1993 жылғы АҚШ діни бостандық қалпына келтіру заңы
Religious Freedom Restoration Act
1993 ж. АҚШ-тың діни бостандыққа қатысты заңы RFRA туралы мағлұмат. Діни сенімдерді қорғауға бағытталған маңызды құжат. Конгрессмен Чак Шумердің бастамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылғы АҚШ федералды заңы
1993 United States federal law
1993 жылғы Дін бостандығын қалпына келтіру туралы заң, Pub. L. No. 103 141, 107 Stat. 1488 (16 қараша, 1993 ж.), – арқылы (RFRA деп те аталады, "рифра" деп айтылады) – 1993 жылғы АҚШ федералды заңы, ол "дін бостандығына қатысты мүдделерді қорғауға кепілдік береді". Заң жобасын конгрессмен Чак Шумер (D–NY) 1993 жылдың 11 наурызында ұсынды. Сол күні сенатта Тед Кеннеди (D–MA) серіктес заң жобасын ұсынды. АҚШ Өкілдер палатасы және АҚШ Сенатының бірауыздан қабылдауы – үш сенатор заңға қарсы дауыс берді – заң жобасын қабылдады, ал президент Билл Клинтон оны заңға қол қойды. Бұл заң АҚШ Жоғарғы Сотының 1990 жылғы Employment Division v. Smith ісі бойынша қабылданған шешіміне жауап ретінде қабылданды, онда "жалпы қолданысқа ие бейтарап заңдардың" дін бостандығын шектеуі АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуін бұзбайтыны айтылды. RFRA дін бостандығын шектеуге ұшыраған кез келген заңға қатаң тексеру жүргізуді талап етеді, мұндай заң тек үкіметтік маңызды мүдделерді қамтамасыз етудің ең аз шектеуші құралы болса ғана негізделген болып саналады. RFRA бастапқыда штаттық және федералды заңдарға қолданылғанмен, 1997 жылғы Boerne қаласы Флоресқа қарсы іс бойынша Жоғарғы Соттың шешімімен штаттық үкіметтерге қолданылуы конституциялық емес деп танылды, ол RFRA Конгрестің өкілеттік күшін дұрыс пайдаланбағанын мәлімдеді. Дегенмен, ол федералды үкіметке қатысты қолданыла береді, мысалы, Gonzales v. O Centro Espírita Beneficente União do Vegetal (2006) және Burwell v. Hobby Lobby Stores, Inc. (2014) істерінде. Boerne қаласы Флоресқа қарсы және басқа да RFR мәселелеріне жауап ретінде жиырма бір штат мемлекеттік және жергілікті билік органдарына қолданылатын Дін бостандығын қалпына келтіру туралы штаттық заңдарды қабылдады.
The Religious Freedom Restoration Act of 1993, Pub. L. No. 103 141, 107 Stat. 1488 (November 16, 1993), codified at through (also known as RFRA, pronounced "rifra"), is a 1993 United States federal law that "ensures that interests in religious freedom are protected." The bill was introduced by Congressman Chuck Schumer (D–NY) on March 11, 1993. A companion bill was introduced in the Senate by Ted Kennedy (D MA) the same day. A unanimous U. S. House and a nearly unanimous U. S. Senate—three senators voted against passage—passed the bill, and President Bill Clinton signed it into law. The law was passed in response to the United States Supreme Court's 1990 decision in Employment Division v. Smith, which held that "neutral laws of general applicability" that burden the free exercise of religion do not violate the First Amendment to the United States Constitution. RFRA requires that strict scrutiny be applied to any law that burdens religious freedom, providing that such a law may only be justified if it is the least restrictive means of pursuing a compelling government interest. While RFRA initially applied to both state and federal laws, its application to state governments was held unconstitutional by the Supreme Court in the City of Boerne v. Flores decision in 1997, which ruled that the RFRA is not a proper exercise of Congress's enforcement power. However, it continues to be applied to the federal government—for instance, in Gonzales v. O Centro Espírita Beneficente União do Vegetal (2006) and Burwell v. Hobby Lobby Stores, Inc. (2014). In response to City of Boerne v. Flores and other related RFR issues, twenty one individual states have passed State Religious Freedom Restoration Acts that apply to state governments and local municipalities.
Қаулылар
Бұл заң Шерберт пен Вернер және Висконсин мен Йодер істерімен белгіленген Шерберт тестісін қайта жаңартты. Бұл тесті Конституцияның бірінші түзетуіне сәйкес, діни бостандықты қамтамасыз ететін еркін дін тану құқығының бұзылуын анықтау үшін қатаң тексеруді міндеттейді. Діни бостандықты қалпына келтіру туралы заңда Конгресс діни бейтарап заңның да дінге қарсы бағытталған заң сияқты дінді ауырлататынын атап көрсетеді; сондықтан Заңда "Егер бұл ауыртпалық жалпыға қолданылатын ережеден туындаған жағдайда да, мемлекет адамның дін тануын жүзеге асыруына елеулі кедергі келтірмеуі керек" делінген. Заң екі шарт орындалғанда ерекшелік жасайды. Біріншіден, ауыртпалық "маңызды мемлекеттік мүдделерді ілгерілету үшін" қажет болуы керек. Екінші шарт – бұл ереже мемлекеттік мүдделерді ілгерілетудің ең аз шектеулі жолы болуы тиіс.
This law reinstated the Sherbert Test, which was set forth by Sherbert v. Verner, and Wisconsin v. Yoder, mandating that strict scrutiny be used when determining whether the Free Exercise Clause of the First Amendment to the United States Constitution, guaranteeing religious freedom, has been violated. In the Religious Freedom Restoration Act, Congress states in its findings that a religiously neutral law can burden a religion just as much as one that was intended to interfere with religion; therefore, the Act states that the "Government shall not substantially burden a person's exercise of religion even if the burden results from a rule of general applicability." The law provided an exception if two conditions are met. First, the burden must be necessary for the "furtherance of a compelling government interest." The second condition is that the rule must be the least restrictive way in which to further the government interest.
Негізгі оқиғалар мен жолдар
Бірінші түзетудегі еркін діни амал ету туралы ережеде Конгресс діннің еркін амал етуіне тыйым салатын заңдар қабылдамайды делінген. 1960 жылдары Жоғарғы Сот мұны адамның дінін ұстануына кедергі келтіретін заңдарды тыйым салу деп түсіндірді (мысалы, *Шерберт пен Вернер*, 374 U.S. 398 (1963); *Висконсин мен Йодер*, 406 U.S. 205 (1972)). Бірақ 1980 жылдары Сот діни міндетті амалдарға кездейсоқ түрде тыйым салатын заңдарды, егер бұл тыйым барлық азаматтарға «жалпыға қолданылатын» болса, рұқсат ете бастады. Бірақ «жалпыға қолданылатын» тыйымдар жиі жергілікті американдықтардың діни тәжірибаларымен қақтығысты. Көбінесе үкіметтік жобалар жергілікті американдықтардың рәсімдері үшін қажетті қасиетті жерлерді иеленуді талап етті. Ал пейотты қолдану федералдық есірткіге қарсы күреске қайшы келді. Конгресс тайпалардың діни бостандығын қорғау үшін қабылдаған Американың үнділердің діни бостандығы туралы заңында оларды қорғау механизмі болмады. Бұл мүдделер *Лингке қарсы Солтүстік-Батыс Үнді зиратының қорғаушы қауымдастығы* (485 U.S. 439 (1988)) және *Жұмыспен қамту бөліміне қарсы Смит* (494 U.S. 872 (1990)) істерінде қақтығысқа келді. *Линг* ісінде Юрок, Толова және Карок тайпаларының өкілдері Бірінші түзету АҚШ Орман шаруашылығы қызметіне рәсімдер мен дұғалар үшін қолданылатын қасиетті жер арқылы жол салуға тыйым салу керек деп мәлімдеді. Жоғарғы Сот келіспей, тек үкіметтің діни сенімдері үшін қысым көрсетуі немесе жазалауы Бірінші түзетуді бұзады деп шешті. *Смит* ісінде Сот Орегон штатының екі жергілікті американдыққа жұмыссыздыққа байланысты жәрдемақы төлеуден бас тартуын қолдады. Олар реабилитациялық клиникада жұмыс істеген және пейот кактусының негізгі психоактивті құрамы – мескалинге оң сынақ нәтижесі көрсеткен, оны діни рәсімдерде қолданған. *Смит* шешімі көптеген адамдарды наразылыққа толтырды. Саяси спектрдің барлық бағыттарын (либералдық Америка азаматтық бостандықтар одағынан консервативті дәстүрлі құндылықтар коалициясына дейін) және әртүрлі діндерді (мысалы, Христиандық заңгерлік қоғам, Америкалық еврейлер конгресі, Діни бостандық жөніндегі баптистер комитеті және Евангелистердің ұлттық қауымдастығы) білдіретін ұйымдар заңға реформа қажет екеніне келісіп, Шерберт тестісін қайта енгізуді ұсынды. Осыған жауап ретінде Конгресс RFRA-ны Палатада бірауыздан, ал Сенатта 97-3 дауыспен қабылдады. Бұл заңға АҚШ Президенті Билл Клинтон қол қойды.
The Free Exercise Clause of the First Amendment states that Congress shall not pass laws prohibiting the free exercise of religion. In the 1960s, the Supreme Court interpreted this as banning laws that burdened a person's exercise of religion (e. g. Sherbert v. Verner, 374 U. S. 398 (1963); Wisconsin v. Yoder, 406 U. S. 205 (1972)). But in the 1980s the Court began to allow legislation that incidentally prohibited religiously mandatory activities as long as the ban was "generally applicable" to all citizens. But "generally applicable" bans frequently conflicted with Native American religious practice. Often, government projects required acquisition of sacred grounds necessary for Native American rituals. Ritual peyote use infringed on the federal war on drugs. And the American Indian Religious Freedom Act, which Congress had passed to protect tribal religious freedoms, lacked an enforcement mechanism. These interests collided in Lyng v. Northwest Indian Cemetery Protective Association, 485 U. S. 439 (1988), and Employment Division v. Smith, 494 U. S. 872 (1990). In Lyng, members of the Yurok, Tolowa and Karok tribes argued that the First Amendment should prevent the U. S. Forest Service from constructing a road through sacred land used in ceremonies and prayer. The Supreme Court disagreed, arguing that only government coercion or punishment for religious beliefs would violate the First Amendment. In Smith, the Court upheld the state of Oregon's refusal to grant unemployment benefits to two Native Americans fired from their jobs at a rehab clinic after testing positive for mescaline, the main psychoactive compound in the peyote cactus, which they had used in a religious ceremony. The Smith decision outraged the public. Groups representing all points on the political spectrum (from the liberal American Civil Liberties Union to the conservative Traditional Values Coalition) and a wide variety of religions (i. e. the Christian Legal Society, the American Jewish Congress, the Baptist Joint Committee for Religious Liberty, and the National Association of Evangelicals) agreed that the law required reform, and recommended reinstating the Sherbert Test. In response, Congress passed the RFRA, unanimously in the House and 97 to 3 in the Senate. The bill was then signed by U. S. President Bill Clinton.
Қолданылуы
RFRA "барлық Федералды заңдарға және осы заңдардың іске асырылуына, заңмен немесе өзгеше жолмен қабылданған болса да", RFRA-ның қол қойылған күнінен кейін қабылданған кез келген Федералды заңды қоса алғанда, қолданылады, егер мұндай заң осы қолданысты нақты түрде жоймаса. 2018 жылдың 7 наурызындағы Федералды апелляциялық сот шешімі бойынша, RFRA бұл жағдайларда қызметкерлердің лесбиянка, гей, бисексуал немесе трансгендер екендігіне байланысты кемсітушілікке жол бермейді. Алайда, 2019 жылдың 15 қазанында федералды судья Рид О'Коннор RFRA-ға сәйкес, федералды қаржыландырылатын денсаулық сақтану компаниялары мен қызмет көрсетушілеріне қызмет сұраған адамның жынысы, гендерлік идентиті немесе жүктілікті тоқтату себебімен медициналық көмек пен қамтудан бас тартуға рұқсат етілуі керек деп мәлімдеді, тіпті егер бұл қызметтер медициналық тұрғыдан қажет болса да. Трансгендер адамдарға олардың трансгендер екендігімен байланысы жоқ медициналық қызметтерден де бас тартуға болады.
The RFRA applies "to all Federal law, and the implementation of that law, whether statutory or otherwise", including any Federal statutory law adopted after the RFRA's date of signing "unless such law explicitly excludes such application." According to a federal appeals court ruling on March 7, 2018, the RFRA did not justify discrimination against employees on the basis of their lesbian, gay, bisexual, or transgender identity in those circumstances. However, on October 15, 2019, federal judge Reed O’Connor said that, because of the RFRA, federally funded healthcare insurers and providers must be allowed to deny medical treatment and coverage on the basis of the sex, gender identity or termination of pregnancy of the person who is requesting the services, even if the services are medically necessary. Transgender people may be turned down even if the healthcare service they need is not related to their being transgender.
Қиындықтар мен кемшіліктер
1997 жылы АҚШ Жоғарғы Соты осы заңның бір бөлігін күштен шығарды. Сан-Антонионың Рим-католик архиепископиясы Техас штатының Борне қаласындағы шіркеуді кеңейткісі келді, бірақ Борне қаласының ережесі ғимаратты тарихи ескерткіш ретінде қорғады және оны бұзуға рұқсат бермеді. Шіркеу RFRA-ға сілтеме жасай отырып, сотқа шағым түсірді. Нәтижесінде, «Боерн қаласы Флоресқа қарсы» ісінде Жоғарғы Сот RFRA-ны штаттарға қатысты (бірақ федералды деңгейде емес) күштен шығарды, Конгресс Конституцияның он төртінші түзетуінде қарастырылған өкілеттік шегінен шығып кеткенін мәлімдеді. Көптеген штаттар өздерінің заңдарына RFRA-ны қолданатын мемлекеттік RFRA-ларды қабылдады, бірақ «Смит» ісі осы мәселелер бойынша көптеген штаттардағы басты құқықтық норма болып қала береді. RFRA-ның федералды үкіметке қатысты конституциялықтығы 2006 жылдың 21 ақпанында расталды, өйткені Жоғарғы Сот «Гонсалесқа қарсы О Centro Espírita Beneficente União do Vegetal» ісінде үкіметті кінәлады, бұл іс діни рәсімде басқаша заңсыз затты пайдаланумен байланысты болды. Сот федералды үкіметтің діни іс-әрекеттерді шектеуде маңызды мемлекеттік мүдделілікті дәлелдеуі керек екенін айтты. «Смит» ісінен кейін Американың жергілікті халықтарының шіркеуінің көптеген мүшелері рәсімдерінде пейотты пайдалану мәселесімен күресіп жатты. Бұл 1994 жылы Діни бостандық туралы заңға түзетулер енгізуге әкелді, онда «үндінің дәстүрлі үнді дінін сақтауға байланысты нағыз дәстүрлі рәсімдер үшін пейотты пайдалануы, иеленуі немесе тасымалдауы заңды және АҚШ немесе кез келген штат тарапынан тыйым салынбауы керек. Ешбір үнділік мұндай пайдалану, иелену немесе тасымалдау фактісіне байланысты жазаланбауы немесе кемсітілмеуі керек» делінген.
In 1997, part of this act was overturned by the United States Supreme Court. The Roman Catholic Archdiocese of San Antonio wanted to enlarge a church in Boerne, Texas, but a Boerne ordinance protected the building as a historic landmark and did not permit it to be torn down. The church sued, citing RFRA, and in the resulting case, City of Boerne v. Flores, , the Supreme Court struck down the RFRA with respect to its applicability to States (but not Federally), stating that Congress had stepped beyond its power of enforcement provided in the Fourteenth Amendment. A number of states have passed state RFRAs, applying the rule to the laws of their own state, but the Smith case remains the authority in these matters in many states. The constitutionality of RFRA as applied to the federal government was confirmed on February 21, 2006, as the Supreme Court ruled against the government in Gonzales v. O Centro Espírita Beneficente União do Vegetal, , which involved the use of an otherwise illegal substance in a religious ceremony, stating that the federal government must show a compelling state interest in restricting religious conduct. Post Smith, many members of the Native American Church still had issues using peyote in their ceremonies. This led to the Religious Freedom Act Amendments in 1994, which state, "the use, possession, or transportation of peyote by an Indian for bona fide traditional ceremony purposes in connection with the practice of a traditional Indian religion is lawful, and shall not be prohibited by the United States or any state. No Indian shall be penalized or discriminated against on the basis of such use, possession or transportation."
Қолданылу және әсері
Діни еркіндікті қалпына келтіру туралы заң федералды үкіметті діни құқықтарды қорғау үшін қосымша міндеттемелерді қабылдауға жауапкер етеді. О'Брайанның Федералдық түрмелер бюросына қарсы ісінде RFRA федералдық қызметкерлер мен мекемелердің әрекеттерін реттейді және RFRA-ның "федералды үкіметтің ішкі операцияларына" қолданылуы мүмкін екені анықталды. RFRA, 1996 жылы президент Билл Клинтонның жарлығымен бірге, американдықтардың діни обрядтары үшін қасиетті орындарға қосымша қауіпсіздік берді. Сондай-ақ, АҚШ-тағы діни топтардың үш пайызын құрайтын яһуди, мұсылман және американдық индейлер діндері, дін бостандығына қатысты істердің 18 пайызын құрайды. Адамс комиссарына қарсы істе АҚШ салық соты, шын ниетті квакер болған Присцилла М. Липпинкотт Адамстың талабын қабылдамады. Ол 1993 жылғы Діни еркіндікті қалпына келтіру туралы заңға сәйкес, ол федералды табыс салығынан босатылуға құқылы екенін дәлелдеуге тырысты. АҚШ салық соты оның талабын қабылдамады және ол босатылмады деп шешті. Сот мәлімдемесінде: "Өтініш берушінің діни сенімдері әскери шығындарды қаржыландыратын салық төлеу арқылы елеулі түрде қиындыққа тап болса да, Жоғарғы сот діни сенімге қарамастан, федералды табыс салығы жүйесіне бірыңғай және міндетті қатысудың үкіметтік маңызы бар екенін белгіледі", делінген. Миллер комиссарына қарсы істе салық төлеушілер әлеуметтік қамтылу нөмірін пайдалануға қарсылық көрсетіп, олардың Киелі кітаптағы "орманшының белгісімен" байланысты екенін мәлімдеді. АҚШ соты 1993 жылғы Діни еркіндікті қалпына келтіру туралы заңның қолданылуын талқылады, бірақ салық төлеушілерге қарсы шешім шығарды. Навахо ұлтының АҚШ орман шаруашылығы қызметіне қарсы ісінде 9-шы апелляциялық сот Сан-Франциско тауларында жасанды қар жасау үшін қайта өңделген канализациялық суды пайдалану американдық индейлердің діни бостандығына "маңызды кедергі" емес деп шешті. RFRA 2014 жылғы 25 наурызда Жоғарғы сотта қарастырылған Burwell v. Hobby Lobby ісіндегі ауызша пікірталастарда маңызды рөл атқарды. 5-4 дауыспен судья Алито RFRA тілінде немесе Конгресс оны қабылдаған тәсілде заңмен берілген қорғаулар Смиттен бұрынғы Бірінші түзету сот практикасымен шектелгенін көрсететін ештеңе жоқ деп мәлімдеді.
The Religious Freedom Restoration Act holds the federal government responsible for accepting additional obligations to protect religious exercise. In O'Bryan v. Bureau of Prisons, it was found that the RFRA governs the actions of federal officers and agencies and that the RFRA can be applied to "internal operations of the federal government." RFRA, in conjunction with President Bill Clinton's executive order in 1996, provided more security for sacred sites for Native American religious rites. It was also found that Jewish, Muslim, and Native American religions, which make up only three percent of religious membership in the U. S., make up 18 percent of the cases involving the free exercise of religion. In the case of Adams v. Commissioner, the United States Tax Court rejected the argument of Priscilla M. Lippincott Adams, who was a devout Quaker. She tried to argue that under the Religious Freedom Restoration Act of 1993, she was exempt from federal income taxes. The U. S. Tax Court rejected her argument and ruled that she was not exempt. The Court stated that "while petitioner's religious beliefs are substantially burdened by payment of taxes that fund military expenditures, the Supreme Court has established that uniform, mandatory participation in the Federal income tax system, irrespective of religious belief, is a compelling governmental interest." In the case of Miller v. Commissioner, the taxpayers objected to the use of social security numbers, arguing that such numbers related to the "mark of the beast" from the Bible. In its decision, the U. S. Court discussed the applicability of the Religious Freedom Restoration Act of 1993, but ruled against the taxpayers. In Navajo Nation v. United States Forest Service, the Court of Appeals for the Ninth Circuit held that the use of recycled sewage water in order to manufacture artificial snow in the San Francisco Peaks was not a "substantial burden" on the religious freedom of Native Americans. The RFRA figured prominently in oral arguments in the case, Burwell v. Hobby Lobby, heard by the Supreme Court on March 25, 2014. In a 5–4 decision, Justice Alito declared that nothing about the language of RFRA or the manner in which Congress passed it implied the statutory protections conferred therein were confined solely within the bounds of First Amendment case law as it existed pre Smith.
20 жылдығы
2013 жылдың 7 қарашасында Вашингтон қаласында Дін бостандығын қалпына келтіру туралы заңның 20 жылдығын тойлау мақсатында бір күндік симпозиум өтті. "Қалпына келтірілді ме, әлде қауіп төнді ме? Америкадағы дін тану еркіндігінің жай-күйі" тақырыбында үш панельдік талқылау және екі негізгі баяндама жасалды. Бірінші негізгі баяндаманы 1990 жылдары RFRA қабылдануы үшін жұмыс істеген Баптисттік діни бостандық жөніндегі бірлескен комитетінің бұрынғы бас кеңесшісі және түрлі "Дін тану еркіндігін қолдау коалициясының" төрағасы Оливер С. Томас жасады. Екінші баяндаманы RFRA авторы Дуглас Лейкок жасады. Ол RFRA-ның құқықтық тарихын және оның қазіргі пікірталастарға, соның ішінде контрацепция талабы мен бір жынысты неке заңдарына тигізген әсерін талқылады. Панельдік талқылауларда RFRA тарихы мен әсері, дін тану еркіндігі және Қолжетімді сақтандыру туралы заңның контрацепция талабы, сондай-ақ әртүрлі қоғамда дін тану еркіндігіне қатысты қазіргі және болашақ қиындықтар қарастырылды. Баяндамалар мен панельдік талқылаулардың барлығы онлайн режимінде қолжетімді, сондай-ақ Баптисттік бірлескен комитет жариялаған RFRA туралы қосымша ақпаратты жүктеуге болатын арнайы материал бар.
A day long symposium was held at the Newseum in Washington, D. C., on Nov. 7, 2013, to commemorate the 20th anniversary of the Religious Freedom Restoration Act. "Restored or Endangered? The State of the Free Exercise of Religion in America" featured three panel discussions and two keynote addresses. The first keynote address was from Oliver S. Thomas, the former general counsel of the Baptist Joint Committee for Religious Liberty and the chair of the diverse "Coalition for the Free Exercise of Religion" in the 1990s that worked for the passage of RFRA. The second was from Douglas Laycock, who was an author of RFRA. His address traced the legal history of RFRA and discussed its impact on current debates, including the contraception mandate and same sex marriage laws. The panel discussions covered the history and impact of RFRA, religious freedom and the contraceptive mandate of the Affordable Care Act, and current and future challenges to the free exercise of religion in a diverse society. The addresses and panel discussions are all available online, as well as a special downloadable resource with more on RFRA, published by the Baptist Joint Committee.