Бар-Лев желісі: 1967 соғысынан кейін Израильдің Суэз каналындағы нығайтылған қорғаныс жүйесі. 1973 жылғы соғыста Египеттің "Бадр" операциясымен бұзылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суэц каналындағы израильдік бекіністер тізбегі
Chain of Israeli fortifications on the Suez Canal
Бар-Лев желісі (Кав Бар-Лев; خط بارليف Хаṭṭ Барлиф) – Израильдің 1967 жылғы Араб-Израиль соғысынан кейін Суэц каналының шығыс жағалауында салған бекіністер тізбегі. Бұл соғыста Египет Синай түбегінің барлығынан айырылды. Израиль әскері оны Мысырдың Бадр операциясы кезінде, екі сағаттан да аз уақыт ішінде бұзылғанға дейін, өтпес деп санады. Бадр операциясы 1973 жылғы Араб-Израиль соғысын басталды.
The Bar Lev Line ( Kav Bar Lev; خط بارليف Khaṭṭ Barlīf) was a chain of fortifications built by Israel along the eastern bank of the Suez Canal shortly after the 1967 Arab–Israeli War, during which Egypt lost the entire Sinai Peninsula. It was considered impenetrable by the Israeli military until it was overrun in less than two hours during Egypt's Operation Badr, which sparked the 1973 Arab–Israeli War.
Алты күндік соғыс және ақаулық соғысы
Бар-Лев сызығы канал бойындағы қарапайым бекіністер тобынан өркендеді. Египеттің Тозу соғысы кезіндегі артиллериялық оқшашуларына жауап ретінде Израиль бұл бекіністерді Суэц каналының бойын қамтитын күрделі қорғаныс жүйесіне жетілдірді, Ұлы Ащы көлді қоспағанда (көлдің еніне байланысты осы жерде каналды кесіп өту қиын болды). Бар-Лев сызығы канал арқылы кез келген ірі египеттік шабуылға қарсы қорғану үшін жоспарланған және "египет әскерлерінің зираты" болып жұмыс істеуі күтілді.
The Bar Lev Line evolved from a group of rudimentary fortifications placed along the canal line. In response to Egyptian artillery bombardments during the War of Attrition, Israel developed the fortifications into an elaborate defense system spanning along Suez Canal, with the exception of the Great Bitter Lake (where a canal crossing was unlikely due to the width of the lake). The Bar Lev Line was designed to defend against any major Egyptian assault across the canal, and was expected to function as a "graveyard for Egyptian troops".
Құны, құрылысы және материалдары
1973 жылы шамамен 300 миллион долларға салынған бұл желі Израильдің Бас штабының бастығы Хайм Бар Левтің есімімен аталады. Суэц каналы – бірегей су кедергісі, оны Моше Даян «дүниедегі ең жақсы танкке қарсы орлардың бірі» деп сипаттаған. Желіге каналдың бойын жабатын үлкен, үздіксіз құм қабырғасы және бетон қабырға кірген. Биіктігі өзгеріп тұратын (1,5-2 метр) құм қабырғасы 45–65 градус бұрышпен тіктелген. Құм қабырғасы мен оның бетондық тірегі, алдын ала инженерлік дайындықсыз Суэц каналының шығыс жағалауына бронетехникалық немесе десанттық бөлімдердің қонуына кедергі келтірді. Израильдік жоспарлаушылар египеттіктердің құм қабырғасын бұзып, каналға көпір салуға кем дегенде 24 сағат, ал толығымен 48 сағатқа дейін уақыт кетеді деп есептеді. Шарон бұл ірі әскери күштерді ұстап тұратынын, олар қауіпті артиллериялық оққа түсетін мақсат болады деді, бірақ желі 1970 жылдың көктемінде аяқталды.
The line, costing around $300 million in 1973, was named after Israeli Chief of Staff Haim Bar Lev. The line was built at the Suez Canal, a unique water barrier that Moshe Dayan described as "one of the best anti tank ditches in the world." The line incorporated a massive, continuous sand wall lining the entire canal, and was supported by a concrete wall. The sand wall, which varied in height from , was inclined at an angle of 45–65 degrees. The sand wall and its concrete support prevented any armored or amphibious units from landing on the east bank of the Suez Canal without prior engineering preparations. Israeli planners estimated it would take at least 24 hours, probably a full 48 hours for the Egyptians to breach the sand wall and establish a bridge across the canal. Sharon said that it would pin down large military formations, which would be sitting ducks for deadly artillery attacks, but the line was completed in spring 1970.
Мысырдағы заң бұзушылық
Йом-Киппур соғысы кезінде Египет армиясы, штаб бастығы Саад Эль Шазлидің басшылығымен, екі сағаттан кем уақыт ішінде Бар-Лев сызығын басып алды. Мысырлықтар қамалдың үлкен топырақ қабырғаларын бұзу үшін су сорғыларын пайдаланды. Жарылғыш заттар, артиллерия және бульдозерлерді қолдануға болатын басқа әдістер тым қымбатқа түсетін және жұмыс істеу үшін қолайлы жағдайды қажет ететін. 1971 жылы жас египеттік офицер Баки Заки Юсеф, өтпелі мәселені шешу үшін кішкентай, жеңіл, бензинмен жұмыс істейтін сорғыны ұсынды. Египеттік әскер 300 британдық сорғы сатып алды, олардың бесеуі үш сағат ішінде 1500 куб метр құмды шығара алатын. 1972 жылы олар кішкентай газ турбиналарымен жұмыс істейтін 150-ден астам неміс сорғыларын сатып алды. Екі неміс немесе үш британдық сорғыны біріктіру бұзу уақытын екі сағатқа дейін қысқартатын. Бұл «су пушкалары» күшті су ағындарын шығарып, сызықта 81 тесік жасады және соғыстың бірінші күні 3 миллион куб метр тығыздалған топырақты жойды. Египеттіктер Бар-Лев сызығына екі далалық армиясымен және Порт-Саид пен Қызыл теңіз әскери округінің күштерімен шабуыл жасады. Екінші далалық армия Қаңтарадан солтүстікке, Деверсуардан оңтүстікке дейінгі аймақты, ал Үшінші далалық армия Ащы көлден Порт-Тауфиктен оңтүстікке дейінгі аймақты қамтыды. Египеттіктер бір мезгілде әуе және артиллериялық шабуылдарын бастады, 250 Египет әуе күштері ұшағы Синайдағы белгіленген нысаналарын дәл соқты. Осы уақытта 2000 артиллериялық құрал Бар-Лев сызығының бойындағы барлық нығайтылған бекеттерге қарсы ауыр от ашты, 53 минутқа созылған шабуылда тек бірінші минутта 10 500 снаряд, яғни секундына 175 снаряд түсті. Соғыстың алғашқы сағатында египеттік инженерлер корпусы құмды кедергіге кірісті. Жеті жүз инженерлік топтың әрқайсысы бір-бір өткелді ашуға жауапты болды және олар ағаш қайықтардан жұмыс істеді. Су сорғыларына қосылған шлангтарды пайдаланып, олар құмды кедергіге шабуыл жасады. Көптеген өткелдер жоспар бойынша жұмыс басталғаннан кейін екі-үш сағат ішінде ашылды, бірақ бірнеше жерде инженерлер күтпеген қиындықтарға тап болды. Кедергідегі жарылған жерлердегі құм кейбір аймақтарда бір метр тереңдікте сазға айналды. Бұл мәселені шешу үшін инженерлер ауыр техниканың өтуі үшін ағаш, рельстер, тас, құм, болат плиталар немесе металл тордан едендер жасауға мәжбүр болды. Әсіресе, Үшінші армия өз секторында қиындықтарға тап болды. Мұнда саз жоғары су қысымына төзімді болды, сондықтан инженерлер өткелдерді бұзуда кешігуге ұшырады. Екінші армияның инженерлері көпірлер мен паромдарды тоғыз сағат ішінде құрылысын аяқтады, ал Үшінші армияға он алты сағаттан астам уақыт қажет болды.
During the Yom Kippur War, the Egyptian army, led by Chief of staff Saad El Shazly, overran the Bar Lev Line in less than two hours due to the element of surprise and overwhelming firepower. To deal with the massive earthen ramparts, the Egyptians used water cannons fashioned from hoses attached to dredging pumps in the canal. Other methods involving explosives, artillery, and bulldozers were too costly in time and required nearly ideal working conditions. In 1971, a young Egyptian officer, Baki Zaki Yousef, suggested a small, light, petrol fueled pump as the answer to the crossing dilemma. The Egyptian military purchased 300 British made pumps, five of which could blast 1,500 cubic meters of sand in three hours. In 1972, it acquired 150 more powerful German pumps driven by small gas turbines. A combination of two German or three British pumps would cut the breaching time down to two hours. These cannons pumped out powerful jets of water, creating 81 breaches in the line and removing three million cubic metres of packed dirt on the first day of the war. The Egyptians assaulted the Bar Lev Line with two field armies and forces from Port Said and the Red Sea Military District. The Second Field Army covered the area from north of Qantara to south of Deversoir, while the Third Field Army was responsible for the area from Bitter Lakes to south of Port Tawfiq. The Egyptians began their simultaneous air and artillery attacks with 250 Egyptian Air Force planes attacking their assigned targets accurately in Sinai. Meanwhile, 2,000 artillery pieces opened massive fire against all the strong points along the Bar Lev Line, a barrage that lasted 53 minutes and dropped 10,500 shells in the first minute alone, or 175 shells per second. Within the first hour of the war, the Egyptian engineering corps tackled the sand barrier. Seventy engineer groups, each one responsible for opening a single passage, worked from wooden boats. With hoses attached to water pumps, they began attacking the sand obstacle. Many breaches occurred within two to three hours of the start of operations—according to schedule; however, engineers at several places experienced unexpected problems. The sand from the breached openings in the barrier was reduced to mud, which was one meter deep in some areas. This problem required that the engineers emplace floors of wood, rails, stone, sandbags, steel plates, or metal nets for the passage of heavy vehicles. The Third Army, in particular, had difficulty in its sector. There, the clay proved resistant to high water pressure and, consequently, the engineers experienced delays in their breaching. Engineers in the Second Army completed the erection of their bridges and ferries within nine hours, whereas the Third Army needed more than sixteen hours.
Израиль қорғанысы
Соғыс басталғанда Бар-Лев сызығындағы 16 бекіністе орналасқан 441 израильдік сарбаздың 126-сы қаза болды, ал 161-і тұтқынға түсті. Жерорта теңізіндегі Порт-Саид қаласына жақын, сызықтың солтүстігіндегі «Будапешт» бекінісі ғана соғыс аяқталғанға дейін тұрып берді, ал қалғандары жаугершілікке түсті.
Of the 441 Israeli soldiers in 16 forts on the Bar Lev Line at the start of the war, 126 were killed and 161 captured. Only Budapest, to the north of the line near the Mediterranean city of Port Said, held out for the duration of the war, while all the others were overrun.
Сын
Тарихшы Абрахам Рабиновичтің "Йом-Киппур соғысы: Таяу Шығысты өзгерткен эпикалық кездесу" атты кітабында Бар-Лев желісінің қателік болғанын айтады – тиімді қорғаныс желісі үшін жеткіліксіз күшпен қамтамасыз етілген, ал қорғанысқа жұмсалатын қаражатты ақтамайтын, ысырапты тосқауыл. Сонымен қатар, бұл желінің идеясы ізраилдік әскери тактиканың күшті жақтарына қайшы келгенін айтуға болады, себебі олардың негізі аумақта жылдам қимылдайтын, икемді күштерге сүйенген, ал емес тұрақты қорғанысқа.
In his book The Yom Kippur War: The Epic Encounter That Transformed the Middle East, historian Abraham Rabinovich posits that the Bar Lev line was a blunder—too lightly manned to be an effective defensive line and too heavily manned to be an expendable tripwire. Moreover, it can be argued that the concept of the line was counter intuitive to the strengths of Israeli battle tactics, which, at their core, relied on agile mobile forces moving rapidly through the battlefield rather than utilizing a heavy reliance on fixed defenses.