Альберт Сидни Берлесон: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері
Albert S. Burleson
Альберт Сидни Берлесон (1863-1937) – АҚШ саяхатшысы, почта министрі. Прогрессивті демократ, пошта қызметін кеңейтті, бірақ соғыс кезінде цензура салды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1863–1937)
American politician (1863–1937)
Альберт Сидни Берлсон (7 маусым 1863 – 24 қараша 1937) – прогрессивті демократ, АҚШ пошта бастығы және Конгресс өкілі қызметтерін атқарған. Ол Уильям Дженнингс Брайан мен Вудро Вильсонның жақтаушысы болды, сол себепті Вильсон оны АҚШ пошта басқармасының басшысы етіп тағайындады. Ол хабарлама жіберудің, ауылдық жерлерге тегін жеткізудің және әуе поштасының қызметін кеңейтті. Америка 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, ол соғысқа қарсы жарияланымдарды поштамен жеткізуді тоқтатты және сөз бостандығын шектеді, бұл әрекеттері кейіннен көп сынға ұшырады.
Albert Sidney Burleson (June 7, 1863 – November 24, 1937) was a progressive Democrat who served as United States Postmaster General and Representative in Congress. He was a strong supporter of William Jennings Bryan and Woodrow Wilson and so Wilson appointed him to the cabinet role heading the US Post Office. He expanded parcel post, rural free delivery, and air mail service. After America entered World War I in 1917, he stopped the mail delivery of anti war publications and clamped down on free speech, actions that have been heavily criticized ever since.
Ерте өмір
Техас штатының Сан-Маркос қаласында туған Бурлсон, бай оңтүстік шаруаларының отбасында өскен. Оның әкесі, Эдвард Бурлсон кіші, Конфедерация армиясының офицері болған. Ал әкесінің әкесі, Эдвард Бурлсон, Техас Республикасы мен Техас штатының алғашқы жылдарындағы әскери және мемлекеттік қайраткер болды. Саяси карьерасының бастапқы кезеңінде Бурлсон Техас штатының Өкілдер палатасында өкілдік етті, онда ол ауыл шаруашылығын дамытуға белсенді түрде атсалысты. Оның өмірбаяуын жазған Адриан Андерсонның сөзіне сәйкес, 1898 жылғы сайлауалды бағдарламасы аграрлық либерализмнің белгілерін көрсеткен. Ол тарифтерді төмендетуді, монополияға қарсы заңдарды бұзғандарға түрме жазасын, иммиграцияны шектеуді, еңбек одақтарына қарсы сот шешімдерін қабылдауды шектеуді және табыс салығын енгізуге рұқсат беретін конституциялық түзетуді ұсынды. Сондай-ақ ол ұлттық банктерді сынап, күміс ақшаны еркін айналымға шығару туралы талабын қайталады.
Born in San Marcos, Texas, Burleson came from a wealthy Southern planter family. His father, Edward Burleson, Jr., was a Confederate officer. His grandfather, Edward Burleson, was a soldier and statesman in the Republic of Texas and the early State of Texas. In his early political career, Burleson represented Texas in the House of Representatives, where he was active in promoting the development of agriculture. According to his biographer Adrian Anderson, his 1898 platform showed:evidences of agrarian liberalism. He called for a reduction in the tariff, prison terms for violators of antitrust laws, restriction of immigration, limitations on the use of injunctions against labor unions, and a national amendment allowing the enactment of an income tax. He denounced national banks and repeated his plea for free coinage of silver.
Пошта бас директоры
Бурлсон 1912 жылы Вудро Вильсонның Техас штатынан сайланған өкілдерін қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды және ол Президенттің ең сенімді кеңесшілерінің бірі болды. 1913 жылы ол Пошта министрі болып тағайындалды. Ол ауылдық жерлерге хат тасымалын ұлғайтып, посылка және әуе почтасын енгізді. Сэмюэл Уокер былай деді: "Бурлсон азаматтық құқықтар саласында Вильсон әкімшілігінің ең нашар мүшесі болудың күмәнді рекордын иеленеді". Тарихшы Г. Дж. Мейердің сөзіне қарағанда, Бурлсон "Америка тарихындағы ең нашар пошта министрі деп аталды, бірақ бұл әділетсіз; ол посылка және әуе почтасын енгізіп, ауылдық қызметті жақсартты. Дегенмен, ол пошта министрі қызметін атқарғандардың арасындағы ең жаман адам болуы мүмкін". 1913 жылы Бурлсон, әсіресе ірі күнделікті газеттер тарапынан, қатты наразылық тудырды, себебі ол бұрынғы министрі конституциялық екені расталғанға дейін күшіне енбеген, басқа нәрселермен қатар, төленген таралым туралы ант беру мәлімдемесін басып шығаруды талап ететін заңды орындайтынын жариялады. Жоғарғы сот оған мұны істеуге тыйым салды. 1917 жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін Бурлсон "Шпионаж туралы" заңды қатаң түрде орындады, жергілікті пошта қызметкерлеріне кез келген заңсыз немесе күдікті материалды оған жіберуге бұйрық берді. Эмма Голдманның "Ана-Жер" және Макс Истменнің "Массалар" сияқты маңызды соғысқа қарсы журналдардың пошта арқылы таралуы күрт баяулады және көбінесе жеткізілмеді. Бурлсон пошта қызметкерлерінің соғысқа қарсы материалды жеткізуіне тыйым салды. Нақты шекараны анықтау мүмкін болмады, нәтижесінде баспасөзбен жағдай нашарлады. Бұл мәселені Бурлсон 1913 жылдан бері қолдап келді. Соғыстан кейін ол телефон, телеграф және кабельдік байланыс қызметтерін мемлекеттік меншікке алуды жалғастырды. Конгресс бұл идеяға қарсы болады екенін мойындап, байланыс инфрақұрылымын оның әртүрлі корпоративтік иелеріне қайтаруды қадағалады. Ол екінші сыныпты пошта тарифтері қашықтыққа байланысты есептелетін "аймақтық жүйе" енгізді. 1930 жылдары ол Ку-Клукс-Кланға қарсы болды және президенттікке Ал Смитты қолдады. Бурлсон жүрек талмасынан қайтыс болды және Техас штатының Остин қаласындағы Оуквуд зиратында жерленді.
Burleson played a major role in securing the Texas delegation for Woodrow Wilson in 1912, and he became one of the President's most trusted advisors. In 1913, he was appointed Postmaster General. To his credit, he initiated the parcel post and air mail services, increasing mail service to rural areas. Samuel Walker states, "Burleson holds the dubious distinction of being the worst member of the entire Wilson administration on civil liberties." According to historian G. J. Meyer, Burleson "has been called the worst postmaster general in American history, but that is unfair; he introduced parcel post and airmail and improved rural service. It is fair to say, however, that he may have been the worst human being ever to serve as postmaster general". In 1913, Burleson aroused a storm of protest, especially on the part of the large daily newspapers, by declaring that he would enforce the law requiring publications to print, among other things, a sworn statement of paid circulation, which had been held in abeyance by his predecessor until its constitutionality might be confirmed. The Supreme Court enjoined him from doing so. After the United States entered the World War in 1917, Burleson vigorously enforced the Espionage Act, ordering local postmasters to send to him any illegal or suspicious material that they found. The distribution by mail of major antiwar magazines, such as Emma Goldman's Mother Earth and Max Eastman's The Masses, was slowed drastically, and often, were never delivered. Burleson banned antiwar material from being delivered by Post Office personnel. It was impossible to draw an ideal line, and the result was a general alienation of the press. an arrangement Burleson had advocated at least as early as 1913. Following the war, he continued to advocate permanent nationalization of telephone, telegraph, and cable services. He acknowledged that Congress would be hostile to the idea and oversaw the return of the communications infrastructure to its various corporate owners. He introduced the "zone system" in which postage on second class mail was charged according to distance. In the 1930s, he opposed the Ku Klux Klan and supported Al Smith for president. Burleson died of a heart attack and is buried in the Oakwood Cemetery, in Austin, Texas.