Күккутика мектебі: Махасангика буддизмінің ерте тармағы
Kukkuṭika
Көккутика мектебі – ерте буддалық ағым, Махасамгикадан тараған. Доктринасы: барлық құбылыс – азап, күйеге ұқсас. Экavyāvahārika және Локоттаравадамен жақын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куккутика (санскрит; Куккутика) – Махасангхикадан тараған ерте буддистік мектеп.
The Kukkuṭika (Sanskrit; ) were an early Buddhist school which descended from the Mahāsāṃghika.
Этимология
Куккутика немесе Куккулика атауы Махасангхикалардың алғашқы орталығы болған Паталипутрадағы Куккутрарама монастырынан шыққан болуы мүмкін. Бұл атаудың көптеген нұсқалары болды, мысалы Куккутика, Куккулика, Кауккутика, Каурукуллака және Гокулика. Гокулика атауы "күл" дегенді білдіреді және барлық шартты құбылыстар қажетті түрде құштарлықты (азапты) қамтиды, олар "күлге толы тозаққа" ұқсас.
It is likely that the name Kukkuṭika or Kukkulika originated from the Kukkuṭrārāma monastery at Pāṭaliputra, which was an early centre for the Mahāsāṃghikas. There were numerous variations of this name, such as Kukkuṭika, Kukkulika, Kaukkuṭika, Kaurukullaka, and Gokulika. The name Gokulika means "cinder", and refers to the doctrine that all conditioned phenomena necessarily involve suffering, and that they are like an "inferno of ashes."
Доктриналар
Васумитраның Самаябхедпопараканачакрасы Экавиявахарика, Кукутика және Локоттараваданы доктриналық тұрғыдан ажыратуға болмайтын деп есептейді. Васумитраның сөзіне қарағанда, осы үш Махасангхика сектасының 48 ортақ тезисі болған. Осы 48 ерекше тезистің 20-сы буддалар мен бодхисаттвалардың трансценденттік табиғатына қатысты. Самаябхедпопараканачакраға сәйкес, бұл топтар Будданың барлық дхармаларды бір ой сәтінде білуге қабілетті екенін айтқан. Яо Цзихуа былай деп жазады:
The Samayabhedoparacanacakra of Vasumitra regards the Ekavyāvahārika, Kukkuṭika, and Lokottaravāda as being doctrinally indistinguishable. According to Vasumitra, 48 theses were held in common by these three Mahāsāṃghika sects. Of these 48 special theses, 20 points concern the supramundane nature of buddhas and bodhisattvas. According to the Samayabhedoparacanacakra, these four groups held that the Buddha is able to know all dharmas in a single moment of the mind. Yao Zhihua writes:
Тарих
Кукутика сектасы Ашока билігі тұсында Будданың ертедегі хронологиясын пайдаланып, сондай-ақ біздің заманымыздан бұрынғы екінші ғасырдың соңында Будданың кейінгі хронологиясын пайдаланып, негізгі Махасангхика сектасынан бөлінген деп саналады. Бахушрутия және Праджняптивада секталары Кукутикадан б.з.д. үшінші немесе екінші ғасырдың соңында бөлінген деп есептеледі. Кукутикалар Шығыс Үндістанда қалған сияқты, ал Варанаси маңындағы аймақта ең күшті болып сақталды. VI ғасырдың үнді монахы Парамарта Махаяна сутраларының бастапқы құрамын және қабылдануын буддизмнің Махасангхика тармағымен байланыстырады. Ол Махаяна ілімдерінің авторитеті мен дәрежесіне қарай Махасангхикалар бастапқыда үш топқа бөлінгенін жазды. Парамарта бұл кезде Кукутика сектасы Махаяна сутраларын «Будда сөзі» (буддавакана) ретінде қабылдамағанын, ал Локоттаравада және Экавявахарика секталары Махаяна сутраларын буддавакана ретінде қабылдағанын айтады. V ғасырдың басында қытай монахы Факсиан Паталипутрадағы монастырьдан «Махаяна» деп аталатын Махасангхика винаясының көшірмесін алды. Кукутикалар – Паталипутрада бар болғандығы белгілі Махасангхика сектасы, тіпті олар Куккутрарама монастырымен байланысты балама атауларға ие болды. Таранаттаның мәлімдемесіне сәйкес, бұл мектеп IV-IX ғасырлар аралығында жойылған. VIII ғасырдағы Будданың түрлі секталары туралы еңбегінде Винитадева Кукутика туралы ештеңе айтпайды. Бұл секта сол кезде Махаяна буддизміне толығымен сіңіп кеткен болуы мүмкін.
The Kukkuṭika sect is believed to have split from the main Mahāsāṃghika sect during the reign of Aśoka utilising early Buddha chronology, and the late second century BCE utilising late Buddha chronology. The Bahuśrutīya and Prajñaptivāda are thought to have split from the Kukkuṭikas in the late third or second century BCE. The Kukkuṭikas seem to have remained in eastern India, and remained strongest in the area around Vārāṇasī. The sixth century Indian monk Paramārtha associates the initial composition and acceptance of Mahāyāna sūtras with the Mahāsāṃghika branch of Buddhism. He wrote that the Mahāsāṃghikas initially split into three groups based upon the relative manner and degree to which they accepted the authority of Mahayana teachings. Paramārtha states that at this time, the Kukkuṭika sect did not accept the Mahāyāna sūtras as buddhavacana ("words of the Buddha"), while the Lokottaravāda sect and the Ekavyāvahārika sect did accept the Mahāyāna sūtras as buddhavacana. In the early fifth century, the Chinese monk Faxian procured a copy of the Mahāsāṃghika vinaya from a monastery in Pāṭaliputra that he describes as "Mahāyāna". The Kukkuṭikas were a Mahāsāṃghika sect known to exist in Pāṭaliputra, even having alternate names linking them to the Kukkuṭrārāma monastery there. According to Tāranātha, this school disappeared between the fourth and ninth centuries. In his eighth century account of the various contemporary Buddhist sects, Vinitadeva does not mention Kukkuṭika. It is possible that this sect had merged completely into Mahāyāna Buddhism by this time.