«Анна және Сиам королі» (1946) фильмі – Джон Кромвеллдің драмы. Анна Леоновенстің Сиам королі сарайындағы тәлімгерлік қызметі, мәдени қақтығыстар мен тарихи оқиғалар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1946 жылы Джон Кромвелл режиссерлік еткен драмалық фильм.
1946 drama film directed by John Cromwell
«Анна және Сиам патшасы» – Джон Кромвелл режиссерлік еткен 1946 жылғы американдық драмалық фильм. Маргарет Лэндонның 1944 жылы жарық көрген осы аттас романының бейімделуі, ол 1860 жылдары британдық азаматша ретінде танылған және Сиам Корольдік сарайында (қазіргі Таиланд) гувернант болып жұмыс істеген англо-индиялық әйел Анна Леоновенстің құрастырылған күнделіктеріне негізделген. Даррил Ф. Занук Лэндонның кітабын оқып, бірден фильмге құқық сатып алды. Бұл оқиғаның негізгі тақырыбы – Британ империясының империалистік, викториялық құндылықтары мен Сиам патшасы Монгкуттың автократиялық билігі арасындағы мәдени қақтығыс. Фильмде Рекс Харрисон патша рөлін, ал Айрин Данн Анна рөлін сомдады. 19-шы «Оскар» марапаттау салтанатында фильм екі «Оскар» сыйлығын жеңіп алды: «Ең үздік операторлық жұмысы» және «Ең үздік көркемдік безендірілуі» (Лайл Р. Уилер, Уильям С. Дарлинг, Томас Литтл, Фрэнк Э. Хьюз). Сонымен қатар, Бернард Херманнның музыкасы, сценарийшілер және екінші пландағы актриса Гейл Зондергаард номинацияға іліккен болатын. Кейіннен Лэндонның романы Роджерс пен Хаммерштейн тарапынан 1951 жылғы «Патша мен мен» атты мюзиклге және 1956 жылғы осы аттас фильмге бейімделді. Американдық режиссер Энди Теннант 1999 жылы Джоди Фостер мен Чоу Юн-фаттың қатысуымен фильмді «Анна және Король» деп қайта түсірді. «Анна және Сиам патшасындағы» Туптим бейнесі «Патша мен мен» мюзикліндегіге қарағанда әлдеқайда аз симпатия тудырады, себебі 1946 жылғы фильмде Туптим мен Анна арасындағы жаман қарым-қатынас көрсетілген, ал мюзиклде ол романтикалық кейіпкерге айналдырылған. Сонымен қатар, Туптим Леоновенстің кітабындағы эпизодқа сәйкес патша тарапынан қатыгез жазаға тартылады, ал мюзиклде оның тағдыры белгісіз қалдырылған.
Anna and the King of Siam is an American 1946 drama film directed by John Cromwell. An adaptation of the 1944 novel of the same name by Margaret Landon, it was based on the fictionalized diaries of Anna Leonowens, an Anglo Indian woman who claimed to be British and became governess in the Royal Court of Siam (now modern Thailand) during the 1860s. Darryl F. Zanuck read Landon's book in galleys and immediately bought the film rights. The story mainly concerns the culture clash of the Imperialist Victorian values of the British Empire with the autocratic rule of Siam's King Mongkut. The successful film starred Rex Harrison as the king and Irene Dunne as Anna. At the 19th Academy Awards ceremony, the film received two Oscars; for Best Cinematography and Best Art Direction (Lyle R. Wheeler, William S. Darling, Thomas Little, Frank E. Hughes). Also nominated were Bernard Herrmann for the score, the screenwriters and supporting actress Gale Sondergaard. Landon's novel was later adapted by Rodgers and Hammerstein for their 1951 stage musical The King and I and subsequent 1956 film of the same name. American film director Andy Tennant remade the film in 1999 as Anna and the King with Jodie Foster and Chow Yun fat. The portrayal of Tuptim in Anna and the King of Siam is considerably less sympathetic than in the musical version The King and I, as the 1946 film shows animosity between Tuptim and Anna, while the musical makes her into a romantic character. Also, Tuptim is ultimately executed cruelly by the king, following an episode in Leonowens's book, while in the musical her fate is made ambiguous.
Сюжет
1862 жылы Анна Оуэнс ұлы Луимен бірге Бангкокқа келіп, корольдің балаларын оқытуға кіріседі. Патшадан Сиамға келуін сұраған хатында, оған сарайдан алыс, жеке үй берілетіні уәделенген, бірақ Кралахоме (Премьер-министр) ол әзірге гаремде тұруға мәжбүр дейді. Анна ертесі күні Кралахоме кеңсесіне барып, оны корольге таныстыруын сұрайды, сонда үй мәселесін шешіп, мектеп ашуға мүмкіндік алады. Корольмен кездескенде, оған алдында сәжде жасау әдептілік екенін айтады; Анна өзінің королевасына иіліп отырғандай иіліп отыратынын мәлімдейді. Монгкут оны көптеген әйелдерімен және 67 баласымен таныстырады, сондай-ақ ол сарайда тұруға тиіс, себебі оған қол жеткізу оңай болады. Ол талап еткен кезде, оған балық базарындағы нашар үйді көрсетеді, бірақ Анна оны қабылдамайды және сарайда қалып, мектеп ашады. Соңында король үй мәселесінде Аннаға келіседі. Монгкут түнгі уақытта Аннаны шақырып, Киелі кітап және басқа да ғылыми мәселелерді талқылай бастайды. Осы кездесулердің бірінен қайтып келгенде, ол кішкентай баласымен бірге тізгінталған құлды табады. Бұл – Л’Ор, ол корольдің жаңа әйелі, леди Туптимге тиесілі. Туптим Л’Орді босатудан бас тартады, тіпті оның күйеуі үшін ақша төлеуге дайын болса да. Анна корольге оның заңына сәйкес, құл үшін ақша төленсе, оны босату керек екенін еске салады. Туптим қашып кетеді. Монгкут ағылшын қонақтарын күтеді және Аннадан өзінің ең әдемі әйелдерін еуропалық стильде киюді, сондай-ақ ағылшын үлгісіндегі жиһаз және ыдыс-аяқпен қамтамасыз етуді сұрайды, осылайша ол варвар емес екенін көрсетуге тырысады. Анна корольге басқа елдердің консулдарын да шақыруды ұсынады. Кеш өте табысты болады, британдық, еуропалық және сиамдық дәстүрлер үйлеседі, соның нәтижесінде қонақтар Сиамның өркениетті және мақтан тұтатын тарихы бар ел екеніне көз жеткізеді. Леди Туптим будда ғибадатханасында, жас жігіт кейпінде табылған. Сотта ол өзіне тыйым салынғанын көтере алмағанын, сондықтан өзін жасырып, монастырға барғанын түсіндіреді, онда ол жаңадан келген және бұрынғы күйеуі Фра Палатпен бірге оқыды, ол Туптим корольге ұсынылған кезде қасиетті уада берген. Ешкім оның айтқанына сенбейді. Анна корольден көмек сұрайды, бірақ ол оның осындай жеке мәселені білгеніне ашуланады. Анна ашуланып, корольдің жүрегі жоқ екенін айтады. Фра Палат пен Туптим екеуі де өртеліп жазаланады. Анна осыдан шаршап, балалармен қоштасады. Корольдің әйелдері оған қалуын өтінетін хатты оқып береді. Ханшайым Тианг ханзаданың Анна үйде қалып, оған тәрбие бермесе, жақсы патша бола алмайтынын айтады. Осы кезде Луи атпен жол апатына ұшырап қаза табады. Король Аннадан хатшылық қызметін жалғастыруды сұрағанда, ол: "Мен балаларды қалаймын", - деп жауап береді және мектебін ашады. Көп жылдар өткен соң Аннаны өліп бара жатқан корольдің төсегіне шақырады. Король Аннаның оған шындықты айтқанын және балаларға жақсы әсер еткенін айтады. Ол оған ризашылығын білдіріп, көз жұмады. Кралахоме Аннадан қалып, ханзадаға көмектесуді сұрайды. Чулалонгкорн таққа отырғаннан кейін, оның бірінші әрекеті – корольдің алдында сәжде жасауды тоқтату, осылайша барлық адам бір-бірін құрметтеп, бірлесіп жұмыс істей алады.
In 1862, Anna Owens arrives in Bangkok with her son Louis to tutor the children of the King. Her letter from the King asking her to come to Siam includes a promise that she will have a house of her own away from the Palace, but the Kralahome (Prime Minister) says she will have to stay in the harem for now. Anna goes to the Kralahome's office the next day and asks him to introduce her to the King so she can get the house business straightened out and start her school. When she meets the King, he tells her it is polite to prostrate oneself before him; Anna says she will bow as she would to her own Queen. Mongkut introduces her to his many wives and his 67 children and insists she live in the palace, where she will be more accessible. When she insists, she is shown a sleazy house in the fish market, but rejects it and stays in the palace, starting her school there. He finally cedes to Anna on the matter of the house. Mongkut begins summoning Anna in the middle of the night to discuss the Bible and other scholarly matters. On the way back from one of these sessions, she discovers a chained slave with a baby. This is L'Ore, who belongs to Lady Tuptim, the King's newest wife. Tuptim refuses to let L'Ore go, even though L'Ore's husband has offered to pay for her. Anna reminds the King that his own law requires that slaves must be freed if the money is offered. Tuptim runs away. Mongkut expects English visitors and asks Anna to dress some of his prettiest wives in European style and to provide English style decor and utensils to show that he is not a barbarian. Anna suggests that the King invite consuls to come from other countries at the same time. The party is a great success, combining British, European, and Siamese traditions and convincing the visitors that Siam is a civilized nation with a proud history. Lady Tuptim is found in a Buddhist temple, disguised as a young man. At trial, she explains she couldn't stand being shut up, and so disguised herself and went to the monastery, where she was accepted as a novice and studied with Phra Palat, her former fiancé, who took holy vows when Tuptim was presented to the king. No one believes her story. Anna begs the King's help, but he is insulted that she even knows about such a private matter. Anna loses her temper and tells the king he has no heart. Phra Palat and Tuptim are both burned at the stake. Anna decides that she has had enough and says goodbye to the children. The royal wives read her a letter pleading with her to stay. Lady Thiang says that the crown prince may not grow up to be a good king if Anna doesn't stay to educate him. At the same time, Louis dies in a riding accident. When the King asks Anna to continue secretarial duties, she says, "It's the children I want," and goes on with her school. Many years later, Anna is summoned to the bedside of the dying King. The King says that Anna spoke the truth to him and was a good influence on the children. He expresses his gratitude and dies. The Kralahome asks Anna to stay and help the prince. When Chulalongkorn is crowned, his first act is to abolish the practice of prostration before the King so that everyone can respect each other and work together.