Кіріспе
Леди Лизл, 1685 жылы мемлекеттік қасақаналық жасағаны үшін жазаланды. Алиса, Леди Лизл (1617 жылдың қыркүйегі – 1685 жылдың қыркүйегі), көбінесе Алисия Лизл немесе Дам Элис Лайл деп аталатын, Англияның Гэмпшир графтығының жер иесі, Седжмур шайқасында Монмут көтерілісі жеңілгеннен кейін қашқындарды жасырғаны үшін жазаланды. Ол монархиялыққа бейім болғанымен, діни бағыттарына қатысты да ықыластылық танытқан. Ол тарихта Леди Лизл ретінде танымал, бірақ оның бұл титулға құқығы жоқ; оның күйеуі Оливер Кромвель құрған «Екінші палатаның» мүшесі болған және осы фактіге байланысты берілген «лауазымдар» Реставрациядан кейін жиі қолданылған. Ол Англияда сот шешімімен бас кесіліп өлім жазасына кесілген соңғы әйел.
Alice, Lady Lisle (September 16172 September 1685), commonly known as Alicia Lisle or Dame Alice Lyle, was a landed lady of the English county of Hampshire, who was executed for harbouring fugitives after the defeat of the Monmouth Rebellion at the Battle of Sedgemoor. While she seems to have leaned to Royalism, she combined this with a decided sympathy for religious dissent. She is known to history as Lady Lisle although she has no claim to the title; her husband was a member of the "Other House" created by Oliver Cromwell and "titles" deriving from that fact were often used after the Restoration. She is the last woman to have been executed by a judicial sentence of beheading in England.
Отбасы
Элис Гэмпширдегі Эллингхэмдегі Мойлс Корттан сэр Уайт Бекшоу мен оның әйелі Эдит Бондтың қызы, сондай-ақ Дорсет штатындағы Стиплдегі Блэкманстонның Уильям Бондтың қызы және мұрагері болды. Оның кіші қарындасы Элизабет Оксфордширдегі Сток Талмедждегі Уитфилд Парктың сэр Томас Типпингке үйленді. Элис Джон Лизлдің (1610, 11 тамыз 1664) екінші әйелі болды және одан жеті бала дүниеге келді. Лизл – ағылшын заңгері және саясаткер, 1640 және 1659 жылдар аралығындағы әртүрлі уақыттарда Коммуналар палатасында отырды. Ол Англия азамат соғысында Парламенттік жақтан қолдау көрсетті және Англия королі Карл I-нің өліміне қатысқандардың бірі болды. Жаңарудан кейін өміріне қауіптеніп, Швейцарияға қашып кетті, бірақ 1664 жылы Лозаннада патшаның адамы оны өлтірді.
Седжмурдан кейін
1685 жылы 20 шілдеде Седжмур шайқасынан екі апта өткен соң, Леди Лизл белгілі дін бағындағы (конформист емес) пастор Джон Хиксті, Рингвуд қаласының жанындағы Мойлс Корт резиденциясында жасыруға келісті. Монустың жеңілген армиясының мүшесі болған Хикс, Монусты қолдаған тағы бір адам Ричард Нелторпты да әкелді, ол заң бойынша іздеуде болған. Екеуі де түнді Мойлс Кортта өткізді, ал таңертең тұтқындалды. Бастапқыда олардың келгенін мойындамаған үй иесі, мемлекетке қарсы сатқындарды жасырғандығы айыбымен сотталды.
Сот
Леди Лизлдің ісі судья Джеффриспен Винчестердегі Қанды сот отырысының басталуында қарастырылды. Ол Хикстің жасаған қылмысының заңсыз уағыздаудан гөрі ауыр екенін білмегенін мәлімдеді. Бұған қоса, ол Нелторп туралы ештеңе білмеді, ол айыптамада аталмаған, бірақ мемлекеттік айыптауды күшейту үшін есімдерін атады. Ол көтеріліске ешқандай қатысы немесе қолдауы болмағанын айтты.
Атқару
Джеффрис үкімді бір аптаға кейінге шегерді, бірақ II Джеймс оған кешірім жасаудан бас тартты, бірақ оның әлеуметтік статусына сәйкес, өртеудің орнына басын кесуге рұқсат берді. Леди Лизл 1685 жылдың 2 қыркүйегінде Винчестер нарығында балтамен жазаланды, ол Англия тарихында сот шешімімен басы кесілген соңғы әйел атанды. Ол батылдық пен қадір-қасиетпен көз жұмды: куәгерлер, мүмкін жасының әсерімен, ол өкінішсіз кеткендей көрінді (бірақ басқа деректерде оның сот барысында болғандай, осы процедура кезінде де ұйықтап қалғандығы айтылады). Даңқты революциядан кейін Уильям мен Мэри парламентінің бірінші қадамдарының бірі – оның айыпталуын қайта қарау болды, себебі қудалау заңсыз болған және судья Джеффрис «қорқытулар мен зорлық-зомбылық және басқа да заңға қайшы әрекеттер» арқылы үкімді күштеп шығарған. Шындығында, Джеффрис сол заманғы заңның қатаң талаптарын сақтаған секілді.