Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вессекс королі Беорхтриктің әйелі, Эдбурх, сонымен қатар Эдбург деп те жазылады (шамамен 787–802 жылдары өмір сүрген) – Мерсия королі Офа мен королева Синетриттің қызы. Ол Вессекс патшасы Беорхтриктің әйелі болды, ал Ассердің «Альфред Ұлының өмірі» кітабында айтылғандай, ол күйеуін басқа біреуді улауға тырысқанда улады. Ол Францияға қашып кетті, онда оған Шарльмен үйлену мүмкіндігі ұсынылды, бірақ ол осы мүмкіндікті жоғалтты. Оның орнына ол монастырьдың әйелі болып тағайындалды. Мұнда ол ағылшын шет елдігімен зайналасты. Соның салдарынан ол монастырьдан қуылды және Павия қаласының көшелерінде тірлікке келіп қайыр сұрап өмірін аяқтады.
Wife of Beorhtric, King of Wessex
Eadburh , also spelled Eadburg, (fl. 787–802) was the daughter of King Offa of Mercia and Queen Cynethryth. She was the wife of King Beorhtric of Wessex, and according to Asser's Life of Alfred the Great she killed her husband by poison while attempting to poison another. She fled to Francia, where she is said to have been offered the chance of marrying Charlemagne, but ruined the opportunity. Instead she was appointed as the abbess of a convent. Here she is said to have fornicated with an English exile. As a result, she was eventually expelled from the monastery and ended her days begging in the streets of Pavia.
Отбасы
Эдбурх – Офа патшасы мен Синетрит патшайымының қызы болған. Ол бес баланың бірі еді, соның төртеуі қыз; олардың бәрі 787 жылы бір құжатқа куәлік берді.
Eadburh was the daughter of King Offa and Queen Cynethryth. She was one of five children, four of them girls; they all witnessed a charter in 787.
Таңдау
789 жылы 787 жылдан 802 жылға дейін Уэссекс патшасы Беорхтрикке үйленді. Ол кезде Офа Англиядағы ең қуатты патша болды, ал Беорхтрик неке арқасында оның қолдауын алды. Ассердің сөзіне қарағанда, Эдбурх өте күшті болды және жиі өзінің жауларын өлім жазасына кесуді немесе елден қууды талап етті. Сондай-ақ, ол Беорхтрикті өлтіруге көндіре алмағандарын тамақ немесе сусына у қосып өлтірді деген айып тағылды. 802 жылы Ассердің мәліметінше, Эдбурх патшаның жас сүйіктісін улауға тырысты, бірақ олар екеуі де қаза тапты. Бұл жас жігіттің аты Ворр болуы мүмкін, себебі англосаксондық жылнамасында олардың екеуінің де қайтыс болғаны, Уэссекс патшасы болған Альфред Ұлының әкесі Эгберт билікке келгенге дейін жазылған.
Eadburh married Beorhtric, king of Wessex from 787 to 802, in 789. Offa was then the most powerful king in England, and Beorhtric gained his support as a result of the marriage. According to Asser, Eadburh became all powerful, and often demanded the executions or exile of her enemies. She was also alleged to have assassinated those men whom she couldn't compel Beorhtric to kill through poisoning their food or drink. In 802, according to Asser, Eadburh attempted to poison a young favourite of the king but instead killed both of them. The young man may have been called Worr, as the Anglo Saxon Chronicle records the death of both men shortly before the succession of Egbert, the grandfather of Alfred the Great, as king of Wessex.
Жер аудару
Кейін Эдбург Францияға қашып, Карл Ұлының сарайына сиынып, паналады. Онда Эгберт Уэссекстің, Беортрик оны елден қуғаннан кейін осы жерге қашқан екені айтылады. Ассер сонда Карл Ұлы бұрынғы патшайымға ғашық болғанын баяндайды. Ол ұлдарының бірін әкеліп, оған қайсысын күйеу етіп алғысы келетінін сұрады – өзі мен ұлының қайсысын. Ол ұлының жасы кіші болғандықтан, оны артық көретінін жауап берді. Карл Ұлы атақты сөздерімен: "Егер мені таңдаған болсаң, екеуміз де сенікі болар едік. Бірақ сен оны таңдағаның үшін, ешқайсымыз да сенікі болмайды" деді. Оның орнына ол оған монастырь әйгілігі лауазымын ұсынды, ол оны қабылдады. Бірақ көп ұзамай ол тағы бір саксон еркегімен сексуалдық қатынаста ұсталды және сотталып, Карл Ұлының тікелей бұйрығымен, мүлкісіз, көшеге қуылды. Өмірінің соңғы жылдарын Павия қаласының көшелерінде тіршілік көріп, қаңғыбас болып өткізді.
Eadburg subsequently fled to Francia and took refuge at the court of Charlemagne, where her husband's successor, Egbert of Wessex, had taken refuge after being exiled by Beorhtric. There Asser relates that Charlemagne was smitten by the former queen. He brought in one of his sons and asked her which she preferred, him or his son, as a husband. She answered that, given the son's youth, she preferred the son. Charlemagne replied famously: "Had you chosen me, you would have had both of us. But, since you chose him, you shall have neither." He instead offered her a position as an abbess of a convent which she accepted. Soon though she was caught in a sexual affair with another Saxon man and, after being duly convicted, was expelled on the direct orders of Charlemagne, penniless, into the streets. In her last years she lived as a beggar on the streets of Pavia.
Кейінгі оқиғалар мен мұра
801 жылғы екі нақты болуы мүмкін шартта Эдбурх regina (королева) деп көрсетілген, бұл атақ тоғызыншы ғасырда Уэссекстің корольдерінің әйелдері үшін сирек қолданылған. Ассердің сөзіне қарағанда, бұл Эдбурхтың осы лауазымға келтірген ыбырасыздығына байланысты болды. Дегенмен, Оффа мен Беорхтрик 780 жылдары Эгбертті елден қуған, ал оның атына нөбат салу Беорхтрикті жамандауға бағытталған болуы мүмкін. Аристократияның Эдбурхқа наразылығы салдарынан кейінгі патшайымдардың мәртебесі мен ықпалы азайды және олар "королева" емес, "корольдің әйелі" деп аталды; сондай-ақ патшайымға корольдің жанында отыруға тыйым салынды. Бұл Карл Шалы өз қызы Юдитті, король Этельвульфқа үйленген кезде, лайықты түрде королева болып танылуын талап еткен соң қайта өзгерді.
Two possibly authentic charters of 801 show Eadburh as regina (queen), a title which was rarely used for king's wives in Wessex in the ninth century. According to Asser this was because of the shame Eadburh had brought on the position. However, Offa and Beorhtric had driven Egbert into exile in the 780s, and the blackening of her name may also have been partly due to a desire to discredit Beorhtric. that as a result of the aristocracy's resentment of Eadburh the status and influence of the subsequent queens was diminished and they were titled not 'queen' but 'king's wife'; the queen was also prohibited from sitting beside the king on the throne. This changed again when Charles the Bald insisted that his daughter Judith, who married King Æthelwulf, be properly crowned queen.