Кіріспе

Араб жауынгері және ақыны (525–608)

Антара ибн Шаддад әл-Абси (арабша: عنترة بن شداد العبسي), ʿАнтара ибн Шаддад әл-ʿАбси; 525–608 жылдары), сондай-ақ ʿАнтар деп те аталады, исламға дейінгі Африка арабтық рыцары және ақыны, ол өзінің поэзиясымен де, қаһармандық өмірімен де әйгілі. Оның ең басты өлеңі Муаллақат жинағының бір бөлігін құрайды, бұл жеті «ілдірілген өлеңдер» жинағы, аңыз бойынша Меккедегі Каабаға ілінген. Оның өмірінің баяны ұзақ және көркем романның негізін құрайды.

Өмір

ʿАнтарах Арабия түбегіндегі Найд қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Шаддад әл-ʿАбси, бас қолбасшысы Зухайрдың басшылығымен Бану Абс тайпасының құрметті жауынгері еді. Оның анасы Зәбиба есімді эфиопиялық әйел болған. "Араб қарғаларының" (Агриба әл-ʿАраб) бірі деп сипатталған, терісі қара сұрғылт арабтардың бірі ʿАнтарах та құл ретінде өскен. Ол өзінің туысқан қызы ʿАблаға ғашық болды, бірақ оның әлеуметтік жағдайына байланысты оған үйленуге үміттенбеді. Ол сондай-ақ әкесінің әйелі Сумайяның ашуына да ұшырады. Ол жеке қасиеттерімен және шайқастағы батылдығымен, сонымен қатар шебер ақын және күшті жауынгер ретінде танылды. Ол Бану ʿАбс тайпасының жеріне басқа тайпа шапқаннан кейін бостандыққа қол жеткізді. Әкесі оған: "ʿАнтарах, жауынгерлермен бірге соғыс", - деді, ол: "Құл шабуды немесе қорғануды білмейді, тек ешкі саууға және қожайындарына қызмет етуге ғана жарамды", - деп жауап берді. Сонда әкесі: "Антар, руыңды қорға, енді сен еркіңдесің!" - деді. Ол басқыншыларды жеңгеннен кейін, туысқан қызына үйленуге рұқсат алуға тырысты. ʿАнтарахқа үйлену үшін Солтүстік Арабтың Ләхмид мемлекетінен ерекше түйе алу сияқты сынақтардан өтуге тура келді, сол кезде ол әл-Нуʿман III ибн әл-Мундир билік етіп тұрды. ʿАнтарах ʿАбс және Дубян тайпалары арасындағы үлкен соғысқа қатысты, ол жылқы жарысынан басталды және олардың есімдерімен Дахис пен Габра соғысы деп аталды. Оның қалай және қай уақытта қайтыс болғаны туралы әлі де даулы мәселе. Ибн Дурайд оның Васр ибн Жәбирдің қолынан немесе Тайй тайпасына қарсы шайқаста қаза тапқанын айтады, ал Әбу Обейдә оның қарттық шағында табиғи өліммен қайтыс болғанын мәлімдейді. ʿАнтарахтың өлеңдері жақсы сақталған және көбінесе шайқастағы ерлік, батылдық және қаһармандық туралы, сондай-ақ ʿАблаға деген махаббаты туралы айтады. Оның өлеңдерінің бірі "Муаллақат" жинағына енгізілгенде мәңгілікке сақталды. Оның поэзиясының тарихи және мәдени маңызы оның заманындағы шайқастар, қару-жарақ, жылқы, шөл және басқа да тақырыптарды егжей-тегжейлі сипаттауынан туындайды.

Шығармалары

Антараның өлеңдері Вильгельм Ахлвардттың «Алты ежелгі араб ақынының дивандары» (Лондон, 1870) жинағында жарияланды; сондай-ақ, олар Бейрутте (1888) жеке басылым түрінде шықты. Олардың нақтылығы туралы мәліметтер үшін, В. Альвардттың «Ескі араб поэзиясының нақтылығы туралы ескертулер» (Greifswald, 1872), 50-беттен бастап қараңыз. «Антар романсы» (Сірат Антар ибн Шаддад) – ұзақ жылдар бойы тек ауызша беріліп келген туынды. Ол зор көлемге жетіп, 32 томдық түрінде Каирде (1889) және 10 томдық түрінде Бейрутте, 1871 жылы жарық көрді. Террик Гамильтон оны «Антар, бедуин романсы» (4 том, Лондон, 1820) деген атпен жартылай аударған. Бұған қоса, «Сірат Антар» 1477 жылы Фатих Сұлтан Мехмедтің бұйрығымен түрік тіліне аударылды. Түрік тіліндегі үш томдық аударманың авторы белгісіз. «Qıssa i 'Antar» деп аталатын түрік аудармасының қолжазбалары Топкапы сарайы мұражайы кітапханасында сақтаулы.