Кіріспе
Француздық палач (1921–2008)
Марсель Шевалье (28 ақпан 1921 жылы Монтруж, О-де-Сенде дүниеге келген – 8 қазан 2008 жылы Вендомда қайтыс болған) Франциядағы соңғы бас палач (Монсье де Париж) қызметін атқарды.
Өмір
Ол 1976 жылы әйелінің ағасы Андре Обрехттің орнын басып, 1981 жылға дейін, президент Франсуа Миттеран мен әділет министрі Роберт Бадинтер кезінде өлім жазасы жойылғанға дейін осы лауазымда болды. 1791 жылдан 1981 жылға дейін Францияда азаматтық қылмыстар үшін өлім жазасын орындау тәсілі гильотинамен бас кесу болды. Әскери қылмыстар үшін атыс жасау арқылы жазаланды. 1958 жылы өлім жазасын орындаушы ретінде жұмысын бастаған Шевалье шамамен 40 адамды дарға асты. 1976 жылдың 1 қазанында бас жазалаушы болып тағайындалғаннан кейін ол тек екі адамды дарға асты. Бұл Франциядағы соңғы екі өлім жазасы болды: Жером Каррен сегіз жасар қызды өлтіргені және зорлағаны үшін екі рет сотталып, 1977 жылдың 23 маусымында Дуай қаласында гильотинаға кесілді. Хамида Джандуби бұрынғы медбикесін азаптап, өлтіргені үшін 1977 жылдың 10 қыркүйегінде Марсель қаласында гильотинаға кесілді. Шевалье зейнетке шыққаннан кейін баспагер болып жұмыс істеді. Ол Марселл Обрехтке үйленген, екеуінің екі баласы болды. Оның ұлы Эрик Каррен мен Джандубинің дарға асылуына қатысып, оны әкесі зейнетке шыққаннан кейін бас жазалаушы лауазымын иеленуге дайындады. Шевалье бірнеше рет баспасөзге сұхбат берді, бірақ кейіннен баспасөздің сенсациялық сипатына көңілі толып, гильотинамен байланысты тәжірибелері туралы ештеңе айтпауды жөн көрді.
Jérôme Carrein, condemned twice for the murder and rape of an eight year old girl, was guillotined on 23 June 1977 in Douai. Hamida Djandoubi, for having tortured and strangled his former nurse, was guillotined on 10 September 1977 in Marseille. Chevalier worked as a printer subsequent to his retirement. He was married to Marcelle Obrecht with whom he had two children. His son Éric was present at Carrein's and Djandoubi's executions in order to prepare him for succession to chief executioner upon his father's eventual retirement. Chevalier was interviewed by the press on a number of occasions, but later, disillusioned by the sensationalist nature of press coverage, chose to say nothing of his experiences with the guillotine.