Франческо де Вико: Итальяндық астроном және йезуит священнігі
Francesco de Vico
Франческо де Вико: итальяндық астроном, Ватикан обсерваториясының директоры. 1848 жылғы революциядан кейін АҚШ-қа эмиграциялап, қайтыс болды. Астрономия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық астроном (1805–1848)
Italian astronomer (1805–1848)
Франческо де Вико (де Виго, Де Вико және тіпті ДеВико деп те аталады; 19 мамыр 1805 жылы Мацератада дүниеге келген – 15 қараша 1848 жылы Лондонда қайтыс болған) – итальяндық астроном және иезуит священнигі.
Father Francesco de Vico (also known as de Vigo, De Vico and even DeVico; 19 May 1805 in Macerata – 15 November 1848 in London) was an Italian astronomer and a Jesuit priest.
Өмірбаян
Ол Урбино колледжінде білім алып, 1835 жылы Ватикан обсерваториясының көмекші бастығы, ал 1839 жылы директоры болды. 1848 жылғы Италиядағы революциялар оның астрономдық мансабын тоқтатты, себебі ол Париж, Лондон және АҚШ-қа сапар шегуге мәжбүр болды, онда ол Президентпен кездесті. Ол АҚШ-тағы қабылдауынан ләззат алды және Джорджтаун колледжінде қоныстануды жоспарлады, бірақ бұрын Еуропаға оралып, өзіне серік болу үшін әріптестерін іздеуге және Нью-Йоркте оның жетекшілігімен салынатын обсерватория үшін құрал-жабдықтар сатып алуға тырысты. Айыныштың салдарынан, сапардан шаршап, ол сол жылдың қараша айында Лондонда қайтыс болды.
He was educated at the college of Urbino, and became in 1835 assistant superintendent, and in 1839 director of the Vatican Observatory. The Revolutions of 1848 in the Italian states cut short his observing career, as he was forced into exile, touring Paris, London, and the United States, where he was received by the President. He was pleased with his reception in the U. S. and wished to settle there at Georgetown College, but first returned to Europe to try to recruit some colleagues to join him and purchase instruments for an observatory to be erected under his direction in New York. Unfortunately, worn out from the travel, he died in London in November of that same year
Жұмыс
Ол салыстырмалы түрде қысқа уақыт ішінде көптеген кометаларды тапты, соның ішінде 54P/de Vico Swift NEAT және 122P/de Vico кезеңдік кометаларын. Сонымен қатар, ол Мария Митчеллге "Мис Митчеллдің кометасы" деп атақ әкелген (C/1847 T1) кометасын одан екі күн бұрын өздігінен ашты. Бұл жаңалық Де Вико әкесінің байқауын жариялағанға дейін Еуропаға жетпеді, сондықтан бастапқыда оның атымен аталды. Ол телескоп арқылы ашылған алғашқы комета үшін сыйлық ұсынған Дания королінен марапат алды (осыған дейін барлық кометалар қанағаттандырылған көзбен көрінетін). Кейін Митчелл де танылды және медальмен марапатталды. Ол Сатурн мен оның сақиналарындағы аралықтарды да байқады (ол Джеймс Килердің есімімен Килер арығы деп аталатын Сатурн сақиналарындағы тар бөліністі бірінші болып көрді). Ол Венерадағы дақтарды зерттеуімен белгілі болды және оның айналу периодын анықтауға тырысты. Ол 11-ші шамаға дейінгі жұлдыздардың атласын жасауға батыл жобаны бастады. Ол сондай-ақ шіркеу музыкасын да шығарды. Ай кратері Де Вико және 20103 де Вико астероиді оның құрметіне аталған.
He found a remarkable number of comets in a relatively short time, including periodic comets 54P/de Vico Swift NEAT and 122P/de Vico. He also independently discovered the comet (C/1847 T1) that brought fame to Maria Mitchell as "Miss Mitchell's Comet", two days after she did. The news did not reach Europe before Father De Vico announced his observation, so it was initially named for him. He received the award from the Danish king, who had offered a prize for the first comet discovered through a telescope (prior to this time, all comet discoveries were ones that could be seen by the unaided eye). Mitchell was later recognized and awarded a medal as well. He also made observations of Saturn and the gaps in its rings (he was the first to see the narrow division in the rings of Saturn now known as the Keeler Gap after James Keeler). He was noted for his studies of spots on Venus, and unsuccessfully attempted to determine its rotation period. He began an ambitious project to compile an atlas of stars down to 11th magnitude. He was also a composer of church music. The lunar crater De Vico and the asteroid 20103 de Vico are named after him.