Рейнланд – Германияның тарихи аймағы, Рейн өзені бойында орналасқан. Франктар қоныстанған, қасиетті Рим империясының бір бөлігі болған. Тарихы, географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның тарихи аймағы
Historic region of Germany
Рейнланд аймағы ретінде
the Rhineland as a region
Рейнланд (нем. Rheinland; голл. Rijnland; латынша атауы: Rhenania) – Батыс Германиядағы Рейн өзені бойында, негізінен оның орталық бөлігінде орналасқан шартты түрде белгіленген аймақ.
The Rhineland (Rheinland; ; Rijnland; ; Latinised name: Rhenania) is a loosely defined area of Western Germany along the Rhine, chiefly its middle section.
Мерзім
Тарихи тұрғыдан алғанда, "Рейн аймағы" термині (физикалық жағынан алғанда) Орталық Еуропадағы Рейн өзенінің жағалауындағы жерлерді қамтиды, осы аймақты рипуар және сали франктері қоныстандырған және ол франктердің Аустразиясының бір бөлігі болған. Жоғары орта ғасырларда өзен бойында Лотарингияның бұрынғы түбірлік герцогтығынан көптеген императорлық мемлекеттер пайда болды, бірақ олардың ешқайсысы ортақ саяси немесе мәдени біртүтастыққа қол жеткізбеді. "Рейн" ұғымының қалыптасуы XVI ғасырдан XVIII ғасырға дейінгі Киелі Рим империясының кезеңімен байланысты, осы кезде империяның императорлық иеліктері (аумақтары) қорғаныс және сот ісін жүзеге асыруға жауапты аймақтық округтерге – императорлық округтерге біріктірілді. Рейн өзені арқылы өтетін он округтің үшеуі өздерінің атауларында өзенді атады: Жоғарғы Рейн округі, Сайлау Рейн округі және Төменгі Рейн-Вестфалия округі (шамамен бүгінгі Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия федералды жерімен тең). Империяның құлдырау кезеңінде, Бірінші коалиция соғысынан кейін, қысқа ғұмырлы Цисрения Республикасы құрылды (1797–1802). Бұл термин Рейннің батысындағы француз басқыншылығының барлық аймағын (неміс тілінде: Linkes Rheinufer) қамтыды, сонымен қатар шығыс жағалаудағы көпір басының шағын бөлігі де кірді. Француз империясы құлағаннан кейін Юлих-Клевес-Берг және Төменгі Рейн аймақтары Пруссия Корольдігіне қосылды. 1822 жылы Пруссия әкімшілігі осы аумақты Рейн провинциясы (Rheinprovinz, сондай-ақ Рейн Пруссиясы деп те аталады) ретінде қайта ұйымдастырды, бұл дәстүр қазіргі Рейнланд-Пфальц және Солтүстік Рейн-Вестфалияның неміс штаттарының атауларында сақталды. 1800 жылдардың басында Рейнландтан келген адамдар Миссури Рейнін қоныстандырды, ол АҚШ-тың Миссури штатындағы неміс мәдени аймағы және шарап өндіруші аймақ, оны Еуропадағы Рейнға топырағы мен топографиясының ұқсастығын байқағаннан кейін атады. 1860 жылға қарай Миссури Рейніне қоныс аударғандардың жартысына жуығы Рейн провинциясының астанасы Кобленцтен келген. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Рейнландтың батыс бөлігін Антанта күштері басып алды, содан кейін 1919 жылғы Версаль келісімі бойынша демилитаризацияланды, ал 1925 жылғы Локарно келісімдерімен бекітілді. Нацистік Германия 1936 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға үш жыл бұрын, дипломатиялық ерік-жігердің бір бөлігі ретінде осы аумақты қайта әскерилендірді.
Historically, the term "Rhinelands" refers (physically speaking) to a loosely defined region embracing the land on the banks of the Rhine in Central Europe, which were settled by Ripuarian and Salian Franks and became part of Frankish Austrasia. In the High Middle Ages, numerous Imperial States along the river emerged from the former stem duchy of Lotharingia, without developing any common political or cultural identity. A "Rhineland" conceptualization can be traced to the period of the Holy Roman Empire from the sixteenth until the eighteenth centuries when the Empire's Imperial Estates (territories) were grouped into regional districts in charge of defence and judicial execution, known as Imperial Circles. Three of the ten circles through which the Rhine flowed referred to the river in their names: the Upper Rhenish Circle, the Electoral Rhenish Circle and the Lower Rhenish Westphalian Circle (very roughly equivalent to the present day German federal state of North Rhine Westphalia). In the twilight period of the Empire, after the War of the First Coalition, a short lived Cisrhenian Republic was established (1797–1802). The term covered the whole French conquered territory west of the Rhine (German: Linkes Rheinufer), but also including a small portion of the bridgeheads on the eastern banks. After the collapse of the French empire, the regions of Jülich Cleves Berg and Lower Rhine were annexed to the Kingdom of Prussia. In 1822 the Prussian administration reorganized the territory as the Rhine Province (Rheinprovinz, also known as Rhenish Prussia), a tradition that continued in the naming of the current German states of Rhineland Palatinate and North Rhine Westphalia. In the early 1800s, Rhinelanders settled the Missouri Rhineland, a German cultural region and wine producing area in the U. S. State of Missouri, and named it after noticing similarities in soil and topography to the Rhineland in Europe. By 1860, nearly half of all settlers in Missouri Rhineland came from Koblenz, capital of the Rhine Province. Following the First World War, the western part of Rhineland was occupied by Entente forces, then demilitarized under the 1919 Treaty of Versailles and then the 1925 Locarno Treaties. Nazi Germany remilitarized the territory in 1936, as part of a diplomatic test of will, three years before the outbreak of the Second World War.
География
Батыста аймақ Люксембург, Бельгия және Нидерланд шекараларына дейін созылады; шығысында өзен бойындағы қалалар мен қалаларды және Бергиш аймағын Вестфалия (Сигерланд) және Гессен аймақтарына дейін қамтиды. Оңтүстікке қарай Солтүстік Палатин таулы жерлеріне дейін созылған бұл аймақ, Саар аймағынан басқа, терминнің қазіргі қолданылуымен үлкен дәрежеде сәйкес келеді. Оңтүстік және шығыс бөліктері негізінен төбелі жерлер (Вестервальд, Хунсрюк, Сибенгебирге, Таунус және Эйфель) және өзен аңғарларымен тілген, негізінен Орта Рейн Бингенге дейін (немесе сирек жағдайларда Некар мен Кельн өзендерінің қосылған жерлері арасында) және оның Ахр, Мозель және Нахе салаларымен кесілген. Солтүстік Германия жазығының шекарасын Төменгі Рурь өзені көрсетеді. Оңтүстікте өзен Рейн массивінен өтеді. Аймақ Рур индустриалды аймағының батыс бөлігін және Кельн жазығын қамтиды. Рейн аймағының ірі қалалары: Аахен, Бонн, Кельн, Дюйсбург, Дюссельдорф, Эссен, Кобленц, Крефелд, Леверкузен, Майнц, Мёнхенгладбах, Мюльхайм-ан-дер-Рур, Оберхаузен, Ремшайд, Солинген, Трир және Вупперталь. Жер аттары және жергілікті әулеттік тегі атаулары көбінесе франктердің мұрасына байланысты. Рейн өзенінің батыс жағалауындағы жерлер римдіктердің ықпалымен ерекшеленеді, оның ішінде жүзім шаруашылығы да бар. Орталық аймақтарда халықтың көп бөлігі католик шіркеуінің мүшелері болып табылады.
To the west the area stretches to the borders with Luxembourg, Belgium and the Netherlands; on the eastern side it encompasses the towns and cities along the river and the Bergisches Land area up to the Westphalian (Siegerland) and Hessian regions. Stretching down to the North Palatine Uplands in the south, this area, except for the Saarland, more or less corresponds with the modern use of the term. The southern and eastern parts are mainly hill country (Westerwald, Hunsrück, Siebengebirge, Taunus and Eifel), cut by river valleys, principally the Middle Rhine up to Bingen (or very rarely between the confluence with the Neckar and Cologne) and its Ahr, Moselle and Nahe tributaries. The border of the North German plain is marked by the lower Ruhr. In the south, the river cuts the Rhenish Massif. The area encompasses the western part of the Ruhr industrial region and the Cologne Lowland. Some of the larger cities in the Rhineland are Aachen, Bonn, Cologne, Duisburg, Düsseldorf, Essen, Koblenz, Krefeld, Leverkusen, Mainz, Mönchengladbach, Mülheim an der Ruhr, Oberhausen, Remscheid, Solingen, Trier and Wuppertal. Toponyms as well as local family names often trace back to the Frankish heritage. The lands on the western shore of the Rhine are strongly characterized by Roman influence, including viticulture. In the core territories, large parts of the population are members of the Catholic Church.
Римге дейінгі кезең
Тарихи кезеңнің алғашқы жылдарында Арден мен Рейн арасындағы аумақтарды треверлер, эбурондар және басқа кельт тайпалары мекендеген, бірақ олардың барлығы олардың герман көршілерінің ықпалына көбінесе аз-кем түсті. Рейннің шығыс жағалауында, Майн мен Ланн аралығында германдық хатти тайпасының бір тармағы – маттиактердің қоныстары орналасқан, ал одан солтүстікке қарай усипеттер мен тенктерилер болған. Француздар ғасырлар бойғы ескірген шектеулерді жойып, бұрын-соңды болмаған тиімділік деңгейін енгізді. Көптеген ұсақ княздықтарға бөлінген және үңкей бөлінген аймақтағы хаос пен кедергілер Париждің бақылауындағы және Наполеонның туыстары басқарған ұтымды, қарапайым, орталықтандырылған жүйеге жол берді. Ең маңызды әсері – барлық феодалдық жеңілдіктер мен тарихи салықтардың жойылуы, Наполеон кодексінің құқықтық реформаларының енгізілуі, сондай-ақ сот және жергілікті әкімшілік жүйелерінің қайта ұйымдастырылуы болды. Рейнландтың Франциямен экономикалық интеграциясы өркендеуге ықпал етті, әсіресе өнеркәсіптік өндірісте, ал жаңа тиімділікпен бизнес қарқынды дамыды және сауда кедергілері азайды. Яһудилер геттодан босатылды. Қарсылық шектеулі болды; көптеген немістер, әсіресе қалалық элиталар жаңа режимді құптады, бірақ бір қышқыл нүкте – француз шенеуніктерінің Рим-католик шіркеуіне деген жаушылдығы болды, ол көптеген тұрғындардың таңдауы еді. Реформалар тұрақты болды. Он жылдар өткен соң Рейнландтағы жұмысшылар мен шаруалар жақыпшылдыққа жүгініп, үкіметтік бағдарламаларға қарсылық көрсетті, ал зиялылар Наполеон кодексін сақтауды талап етті (ол бір ғасыр бойы қолданыста болды).
At the earliest historical period, the territories between the Ardennes and the Rhine were occupied by the Treveri, the Eburones and other Celtic tribes, who, however, were all more or less modified and influenced by their Germanic neighbors. On the East bank of the Rhine, between the Main and the Lahn, were the settlements of the Mattiaci, a branch of the Germanic Chatti, while farther to the north were the Usipetes and Tencteri. The French swept away centuries worth of outmoded restrictions and introduced unprecedented levels of efficiency. The chaos and barriers in a land divided and subdivided among many different petty principalities gave way to a rational, simplified, centralized system controlled by Paris and run by Napoleon's relatives. The most important impact came from the abolition of all feudal privileges and historic taxes, the introduction of legal reforms of the Napoleonic Code, and the reorganization of the judicial and local administrative systems. The economic integration of the Rhineland with France increased prosperity, especially in industrial production, while business accelerated with the new efficiency and lowered trade barriers. The Jews were liberated from the ghetto. There was limited resistance; most Germans welcomed the new regime, especially the urban elites, but one sour point was the hostility of the French officials toward the Roman Catholic Church, the choice of most of the residents. The reforms were permanent. Decades later workers and peasants in the Rhineland often appealed to Jacobinism to oppose unpopular government programs, while the intelligentsia demanded the maintenance of the Napoleonic Code (which stayed in effect for a century).
Пруссияның ықпалы
Пруссияның ықпалы 1609 жылы Клевес герцогтігін басып алу арқылы шағын масштабта басталды. Бір ғасырдан кейін Жоғарғы Гелдерс және Моерс та Пруссияның құрамына кірді. Вена конгресі француздарды қуғынға салып, төменгі Рейн аймақтарының барлығын Пруссияға берді, және Пруссия оларды француздардың билігінде бойына сіңірген либералды институттарын бұзбай сақтауға рұхсат берді. Рейн провинциясы 1871 жылы Германия біріккеннен кейін Пруссияның бір бөлігі болып қала берді.
A Prussian influence began on a small scale in 1609 by the occupation of the Duchy of Cleves. A century later, Upper Guelders and Moers also became Prussian. The Congress of Vienna expelled the French and assigned the whole of the lower Rhenish districts to Prussia, who left them in undisturbed possession of the liberal institutions to which they had become accustomed under the French. The Rhine Province remained part of Prussia after Germany was unified in 1871.
1918-1945 жылдар
Рейн өлкесін оккупациялау 1918 жылдың 11 қарашасында Германиямен жасалған келісімнен кейін жүзеге асты. Оккупациялық әскерлер американдық, бельгиялық, британдық және француздық күштерден тұрды. Версаль келісіміне сәйкес, неміс әскерлеріне Рейн өзенінің батысындағы және Рейн өзенінен 50 шақырымға дейінгі аралықтағы барлық аумақтарға кіруге тыйым салынды. 1920 жылы, Франция тарапынан қатты қысым көрсетілгеннен кейін, Саар Рейн провинциясынан бөлініп, 1935 жылғы референдумға дейін Ұлттар Лигасының басқаруына берілді, содан кейін аймақ Германияға қайтарылды. Сонымен қатар, 1920 жылы Эупен және Малмеди округтері Бельгияға берілді (Бельгияның неміс тілдес қауымдастығын қараңыз). 1923 жылдың қаңтарында Германияның өтемақы міндеттемелерін орындамауына жауап ретінде француз және бельгиялық әскерлер Рур аймағын оккупациялап, барлық маңызды өнеркәсіптік аймақтарды қатаң бақылады. Немістер пассивті қарсылық көрсетті, бұл гиперинфляцияға алып келді, ал француздар күткен өтемақының аз бөлігін ғана алды. Француз әскерлері 1925 жылдың тамызында Рур аймағынан шықты. Рейн өлкесінің қалған бөлігінің оккупациясы 1930 жылдың 30 маусымында аяқталды. 1936 жылдың 7 наурызында Версаль келісімін бұза отырып, неміс әскерлері Рейн аймағына және Рейн бойындағы басқа да аймақтарға кірді. Рейн өзенінің батысындағы Германия аумағы неміс әскерлері үшін жабық болған еді. 1945 жылы Рейн өлкесінде одақтас әскерлер неміс қорғанысын жеңген кезде ауыр шайқастар болды.
The occupation of the Rhineland took place following the Armistice with Germany of 11 November 1918. The occupying armies consisted of American, Belgian, British and French forces. Under the Treaty of Versailles, German troops were banned from all territory west of the Rhine and within 50 kilometers east of the Rhine. In 1920, under massive French pressure, the Saar was separated from the Rhine Province and administered by the League of Nations until a plebiscite in 1935, when the region was returned to Germany. At the same time, in 1920, the districts of Eupen and Malmedy were transferred to Belgium (see German Speaking Community of Belgium). In January 1923, in response to Germany's failure to meet its reparations obligations, French and Belgian troops occupied the Ruhr district, strictly controlling all important industrial areas. The Germans responded with passive resistance, which led to hyperinflation, and the French gained very little of the reparations they wanted. French troops left the Ruhr in August 1925. The occupation of the remainder of the Rhineland ended on 30 June 1930. On 7 March 1936, in violation of the Treaty of Versailles, German troops marched into the Rhineland and other regions along the Rhine. German territory west of the Rhine had been off limits to the German military. In 1945, the Rhineland was the scene of major fighting as the Allied forces overwhelmed the German defenders.
1946 жылдан кейін
1946 жылы Рейнланд жаңадан құрылған Гессен, Солтүстік Рейн-Вестфалия және Рейн-Пфальц штаттарына бөлінді. Солтүстік Рейн-Вестфалия – Германияның маңызды өнеркәсіптік аймақтарының бірі, онда маңызды минералдық қорлар (көмір, қорғасын, лигнит, магний, мұнай және уран) және су көлігі дамыған. Рейн-Пфальц штатында егіншілік көбірек маңызға ие, соның ішінде Ахр, Миттельрайн және Мозель аймақтарындағы жүзім шаруашылығы да бар.
In 1946, the Rhineland was divided into the newly founded states of Hesse, North Rhine Westphalia, and Rhineland Palatinate. North Rhine Westphalia is one of the prime German industrial areas, containing significant mineral deposits (coal, lead, lignite, magnesium, oil, and uranium) and water transport. In Rhineland Palatinate agriculture is more important, including the vineyards in the Ahr, Mittelrhein, and Mosel regions.