Қызыл бұршақ (Erythrina herbacea) – Оңтүстік-Шығыс АҚШ және Солтүстік Мексикада өсетін гүлді бұта. Құрамында уытты заттар бар, сипаттамасы мен қасиеттері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бұршақ тұқымдас өсімдіктер түрі
Species of legume
Эритрина гербацея, көбінесе коралл бұршағы, чероки бұршағы, Оңтүстік Луизианада Маму өсімдігі, қызыл кардинал немесе кардинал найзасы деп белгілі, АҚШ-тың оңтүстік-шығысы мен Солтүстік Мексикада кездесетін гүлді бұта немесе кішкентай ағаш; басқа жерлерде тек қана өсуі мүмкін. Сабақтары қисық тікендермен жабылады. Жапырақтары сарғыш-жасыл, ұзын және ені. Жапырақтары үш мүшелі, жебе басы тәрізді жапырақшаларға бөлінеді. Түтікшелі гүлдері ашық қызыл түсті және ұзын шоғырлармен өседі, әр гүлдің ұзындығы шамамен болады. Өсімдіктің барлық бөлігінде эризопин, эризотиопин, эризотиовин, эризовин, эритринин, эритрорезин, кораллин, эритрин қышқылы және гипафорин сияқты уытты алкалоидтар кездеседі. Жапырақтарында эризотрин мен эритрартин табылды. Бұл заттар жұтылғанда кураре сияқты денеді салқындатады.
Erythrina herbacea, commonly known as the coral bean, Cherokee bean, Mamou plant in South Louisiana, red cardinal or cardinal spear, is a flowering shrub or small tree found throughout the southeastern United States and northeastern Mexico; elsewhere it may only reach Stems are covered in curved spines. The leaves are yellowish green, long and wide. The leaves are divided into three arrowhead shaped leaflets. The tubular flowers are bright red and grow in long spikes, each flower being long; Toxic alkaloids, including erysopine, erysothiopine, erysothiovine, erysovine, erythrinine, erythroresin, coralin, erythric acid, and hypaphorine, are found throughout the plant. The leaves were found to contain erysotrine and erythrartine. These cause paralysis upon ingestion, much like curare.
Тұрғылықты жері мен таралу аймағы
Коралл бұршағы құмды топырақтарда ең жақсы өседі және тұзға төзімділігі орташа. Ол ашық ормандарда, орман аралықтарында, шалғындықтарда және бұзылған жерлерде кездеседі. АҚШ-та ол Солтүстік Каролинаның оңтүстік-шығысынан Флоридаға дейін, ал батысқа қарай Оклахоманың оңтүстік-шығысына және Техастың шығысына дейін таралған. Американың жергілікті халықтары бұл өсімдікті әртүрлі мақсаттарда, түрлі елдерде және аймақтарда қолданған. Крик тайпасының әйелдері ішек ауруына емдеу үшін тамырдан жасалған тұндырма қолданған, ал Чоктау тайпасы жапырақтан жасалған қайнатылманы жалпы нығайту үшін пайдаланған. Семинол тайпасы асқазан проблемаларына тамырдан алынған экстрактты, ал тұқымдардан немесе ішкі қабықтан алынған экстрактты ревматизмге сырттан сүрту үшін қолданған. Мексикада тұқымдары егеуқұйрыққа қарсы қолданылады, ал қабығы мен жапырақтарынан балық уы жасалады. Орталық Американың кейбір елдерінде гүлдері дәстүрлі тағамдарға қосылады. Көбінесе бұршақ сорпасына немесе еттен жасалған пирогтарға салынады және оның жеңіл есірткілік қасиеттерімен белгілі.
Coral bean grows best in sandy soils and has moderate salt tolerance. It is found in open woods, forest clearings, hammocks, and disturbed areas. In the United States, it ranges from southeastern North Carolina south to Florida and west to southeastern Oklahoma and eastern Texas. Native American people had many medicinal uses for this plant, varying between nations and localities. Creek women used an infusion of the root for bowel pain; the Choctaw used a decoction of the leaves as a general tonic; the Seminole used an extract of the roots for digestive problems, and extracts of the seeds, or of the inner bark, as an external rub for rheumatic disorders. In Mexico, the seeds are used as a rat poison, while a fish poison is made from the bark and leaves. In some Central American countries the flowers are used in traditional cuisine. Mostly added to bean soup or meat patties, it is known for its mild narcotic properties.