үздік толық метражды деректі фильм» номинациясында «Оскар» сыйлығына ие болды.
Genghis Blues is a 1999 American documentary film directed by Roko Belic. It centers on the journey of blind American singer Paul Pena to the isolated Russian Republic of Tuva to pursue his interest in Tuvan throat singing. It won the 1999 Sundance Film Festival Audience Award for a Documentary. It was also nominated for an Academy Award in 2000 in the Best Documentary Feature category.
Қысқаша мазмұны
Бұл деректі фильмде соқыр блюзші Пол Пенаның тарихы баяндалады. 1970 жылдары даңқ мен жетістікке қол жеткеннен кейін, Пена мансабы мен денсаулық мәселелерімен күрескенде, оның бағы суып кетті. Қысқа толқынды радио тыңдап отырғанда Пена, тувалық тамақ әнін естіді – ән айту кезінде гармонияны өзгерту арқылы жоғары жиілікті дыбыстарды анық естілетін ету өнері, шартты түрде бір уақытта екі нотаны ән айтуға мүмкіндік береді. Пена бірнеше жыл бойы өзіне-өзі тамақ әнін үйреніп, керемет нәтижелерге қол жеткізді. Ақырында ол тамақ әнінің концертіне қатысып, концерттен кейін тамақ әншісі Конгар-ол Ондарды әсерлі қалдырды, ол оны Туваға шақырды. Тува – Ресей Федерациясының құрамындағы республика, ол 1921-1944 жылдары тәуелсіз ел ретінде, «Танну-Тува халық республикасы» деген атпен болған және тамақ әнінің отаны. Пена осы жерде үш жылда бір рет өткізілетін тамақ әні фестивалінде өнер көрсетуге шақырылды. Деректі фильмде оның бүкіл саяхаты, сондай-ақ мәдениеттер мен музыканың ерекше үйлесімі көрсетілген.
The documentary captures the story of blind blues musician Paul Pena. After a brush with fame and success in the 1970s, Pena's fortunes faded as he dealt with career and health problems. While listening to shortwave radio, Pena heard a broadcast of throat singing, the Tuvan art of manipulating overtones while singing to make higher frequencies more distinguishable, essentially making it possible to sing two notes at once. Pena, over the course of several years, taught himself to throat sing to a very impressive degree. He eventually attended a concert of throat singing and, after the concert, impressed one of the throat singers, Kongar ol Ondar, who invited him to visit Tuva, a republic of the Russian Federation and a formerly independent country from 1921 to 1944, under the name of the People's Republic of Tannu Tuva, and the home of throat singing, to sing in the triennial throat singing festival held there. The entire journey, as well as the extraordinary mix of cultures and music, is captured in the documentary.
Өндіріс
Белиц ағайындары фильмді екі Hi8 видеокамерасымен түсіріп, монтаждауын өзіндік жасады. Оларға фильмді түнгі уақытта кәсіби монтаждау орталығында монтаждауға мүмкіндік берілді. Фильмді түсіргеннен кейін оны аяқтауға үш жарым жыл кетті. Осының барлығы кезінде олар автошешініштің үстіндегі пәтерде айына 500 доллармен өмір сүрді. Ағайындардың көп жылдық досы Кристофер Нолан "монтаждық жұмыстағы көмегі" үшін алғыс айтылады.
The Belic brothers shot the film with two Hi8 camcorders and edited it themselves. They were allowed to edit the film during nighttime at a professional editing facility. It took them three and a half years to finish the film after they shot it. All this time they lived on $500 a month in an apartment above an auto repair shop. Christopher Nolan, a longtime friend of the brothers, is credited for his "editorial assistance."