Кіріспе

Атилла – бұл мажарлардың әсем тоқылған қалың матадан тігілген жакеті немесе қысқа пальтосы, оны кесте мен түйіндермен безендіреді. Тарихи тұрғысынан, ол гусарлар (немесе гузарлар) деп аталатын венгр атты әскерінің формасының бір бөлігі болды. Атилланы ауылдық еркектер, сондай-ақ ақсүйектер мен шенеуніктер күнделікті киіп жүрген. Атилла көптеген стильдерде және түрлі түстерде жасалған, оның ішінде қара, сұр, көк, жасыл, қызыл және ақ түстер болған. Олардың кейбіреулері түрік дольманымен ұқсас болған. Атилланың пайда болуы 16 ғасырға дейін барып жетеді, сол кезде мажарлар қысқа пальтоларын бір иыққа лақтып киюді қабылдаған. Осылай киген кезде жакетті көбінесе пелис деп атаған. Суық немесе жаңбырлы ауа-райында атилланы кеудеге түймелеп, әдеттегі жакеттей киюге болатын. Бір аңыз бойынша, ағылшын генералы айтқандай, бір түні венгр атты әскеріне түріктер шабуыл жасап, олар дұрыс киінуге үлкермеген. Олар қысқа пальтоларын жартылай иықтарына іліп алып, шайқасқа кірген. Түріктер «қысқа пальтолардың желбіреген жеңдерін» көрген соң, олар екі қолынан артық қолдары бар адамдармен соғысып жатыр деп ойлап, қашқан. Басқа деректерге сәйкес, венгр гусарлары қысқа пальтоларын бір иығынан асырып, қылыш соққыларынан қорғану үшін пайдаланған. Бұрынғы венгр аттылары осылай мал терісін қалқан ретінде қолданған. 1850 жылдан кейін австро-венгр атты әскерінің атилласы ұзартылған. 1892 жылы атилла мажар орманшыларының салтанатты формасының бір бөлігіне айналды. Ол қою жасыл немесе қара түсті, жеті алтын өрмек және алтын түймелермен безендірілген. 18-19 ғасырларда көптеген еуропалық және латын американдық армияларда гусар полктері құрылды, ал тоқылған атилланың үстінен киілетін жүнді пелис, көбінесе сипатталғандай, иыққа лақтырылып киілетін. 19 ғасырдың ортасына қарай атилла Корольдік Голландиялық Шығыс Индия армиясының салтанатты формасының бір бөлігіне айналды. Майкл Ковац, венгр гусары, алғашқы американдық атты әскерін жалдаған, оқытқан, ұйымдастырған және соғысқа бастап шыққан, өзінің формасының бір бөлігі ретінде атилла киген.