Кіріспе

Буер саясаткері және генерал (1834–1900)

Петрус Якобс Жуберт (20 қаңтар 1831 – 28 наурыз 1900), Пьет Жуберт (Slim Piet, Smart Pete) деп кеңінен танымал, 1880 жылдан 1900 жылға дейін Оңтүстік Африка Республикасының Бас қолбасшысы болды. Ол 1883 жылдың мамырынан 1884 жылдың қазанына дейін және 1896 жылдың мамырынан өліміне дейін Пол Крюгердің вице-президенті қызметін де атқарды. Бірінші Буер соғысы, Екінші Буер соғысы және Малабох соғысында қызмет етті.

Ерте өмір

Жюбер Британдық Кейп колониясының Принс-Альберт ауданында дүниеге келді, ол Людовик XIV Нант жарлығын жойғаннан кейін көп ұзамай Оңтүстік Африкаға қашқан француз гугенотының ұрпағы еді. Әке-шешесінен ерте қалған Жюбер Трансваалға көшіп, Лаингс Некке жақын және Натал колониясының солтүстік-шығыс бөлігіндегі Уаккерструм ауданына қоныстанды. Ол онда сәтті шаруашылық жүргізіп қана қоймай, заңды оқуға да ден қойды.

Саяси мансап

Оның ауыл шаруашылығы және құқық мәселелеріндегі салауаттылығының жоғары бағалануы алпысыншы жылдардың басында Вакерструм округінен Фольксрайдқа сайлануына себеп болды, сол кезде Мартин Преториус президенттік лауазымда екінші мерзімін өткізіп жатқан еді. 1870 жылы Жубер тағы да сайланды, ал оның аз ғана құқықтық білімін тиімді пайдалануы республиканың бас прокуроры лауазымына тағайындалуына мүмкіндік берді. 1875 жылы Т. Ф. Бергерс Еуропаға кеткен кезде ол президент міндетін атқарды. 1873 жылдан бастап ол Фольксрайд төрағасы қызметін атқарды.

Бірінші бур соғысы

Трансваалды алғаш рет британдықтар басып алған кезде, Джоубер Пауль Крюгер және басқа да көрнекті бурлар сияқты үкіметте қызмет атқарудан бас тарту арқылы келісімге келмейтін адам ретінде танылды. Ол өзіне ұсынылған жоғары төлемді лауазымды қабылдамай, Бірінші бур соғысына (1880–1881) әкелген қозғалысты ұйымдастыруға және басқаруға белсенді қатысты, соңында бур әскерінің бас қолбасшысы ретінде 1880 жылғы желтоқсанда Гейдельбергте құрылған уақытша бур үкіметін басқарған үштік кеңестің мүшесі болды. Ол Лэйнс-Нек, Ингого және Маджуба төбелерінде бур әскеріне басшылық етті, содан кейін Претория келісіміне қол жеткізген алғашқы бейбіт келіссөздерді жүргізді.

Кейінгі саяси мансап

1883 жылы ол Трансваал президенттік сайлауына үміткер болды, бірақ Крюгерге берілген 3431 дауысқа қарсы 1171 дауыс ғана алды. 1888 жылғы сайлауда Крюгерге тағы жеңілгеннен кейін, ол 1893 жылғы сайлауда үшінші рет Крюгерге қарсы бақ сынады. Ол Рандта өскен Уитландтар халқының шағымдарын қаншама болса да түзетуді көздеген, булардың салыстырмалы түрде прогрессивті бөлігінің өкілі ретінде қатысты. Дауыс беру (дегенмен, дауыс тізімдерін Крюгердің агенттері манипуляциялаған деген күдік бар) нәтижесінде Крюгерге 7911 дауыс, ал Жуберге 7246 дауыс берілді деп жарияланды. Наразылық білдіргеннен кейін Жубер Крюгердің президенттік лауазымын сақтап қалуына келісті. Ол 1898 жылы тағы да сайлауға түсті, бірақ осы арада Джеймсонның шабуылы болды, нәтижесінде дауыс беру Крюгерге 12 858, Жуберге 2001 дауыспен аяқталды. Осы кезде Жубердің беделі сатқындық және Уитландтардың қозғалысына көңіл білдіруі туралы айыптауларға байланысты әлсіреген еді. Ол Оңтүстік Африкадағы масондық ұйымның мүшесі болды. Ол екі рет вице-президент болып сайланды, алғаш рет 1883 жылдың мамыр айында. Алайда, ол 1884 жылдың қазан айында Пол Крюгермен британдық Бечуаналенд айманындағы саясат мәселелері бойынша туындаған келіспеушіліктерге байланысты отставкаға шықты. Жубер 1896 жылдың мамыр айында Николаас Смит қайтыс болғаннан кейін екінші рет вице-президент болып сайланды және 1900 жылдың 28 наурызындағы өліміне дейін қызмет етті.

Екінші Бура соғысы

Ол 1899 жылы Крюгердің Ұлыбританияға жіберген ультиматумымен аяқталған келіссөздерге аз қатысты, және соғыс басталғанда операциялар жөніндегі номиналды басшылықты дереу өз мойнына алғанмен, өзінің еркін таңуға шамасы келмеуі немесе немқұрайдылығы салдарынан соғыстың бағытын басқаларға берді. Оның сақ мінезі, жас кезінде оған "Жылдам Пиет" (Clever Piet) деген лақап ат берген, және оның өмір бойы бойын көрсететін шешім қабылдаудағы беймәлімдігі мен ықпалдылығының жетіспеуі, оны көбінесе қорғанысқа түсуге итерді. Эландслагте және Уиллоу Гранж сияқты бур күштерінің стратегиялық шабуылдық қимылдары оның жоспарлауымен немесе орындауымен байланысты емес сияқты көрінеді.

Өлім

1899 жылы 28 қарашада Натальдағы Тугела өзенінің оңтүстігіндегі шабуыл кезінде Жубер аттан құлап, ішкі жарақат алды. Соғыс барысында физикалық әлсіздік Жюбердің іс жүзінде зейнетке шығуына себеп болды, және екі күн бұрын ол әлі де бас қолбасшылықта екені хабарланса да, 1900 жылы 28 наурызда Преторияда перитониттен көз жұмды. Лейдисмит қорғаушысы сэр Джордж Уайт Жубердің мінезін "әскер және джентльмен, батыл және ар-намысты қарсылас" деп сипаттады.