Марбургты жаңғыртушы: Ханно Дрехслер өмірі мен қызметі
Hanno Drechsler
Ганно Дрехслер – мэр Марбурга (1970-1992), саясаттанушы, Германияны жаңартуға үлкен үлес қосты. Шығыс Германиядан қашқан, SAP саяси партиясы сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хано Дрекслер (24 наурыз 1931 – 4 қаңтар 2003) 1970-1992 жылдар аралығында Германияның Марбург қаласының әкімі болды және қала жаңарғаннан кейін оны қайта жаңғыртуды бастаушы болды; ол сонымен қатар ірі социал-демократ саясаткері және саясаттану ғылымының маманы еді.
Hanno Drechsler (24 March 1931 – 4 January 2003) was the Lord Mayor of the City of Marburg, Germany between 1970 and 1992, and the instigator of its restoration after urban renewal; he was also an important Social Democratic politician and political scientist.
Білім
Ханно Дрекслер Саксонияда оқыды, мектепті бітірген соң мұғалім болу үшін білім алды және барлық деңгейде мұғалімдік куәлік алды. Ыңғайлы жағдай туғанда Фалькенштейндегі Обершюленің директоры болды. СЭД режимімен болған саяси келіспеушіліктер (мысалы, шіркеуге мүше студенттерге қатысты көзқарас) салдарынан ол әйелімен бірге 1955 жылы Шығыс Германиядан қашып, Батыс Германияның Марбург қаласына қоныстанды. Марбург университетінде (1955–1961) қайта оқыды, көбінесе саясаттану, тарих және неміс тілін зерттеді. «Франкфурт мектебінің» саясаттану ғылымының негізгі өкілі Вольфганг Абендроттың студенті және сосын көмекшісі болды. 1962 жылы Германияның Социалистік жұмысшы партиясы (SAP) тақырыбында диссертациясын қорғап, Веймар республикасы кезеңінде социал-демократтар мен коммунистер арасындағы кіші партиялар саласындағы сарапшы атанды.
Hanno Drechsler went to school in Saxony, where after High School he studied to become a teacher and was certified for doing so on all levels, becoming very early the Principal of the Oberschule in Falkenstein. Because of political conflicts with the SED regime (such as the toleration of students who were members of a church), he and his wife fled East Germany in 1955, and settled in Marburg, West Germany. Here, Drechsler studied again, at the University of Marburg (1955–1961), mostly Political Science, History, and the German language, and became a student and then assistant of the political scientist Wolfgang Abendroth who was the main representative of political science of the "Frankfurt School". In 1962, he received his PhD with a thesis on the Sozialistische Arbeiterpartei Deutschlands (SAP), and became an expert on the small parties "between" social democrats and communists during the Weimar Republic.
Мансап
Кейіннен ол Гиссен университетінің саясаттану кафедрасында "(Ober)Studienratim Hochschuldienst" (лектор және аға оқытушы немесе доцент, бірақ тұрақты қызметпен) қызметін атқарды. Ол Марбург қалалық және Гессен саясатында әлеуметтік демократ ретінде белсенді болып, көп ұзамай қалалық парламентте лауазымдарға ие болды. 1970 жылы, жаңа құрылған Кассель университетінің президенті болуден бас тартқаннан кейін, ол Марбург қаласының әкімі болып сайланды. Денсаулығына байланысты 1992 жылы зейнетке шыққанға дейін ол осы лауазымды атқарды, соңында азаматтардың 75% астам қолдауын алды.
Afterwards, he became "(Ober )Studienratim Hochschuldienst" (lecturer and senior lecturer or assistant professor, but with tenure) at the University of Giessen's Political Science Department. He remained active in Marburg municipal and Hesse politics as a social democrat, where he soon held positions in the City Parliament. In 1970, he was elected – after declining to become the president of the newly founded University of Kassel – Lord Mayor of the City of Marburg, a position he held until his retirement due to health reasons in 1992, drawing in the end popular support of well over 75% of the citizens.
Жетістіктер
Ол Марбург қаласының Оберштадты (жоғарғы қала) қайта жаңғырту жұмыстарын қарқынды және мықты қолдап, іске асырды. Бұл қала соғыс кезінде көп бұзылмаған, готика және Ренессанс дәуірінде салынған ағаш және тас үйлерге, сондай-ақ атақты сарайлар мен шіркеулерге толы еді, оның ішінде Германиядағы ең көне готикалық шіркеу, Венгрияның Святая Елизаветаға арналған. Бастапқыда бұл сол кездегі бағытқа қарсы күрес болды, себебі 1970 жылдардың басындағы басты идея ескі үйлерді бұзып, қала орталығын көліктер үшін қолайлы ету болған. Әрбір үйді жеке-жеке қалпына келтіру, жаяу жүргіншілерге арналған аймақтар құру, бірақ Оберштадтты жай ғана туристік орын емес, тұруға жарамды ету – оның идеясы еді және ол оны сол кездегі күшті қарсылыққа қарамастан іске асырды. Ол өнер мен мәдениетті де белсенді түрде дамытты, Марбургтегі суретшілер мен музыканттарға көмектесу үшін өзінің байланыстарын және харизматикалық қабілетін пайдаланды. Роза Набингердің және "Kreisjazzwerkerschaft" джаз тобының халықаралық сәттілігінің көп бөлігі, оның Еуропаның түкпір-түкпіріндегі бауырлас қалаларда олардың өнер көрсетулерін ұйымдастыруының нәтижесі болды.
He provided tenacious and strong support and implementation of the restoration of the Oberstadt (uptown) of Marburg, one of the most important old German cities largely untouched by the war, full with timbered and stone houses of Gothic and Renaissance times and with famous castle, churches, including the earliest Gothic church in Germany dedicated to St. Elisabeth of Hungary. In the beginning, this was a battle against the zeitgeist, as the idea in the early 1970s was still to raze the old houses to the ground, make the town centre accessible to traffic, etc. To restore all houses individually, create pedestrian zones, but to make the Oberstadt livable and not just a tourist attraction was largely his idea, and he implemented it against then strong opposition. He significantly promoted art and culture as well, using his contacts and charisma to assist artists and musicians in Marburg. Much in the international success of Rose Nabinger and the jazz band "Kreisjazzwerkerschaft" probably came from their appearances he made possible in the sister cities all over Europe.
Партияның функциялары
1956 жылдан бастап Дрекслер СПД мүшесі болды және көптеген партиялық қызметтерді, мемлекеттік және федералдық деңгейде атқарды. Ол ондаған жылдар бойы Гессендегі жергілікті басқарудың СПД кеңесінің төрағасы және Deutscher Städtetag – Германияның тәуелсіз қалалар кеңесінің басқарма мүшесі болды. Ол ғылыми еңбектерінде және жазбаларында қалалық автономияны, сондай-ақ Германияның бірігуін белсенді түрде қолдады. Франкфурт-на-Майне қаласының әкіміне СПД кандидаттығына (жеңіске үміткер) не Гессен ішкі істер министрі лауазымдары ұсынылғанда ол әрқашан бас тартты.
Since 1956, Drechsler was a member of the SPD and held numerous party function, also on the state and federal level. He was for decades the chairman of the local government SPD council in Hesse and on the board of the Deutscher Städtetag, the German Council of Independent Cities. He was a strong promoter, also in scholarly work and writings, of municipal autonomy, as well as of German Reunification. Offers of other positions, such as SPD candidate (with a great likelihood to win) for Lord Mayor of Frankfurt am Main, or as Minister of the Interior of Hesse, he always declined.
Құрметтер
Көптеген наградаларының ішінде Дрекслер Bundesverdienstkreuz (Федералдық Еңбек Ордені) 1-дәрежелі, Гессен штатының Еңбек Ордені, Германия Қызыл Крестінің күміс Еңбек Ордені және Freiherr vom Stein тақтасы – жергілікті басқару және муниципалитеттердің дербестігі саласындағы еңбегі үшін Германияның ең жоғары наградасы бар. Ол сонымен қатар Марбургтың бауырлас қаласы Францияның Пуатье қаласының және Марбургтың құрметті азаматы болды. Оның ең қызығушылығын тудырған мәселелердің бірі – ол методист болғандықтан – Марбургтің еврей азаматтарымен диалогты жандандыру және оларды қайта шақыру, синагогты қайта ашу және Марбургте еврей қауымын қайта құру болды; осы ісі үшін алған мойындаулары мен наградалары оған ерекше қымбат болды. Ақиқатында, ол 1991 жылы бұрынғы синагог орнында өткен «Рейхскристаллнахт» құрбандарын еске алу рәсімінде, дәрігерлердің кеңесіне қарамастан сөз сөйлегеннен кейін инсульт (алдыңғы жүрек шабуыларынан кейін) көріп, осы оқиға оның мансабын аяқтады.
Among the many honours Drechsler received are the Bundesverdienstkreuz (Federal Merit Cross) 1st Class, the Merit Cross of the State of Hesse, the Silver Merit Cross of the Red Cross Germany, and the Freiherr vom Stein Plaque, the highest German award for merits in the area of local governance and municipal autonomy. He was also an honorary citizen of Poitiers, France, a sister city of Marburg, and of Marburg itself. One of the issues closest to him – a Methodist – which he promoted very strongly was the dialogue and re invitation of the Jewish former citizens of Marburg, the reopening of a synagogue and the reemergence of a Jewish community in Marburg; the recognitions and awards he received for that were those especially important to him. In fact, it was a stroke (after some earlier heart attacks) that he suffered after, against his doctors' advice, speaking in an outside ceremony to memorialize the "Reichskristallnacht" at the place of the former synagogue in 1991 that ended his career.
Отбасы
Ханно Дрекслер 53 жыл бойы Гизела Дрекслер (қыздығы Стреллер) (2 наурыз 1931 – 19 қазан 2008) атты әйелге үйленген; олардың ұлы – әлеуметтанушы Вольфганг Дрекслер.
Hanno Drechsler was married, for 53 years, to Gisela Drechsler née Streller (2 March 1931 – 19 October 2008); their son is the social scientist Wolfgang Drechsler.
Ескерткіштер
Бүгінде Ханно Дрекслер есімі "Ханно Дрекслер Плац" қалалық алаңымен сақталады, бұл алаң жаяу жүргіншілер үшін Оберштадттың оңтүстік-батыс кіреберісі болып табылады, онда фонтан мен ағаштар бар. Бірақ ең бастысы, бүгінде сақталған және қалпына келтірілген Оберштадттың өзі оны еске түсіреді.
Today, Hanno Drechsler is remembered by the "Hanno Drechsler Platz", an urban space that forms the south westerly gate to the Oberstadt for pedestrians, with a fountain and trees, but mostly by the intact and restored Oberstadt itself.