Қашқындар (Qashqindar)

Кіріспе

1972 жылы түсірілген американдық экшн-триллер фильмі, Сэм Пекинпаның туындысы.

"Қашқындар" – Джим Томпсонның 1958 жылғы романы негізінде түсірілген 1972 жылғы американдық экшн-триллер фильмі. Фильмді Сэм Пекинпа режиссерлік етті, сценарийін Уолтер Хилл жазды, ал басты рөлдерде Стив Маккуин, Али МакГроу, Бен Джонсон, Аль Леттьери және Салли Струтерс ойнады. Сюжетінде түрмеде отырған ұрылардың шебері Картер "Док" МакКойдың тағдыры баяндалады. Оның әйелі Кэрол Техастағы банкты тоналау шартымен оны босатуға келіседі. Қылмыстан кейін қосқан дұшпандық пайда болады, соның салдарынан Маккойлар полиция мен қылмыскерлердің қуып жететінінен қашуға мәжбүр болады. "Соңғы көрсетілім" фильмімен Маккуин мен продюсер Дэвид Фостерді әсерлі қалдырған Питер Богданович бастапқыда "Қашқындар" фильмінің режиссері ретінде шақырылған. Томпсон сценарий жазуға кірісті, бірақ оның мен Маккуиннің арасында шығармашылық даулар туды, нәтижесінде Томпсон, Богдановичпен бірге, жұмыстан босатылды. Сценарий жазу және режиссерлік міндеттер ақырында Хилл мен Пекинпаға жүктелді. Басты түсірілім 1972 жылдың 7 ақпанында Техас штатында басталды. Бұл фильм Маккуин мен Пекинпаны қайта біріктірді, олар сол жылы шыққан, аса табысты болмаған "Junior Bonner" фильмінде бірге жұмыс істеген. "Қашқындар" фильмінің тұсаукесері 1972 жылдың 13 желтоқсанында өтті. Шығарылған кезде жағымсыз сынға ұшырағанына қарамастан, көптеген кейінгі сыншылар фильмге жағымды баға берді. 36 миллион доллардан астам табыс тапқан бұл фильм 1972 жылдың ең табысты сегізінші фильмі болды және Пекинпа мен Маккуиннің мансабындағы ең табысты туындылардың біріне айналды. 1994 жылы Алек Болдуин мен Ким Бейзингердің басты рөлдерде ойнаған осы аттас фильмнің қайта түсірілімі шықты.

Сюжет

Қарулы тонау үшін он жылға сотталған Картер "Док" МакКойдың Техас түрмесінен босатылуы шартты түрде тыйым салынды. Әйелі Кэрол келіп кеткенде, ол оған өзін босату үшін Сан-Антониодағы шартты түрде босату кеңесінің мүшесі және жемқор бизнесмен Джек Бейнонмен келісім жасау үшін не қажет болса, соны істеуді айтады. Бейнон Доктың шарт бойынша босатылуына мүмкіндік береді, егер ол екі адаммен, Руди Батлер мен Франк Джексонмен, банктік тонауды жоспарлап, оған қатыса алса. Ұры жоспарланғандай жүріп, Фрэнк күзетшіні өлтіреді. Руди Фрэнкті өлтіріп, олар қашып бара жатқанда. Белгіленген кездесу орнында Руди Докты атуға тырысады, бірақ Док Рудидің екі еселік сатқындығын болжап, Рудиге бірнеше рет атып өлтіреді. Док пен Кэрол 500 000 долларды (1972 жылы 0,5 долларға тең, соңғы жылдары шамамен 1 миллионға тең) алып, қашады. Руди жасырын түрде оқ өткізбейтін жилет киіп, тек жараланған. Док Бейнонмен кездескенде, Кэрол Бейнонмен келіскен екіжақты келісім бойынша Докты өлтіру үшін кездесуге кіреді. Алайда, Кэрол Бэйнонға қаруын бұрып, оны өлтіреді. Доктор, Кэрол оны өлтірер алдында Бейнонның мазасын алғаннан кейін, Кэролдың оның шартты түрде босатылуын қамтамасыз ету үшін Бейнонмен жыныстық қатынаста болғанын түсінеді. Ол ашуланып ақшаны жинап алады, ал қызу айтысқаннан кейін ерлі-зайыптылар шекараға қарай Ел-Пасоға қашады. Руди өзін жинап, ауылдағы мал дәрігері Харольд Клинтонның үйіне барады. Руди докторы мен оның әйелі Фрэнді Doc пен Кэролдың артынан қуып жету үшін ұрлап алады. Бейнонның інісі Кулли мен оның тобы да МакКоилардың ізін табады. Пойыз бекетінде бір алаяқ Кэролмен шкафтың кілтін алмасып, ақшасы бар қалтасын ұрлап алады. Доктор оны пойызға ертіп барады және оны күшпен қайтарып алады, бірақ ұры ақшаның бір топтамасын қалтасына салды. Жарақат алған ұры мен пойыз жолаушысы - Док оны су тапаншасымен бүркіп тастағаны үшін сөгіс берген бала - полиция бөлімшесіне жеткізіледі, онда олар Доктың суретіне қол қояды. Кэрол көлік сатып алады, екеуі электроника дүкеніне барады. Док радио сатып алған кезде, радио мен теледидарлар олар қатысқан оқиғалардың жаңалықтарын хабарлай бастайды. Дәрігер дереу кетеді, бірақ үй иесі оның суретін теледидардан көріп, полиция шақырады. Док көрші дүкеннен мылтық ұрлап, өзі мен Кэрол қашып кету үшін келіп жатқан полиция машинасына оқ атып өлтіреді. Руди мен Франның, ветеринардың әйелі арасындағы өзара тартылыс, оларды күйеуінің алдында екі рет келісім бойынша жыныстық қатынасқа әкеледі, ол мотельдегі креслоға байланған. Аруланған ветеринар өзін-өзі асып қояды. Руди мен Фрэн өз-өзін өлтіргенін мойындамай-ақ, өмірлерін жалғастырды. Олар қылмыскерлер қауіпсіз үй ретінде пайдаланатын Эль-Пасодағы Лафлин қонақ үйіне кіреді, өйткені Руди МакКоилардың сол жерге баратынын біледі. Док пен Кэрол келіп, тамақ әкелуді сұрайды, бірақ менеджер Лафлин ол жалғыз жұмыс істейтінін және үстелден шыға алмайтынын айтады. Доктор Лофлиннің отбасын бірдеңе болатынын біліп, үйінен қуып жібергенін біледі. Ол Кэролға тез киінуге кеңес береді. Қарулы Руди олардың есігіне келеді, ал Фрэн жеткізуші қыз болып шығады. Доктор жақын тұрған есіктен Руддиді тірі көріп, таңғалады. Ол Рудидің артына шықты да, оны ұрып тастады, Франны да солай қылып өлтірді. Кулли мен оның қарақшылары МакКоилар кетуге тырысқан кезде келеді. Сахнада, баспалдақта және лифтте атыс басталады, Куллидің бір адамынан басқалары өлтіріледі; Док оған қашып кетуіне мүмкіндік береді. Руди есін жиып, Док пен Кэролдың соңынан өрт сөндіру сатысына шығады да, оларға атқылайды. Док оған жауап қайтарып, өлтіреді. Полиция келе жатқанда, ерлі-зайыптылар жүк машинасын ұрлап, көлікті Мексикаға апаруға мәжбүрлейді. Шекарадан өткеннен кейін Док пен Кэрол ковбойға ескі жүк көлігі үшін 30 000 доллар төлейді (1972 жылы 30000 доллар соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). Қуаныштан көгеріп, ковбой Ел-Пасоға қарай жаяу жүреді, ал ерлі-зайыптылар Мексикаға қарай жүреді, олар қылмыстарымен және қалған ақшамен құтылып кетеді.

Four years into his ten year sentence for armed robbery, Carter "Doc" McCoy is denied parole from a Texas prison. When his wife Carol visits him, he tells her to do whatever is necessary to make a deal to free him with Jack Beynon, a parole board member and corrupt businessman in San Antonio. Beynon facilitates Doc's parole on the condition that he plan and take part in a bank robbery with two henchmen, Rudy Butler and Frank Jackson. The robbery initially goes as planned, until Frank kills a security guard. Rudy kills Frank as they drive away. At the designated meeting place, Rudy tries to shoot Doc, but Doc anticipates Rudy's double cross and shoots Rudy several times. Doc and Carol take the $500,000 (equivalent to $0.5 in 1972 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ) and flee. Rudy, having secretly worn a bulletproof vest, is only wounded. When Doc meets with Beynon, Carol sneaks into the meeting to kill Doc, per a double cross Beynon arranged with her. However, Carol turns her gun on Beynon and kills him instead. Doc, having just been taunted by Beynon before Carol shot him, realizes that Carol had sex with Beynon to secure his parole. He angrily gathers the money and, after a bitter quarrel, the couple flees for the border at El Paso. Rudy manages to collect himself and drive to the home of rural veterinarian Harold Clinton, who treats his injuries. Rudy kidnaps the doctor and his wife Fran to pursue Doc and Carol. Beynon's brother, Cully, and his team also track down the McCoys. At a train station, a con man swaps locker keys with Carol and steals their bag of money. Doc follows him onto a train and forcibly takes it back, although the thief has already pocketed a packet of the money. The injured thief and a train passenger — a boy Doc had rebuked for squirting him with a water gun — are taken to the police station, where they identify Doc's mug shot. Carol buys a car, and they drive to an electronics store. As Doc buys a portable radio, the radio and television sets start broadcasting the news of the earlier incidents they were involved in. Doc leaves immediately, but the proprietor gets a glimpse of his picture on TV and calls the police. Doc steals a shotgun from a neighboring store, and shoots up the arriving police car so he and Carol can flee. The mutual attraction between Rudy and Fran, the veterinarian's wife, leads to them having consensual sex on two occasions in front of her husband, who is tied up in a chair at a motel. Humiliated, the vet hangs himself. Rudy and Fran move on, barely acknowledging the suicide. They check into El Paso's Laughlin Hotel, used by criminals as a safe house, as Rudy knows that the McCoys will be heading to the same place. When Doc and Carol check in, they ask for food to be delivered, but the manager, Laughlin, says he is working alone and cannot leave the desk. Doc realizes Laughlin sent his family away because something is about to happen. He urges Carol to dress quickly so they can escape. An armed Rudy comes to their door while Fran poses as a delivery girl. Peering from an adjacent doorway, Doc is surprised to see Rudy alive. He sneaks up behind Rudy, knocks him out, and does the same to Fran. Cully and his thugs arrive as the McCoys try to leave. A violent gunfight ensues in the halls, stairwell and elevator, and all but one of Cully's men are killed; Doc allows him to run away. Rudy comes to, follows Doc and Carol outside onto a fire escape, and shoots at them. Doc returns fire and kills him. With the police on the way, the couple hijack a pickup truck and force the driver, a cooperative old cowboy, to take them to Mexico. After crossing the border, Doc and Carol pay the cowboy $30,000 (30000.0 in 1972 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) for his old truck. Overjoyed, the cowboy heads back to El Paso on foot, while the couple continues into Mexico, having gotten away with their crimes and the remainder of the money.

Даму

Стив Маккуин өзінің жарнамашысы Дэвид Фостерді жылдар бойы киноиндустриясына продюсер ретінде қабылдауға ынталандырып келді. Оның алғашқы әрекеті – «Буч Кэссиди және Санденс Кид» фильмі болды, онда Маккуин Пол Ньюменмен бірге түсті, бірақ 20th Century Fox, әсіресе президенті Ричард Д. Занук, Фостерді келісімге қосуға қарсы болды. Керісінше, Занук студияға пайда әкелетін Пол Монашты продюсер ретінде тағайындады, нәтижесінде Маккуин жобадан бас тартты. Маккуин «Ле-Ман» фильмін түсіріп жатқанда, Фостер Джим Томпсонның «Қашқындар» қылмыстық романының құқықтарын сатып алды. Фостер Маккуинге кітаптың көшірмесін жіберіп, оны түсіруге шақырды. Актер «жақсы жаман жігіт» рөлін іздеп жүрген кезде, романның басты кейіпкері Док Маккойда осы қасиеттерді көріп қалды. Фостер режиссер іздеді, оның назарына Питер Богданович ілікті. Богдановичтің агенті Джефф Берг, Маккуиннің қатысуымен, клиентінің жақын арада шығатын «Соңғы киносеанс» фильмінің арнайы көрсетілімін ұйымдастырды. Олар фильмді ұнатып, режиссермен кездесіп, келісімге келді. Бірақ Warner Bros. Богдановичке Барбра Стрейзандпен бірге «Не болып жатыр, док?» фильмін түсіруді ұсынды, бірақ ол бірден бастауы керек еді. Режиссер екі фильмді де түсіргісі келді, бірақ студия рұқсат бермеді. Маккуин бұл туралы естігенде ашуланып, Богдановичке «Қашқындар» фильмін басқа біреуден түсіруге болатынын айтты. Маккуин бұрын режиссер Сэм Пекинпамен «Junior Bonner» фильмінде жұмыс істеген және бұл тәжірибеден ләззат алған, бірақ фильм сәтсіз болды. Ол: «Менің барлық фильмдерімнің ішінде «Junior Bonner» бір тиын да таппады. Керісінше, ол ақша жоғалтты». Маккуин Фостерге Пекинпаға жүгінуді кеңес берді. Маккуин сияқты, Пекинпа да кассалық табысқа мұқтаж болды және ұсынысты дереу қабылдады. Режиссер романды алғаш жарық көрген кезде оқыған және режиссерлік карьерасының басында Томпсонмен фильмді бейімдеу туралы әңгімелескен. Сол кезде Пекинпа Ұлы депрессия кезінде үйсіз адамдарды пойызға міргізбеуге құмарланған тежегіш туралы «Солтүстік полюстің императоры» фильмін түсіргісі келді. Фильмнің продюсері Paramount Pictures компаниясының өндіріс жетекшісі Роберт Эванспен келісім жасады, егер Пекинпа алдымен «Қашқындар» фильмін түсірсе, жеке жобасын жасауға рұқсат берді. Содан кейін режиссер «Императордан» босатылды және Paramount «Қашқындар» фильмін түсірмейтінін хабарлады. Paramount компаниясымен фильмнің бюджеті туралы дау туды. Фостердің басқа студиямен жаңа келісім жасасу үшін отыз күні болды, әйтпесе Paramount эксклюзивті құқықтарға ие болады. Ол көптеген ұсыныстар алды және бірінші суретшілердің бірінен ұсынысты қабылдады, себебі Маккуин алдын ала жалақы алмайтын, бірақ фильмтен түскен табыстың он пайызын алатын еді. Бұл өте пайдалы болуы мүмкін еді, бірақ фильм кассалық табысқа ие болса ғана, және олай болды.

Steve McQueen had been encouraging his publicist David Foster to enter the film industry as a producer for years. His first attempt was Butch Cassidy and the Sundance Kid, with McQueen starring alongside Paul Newman, but 20th Century Fox, particularly its president, Richard D. Zanuck, did not want Foster as part of the deal. Rather, Zanuck hired producer Paul Monash, since he was the studio's profit maker, resulting in McQueen's departure from the project. While McQueen was making Le Mans, Foster acquired the rights to Jim Thompson's crime novel The Getaway. Foster sent McQueen a copy of the book, urging him to do it. The actor was looking for a "good bad guy" role, and saw these qualities in the novel's protagonist, Doc McCoy. Foster looked for a director, and Peter Bogdanovich came to his attention. Bogdanovich's agent, Jeff Berg, set up a special screening of his client's soon to be released The Last Picture Show for Foster, with McQueen in attendance. They loved it and met with the director, and a deal was reached. However, Warner Bros. approached Bogdanovich with an offer to direct What's Up, Doc? starring Barbra Streisand, with the stipulation that he had to start right away. The director wanted to do both, but the studio refused. When McQueen heard this, he became upset and told Bogdanovich that he was going to get someone else to direct The Getaway. McQueen had recently worked with director Sam Peckinpah on Junior Bonner and enjoyed the experience, but the film proved to be unsuccessful. He said, "Out of all my movies, Junior Bonner did not make one cent. In fact, it lost money." McQueen recommended that Foster approach Peckinpah. Like McQueen, Peckinpah was in need of a box office hit and immediately accepted. The filmmaker had read the novel when it was originally published, and had talked to Thompson about making a film adaptation when he was starting out as a director. At the time, Peckinpah wanted to make Emperor of the North Pole, a story set during the Great Depression about a brakeman obsessed with keeping homeless people off his train. The film's producer made a deal with Paramount Pictures' production chief Robert Evans, allowing Peckinpah to do his personal project if he first directed The Getaway. The director was soon dismissed from Emperor and told that Paramount was not making The Getaway. A conflict arose with Paramount over the film's budget. Foster had thirty days to set up a new deal with another studio, or Paramount would own the exclusive rights. He was inundated with offers, and accepted one from First Artists because McQueen would receive no upfront salary, but just ten percent of the gross receipts from the first dollars earned on the film. This would become very profitable, but only if the film was a box office hit, which it was.

Жазу

Джим Томпсонды Фостер мен Маккуин өзінің романын бейімдеу үшін жалдады. Ол төрт ай бойы сценарийді жазып, романындағы кейбір көріністер мен эпизодтарды өзгертті. Томпсонның сценарийінде оның романындағы шекаралық сюрреалистік аяқталу сақталған, онда қылмыскерлерге толы, ойдан шығарылған Мексика қаласы – Эль-Рей бейнеленген. Маккуин көңіл көтерілмейтін аяқталуға қарсылық білдірді, ал Томпсонның орнына сценарийші Уолтер Хилл келді. Пеккинпа Хиллдің жобасын оқыды, және сценарийші оның аздаған өзгерістер енгізгенін еске алды: "Біз оны уақытқа байланысты етпедік және біршама әрекет қостық". Томпсонның романы туралы Хилл былай деді: text=Мен Томпсонның романын экранға түсіруге болатынына сенбедім. Мен оны жанрлық фильмге айналдыру қажет деп ойладым. Томпсонның романы ерекше және параноидалық, Мексикадағы қиял қалада аяқталады, онда қылмыскерлер осы мемлекетте өмір сүру арқылы бостандықтарын сатып алады. Бұл – ерекше кітап. Ол 50-ші жылдары жазылған, оқиға 50-ші жылдары өтеді, бірақ шын мәнінде бұл 30-шы жылдардағы оқиға. Мен романды адаптиретін болсақ, фильм түсіріледі деп ойламадым, немесе Маккуинге рөл беріледі деп. Доктор МакКойдың кітаптағы қатыгездігі соншалық, фильмді түсіру үшін осы деңгейге жете алмайсыз деп ойладым. Мен өзімді қызық жағдайға түсірдім, оны аздап қатыгездіксіз етуге тырыстым.

Кастинг

Богданович режиссерлікке келгенде, ол Кэрол рөлінде өзінің сол кездегі әйел досы Сайбилл Шепардты ойнатуды ниеттенді. Пекинпа режиссерлыққа келгеннен кейін, ол «Кейбл Хогу балладасында» бірге жұмыс істеген Стелла Стивенспен ойнауды қалады, ал Анжи Дикинсон мен Дайан Кэннонға да рөл беруге мүмкіндік қарастырылды. Фостер «Love Story» фильмінің коммерциялық сәттілігінен кейін үлкен сұранысқа ие болған Али Макграуды ұсынды. Ол Роберт Эвансқа үйленген еді, ол оның стереотиптік рөлдерге бейімделуінен қашып, фильм туралы Фостер, Маккуин және Пекинпамен кездесу ұйымдастырды. Фостердің айтуынша, ол Маккуин мен Пекинпадан қорқыпты, себебі олардың «жабайы, екі жұдырықты, сыра ішетін» беделді адамдар екендігін естіген. Маккуин мен Макграу бірден күшті тартылыс сезімдерін басынан өткерді. «Ол жақында ғана ажырасып, бос болды, – деді ол, – және мен оған деген құмарлығымнан қорқып қалдым». Макграуға 300 000 доллар және Германияда тарату құқығы төленді. Пекинпа бастапқыда актер Джек Палансты Руди Батлер рөліне шақыруды қалады, бірақ оның жалақысын төлей алмады. «Идл парктегі үрей» фильміндегі оның ойынынан әсерленген Хилл Ричард Брайтты ұсынды. Брайт Маккуинмен он төрт жыл бұрын жұмыс істеген, бірақ оның дене бітімі Маккуин Батлер үшін көздейтіндей қауіпті емес еді, әсіресе екеуінің бойы бірдей болғандықтан. Брайтпен достығының арқасында Пекинпа оны алдаушы рөлге бекітті. Ал Леттьери Батлер рөліне Пекинпаның назарына продюсер Альберт С. Рудди арқылы түсті, ол актермен «Крестный отец» (1972) фильмінде жұмыс істеп жатқан еді. Пекинпа сияқты Леттьери де көп ішетін, бұл оның болжаусыз мінез-құлқынан фильм түсіру кезінде проблемалар тудырды.

Түсірілім

"Қалқыма жол" фильмінің түсірілімі 1972 жылдың 7 ақпанында Техас штатының Хантсвилл қаласында басталды. Пекинпа Хантсвилл түрмесіндегі түрме көріністерін түсірді, Маккуинды нақты қылмыскерлермен қоршады. Басқа түсірілім локацияларына Техас штатының Сан-Маркос, Сан-Антонио және Эль-Пасо қалалары кірді. Эль-Пасодағы Лафлин қонақ үйіндегі шешімді көріністер 2013 жылы (қалалық әкімшілікпен бірге) бұзылып, Оңтүстік-Батыс университетінің паркіне орын жасады. Жақын маңдағы құрылыс алаңында көрінетін Абрахам Чавес театрының иісті құрылысы және іргелес Эль-Пасо қалалық орталығы да сол жерде болды. Маккуин мен МакГроу түсірілім кезінде махаббатқа түсті. Ол күйеуі Эвансты тастап, Маккуиннің екінші әйелі болды. Фостер олардың қарым-қатынасы фильмге зиян келтіріп, дау тудыруы мүмкін деп алаңдады. МакГроу модель болып жұмыс істеген, актриса ретінде тәжірибесінің жетіспеуі рөлмен күрескенде байқалды. Фостердің сөзінше, актриса мен Пекинпа жақсы араласты, бірақ ол өзінің ойынына риза болмады. Ол былай деді: "Біз «Қалқыма жол» фильмін аяқтағаннан кейін мен өзімнің жұмысыма қарадым, мен өзімнің ойыныма жиреншік сезіндім. Маған фильм ұнады, бірақ мен өзімнің жұмысымды жек көрдім". Пекинпа «Қалқыма жол» фильмін түсіргенде алкогольге құмарлығы күрт артты, ол: «Мен есімде болмасам режиссерлік жасай алмаймын» деуге бейім болды. Ол Маккуинмен түсірілім барысында кейде қызу дауласты. Режиссер Сан-Маркостағы репетицияның бірінші күніндегі бір оқиғаны еске алды: «Стив пен мен келіспейтін мәселені талқылап отырғанда, ол шампанның бөтелкесін алып маған лақтырды. Мен оны көріп, қаштым. Ал Стив күлді». Маккуин фильмде қолданған қаруларға, әсіресе реквизиттерге шебер болды. Хилл: «Стивтің әскери дайындығы оның фильмдерінде көрінеді. Ол қаруды қолдануда өте шапшаң және сенімді болды». Полиция машинасына оқ атып, жарылтып жіберу идеясы Маккуинге тиесілі, онда Док екі полицейді қарумен ұстап тұрды. First Artists компаниясымен жасалған келісім бойынша Маккуин «Қалқыма жол» фильмінің соңғы нұсқасын бекіту құқығына ие болды. Пекинпа бұл туралы білгенде ашуланды. Ричард Брайт Маккуин «өзін жақсы көрсетуге мүмкіндік беретін» кадрларды таңдағанын және Пекинпа актердің қауіпсіз ойнағанын сезінгенін айтты. Пекинпа былай деді: «Ол өзінің барлық Playboy суреттерін таңдады. Ол осы әдемі жігіттермен қауіпсіз ойнайды».

Principal photography of The Getaway began in Huntsville, Texas, February 7, 1972. Peckinpah shot the opening prison scenes at the Huntsville Penitentiary, with McQueen surrounded by actual convicts. Other shooting locations included the Texas towns San Marcos, San Antonio and El Paso. The climactic scenes at El Paso's Laughlin Hotel — demolished in 2013 (along with City Hall) to make way for Southwest University Park — include the curved framework of the Abraham Chavez Theatre, visible under construction nearby, and the construction site, including the adjacent El Paso Civic Center. McQueen and MacGraw began an affair during production. She would eventually leave her husband, Evans, and become McQueen's second wife. Foster was worried their relationship could have a potentially negative impact on the film by causing a scandal. MacGraw got her start as a model, and her inexperience as an actress was evident on the set as she struggled with the role. According to Foster, the actress and Peckinpah got along well, but she was not happy with her performance. She would say, "After we had completed The Getaway and I looked at what I had done in it, I hated my own performance. I liked the picture, but I despised my own work." Peckinpah's intake of alcohol increased dramatically when making The Getaway, and he was fond of saying, "I can't direct when I'm sober." He and McQueen got into occasional heated arguments during filming. The director recalled one such incident on the first day of rehearsal in San Marcos: "Steve and I had been discussing some point on which we disagreed, so he picked up this bottle of champagne and threw it at me. I saw it coming and ducked. And Steve just laughed." McQueen had a knack with props, especially the weapons, he used in the film. Hill remembered, "You can see Steve's military training in his films. He was so brisk and confident in the way he handled the guns." It was McQueen's idea to have his character shoot and blow up a squad car in the scene where Doc holds two police officers at gunpoint. Under his contract with First Artists, McQueen had final cut privileges on The Getaway. When Peckinpah found out, he was upset. Richard Bright said McQueen chose takes that "made him look good", and Peckinpah felt that the actor had played it safe. Said Peckinpah: "He chose all these Playboy shots of himself. He's playing it safe with these pretty boy shots."

Музыка

Пекинпаның көп жылдық композиторы және әріптесі Джерри Филдингке "The Getaway" фильміне музыка жазу тапсырылды. Ол бұрын режиссермен "Noon Wine", "The Wild Bunch", "Straw Dogs" және "Junior Bonner" фильмдерінде жұмыс істеген. Фильмнің екінші алдын ала көрсетілімінен кейін Маккуин музыкадан қанағаттанбады және өзінің беделін пайдаланып, фильмнің музыкасын қайта жазу үшін Куинси Джонсты шақырды. Джонстың музыкасы джазға ерекше жақын болды, сонымен қатар Toots Thielemans-тың гармоникамен орындалған сололары мен Дон Эллиотттың ән шұбырған үні бар еді, олар екеуі де оның әріптестері болған. Пекинпа бұл әрекетке наразы болды және 1972 жылдың 17 қарашасында "Daily Variety" газетінде толық беттік жарнама шығарды, онда Филдингке оның еңбегі үшін алғыс айтқан хатын жариялады. Филдинг Пекинпамен тағы екі фильмде жұмыс істеді: "Маған Альфредо Гарсияның басын әкел" және "Қойғыншы элита". Джонс өзінің түпнұсқа музыкасы үшін "Алтын глобус" сыйлығына ие болды.

Театрлық көрсетілім және кассалық касса

"Қашқындар" фильмі екі алдын ала көрсетілімде ұсынылды: Сан-Францискода әсері шамалы, ал Калифорния штатының Сан-Хосе қаласында ынталы. Фильм 1972 жылдың 19 желтоқсанында Лос-Анджелесте көрсетілді. Variety журналы қадағалаған АҚШ-тың 17 қаласы бойынша алғашқы аптасында 35 кинотеатрда 638 166 доллар жинап, кассада "Посейдонның апаттары" және "110-шы көшенің бойымен" фильмдерінен кейін үшінші орынға шықты. Шығарылған үшінші аптасында фильм АҚШ кассасында бірінші орынға көтеріліп, отыз тоғыз кинотеатрда шамамен 874 800 доллар жинады. 1973 жылдың соңына дейін фильм 18 943 592 доллар жинап, сол жылғы ең табысты фильмдердің сегізіншісі болды. Сол жылы АҚШ және Канадада оның жалға бергеннен түскен сомасы 17 500 000 долларға жетті. 3 352 254 долларлық өндіріс бюджетімен фильм АҚШ және Канадада жалғыз 36 734 619 доллар жинады. Арнайы мүмкіндіктердің қатарында Пекинпаның биографтары және деректі фильмдер жасаушылар Ник Редман, Гарнер Симмонс, Дэвид Уэддл және Пол Сейдордың аудио түсіндірмелері, сондай-ақ Пекинпа, Маккуин және Макграудың 12 минуттық "виртуалды" түсіндірмелері бар. Сонымен қатар, композитор Джерри Филдингтің әйелі мен екі қызымен, Пекинпаның ассистентымен сұхбаттардан тұратын "Main Title 1M1 Jerry Fielding, Sam Peckinpah & The Getaway" деген атақты қосымша видеоролик те бар.

Сыни қабылдау

"Қотылу" фильміне алғашқы реакция теріс болды. The New York Times газетінің Винсент Канби фильмді "мақсатсыз" деп атады. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде бұл оқиғаның ойлап қойылғандығына наразылық білдіріп, оны "ірі, жылтыр, жеке басы жоқ механикалық ойыншық" деп атады және 4 жұлдыздың 2-ін бағалады. Нью-Йорктік Паулин Кейл Маккуин мен МакГроу арасындағы экрандық қарым-қатынас көңіл көншітпейтінін айтты. Кейіннен Кейл Макграуды Кандис Бергенге қарағанда әлдеқайда нашар актриса деп атады. Time журналынан Jay Cocks Пеккинпа "өз мүмкіндіктерін асыра пайдаланды" деп санады, бірақ оның фильмін "білікті шебердің жұмысы" деп мақтады. Нью-Йорк Daily News газетінде Кэтлин Кэрролл фильмді "тынышсыз және әдепсіз" деп айыптады. Джон Саймон "Қотылу" фильмін "ащы көңіл көншітпейтін, жаман және сенбеуге болатын фильм" деп атады. Керісінше, Chicago Tribune газетінің Джин Сискел "The Getaway" фильмі "1970-жылдардағы Бонни мен Клайд сияқты ойнағанын" айтып, оған 4 жұлдыздың 3½-ін берді. The New Republic газетінің Стенли Кауффманн: "Макгроу - нөл, сондықтан ол бізді үнемі өзіне күдік тудыруға мәжбүр етеді. Осы үлкен кемшіліктен басқа, фильм тамаша". Қазіргі сыншылар көбірек бағалайды. Ozus World Movie Reviews-тің Денис Шварц бұл фильмге B бағасын берді, фильмнің көптеген әрекеттік сахналарын мақтап, оны "Пеккинпаның шамадан тыс, зорлық-зомбылыққа толы және аморальдық стильде түсірілген қызықты триллер" деп атады. CHUD.com-нан Ньюэлл Тод 10 баллдан 7 балл жинады, оны "Маккуиннің әрекеттерімен ғана жақсаратын көңілді фильм" деп бағалады. Blu-ray.com-ның Кейси Бродуотер оны "Пеккинпаның жақсы белгілі стильдік ерекшеліктерімен ойнайтын және оларға қарсы ойнайтын тиімді триллер, жақсы жасалған, қашып бара жатқан махаббат туралы ұрлық фильмі" деп сипаттады. Cinema Crazed журналына жазған Феликс Васкес көптеген әрекеттік сахналарды мақтап, "The Getaway" - бұл Маккуиннің керемет ойынымен жоғары деңгейдегі қылмыстық триллер және мен көрген ең жақсы әрекеттік фильм" деді. Rotten Tomatoes сайты фильмге 23 сыншының пікірі бойынша 83% балл берді, орташа бағасы 6.9/10. Сайттың консенсусы былай деп жазылған: "The Getaway фильмінде зорлық-зомбылық пен салқындықтың патшалары Сэм Пеккинпа мен Стив Маккуин толық қуатпен жұмыс істейді". Rotten Tomatoes сонымен қатар фильмді "Барлық уақыттағы 75 үздік ұрлық фильмдері" тізімінде 47-орында орналастырды. 2010 жылы The Playlist "The Getaway" фильмін "25 үздік ұрлық фильмдері" тізіміне енгізді, оны "тұрақты, тікелей әрекеттік фильм ретінде сипаттады, ол кешкі теледидарда ортасына кіруге әрқашан қызықты".

Initial reaction to The Getaway was negative. Vincent Canby of The New York Times called the film "aimless". Roger Ebert of the Chicago Sun Times complained that the story was contrived, calling it "a big, glossy, impersonal mechanical toy", and rated it 2 of 4 stars. The New Yorkers Pauline Kael said the onscreen relationship between McQueen and MacGraw leaves much to be desired. In hindsight, Kael referred to MacGraw as a much worse actress than Candice Bergen. Jay Cocks of Time felt Peckinpah "was pushing his privileges too far", but complimented his film as "a work of a competent craftsman". The New York Daily News Kathleen Carroll denounced the film for being "too violent and vulgar". John Simon called The Getaway "a sourly disappointing, ugly, and unbelievable film". Conversely, the Chicago Tribune Gene Siskel said The Getaway "play[ed] like a 1970s Bonnie and Clyde", giving it 3½ of 4 stars. Stanley Kauffmann of The New Republic wrote, "McGraw is a zero, so she makes us question her all the time. Outside of that (immense) flaw in casting, the picture is smashing." Modern criticism has been more appreciative. Dennis Schwartz of Ozus World Movie Reviews gave it a B grade rating, praising most of the film's action sequences, and calling it "a gripping thriller ( ) filmed in Peckinpah's excessive action packed violent and amoral style". Newell Todd of CHUD. com scored it 7 out of 10, considering it "an entertaining film that is only made better with some McQueen action". Casey Broadwater of blu ray. com described it as "an effective thriller that plays with and against some of [Peckinpah's] well noted stylistic trademarks, a well constructed, lovers on the run style heist flick". Writing for Cinema Crazed, Felix Vasquez lauded most action scenes, and remarked, "The Getaway is a top notch crime thriller with a fantastic turn by McQueen and it's still the best action movie I've ever seen." Rotten Tomatoes gives the film a score of 83% based on 23 reviews from critics, with an average rating of 6.9/10. The website's consensus reads, "The Getaway sees Sam Peckinpah and Steve McQueen, the kings of violence and cool, working at full throttle." Rotten Tomatoes also ranks the film at number 47 on its "75 Best Heist Movies of All Time" list. In 2010, The Playlist included The Getaway on its list of the "25 All Time Favorite Heist Movies", describing it as "a solid, straight ahead action flick that's always fun to wander into the middle of on late night TV".

Қайта жасау

Роджер Дональдсон режиссерлік еткен және Уолтер Хиллмен бірлесіп жазған фильмнің жаңа нұсқасы 1994 жылдың 11 ақпанында шықты. Басты рөлдерде Алек Болдуин мен Ким Бейзингер, сондай-ақ Майкл Мэдсен, Джеймс Вудс, Дэвид Морс және Дженнифер Тилли ойнады. Фильм шыққаннан кейін сыншылардың теріс пікірлеріне ие болды, оны Пеккинпа фильмінің ескіше және шығармашылықтан мүлдем құралмаған қайталауы деп бағалады. 2008 жылы Болдуин оны "сәтсіздік" деп атады.