Кіріспе

Швед ақсұлтаны және ұлтшыл көтерілісшілердің басшысы (1390-шы жылдар – 1436)

Энгельбрект Энгельбректсон (1390-шы жылдар – 4 мамыр 1436) оның құрметіне қарай, Швеция шіркеуінің Стокгольм епархиясындағы Энгельбрект қауымы (Engelbrekts församling) және Энгельбрект шіркеуі (Engelbrektskyrkan) аталды.

Өмірбаян

Энгельбрект Энгельбректссон Бергслагеннің тарихи кен өндіру аймағындағы шахта мен темір зауытының иесі болды. Ол Вэстманландтағы Норберг (Norbergs socken) приходынан шыққан. Оның отбасы 1360 жылдары Германиядан Швецияға көшіп келген. Отбасының гербінде үшбұрыш пішіндес үш жартылай лилия бейнеленген. Энгельбрект Даниялық жергілікті билеушілердің көптеген заңбұзушылықтарына және ауыр салық салуға наразы болды. 1434 жылы ол туған жеріндегі кеншілер мен шаруалардың қолдауымен көтеріліс бастады. Бұл көтерілістің себебі – патшаның Вестерос қаласындағы билеушісі Йосе Эриксонға (Jösse Eriksson) қарсы кеңінен тараған ашу-ыза болды. Кеншілердің атынан Энгельбрект жасаған ресми шағымдардан кейін Эрик Померания тергеу жүргізіп, Йоседің әрекеттері қылмыстық екенін анықтады. Бірақ Йосе қызметтен алынбады, соның салдарынан көптеген шаруалар Вестеросқа наразылық білдіруге барды. Риксрад (Riksråd) наразылықты бейбіт жолмен шешуге тырысты, бірақ билеушіге қарсы ешқандай шара қолданылмады. 1433 жылдың көктемінде наразылық зорлыққа ұласты және Далькарлиялықтар (Dalecarlians) билеушінің қамалын қоршады. Риксрад Йосені жұмыстан босатып, оның орнына Ханс фон Эберштейнді тағайындады. Алайда, Энгельбрект бұл шешімге қанағаттанбады, себебі Йосе мойындаған қылмыстары үшін сотталған жоқ. Далькарлиялықтар мен Вэстманландтықтар қалың тобы Борганес (Borganäs) және Кёпингсхус (Köpingshus) қамалдарын қиратты. Осы кезде көптеген ақсүйектер көтерілісшілерге қосылды. Көтеріліс елдің барлық аймағына таралып, үлкен күшке айналды. Бұл көтеріліс Кальмар одағының тұсында болды. 1435 жылы Энгельбрект Арбогада өткен Риксдагта (Riksdag) Риксхёвитсман [sv], бас қолбасшы болып тағайындалды, бұл Риксдаг Швециядағы алғашқы Риксдаг саналады. Алайда, ол көтерілісті өз пайдасына қолдануды қалаған швед ақсүйектеріне қарсы тұра алмады. Ол белсенділіктен шығарылды. Ақсүйектер мен дін қызметкерлері 1436 жылы Риксхёвитсман қызметінен Энгельбректті ығыстырған Карл Кнутссон Бонды (Karl Knutsson Bonde) қолдауға шешім қабылдады. Сол жылы Швецияға оралған Йосе Эриксонды Мотала (Motala) қаласындағы шаруалар өлтіріп, жергілікті сот оны өлім жазасына кесті.

Өлім

1436 жылы 4 мамырда Энгельбрект Хелмарен көліндегі Энгельбректсхолмен аралында, жақын маңдағы Гёкшолм қамалында тұратын аристократ Мунс Бенгтсон (Natt och Dag) тарапынан өлтірілді. Мунстың әкесі бұрын Энгельбректпен кеменің заңсыз өртелуіне байланысты сот дауына қатысқан болатын. Кейбір тарихшылар бұл кісі өлтіруді саяси өлтіру деп санайды. Энгельбректті Оребродағы Сент-Николай шіркеуіне жерледі. Мунс Бенгтсон – швед рыцарі және дәстүрлі швед провинциясы Неркедегі бас судья. Ол швед дворяндық сыныбына жататын, Эстергётландтан шыққан Natt och Dag әулетінің мүшесі болды.

Салдары

Келесі онжылдықтарда Энгельбрект ұлттық батырға айналды, ол халықтың қорғаушысы және Кальмар одағының қарсыласы ретінде бейнеленді. Оның көтерілісі швед ұлттық оянуының бастауы ретінде қабылданып, келесі ғасырда Густав Ваза патшаның (1523–1560 жылдары билік еткен) жеңісімен аяқталды. Энгельбректтің өзі осындай ойларға ие болған жоқ, бұл сол кезде тарихи оқиғаға сәйкес келмейтін нәрсе болған; алайда, оның көтерілісі шаруаларға швед саясатында үн беруге мүмкіндік берді, олар осы мүмкіндікті ешқашан жоғалтпады. Энгельбрект көтерілісі Кальмар одағының біртүтастығын әлсіретті, нәтижесінде Дания әскерлері Швециядан қуылды. Кейін Дания патшалары Швецияға ықпалын қайта орнатқанмен, бұл көтеріліс шведтердің егемендік құқығына қатысты үрдіс орнатуға себеп болды.

Мұра

Швед мүсіншісі Карл Густав Кварнстремнің Энгельбректті бейнелейтін қола мүсіні 1865 жылы Ореброда ашылды. Энгельбректтің мүсіні Стокгольм қала әкімдігінің алдындағы бағананың үстінде орналасқан. Карл Георг Старбэк 1868–69 жылдары екі бөлімнен тұратын «Энгельбрект Энгельбректссон» романын жариялады. Густав Вильгельм Гумелиус 1858 жылы «Энгельбрект» поэмасын жариялады. Август Стриндберг 1899 жылы бес актілі «Фолкунгтар сағасы» (Folkungasagan) пьесасына Энгельбректті енгізді. Энгельбрект швед композиторы Натанаэль Бергтің (1879–1957) 1928 жылғы «Энгельбрект» операсының тақырыбы болды.