Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын актері және театр менеджері (1566–1630)
English actor and theatre manager (1566–1630)
Джон Хемингес (су тамдырылған 25 қараша 1556 – 10 қазан 1630) – Уильям Шекспир пьесаларын жазған «Корольдің жігіттері» театр труппасының актері. Генри Конделлмен бірге ол 1623 жылы жарық көрген Шекспирдің жинақталған пьесаларының «Бірінші фолиосының» редакторы болды. Ол сонымен қатар «Корольдің жігіттері» труппасының қаржылық менеджері де болды.
John Heminges (bapt. 25 November 1556 – 10 October 1630) was an actor in the King's Men, the playing company for which William Shakespeare wrote. Along with Henry Condell, he was an editor of the First Folio, the collected plays of Shakespeare, published in 1623. He was also the financial manager for the King's Men.
Өмір
Хемингс 1556 жылғы 25 қарашада Вустерширдегі Дройтвич қаласындағы Санкт-Петер де Виттон шіркеуінде крещениеден өтті. Он екі жасында Лондонға жіберілген ол тоғыз жыл бойы қалалық базаршы Джон Коллинздің шәкірті болды және 1587 жылғы 24 сәуірде Базаршылар компаниясының еркін мүшесі атанды. 1588 жылғы 10 наурызда ол 1587 жылы Оксфордширдегі Тейм қаласында актер әріптесі Джон Таунның қолынан қаза тапқан Королеваның адамы Уильям Кнеллдің жесірі Ребекка Кнеллге (туған тегі Эдвардс) үйленуге рұхсат алды. Хемингс және оның он алты жасар әйелі Сент-Мэри Альдерманбери приходында қоныстанды және 1590 мен 1613 жылдар аралығында кем дегенде он үш бала дүниеге келтірді. Хемингстің театрмен байланысы 1593 жылы басталды, ол Августин Филлипспен бірге Лорд Стрейндждің адамы болған кезде. Келесі жылы ол және Филлипс Лорд Чемберленнің, кейіннен Корольдің адамына қосылды. Олар теңіз арқылы қалаға әкелінетін көмірді өлшеуге тағайындалған азаматтар еді. Біраз уақыттан кейін ол Джон Джексонды өзінің орынбасары етіп тағайындады. Хемингс пен Джексон екеуі де 1613 жылы Уильям Шекспир Блэкфрайрс қақпа үйін сатып алғанда оның сенімділері ретінде әрекет етті. Хемингс Шекспирдің өсиетінен Ричард Бербидж және Генри Конделлмен бірге есімдері аталды, олардың әрқайсысына аза тұту жүзігін сатып алу үшін 26 шиллинг және сегіз пенни қалдырылды. Бербидж Шекспирдің "Бірінші фолиосы" жарыққа шықпастан бұрын қайтыс болды, бірақ Хемингс пен Конделл кітаптың құрастырушылары деп есептелді. Олар алғы сөздерінде, "Көптеген оқырмандарға", Автордың өзі жазғандарын жариялап, қарап шығуын тіледі, сондай-ақ олардың жұмысты "жинап, жариялауға" салған күш-жігерін де атап өтті. Олардың редакторлық еңбегі Шекспирдің көптеген пьесаларын сақтау үшін маңызды болды, олардың кейбіреулері болмағанда жоғалып кеткен болар еді. Глобус театрының үлескері ретінде Хемингстің есімі, басқа үлескерлермен бірге, американдық зерттеуші Чарльз Уильям Уоллес тапқан түрлі заңды құжаттарда бірнеше рет айтылған. Глобус компанияның мүддесін қорғамайтын мұрагерлерге үлестер қалдырылғандықтан, сот процестері жиі болды. Мұндай сот ісінің бірінде, Хемингс v Остлер ісінде, Хемингстің қызы Томассина Остлер компанияның үлесі үшін сотқа берді. Сақталған жазбаларда соттың соңғы нәтижесі көрсетілмеген. Ол қайтыс болғаннан кейін Глобус және Блэкфрайрс театрларындағы Хемингстің үлесі оның ұлы Уильям Хемингске өтті. Сот процесінің жазбалары тарихшылар үшін компанияның ішкі істері туралы егжей-тегжейлі ақпаратты қамтиды, сондықтан құнды. Хемингс 1630 жылғы қазан айында Саутаркте қайтыс болды және 1630 жылғы 12 қазанда Сент-Мэри Альдерманбери приход шіркеуіне жерленді. Ол өсиетімен әйеліне мүмкіндігінше жақын жерленуді өтінді.
Heminges was baptised at St Peter de Witton Church, Droitwich, Worcestershire, on 25 November 1556. Sent to London at the age of twelve, he was apprenticed for nine years to the City Grocer John Collins, becoming a freeman of the Grocers' Company on 24 April 1587. On 10 March 1588 he received a licence to marry Rebecca Knell (née Edwards), the widow of William Knell, an actor with the Queen's Men who had been killed at Thame, Oxfordshire, in 1587 by John Towne, a fellow actor. Heminges and his sixteen year old wife settled in the parish of St Mary Aldermanbury, and had at least thirteen children there between the years 1590 and 1613. Heminges's association with the theatre had begun by 1593, when he and Augustine Phillips were with Lord Strange's Men. By the next year he and Phillips had joined the Lord Chamberlain's Men, later the King's Men. citizens appointed to measure the coal imported into the city by sea. Shortly afterwards he took on John Jackson as his deputy. Both Heminges and Jackson later acted as trustees for William Shakespeare when he purchased the Blackfriars Gatehouse in 1613. Heminges was mentioned in Shakespeare's will, along with Richard Burbage and Henry Condell, each being bequeathed 26 shillings and eightpence to buy mourning rings. Burbage died before the publication of Shakespeare's First Folio, but Heminges and Condell became credited contributors of the book. They mentioned in their preface, "To the great Variety of Readers", that they wished "the Author himselfe had liv'd to have set forth, and overseen his owne writings", they also mention their own care and pain "to haue collected & publish’d" the works. Their editorial efforts were vital to preserving a number of Shakespeare's plays, some of which might have been lost otherwise. As a sharer in the Globe Theatre, Heminges’ name, along with the other sharers, is mentioned several times in various legal documents that were discovered by American researcher Charles William Wallace. The Globe was plagued by lawsuits as the shares were left to beneficiaries who did not have the continued welfare of the company at heart. In one such lawsuit, Heminges v Ostler, Heminges was sued by his daughter, Thomasina Ostler over a share of the company. The surviving records do not specify the final outcome of the suit. At his death, Heminges’ shares in the Globe and Blackfriars theatres passed to his son, William Heminges. The lawsuit records are valuable to historians for the detailed information they contain regarding the company business. Heminges died in October 1630 in Southwark, and was buried 12 October 1630 at the parish church of St Mary Aldermanbury. In his will he had asked to be buried as close to his wife as possible.
Жұмыс
Хемингстің актерлік шеберлігінің деңгейі мен ерекшеліктері толыққанды анықталмаған. Ол Бен Джонсонның «Сеян» және «Әркім өз мінезімен» (екі жағдайда да Шекспирмен бірге) пьесаларында ойнағаны белгілі. 1616 жылғы Джонсонның фолиосындағы Якоб жазуында оның «Вольпон» пьесасындағы Корбаччо рөлін сомдағаны көрсетілген; осы тізімде 1616 жылға дейін Корольдік актерлер тобына қосылмаған Нейтан Филдтің де есімі бар, сондықтан Хемингс кем дегенде елу жасқа дейін актерлік қызметін үзіліспен жалғастырған болуы мүмкін. Эдмонд Малоун Хемингстің есімін Фальстаф рөлімен байланыстырғанын айтқан, бірақ осыған байланысты басқа ешқандай дәлел жоқ. Кейінірек Александр Поупқа бір актер Хемингстің трагедиялық актер болғанын айтқан, бірақ бұл мәлімдемені растайтын дәлелдер өте аз. Оның менеджерлік қызметі туралы көбірек мәлімет бар. Корольдік актерлер тобына қатысты сот құжаттарында Хемингс компанияға тиіс ақшаны қабылдаушы ретінде көрсетілген; Генри Герберттің жазбалары Хемингстің компания мен Салтанат сақтаушысы (Master of the Revels) арасындағы байланыс тірегі болғанын көрсетеді. Ол Глобус театрының қасына салынған ғимаратқа ие болған көрінеді, ол сырахана ретінде пайдаланылуы мүмкін. 1613 жылы Шекспир Блэкфрирсте үй сатып алғанда ол сенімді тұлға ретінде қызмет етті.
The extent and nature of Heminges' acting is not entirely clear. He is known to have performed in Ben Jonson's Sejanus and Every Man in His Humour (in both cases, alongside Shakespeare). A Jacobean inscription in the 1616 Jonson folio lists him playing the role of Corbaccio in Volpone; since the same list includes Nathan Field, who did not join the King's Men until 1616, it seems that Heminges continued to act, at least intermittently, into his fifties. Edmond Malone reported seeing Heminges' name associated with the role of Falstaff; there is, however, no other evidence of this connection. There is little more evidence to substantiate the claim later made by an actor to Alexander Pope that Heminges was a tragedian. Of his activities as manager more is known. Court documents relating to the King's Men generally list Heminges as the recipient of money due the company; the records of Henry Herbert indicate that Heminges at least sometimes served as the point of contact between the company and the Master of the Revels. He appears to have owned a structure abutting the Globe Theatre, which may have been used as an alehouse. He served as trustee for Shakespeare when the latter purchased a house in Blackfriars in 1613.