Кіріспе
Flammulina filiformis – Physalacriaceae тұқымдасына жататын жеуге жарамды агарик (жапырақты саңырауқұлақ) түрі. Ол Шығыс Азияда кеңінен өсіріледі және жапон және қытай асқандағы маңызды ролімен белгілі. Бұрын бұл түрді еуропалық Flammulina velutipes түрімен бір түр деп есептеген, бірақ ДНК тізбектеу нәтижесінде екеуінің де бөлек екені анықталды.
Flammulina filiformis is a species of edible agaric (gilled mushroom) in the family Physalacriaceae. It is widely cultivated in East Asia, and well known for its role in Japanese and Chinese cuisine. Until recently, the species was considered to be conspecific with the European Flammulina velutipes, but DNA sequencing has shown that the two are distinct.
Сипаттама
Базидиокарптар агарикоидті және топтасып өседі. Жеке жеміс денелерінің биіктігі шамамен жетеді, қалпағы бастапқыда дөңес, кеңейгенде жазық болады, диаметрі шамамен. Қалпақтың беті тегіс, ылғал болғанда жабысқақ, сарыдан сары қоңырға дейін түсті. Жалпақтары (қабыршақтары) қаймақ түсті немесе сарғыш ақ. Сабағы тегіс, жоғарғы жағында ашық сары, төменгі жағында сарғылт қоңырдан қара қоңырға дейін, сақинасы жоқ. Спора басымы ақ, споралар (микроскоп астында) тегіс, иноидты емес, эллипсоидты немесе цилиндр тәрізді, шамамен 5-7 x 3-3,5 мкм. Әртүрлі тізбектерді пайдалану арқылы жүргізілген молекулалық зерттеулер F. filiformis және F. velutipes ерекше екенін және оларды жеке түрлер ретінде тану қажет екенін көрсетті. Энокидаке (榎茸、エノキダケ) және эноки (榎、エノキ) сөздері жапон тілінен алынған. Мандарин қытай тілінде бұл саңырауқұлақ "алтын ине саңырауқұлағы" (jīnzhēngū) немесе "алтын саңырауқұлақ" (jīngū) деп аталады. Үндістанда футу деп, корей тілінде каталпаға жақын отырғызылған саңырауқұлақ деген мағына беретін паенги беосеот (팽이버섯) деп, ал вьетнам тілінде нấm ким чам деп аталады.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Саңырауқұлақ Betula platyphylla, Broussonetia papyrifera, Dipentodon sinicus, Neolitsea sp., Salix spp және басқа кең жапырақты ағаштардың өлі тіндік бөліктерінде кездеседі. 2010 жылы Қытайдағы коммерциялық өндіріс 1,57 миллион тоннаға бағаланды, ал Жапония жылына қосымша 140 000 тонна өндірді. Саңырауқұлақты арақ ұнтағы, бидай саңырағы және күріш саңырағы сияқты қарапайым лигноцеллюлозды субстраттарда өсіруге болады. Енокитаке көбінесе қараңғыда өсіріледі, нәтижесінде ақшыл, ұзын және жіңішке сағақтары бар, қақпақтары жетілмеген жеміс денелері пайда болады. Жарыққа ұшырағанда, олар қалыпты түсті, қысқа сағақты жеміс денелерін құрайды, бірақ оларды салаттар мен басқа да тағамдарға қолдануға болады.