Кіріспе
Англия жұрттық титулында Виконт Лисли титулы алты рет құрылған. Алғашқы құрылымы 1451 жылғы 30 қазанда Джон Талбот, 1-ші Лизл бароны үшін жасалды. 1470 жылы Нибли Грин шайқасында оның ұлы Томас қаза болғаннан кейін виконттық жойылды, ал барония тоқтатылды. 1475 жылы бұл шешім Томас әпкесі, 1-ші Виконт Лисли Эдвард Грейдің әйелі, 3-ші Лизл бароншасы Елизавета Талботтың пайдасына шешілді. Сэр Эдуард 1483 жылғы 28 маусымда Виконт Лисли титулын алды, бірақ 1504 жылы олардың ұлы Джон қаза болғаннан кейін титул жойылды. Виконттық енді Джонның қайтыс болған қызы Елизаветаға өтті, оның қамқорлығы сэр Чарльз Брэндонға берілді. Ол оған үйленуге келісім жасады және 15 мамыр 1513 жылы Виконт Лисли титулын алды. Кейін Чарльз Брэндон келісімді бұзды және 1515 жылы Францияның жесір ханышасы Мэри Тюдорға үйленді, 1523 жылға дейін Виконт Лисли титулынан бас тартты. Елизавета 1519 жылы қайтыс болды, ал барония оның әпкесіне, сонымен қатар Елизавета Грейге өтті. Оның күйеуі Артур Плантагенет 1523 жылғы 25 сәуірде Виконт Лисли титулын алды. Ол 1525 жылға жуық уақытта қайтыс болғаннан кейін де титулды сақтап қалды. 1542 жылы Артур Плантагенет қайтыс болғаннан кейін виконттық Елизавета Грейдің бірінші күйеуінен туған үлкен ұлы Джон Дадлиге "анасының құқығымен" өтті. Ол 1542 жылғы 12 наурызда Виконт Лисли титулын алды, кейін Нортумберленд герцогы болды, бірақ 1553 жылы өлім жазасына кесілгеннен кейін титулдан айырылды. Виконттықтың соңғы құрылымы 1605 жылғы 4 мамырда Нортумберленд герцогының немересі, Лестердің 1-ші графы Роберт Сидни үшін қосалқы титул ретінде жасалды. Ол 1743 жылы Лестер графтығымен бірге жойылды.
The title of Viscount Lisle has been created six times in the Peerage of England. The first creation, on 30 October 1451, was for John Talbot, 1st Baron Lisle. Upon the death of his son Thomas at the Battle of Nibley Green in 1470, the viscountcy became extinct and the barony abeyant. In 1475, the abeyance terminated in favour of Thomas' sister, Elizabeth Talbot, 3rd Baroness Lisle, wife of Edward Grey, 1st Viscount Lisle. Sir Edward was created Viscount Lisle on 28 June 1483, but the title became extinct on the death of their son John in 1504. The viscounty now passed to John's posthumous daughter Elizabeth, whose wardship was granted to Sir Charles Brandon. He contracted to marry her, and was created Viscount Lisle on 15 May 1513 in consequence. Charles Brandon later annulled the contract and married Mary Tudor, Dowager Queen of France in 1515, surrendering the title Viscount Lisle before 1523. Elizabeth died in 1519 and the barony passed to her aunt, also named Elizabeth Grey. Her husband, Arthur Plantagenet was created Viscount Lisle on 25 April 1523. He continued to hold the title after her death in about 1525. After Arthur Plantagenet's death in 1542, the viscountcy went to Elizabeth Grey's eldest son by her first marriage, John Dudley, "by the right of his mother". He was created Viscount Lisle on 12 March 1542, and later rose to be Duke of Northumberland; but he forfeited his titles upon his execution and attainder in 1553. The final creation of the viscountcy was on 4 May 1605 as a subsidiary title for Robert Sidney, 1st Earl of Leicester, grandson of the Duke of Northumberland. It became extinct with the Earldom of Leicester in 1743.
Виконт Лиль, Үшінші жаратылыс (1513)
Чарльз Брэндон, 1-ші Лисли виконты және 1-ші Саффолк герцогі (1484–1545) (1519 жылға дейін виконттық титулынан бас тартқан).
Виконт Лисле, алтыншы жаратылыс (1605)
Лестер графы, 1618 жылы құрылған. 1743 жылы тоқтап қалған.