Корнелиус Вандербильт III: Әскери шенді, инженер және ойлап табушы
Cornelius Vanderbilt III
Корнелиус Вандербильт III: американдық әскери шенеунік, инженер, өнертапқыш және яхтсмен. Вандербильт әулетінен шыққан, білімі Yale университетінде алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери шенеунік және инженер Бригад генерал Корнелиус "Нейли" Вандербильт III (5 қыркүйек 1873 – 1 наурыз 1942) – американдық әскери шенеунік, ойлап табушы, инженер және яхтамен. Ол Вандербильт әулетінің мүшесі болған.
American military officer and engineer
Brigadier General Cornelius "Neily" Vanderbilt III (September 5, 1873 – March 1, 1942) was an American military officer, inventor, engineer, and yachtsman. He was a member of the Vanderbilt family.
Ерте өмір
Нью-Йорк қаласында Корнелиус Вандербильт II және Элис Клейпул Гвинннің ұлы ретінде дүниеге келген ол жеке репетиторлардың және Нью-Гэмпшир штатының Конкорд қаласындағы Сент-Полс мектебінде білім алды. Вандербильт Йель университетінде оқып, 1895 жылы бакалавр дәрежесін алды. Әкесінің қарсылығына қарамастан, 1896 жылдың тамыз айында Нью-Йорк банкирі Ричард Торнтон Уилсонның және Мелисса Клементина Джонстонның кіші қызы Грейс Грэм Уилсонға үйленді. Осының салдарынан әкесі оны мұрагерлік құқығынан айырды. Вандербильт Йельде оқуын жалғастырып, 1898 жылы философия бакалавры, ал 1899 жылы механикалық инженерия саласында инженерлік магистр дәрежесін алды.
Born in New York City to Cornelius Vanderbilt II and Alice Claypoole Gwynne, he was educated by private tutors and at St. Paul's School in Concord, New Hampshire. Vanderbilt attended Yale University and graduated with a Bachelor of Arts degree in 1895. Against his father's wishes, in August 1896 he married Grace Graham Wilson, the youngest child of New York banker Richard Thornton Wilson Sr., and Melissa Clementine Johnston. As a consequence, his father disinherited him. Vanderbilt continued to study at Yale, and earned a Bachelor of Philosophy degree in 1898 and a Master of Engineering degree in mechanical engineering in 1899.
Мүдделер
Нейли Вандербильт механикалық құрылғылармен айналысатын шебер еді және локомотивтер мен жүк вагондарын жақсартуға арналған отыздан астам өнертабысына патент алды, оның ішінде оған елеулі роялти түсімдерін әкелгендері де болды. Ең маңыздылары – локомотивтерде отынның тиімділігін айтарлықтай арттырған толқынды оттық, көп көлемде мұнай тасымалдауға арналған цилиндр тәрізді резервуарлы вагондар және локомотивтік тендердің жаңа түрі. Сонымен қатар, Лондон мен Париж саяхатында ол олардың метро жүйелерін Нью-Йорк қаласында пайдалануға бейімдеу мүмкіндігін байқап, Август Белмонт кішісімен бірлесіп, қаланың алғашқы метрополитенін салу үшін «Интербороу жылдам транзит» компаниясын құрды. 1906 жылы ол Континенталдық армияның хирургы Генри Коллинз Флагтың ұрпағы болғандықтан, Род-Айленд Цинциннати қоғамының мұрагерлік мүшесі ретінде қабылданды.
Neily Vanderbilt was an inveterate tinkerer with all things mechanical and patented more than thirty inventions for improving locomotives and freight cars, including several which brought him a significant royalty income. Some of the most important were a corrugated firebox for locomotives that resulted in a substantial increase in fuel efficiency, a cylindrical styled tank car for the transport of bulk oil, and a revolutionary type of locomotive tender. In addition, on his travels to London and Paris he saw the potential for adapting their subway systems for use in New York City and partnered with August Belmont Jr. to establish the Interborough Rapid Transit Company for the construction of the city's first subway. In 1906 he was admitted as an hereditary member of the Rhode Island Society of the Cincinnati by right of his descent from Surgeon Henry Collins Flagg of the Continental Army.
Жайықпен жүзу
Вандербильт отбасының басқа мүшелері сияқты, яхтамен жүзу Вандербильттің сүйікті ойын-сауықтарының бірі болды, ол көп жұмыстан және бірнеше ірі американдық корпорациялар директорлар кеңесіндегі орыннан қашуға мүмкіндік берді. Ол 1903 жылы Америка кубогын сәтті қорғау үшін 70 адамдық экипажы бар тарихтағы ең үлкен жарыс яхтасы – «Reliance» яхтасын салған тоғыз мүшелі синдикаттың мүшесі болды. 1906 жылдан 1908 жылға дейін Нью-Йорк яхт клубының коммодоры болды. 1910 жылы ол өзінің 65 футтық «Аврора» шлюпкасын Ньюпортта (Род-Айленд штаты) Нью-Йорк яхт клубының король Эдуард VII кубогы үшін өткен жарыста жеңіске жеткізді. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Вандербильттің жеке яхтасы «Солтүстік жұлдыз» болды, ол отбасымен бірге Еуропаны аралап, король Эдуард VII, кайзер Вильгельм II және патша Николай II сияқты көптеген көрнекті қонақтарды қабылдады. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда «Солтүстік жұлдыз» британдық суларда болды және британ үкіметі оны ауруханалық кеме ретінде пайдалану үшін тартып алды, соғыс аяқталғаннан кейін қайтарып беруге уәде берді. «Солтүстік жұлдыз» соғыста зақымданып, соғыстан кейін Қытаймен сауда жасаған сауда кемесі ретінде қолданылды. 1930 жылдың 29 сәуірінде Вандербильттің «Винчестер» яхтасы жарылыстан кейін өртеніп кетті. Одан кейін ол Франциядан АҚШ-қа оралды және Вашингтон штатындағы Льюис лагеріне тағайындалды, ол 20 тамызда келді және 13-ші дивизияның құрамындағы 25-ші бригаданың басшылығын алды, ол 1918 жылдың 20 тамызынан 11 қыркүйегіне дейін бұл қызметті атқарды. Көптеген жаңа сарбаздар мен әскерге шақырылғандар Францияға қаза болғандардың орнына жіберілгендіктен, 13-ші дивизия 1918 жылдың 1 қарашасына дейін толық құрамына жетпеді, бұл Германиямен қарулы қақтығысты аяқтаған келісімге тоғыз күн қалғанда болды, сондықтан ол теңізден тысқары елдерге жіберілген жоқ. Генерал Вандербильт 1918 жылдың 20 желтоқсанында қайта тағайындалды және 1919 жылдың 3 қаңтарында әскерден босатылды.
As with other members of the Vanderbilt family, yachting was one of Vanderbilt's favorite pastimes as an escape from a busy life that included a seat on the boards of directors of a number of major American corporations. He was a member of the nine member syndicate that built the yacht Reliance, the largest racing yacht in history with a crew of 70, for the successful defense of the America's Cup in 1903. He was commodore of the New York Yacht Club from 1906 to 1908. In 1910, he skippered his 65 foot sloop Aurora to victory in the New York Yacht Club's race for the King Edward VII Cup in Newport, RI. Prior to the First World War, Vanderbilt's personal yacht was the North Star in which he and his family toured Europe and hosted many distinguished guests including King Edward VII, Kaiser Wilhelm II and Czar Nicholas II. The North Star was in British waters at the outbreak of the First World War in 1914, and was seized by the British government for use as a hospital ship with the promise it would be returned after the war. The North Star was damaged in action and was used after the war as a merchant ship trading with China. On April 29, 1930, Vanderbilt's yacht, the Winchester, was set ablaze following an explosion. Shortly thereafter, he returned from France to the United States and was assigned to Camp Lewis in Washington state, where he arrived on August 20 and assumed command of the 25th Brigade, which was part of the 13th Division of which he was acting commander from August 20 to September 11, 1918. As most new recruits and draftees were being sent to France to replace casualties, the 13th Division never reached full strength until November 1, 1918, which was just nine days before the armistice with Germany which ended hostilities, and, therefore, it was never sent overseas. General Vanderbilt was reassigned on December 20, 1918, and was discharged from the army on January 3, 1919.
Соғыстан кейінгі қызмет
Соғыстан кейін Вандербильт Нью-Йорк Ұлттық гвардиясында және Ұйымдастырылған резервте әрекетте болды. Ол 1922 жылдың мамыр айынан 1929 жылдың қаңтарына дейін, сондай-ақ 1929 жылдың қарашасынан 1935 жылдың қаңтарында қолбасшылықтан бас тартқанға дейін Ұйымдастырылған резервтік корпустың 77-ші жаяу әскер дивизиясына басшылық етті.
After the war, Vanderbilt remained active in the New York National Guard and Organized Reserve. He commanded the 77th Infantry Division of the Organized Reserve Corps from May 1922 to January 1929, and from November 1929 until relinquishing command in January 1935.
Соғыстан кейінгі өмір
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Вандербильт және оның әйелі Еуропаға жиі қайтып оралып, Германияның бұрынғы кайзері Вильгельм II және оның інісі, Пруссияның ханзадасы Генрих, Бельгия королі Альберт I, Норвегияның тәж мұрагері Олав, Румыния королевасы Мария, Иран шахы Реза Пахлави және королева Викториядан бастап қазіргі барлық британ монархтарымен достасып, қонақтары болды.
Following the First World War, Vanderbilt and his wife frequently returned to Europe, becoming friends and guests of numerous members of European royalty including former Kaiser Wilhelm II of Germany, and his brother, Prince Henry of Prussia, King Albert I of Belgium, Crown Prince Olav of Norway, Queen Marie of Romania, Reza Pahlavi of Iran, and every British monarch since Queen Victoria.
Тұрғын үйлер
1914 жылы Вандербильт өзінің ағасы Джордж Вашингтон Вандербильт II-ден Нью-Йорктегі Бесінші даңғылдың 640-шы үйінде орналасқан кең сарайын мұра етті. 1880 жылы Уильям Генри Вандербильт салған бұл сарай бастапқыда сыртқы пішіні бірдей екі үйдің бірі болды, олар бірге «Егіз сарайлар» деп аталды. Ол өмірінің соңына дейін осы сарайда тұрды, себебі 1940 жылы сарайды Астор отбасының мүшелеріне сатса да, ол және оның отбасы 1942 жылы қайтыс болғаннан кейін үш жыл бойы сол жерде тұрып жатты. Нейлидің әйелі Грейс 1944 жылға дейін сол сарайда тұрды, содан кейін ол қазіргі Neue Galerie болып табылатын Уильям Старр Миллер үйіне көшіп кетті. Вандербильт сонымен қатар Род-Айленд штатындағы Ньюпорт қаласында Калверт Вос жобалаған Beaulieu атты жазғы үйіне ие болды. Бұл үй сәнді Беллвью даңғылында орналасқан және Вандербильттің ағасы Уильям К. Вандербильт салған Мрамор үйінің жанында салынған. Вандербильттің жесірі өліміне дейін Beaulieu-ді жазғы үйі ретінде сақтап, содан кейін елші Уайли Т. Бьюкененге (1913-1986) сатты.
In 1914, Vanderbilt inherited a spacious mansion located at 640 Fifth Avenue in New York City from his uncle George Washington Vanderbilt II. Built in 1880 by William Henry Vanderbilt, the mansion was originally one of two sharing that block designed with identical exteriors and together known as the "Twin Mansions." It was to be his permanent residence for the rest of his life, because although he sold the mansion in 1940 to members of the Astor family, he and his family retained occupancy of the house for three years after his death in 1942. Neily's wife Grace lived there until 1944, when she moved into the William Starr Miller House at 1048 Fifth Avenue which still stands today as the Neue Galerie. Vanderbilt also had a summer residence in Newport, Rhode Island named Beaulieu which was designed by Calvert Vaux. The mansion is located on fashionable Bellevue Avenue and is adjacent to the Marble House which was built by Vanderbilt's uncle William K. Vanderbilt. Vanderbilt's widow retained Beaulieu as her summer residence until her death, after which it was sold to Ambassador Wiley T. Buchanan, Jr. (1913 1986).
Өлім
Бригад генерал Корнелиус Вандербильт III 1942 жылы Флорида штатының Майами Бич қаласында демалыс кезінде яхтасында ми қан құйылудан қайтыс болды.
Brigadier General Cornelius Vanderbilt III died aboard his yacht from a cerebral hemorrhage while vacationing in Miami Beach, Florida in 1942.