Лорд Ричард (1932-2018) – британдық саяхатшы, Лейборист партиясының және Фабиан қоғамының белсенді мүшесі. Парламент сайлауларында қатысқан, саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1932–2018)
British politician (1932–2018)
Джеральдин Мур 1956 жылы
Geraldine Moore on 1956
1959-1974 жылдар
Лорд Ричард университеттен бастап Лейбористік партияның және Фабиан қоғамының белсенді мүшесі болды және 1959 жылғы жалпы сайлауда Кенсингтон-Оңтүстіктен парламентке үміткер болды. Бұл бүкіл елдегі ең өркендеген сайлау округтерінің бірі еді, ол үшінші орынды иеленді, бірақ бұл оның үгіт-насихат дағдыларын сынап көру мүмкіндігі ғана болды. 1964 жылғы сайлауда Ричард Хаммерсмит пен Фулхэм арасындағы өте шешімді сайлау округінің – Барон сотының кандидаты ретінде бекітілді. Барон соты бұрынғы сайлауларда тартысты жарыстарды көрген, ал жақын жердегі BBC телеорталығының болуы жақсы медиа жағдайына кепілдік берді. Ричард бұл орынды 1000-нан астам дауыспен жеңіп алды. Парламентте ол Денис Хилидің қорғаныс министрінің көмекшісі ретінде қысқа уақыт қызмет етті және 1969 жылы Армия министрі болып тағайындалды. 1970 жылғы сайлауда консерваторларға қолдау білдірілгеніне қарамастан, ол өз орнын сақтап қалды және телекоммуникациялар жөніндегі оппозиция өкілі болды. 1971 жылы Еуропалық қауымдастыққа (ортақ нарық) қосылуға дауыс бергені үшін ол бұл қызметтен босатылды, бірақ тез арада Сыртқы істер жөніндегі өкіл болып қайта тағайындалды. Алайда, Барон сотының орны 1974 жылы күшіне енген қайта бөлу кезінде сақталмайтын тым кішкентай болды. Ричардқа жаңа орын табу қиын болды, себебі лейбористік партияда еуропалық бағыт танымал емес еді. Соңында ол соңғы сәтте Блайт округіндегі отырған лейбористік депутатқа қарсы күресу үшін таңдалды, ол жергілікті лейбористік партияның жемқорлығы туралы айыптауларға байланысты сайлаудан шығарылған еді. Осы аймақта танымал емес және күшті қарсыласы болған Ричард сенімді жеңіліске ұшырады.
Lord Richard had been an active member of the Labour Party and the Fabian Society since University and stood for Parliament in Kensington South in the general election of 1959. This was one of the most prosperous constituencies in the whole country, and he came third, but it was intended as no more than an opportunity to try his campaigning skills. For the 1964 election, Richard was adopted as candidate for Baron's Court, a highly marginal constituency between Hammersmith and Fulham. Baron's Court had seen knife edge contests before, and the presence of the BBC television centre nearby ensured good media coverage. Richard won the seat by just over 1,000 votes. In Parliament he served briefly as an assistant to Denis Healey as Secretary of State for Defence and was appointed as Minister for the Army in 1969. He was lucky to keep his seat despite the swing to the Conservatives in the 1970 election, and he became an opposition spokesman on telecommunications. He lost this job when he voted in favour of joining the European Communities (Common Market) in 1971, but was swiftly reappointed as a Foreign Affairs spokesman. However, the Baron's Court seat was too small to survive the redistribution that took effect in 1974. Richard found it difficult to find a new seat, as pro Europeanism was not popular within the Labour Party. He was eventually chosen at the last minute to fight Blyth against the sitting Labour MP who had been deselected in a row over his allegations of the corruption of the local Labour Party. With no background in the area and a popular opponent, Richard was defeated convincingly.
1974-1985 жылдар
1974 жылғы маусымда жаңа Лейбористік үкімет оны Ұлыбританияның БҰҰ-дағы тұрақты өкілі етіп тағайындады, ол бес жыл қызмет етті. Ричард Таяу Шығыс және Родезиядағы қақтығыстарды таратуға қатысты. Ол АҚШ-тың сол кездегі елшісі Дэниел Патрик Мойниханның Сионизмді расизмнің бір түрі деп жариялаған резолюцияны қабылдағаны үшін БҰҰ-ны сынағанынан кейін даулы тұлғаға айналды, ал Ричард оны «халықаралық саясаттағы Уайатт Эрп сияқты» мінез-құлық танытқаны үшін айыптады. Ричард 1976 жылдың 28 қазанынан 14 желтоқсанына дейін Родезия жөніндегі Женева конференциясына төрағалық етті. Конференция Генри Киссинджердің Родезияның премьер-министрі Иан Смитпен өткен айда уақытша үкімет құру туралы келісімнің шарттарын іске асыру мақсатында шақырылды. Сонымен қатар, көпшілік билік құру үшін жаңа конституция жазылды. Бірақ Родезияның түрлі африкалық ұлтшылдары келісімді мойындаудан бас тартты және алты апталық конференцияның барысында ешқандай прогресс болмады. Смит өзінің естеліктерінде Ричардтың «адалдық пен батылдық танытпағанын» айтып, Киссинджер келісімінің шарттарын орындамағаны үшін сынады. 1979 жылы Консервативтік үкімет Ричардты бірнеше ай ішінде қызметтен алды. Алайда 1980 жылы Лейбористік партия оны Еуропалық комиссиядағы бірнеше лауазымның біріне таңдады (Рой Дженкинстің орнына). Оның Лейбористік партияның үшінші таңдауы екені белгілі болды: бұрынғы Қаржы министрі Джоэл Барнетт шақыруды қабылдамады, ал Консервативтік үкімет бұрынғы Қорғаныс министрі Фред Муллейге вето қойды. Ричард жұмыспен қамту, әлеуметтік саясат, білім беру және оқыту мәселелеріне жауапты болды.
The incoming Labour Government appointed him in June 1974 as the UK Permanent Representative to the UN, where he served for five years. Richard played a role in trying to bring together the sides in the Middle East and Rhodesia conflicts. He became a figure of controversy after the then US Ambassador, Daniel Patrick Moynihan, criticised the UN for passing a resolution stating that Zionism was a form of racism, and Richard denounced him for behaving "like the Wyatt Earp of international politics." Richard presided as chairman over the Geneva Conference on Rhodesia from 28 October to 14 December 1976. The conference was called to implement the terms of Henry Kissinger's agreement with Prime Minister Ian Smith of Rhodesia from the previous month on the creation of an interim government to preside. At the same time, a new majority rule constitution was written. But the various African nationalists from Rhodesia refused to recognise the agreement and no progress was made during the six weeks of the conference. Smith was scathing in his treatment of Richard in his memoirs, citing Richard's "lack of integrity and courage" in failing to hold to the terms of the Kissinger agreement. The incoming Conservative government in 1979 replaced Richard within months. However, in 1980 he was chosen by the Labour Party to take one of the posts on the European Commission (replacing Roy Jenkins). It was known that he was the Labour Party's third choice for the position: former Treasury Minister Joel Barnett had rejected an invitation, and the Conservative government had vetoed former Defence Secretary Fred Mulley. Richard took responsibility for Employment, Social Policy, Education and Training.
1985 жылдан кейін
Ричард 1985 жылы Уэльске оралды және Уэльстің бизнесі үшін халықаралық инвесторларды тартуға тырысқан World Trade Centre Wales Ltd. төрағасы болып тағайындалды. Ол Кардифф Весттен Лейбористік партия атынан кандидат болуға тырысып, Родри Морганға жеңіліп қалды. 1990 жылы оның есімі Лейбористік партияның "Жұмыс істейтін пэрлер" тізіміне енгізіліп, 1990 жылдың 14 мамырында өмірлік пэр титулы берілді. Ол Дифед графтығындағы Амманфордтың бароны Ричард атағын алды және Лордтар палатасында оппозиция өкілі болды. Оның заңгерлік шеберлігі 1992 жылдан бастап Лейбористік пэрлердің жетекшісі болып тағайындалуына әкелді, бұл онымен бірге Корольдік кеңесіне (Privy Council) кіруіне мүмкіндік берді. Ричард 1997 жылғы үлкен жеңіске дейін 20 жылға жуық уақыт бойы оппозицияда болған Лейбористерді Лордтар палатасында жетектеді. Ричард Лейбористік партияның шабуылын күшейтуге тырысты және 1993 жылдың соңында Лордтар палатасы үшін бұрын-соңды болмаған Үкіметке сенімсіздік білдіру туралы ұсыныс жасады, бірақ бұл тек символдық әрекет екенін және Парламенттің басымдығына байланысты Үкіметті құлатуға әкелмейтінін мойындады. 1997 жылғы сайлауда Лейбористер жеңіске жеткеннен кейін Ричард Лорд-привит мөрінің сақтаушысы (Lord Privy Seal) және Лордтар палатасының басшысы болды. Лейбористік партияның саясаты Мәжілісті реформалауға, оның ішінде мұрагерлік пэрлерді алып тастауға бағытталғандықтан, Ричард Мәжілістің жаңа құрамын жасау бойынша жұмыс істей бастады, бірақ 1998 жылдың шілдесіндегі алғашқы қайта құру кезінде күтпеген жерден қызметтен алынып, оның орнына Паддингтон бароншасы Джей тағайындалды. Оның Мәжілісті реформалау туралы ойлары 1999 жылы "Аяқталмаған іс" (Unfinished Business) атты кітабында жарияланды, ал Ричард Үкіметтің адал сыншысы болды. Лорд Ричард соңынан Лордтар палатасының реформасы туралы заң жобасын қарастыратын парламенттік бірлескен комитеттің төрағасы қызметін атқарды.
Richard returned to Wales in 1985 and was appointed Chairman of World Trade Centre Wales Ltd., which tried to attract international investors for Welsh business. He unsuccessfully sought the Labour nomination for Cardiff West losing to Rhodri Morgan. In 1990, his name was included on a list of Labour Party 'Working Peers', and was created a life peer on 14 May 1990 taking the title Baron Richard, of Ammanford in the County of Dyfed and became an opposition spokesman in the House of Lords. His barrister's style led to his appointment as Leader of the Labour Peers from 1992, which brought with it appointment to the Privy Council. Richard led Labour in the Lords during their final spell in their near 20 year opposition before the landslide victory in 1997. Richard attempted to step up the Labour attack and in late 1993 pioneered an unprecedented (for the House of Lords) Motion of No Confidence in the Government, although he acknowledged it was a symbolic gesture and would not bring down the government, due to the primacy of the House of Commons. When Labour won the 1997 election, Richard became Lord Privy Seal and Leader of the House of Lords. With Labour policy favouring a reform of the House starting with removing the hereditary peers, Richard began work on the new composition of the House but was shocked when he was suddenly removed at the first reshuffle in July 1998 to be replaced by Baroness Jay of Paddington. His thoughts on the reform of the House were published in Unfinished Business in 1999, and Richard became a critical friend of the Government. Lord Richard latterly served as chairman of the parliamentary Joint Committee on the Draft House of Lords Reform Bill.
Өлім
Лорд Ричард 2018 жылдың наурыз айында 85 жасында Лондонның Ламбет ауданында қайтыс болды.
Lord Richard died in Lambeth, London, in March 2018 at the age of 85.
Ричард Комиссиясы
Уэльс Ұлттық Ассамблеясындағы коалициялық үкімет Ричардты 2002 жылдан бастап Ассамблеяның болашақ өкілеттіктері жөніндегі комиссияны басқаруға шақырды. Есеп 2004 жылғы 31 наурызда жарияланды және 2011 жылдан бастап Ассамблеяға өкілеттік берілген салаларда толық біріншілік заң шығару құқықтарын беру ұсынылды, бұл Уэльстің Лейбористік партиясының депутаттары арасында дау тудырды.
The Coalition Government in the National Assembly for Wales invited Richard to chair a commission on the future powers of the Assembly from 2002. The report was published on 31 March 2004 and recommended that the Assembly have full primary legislative powers in devolved areas from 2011, a recommendation that was controversial with Wales' Labour MPs.