Экāвйāвāхāрикā буддалық мектебі – Махāсāṃғикā тармағынан бөлінген ерте мектеп. Таранатх пікірінше, бұл мектептер ұқсас, және кейіннен аз танымал болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Экавявахарика () – ерте буддистік мектептердің бірі. Оның Ашока патша тұсында Махасангхика тобынан бөлініп шыққандығы айтылады.
The Ekavyāvahārika (; ) was one of the early Buddhist schools, and is thought to have separated from the Mahāsāṃghika sect during the reign of Aśoka.
Махасагхикамен қарым-қатынасы
Таранатта Экавиявахарика, Локоттаравадин және Гокуликаларды мәні жағынан бірдей деп қарастырды. Ол тіпті Экавиявахариканы Махасангхикалардың жалпы атауы ретінде қарастырды. Экавиявахарикалар, Гокуликалар және Локоттаравадиндер – Махасангхика сектасының алғашқы жарылысынан пайда болған үш топ. А. К. Уордер Экавиявахарикалар кейінірек көп танылмағанын және олар жай ғана Махасангхиканың бір бөлігі саналған болуы мүмкін екенін айтады.
Tāranātha viewed the Ekavyāvahārikas, Lokottaravādins, and Gokulikas as being essentially the same. He even viewed Ekavyāvahārika as being a general term for the Mahāsāṃghikas. The Ekavyāvahārikas, Gokulikas, and Lokottaravādins are the three groups that emerged from the first split in the Mahāsāṃghika sect. A. K. Warder notes that the Ekavyāvahārikas were hardly known in later times and may have simply have been considered part of the Mahāsāṃghika.
Ерте тарих
Біздің заманымыздың 6-шы ғасырында өмір сүрген үнді монахы Парамарта Будданың паринирванасынан кейін 200 жыл өткен соң Махасангхика мектебінің көп бөлігі Раджагрхадан солтүстікке көшіп, Махаяна ілімдерін Трипитекасына ресми түрде енгізу керек пе, жоқ па деген мәселеде екіге бөлінді. Осы мәліметтерге сәйкес, олар Махаяна мәтіндерінің авторитетін қабылдаудың әртүрлі жолдары мен деңгейіне байланысты үш топқа жіктелді. Парамартаның сөзінше, Экавявахарикалар Махаяна сутраларын Будданың (буддхавакана) сөзі деп қабылдады.
The 6th century CE Indian monk Paramārtha wrote that 200 years after the parinirvāṇa of the Buddha, much of the Mahāsāṃghika school moved north of Rājagṛha, and were divided over whether the Mahāyāna teachings should be incorporated formally into their Tripiṭaka. According to this account, they split into three groups based upon the relative manner and degree to which they accepted the authority of these Mahāyāna texts. According to Paramārtha, the Ekavyāvahārikas accepted the Mahāyāna sūtras as the words of the Buddha (buddhavacana).
48 тезис
Васумитраның Самаябхедпопараканачакрасы Экавявахарикаларды, Гокуликаларды және Локоттаравадиндерді доктриналық тұрғыдан ажыратуға болмайтын деп есептейді. Васумитраға сәйкес, осы үш Махасангхика сектасының 48 ортақ тезисі болған. Самаябхедпопараканачакра осы секталарға жатқызған 48 ерекше тезистің 20-сы буддалар мен бодхисаттвалардың трансценденттік табиғатына қатысты. Самаябхедпопараканачакраға сәйкес, бұл топтар Будданың барлық дхармаларды бір ой сәтінде білуге қабілетті екенін айтқан. Яо Цзихуа былай деп жазады:
The Samayabhedoparacanacakra of Vasumitra regards the Ekavyāvahārikas, Gokulikas, and Lokottaravādins as being doctrinally indistinguishable. According to Vasumitra, 48 theses were held in common by these three Mahāsāṃghika sects. Of the 48 special theses attributed by the Samayabhedoparacanacakra to these sects, 20 points concern the supramundane nature of buddhas and bodhisattvas. According to the Samayabhedoparacanacakra, these four groups held that the Buddha is able to know all dharmas in a single moment of the mind. Yao Zhihua writes:
Трансценденттік сөйлеу
Экавявахарикалардың атауы Будданың бір және біртұтас трансценденттік мағынамен сөйлейтін доктринасына сілтеме жасайды. Олар Будданың трансценденттілігін баса көрсетіп, оның мәңгілік бойы ағарған және мәні бойынша физикалық емес екенін айтты. Будданың сөздері бір трансценденттік мағынамен айтылғандай, Төрт Уақытты Шындық та бір ғана даналықпен толыққандай түсінілді.
The name of the Ekavyāvahārikas refers to their doctrine that the Buddha speaks with a single and unified transcendent meaning. They emphasized the transcendence of the Buddha, asserting that he was eternally enlightened and essentially non physical. Just as the words of the Buddha were held to be spoken with one transcendent meaning, the Four Noble Truths were understood to be perfectly realized with one wisdom.
Тазалық
Экавиявахарикалар сезімтал жандардың бастапқыда немесе негізінен таза санасы бар екенін, бірақ оның азап-қайғымен ауырлатылып, бүркеленгенін айтты. Сананың осы табиғатының Будданың санасымен толықтай бірдей екендігі туралы тұжырым, Махаянаның Будда табиғаты және Будданың Дхармакаясы туралы ілімдерімен байланыстырылды, сондай-ақ Лотос сутрасы және Аватамасака сутрасы сияқты Махаяна сутраларындағы ілімдермен сәйкес келеді.
The Ekavyāvahārikas held that sentient beings possessed an originally or fundamentally pure mind, but that it has been encumbered and obscured by suffering. This conception of the nature of the mind as being fundamentally the same as that of the Buddha, has been identified with the Mahāyāna doctrines of Buddha nature and the Buddha's Dharmakāya, as well as compared favorably with doctrines in Mahāyāna sūtras such as the Lotus Sūtra and the [[Avatamsaka Sutra.