«Қараңғы жақтан әңгімелер» (1990) фильмі – қорқыныш пен комедияны біріктірген антология. Басты кейіпкер ұсталған бала, ол әйелге үш қорқынышты оқиға айтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1990 жылы Джон Харрисонның түсірген фильмі
1990 film by John Harrison
"Таэльс фром Даркссайд: Фильм" – 1990 жылы Джон Харрисон режиссерлік еткен американдық комедиялық қорқыныш антологиялық фильмі. Бұл фильм "Таэльс фром Даркссайд" антологиялық телесериалының туындысы болып табылады. Фильмде, оны жеуге дайындалып жатқан қала маңындағы әйел-құдияға үш қорқынышты оқиға айтатын, ұрланған газет тасушы баланың басты әңгімесі көрсетіледі.
Tales from the Darkside: The Movie is a 1990 American comedy horror anthology film directed by John Harrison, serving as a spin off of the anthology television series Tales from the Darkside. The film depicts the frame story of a kidnapped paperboy who tells three stories of horror to the suburban witch who is preparing to eat him.
Алдын ала сөз
Бетти, әулетті қала маңындағы үй шаруасындағы әйел және заманауи сиқыршы, өзінің сиқыршы әріптестері үшін кешкі ас дайындауды жоспарлап отыр. Басты тағам – ол қолға түсіріп, кладовкасына тізбектеп байлап қойған жас бала Тимми. Оны пісіруден ұстап қалған үшін, бала оған берген "Қараңғы жақтан әңгімелер" атты кітабынан үш оқиғаны айтады.
Betty, an affluent suburban housewife and modern day witch, plans a dinner party for her fellow witches. The main dish is to be Timmy, a young boy whom she has captured and chained up in her pantry. To stall her from cooking him, the boy tells her three stories from a book she gave him, titled Tales from the Darkside.
249-топ
Бітіруші студент Эдвард Беллингхэмтің екі сыныптасы – Сьюзан мен Ли алдап, оны ұрлыққа айыптап, олар бәсекелесіп жүрген стипендияны жеңу мүмкіндігін жойды. Қарымта ретінде Беллингхэм мумияны қайта тірілтіп, оларды өлтіру үшін пайдаланады. Сьюзанның інісі Энди Беллингхэмді құрлы қалыпқа түсіріп, оны мумияны шақыруға мәжбүрлейді, содан кейін оны жойып, қалдықтарын өртейді. Ол сондай-ақ қайта тірілту туралы пергамент деп ойлаған нәрсені де өртеп жібереді. Ол Беллингхэмді өлтіруді ойлайды, бірақ ақырында өзін нағыз кісі өлтіруге бара алмайды. Дегенмен, Беллингхэм Сьюзан мен Лиді қайта тірілтеді (қайта жандандыру пергаментін осыған ұқсас пергаментпен ауыстырғаннан кейін) және оларды Эндидің жатақханасына жібереді. Олар үркіп қалған Эндиге: "Беллингхэм сәлемдемесін жеткізеді" дейді.
Graduate student Edward Bellingham has been cheated by two classmates, Susan and Lee, who framed him for theft to ruin his chances of winning a scholarship for which they were competing. As revenge, Bellingham reanimates a mummy and uses it to murder them. Susan's brother Andy kidnaps Bellingham, forces him to summon the mummy, then destroys it and burns its remains. He also burns what he believes to be the reanimation parchment. He considers killing Bellingham, but in the end cannot bring himself to commit real murder. However, Bellingham resurrects Susan and Lee (having switched the reanimation parchment with a similar one) and dispatches them to Andy's dorm. They greet the terrified Andy by saying that Bellingham sends his regards.
Тозақтағы мысық
Дроган, мүгедек арбамен жүретін бай қарт, Халстон есімді қаскөйді ерекше тапсырмамен жалдайды: қара мысықты өлтіру, себебі Дроган оны қатіл деп санайды. Дроган мысық келгенге дейін үйінде үш адам болғанын айтады: оның қарындасы Аманда, оның досы Каролин және отбасының үй шаруашылығын басқарушысы Ричард Гейдж. Дроган мысықтың осы үшеуін бірінен соң бірін өлтіргенін, енді кезегі оның екенін мәлімдейді. Дроганның фармацевтикалық компаниясы жаңа дәрі сынағанда 5000 мысықты өлтірген, сондықтан ол бұл қара мысықтың ғаламдық кек алу үшін келгеніне сенімді. Халстон бұл оқиғаға сенбейді, бірақ Дроган 100 000 доллар ұсынғандықтан мысықты жоюға келіседі. Бірақ Дроган үйге оралғанда, іс біткенін көру үшін, мысықтың Халстонның тамағынан төменге түсіп, оны өлтіргенін біледі. Мысық қаскөйдің денесінен шығып, Дроганға секіріп, оған қатты жүрек ұстамасын тудырады.
Drogan, a wealthy old man who uses a wheelchair, brings in a hitman named Halston for a bizarre hire: kill a black cat, which Drogan believes is murderously evil. Drogan explains that there were three other occupants of his house before the cat arrived: his sister, Amanda, her friend Carolyn, and the family's butler, Richard Gage. Drogan claims that one by one, the cat killed the other three, and that he is next. Drogan's pharmaceutical company killed 5,000 cats while testing a new drug, and he is convinced that this black cat is here to exact cosmic revenge. Halston does not believe the story, but is more than willing to eliminate the cat since Drogan is offering $100,000. But when Drogan returns to the house to see if the deed is done, he finds that the cat has killed Halston by climbing down his throat. The cat emerges from the hitman's corpse and jumps at Drogan, giving him a fatal heart attack.
Сүйіктісінің анты
Престон - күресші суретші. Ол көкжиекті студияда тұрады, оның ішінде көрші ғимараттағы үлкен тас гаргуль төмен қарай қарай алады. Престонның агенті бірнеше квартал қашықтықтағы барда кездесуді сұрап, телефон соқты. Агенті Престонға оның суреттері танымал емес және сатылымға шықпайды деп айтады. Көңілі қатып қалған Престон қатты ішіп, кеш соңында оның досы бар иесі оны үйге шығарып салуды ұсынады. Жол бойында Престон арғы көшеде өзін жеңілдету үшін тоқтайды, оның досы гаргульді жынды көріп, оған аттайды. Жаратылыс оған шабуыл жасап, қолын кесіп, содан кейін басын шауып тастайды. Үрейленген Престон қашып құтылуға тырысады, бірақ аң оны бұғаулап, сөйлеседі, егер ол көргенін ешқашан жария етпеуге ант берсе, оның өмірін сақтап қалуға келіседі. Жаратылыс Престонның көкірек жағын сыпырып: "Жүрегіңді қиып тұрсың ба? " деп, кейін жоғалып кетеді. Престон тағы бір аллеяға жүгіріп барады, онда ол Карола есімді жалғыз әйелге тап болады. Ол достарымен кездесуге бара жатып адасып, такси іздеп жүргенін айтады. Престон оны өзінің пәтерінен такси шақыруға көндіреді, онда Карола оның көкірек жағындағы жараны тазартады және олар жыныстық қатынасқа түседі. Престонның өмірі тез жақсарады, және оның күресіп жүрген өнер мансабы айтарлықтай табысты болады, негізінен Кароланың байланыстары арқасында. Олар кейінірек үйленіп, екі балалы болады. Престонды әлі күнге дейін гаргуль туралы естеліктер қинайды, ал үнсіздік анты оған ауыр тиді. Кароламен алғашқы кездесуінің он жылдығында Престон күйреп, оған жынды туралы айтады. Карола оның ашылуынан ыңғайсыз болып көрінеді, содан кейін жүрегі жаралы өкініш шығарады: "Сен ешқашан айтпауға уәде бердің! " деп жауап беріп, өзін досын өлтірген жәндік ретінде танытады. Престонның анты бұзылғаннан кейін, Карола адам болып қала алмайды және қайтадан гаргульге айналады. Балалары да гаргульға айналып, жатын бөлмеде айқайлап жатыр. Карола, қазір толық өзгерген, Престонды қанаттарымен орап алады және жұп бір-біріне деген сүйіспеншілігін жариялайды, бірақ анты бұзылғандықтан, Карола әлі де оның мойнын тістеп өлтіруге мәжбүр, содан кейін ол өзінің гаргуль балаларымен ұшып кетеді. Соңғы көріністе тасқа айналған үш сарғаяқ ғимараттың төбесінде отырды, олар қалаға қарайды.
Preston is a struggling artist. He lives in a studio with a skylight, through which a large stone gargoyle on the neighboring building, peers down. Preston's agent calls, asking to meet with him at a bar a few blocks away. The agent tells Preston that his artwork is unpopular and not selling. Dejected, Preston drinks heavily and at the end of the night, the bar owner who is a friend of his, offers to walk him home. Along the way, Preston stops to relieve himself in a back alley, when his friend sees and shoots at a gargoyle monster. The creature attacks, severing his hand and then decapitating him. Terrified, Preston tries to run away, but the creature corners him and speaks, agreeing to spare his life if he swears never to reveal what he has seen. The monster scratches Preston's chest, saying "Cross your heart? ", then vanishes. Preston runs into another alley where he bumps into a lone woman named Carola. She claims to have become lost while going to meet friends and was searching for a taxi. Preston convinces her to call a taxi from his apartment, where Carola cleans the gargoyle inflicted wound on his chest, and they have sex. Preston's life soon improves, and his struggling art career becomes wildly successful, mostly thanks to Carola's connections. They eventually marry and have two children. Preston is still tormented by memories of the gargoyle though, and his vow of silence weighs heavily on him. On the tenth anniversary of him first meeting Carola, Preston breaks down and tells her about the monster. Carola appears uncomfortable by his revelation and then emits a heartbroken wail, "You promised you'd never tell! ", revealing herself as the creature that killed his friend. With Preston's vow broken, Carola can no longer remain human and begins transforming back into a gargoyle. Their children are screaming in the bedroom as they also transform into gargoyles. Carola, now fully transformed, wraps her wings around Preston and the couple proclaim their love for each other, but with the vow broken, Carola is still reluctantly forced to kill him by biting his neck, before flying away with her gargoyle children. The final scene shows the three gargoyles now turned to stone and sitting upon the building ledge, staring down at the city with sorrowful expressions.
Эпилог
Бетти Тиммидің ең жақсы әңгімені соңғысына қалдырғанын айтады, бірақ ол келесісі ең жақсы екенін және бақытты аяқталуын айтады. Ол кітаптағы әңгімелердің ешқайсысының бақытты аяқталмайтынын және оны пісіруге кететінін айтады. Бетти Тиммиге жақындаған кезде, ол өзінің әрекеттерін баяндайды: еденге бірнеше мәрмәр тастап, оның тайғанып, оның касаба блогына құлап, өзін өз құрал-саймандарына тіккенін айтады. Тими өзін босатып, оны өзінің пешінде ұстап алады. Фильм Тиммидің өзі печенье жеп, төртінші қабырғаны бұзып, "Сен бақытты аяқтауды жақсы көрмейсің бе?" деп айтуымен аяқталады.
Betty remarks that Timmy saved the best story for last, but he says that the next one is best, and has a happy ending. She replies that none of the stories in the book have happy endings and it is too late as she has to start cooking him. As Betty advances on Timmy, he narrates his own actions: throwing some marbles on the floor, causing her to slip and fall on her butcher's block and impaling her on her own tools. Timmy releases himself and pushes her into her own oven. The film ends with Timmy helping himself to a cookie and breaking the fourth wall by saying "Don't you just love happy endings?"
Өндіріс
Таэльс фром Даркссайд: Фильм – сол аттас телесериалдың фильмге бейімделуі, Джордж А. Ромероның 1982 жылғы «Creepshow» антологиялық фильмінен кейін жасаған қорқыныш антологиясы. Ромеро мен жазушы Стивен Кинг бұрын «Creepshow» және «Creepshow 2» (1987) фильмдерінде бірлесіп жұмыс істеген, бірақ үшінші бөлім, «Creepshow 3» (2006) фильміне оралмады. Ол сондай-ақ «Creepshow» үшін музыкалық қосымша жасады. Бірінші бөлім – сэр Артур Конан Дойлдың 1892 жылғы «Лот № 249» әңгімесінің Майкл Макдауэлл жазған бейімделуі. Екінші бөлім – Джордж А. Ромеро жазған Стивен Кингтің 1977 жылғы «Тозақтан келген мысық» әңгімесінің бейімделуі. Үшінші және соңғы бөлім – Лафкадио Хернның 1904 жылғы «Квайдан: Ғажап нәрселер туралы әңгімелер мен зерттеулер» кітабынан алынған Юки-онна аңызының бейімделуі, оны да Макдауэлл жазды. «Тозақтан келген мысық» және тағы бір Кинг әңгімесі «Pinfall» бастапқыда «Creepshow 2» фильміне енгізілуі жоспарланған, бірақ бюджеттік себептерге байланысты одан бас тартылды. Фильм прокаттан $16,324,573 табыс әкелді. Rotten Tomatoes сайтындағы рейтингтердің жиынтығы бойынша фильм 24 сынға сүйене отырып 46% рейтинг алды, ал Box Office Mojo сайтында жалпы бағасы «C» болды. Metacritic сайтында фильм 13 сыншының бағасы бойынша 100-ден 54 ұпай жинады, бұл «аралас немесе орташа» пікірлерді көрсетеді. Los Angeles Times газетінің жазушысы Майкл Уилмингтон Харрисонның режиссерлік шешімдерін («әрік-құрық фильм нуарының стилі және өзіне сенімді комикс кадрлары») сынға алды, бірақ «қан мен ішекке қарағанда бұл жерде көбірек ой бар» деді. The Washington Post газеті фильмді «сәтсіз әрекет» деп бағалады. TV Guide фильмді «жалықтыратын, туынды қорқыныш антологиясы» деп атады, оның әлсіз сюжеттерін күшейтпейтін, керісінше, әсем түсірілімдер мен фильм нуарының стильдік элементтерімен толтырылғанын айтты. Screen Rant сайтынан Padraig Cotter фильмнің «үлкен жетістік болмағанымен, тиімді және көңілді антология» екенін атап өтті және ол «Creepshow 2» фильмінің нағыз жалғасы екенімен келісті. Жоспарланған бөлімдерге Роберт Блохтың «Адамнан жақын» әңгімесінің бейімделуі, сондай-ақ Кингтің «Pinfall» (бастапқыда «Creepshow 2» үшін жоспарланған) және «Жаңбырлы маусым» әңгімелерінің бейімделуі кірді. Бірақ бұл жоба іске аспады.
Tales from the Darkside: The Movie was a film adaptation of the TV series of the same name, a horror anthology series created by George A. Romero in the wake of his success with the anthology film Creepshow (1982). Romero and author Stephen King had previously collaborated on both Creepshow and Creepshow 2 (1987), but did not return for the third installment, Creepshow 3 (2006). and Creepshow, providing the musical score for the latter. The first segment is an adaptation of Sir Arthur Conan Doyle's 1892 short story "Lot No. 249", written by Michael McDowell. The second segment is an adaptation of Stephen King's 1977 short story "The Cat from Hell", written by George A. Romero. The third and final segment is an adaptation of the legend of the Yuki onna from Lafcadio Hearn's 1904 book Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things, also written by McDowell. "Cat from Hell"—as well as another King story, Pinfall—was originally going to appear in Creepshow 2 but was scrapped, due to budgetary reasons. It grossed a total of $16,324,573 domestically. The film has a rating of 46% on the ratings aggregation site Rotten Tomatoes, based on 24 reviews, and an overall grade of "C" at Box Office Mojo. On Metacritic, the film has a rating of 54 out of 100, based on 13 critics, indicating "mixed or average reviews". Los Angeles Times writer Michael Wilmington criticized Harrison's directing choices ("too much ritzy film noir styling and self conscious comic book frames") but said "there's more brain than usual beneath the blood and guts". The Washington Post panned the film, calling it a "lame effort". TV Guide deemed the film a "Dull, derivative horror anthology", finding it to be "overrun with flashy camerawork and film noir stylistic flourishes that pad, rather than propel, the already weak stories offered." Padraig Cotter of Screen Rant noted that, while the film "wasn't a huge hit, it was an effective, entertaining anthology", and agreed with the notion that it was the true successor to Creepshow 2. Segments planned included an adaptation of Robert Bloch's "Almost Human", alongside adaptations of King's short stories "Pinfall" (originally planned for Creepshow 2) and "Rainy Season". This sequel, however, never came to fruition.