Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1838–1906)
British politician (1838–1906)
Чарльз Томсон Ричи, Данди бароны Ричи (19 қараша 1838 – 9 қаңтар 1906) – британдық кәсіпкер және консервативті саясаткер, ол 1874 жылдан 1905 жылға дейін парламентте отырды, содан кейін жұртына көтерілді. 1900–1902 жылдары Ішкі істер хатшысы, 1902–1903 жылдары Қаржы хатшысы қызметтерін атқарды.
Charles Thomson Ritchie, 1st Baron Ritchie of Dundee, (19 November 1838 – 9 January 1906) was a British businessman and Conservative politician who sat in the House of Commons from 1874 until 1905 when he was raised to the peerage. He served as Home Secretary from 1900 to 1902 and as Chancellor of the Exchequer from 1902 to 1903.
Өмірбаян және білім
Ричи Шотландияның Данди қаласында, Форфарширдегі Броути Ферри маңындағы Рокхиллде Уильям Ричидің үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Лондон мен Дандидегі Уильям Ричи & Sons фирмасының басшысы болды, бұл фирма Шығыс Үндістан тауарын саудасымен, джут илеу және өндіріспен айналысты. Ричи отбасы ұзақ жылдардан бері Данди қаласымен байланыста болған. Оның ағасы, Джеймс Томсон Ричи, 1903-1904 жылдары Лондонның лорд-мэрі қызметін атқарды және 1903 жылы барондық атағымен марапатталды (оның қайтысымен бұл атақ тоқтатылды). Ричи Лондон қалалық мектебінде білім алғаннан кейін отбасылық кәсіпке қатысты. 1858 жылдың 7 желтоқсанында ол Перт қаласынан Томас Оуэрдің қызы Маргарет Оуэрге үйленді.
Ritchie was born at Dundee, Scotland, the third son of William Ritchie, of Rockhill near Broughty Ferry in Forfarshire, head of the firm of William Ritchie & Sons, of London and Dundee, East India merchants, jute spinners and manufacturers. The Ritchie family had long been connected with the town of Dundee. His elder brother James Thomson Ritchie was Lord Mayor of London from 1903 to 1904 and was created a Baronet in 1903 (a title which became extinct on his death). Ritchie was educated at the City of London School, after which he went into the family business. He married Margaret Ower, daughter of Thomas Ower of Perth, on 7 December 1858.
Саяси мансап
1874 жылы Тауэр-Хамлетс округінен консерватор партиясының депутаты ретінде парламентке қайта оралды. 1885 жылы Адмиралтейство хатшысы болып тағайындалды, ал 1886 жылдан 1892 жылға дейін Лорд Солсберидің екінші үкіметінде Жергілікті басқару кеңесінің президенті қызметін атқарды, Шығыс Сент-Джордж округін өкілдік етті. Ол 1888 жылғы Жергілікті басқару туралы заңға жауапты болды, ол округтік кеңестерді құрды; және консерватор партиясының көп бөлігі оған Лондон округтік кеңесін құрғаны үшін ашуланып, кінә тақты. Лорд Солсберидің келесі үкіметтерінде Кройдон округінің депутаты (1895–1906) ретінде ол Сауда кеңесінің президенті (1895–1900) және Ішкі істер министрі (1900–1902) болды. 1902 жылдың тамызында сэр Майкл Хикс Бич зейнетке шыққаннан кейін Балфур кабинетінде Қаржы министрі болды. Ол өзінің жас кезінде еркін сауданы жақтаған және Отар министрі Джозеф Чемберленнің артықшылықты тарифтерді енгізуге бағытталған қозғалысына қарсы болды, нәтижесінде 1903 жылдың қыркүйегінде Балфур оны қызметтен босатты. Ричидің күйеу баласы, шотланд сәулетшісі Мервин Макартни, Ричи үшін Букингемширдегі Йорданс ауылында Велдерс Хаус сарайын салды. 1905 жылдың 22 желтоқсанында ол Дунди бароны Ричи титулымен Барон Ричи болып жарияланды, Чалфонт Сент-Джайлз еншісінде, Букингем графтығында. Алайда, денсаулығы нашарлап, 1906 жылдың қаңтарында Биаррицте қайтыс болды. Ол Лондонның Кенсал Грин зиратында жерленген. Оның екінші, бірақ жалғыз тірі қалған ұлы Чарльз титулға ие болды. Ричи 1902 жылдың қазан айының соңында Абердин университетінің ректоры болып сайланды, келесі айда осы лауазымды қабылдап, 1905 жылдың қарашасына дейін үш жыл қызмет етті.
In 1874 was returned to parliament as Conservative member for the Tower Hamlets. In 1885 he was made secretary to the Admiralty, and from 1886 to 1892 was President of the Local Government Board in Lord Salisbury's second administration, sitting as member for St George in the East. He was responsible for the Local Government Act 1888, instituting county councils; and a large section of the Conservative party always owed him a grudge for having originated the London County Council. In Lord Salisbury's later ministries, as member for Croydon (1895–1906), he was President of the Board of Trade (1895–1900) and Home Secretary (1900–1902); and when Sir Michael Hicks Beach retired in August 1902, he became Chancellor of the Exchequer in Balfour's cabinet. In his earlier years he had been a fair trader and he was strongly opposed to Colonial Secretary Joseph Chamberlain's movement for a preferential tariff, leading to his sacking by Balfour in September 1903. Ritchie's son in law, the Scottish architect Mervyn Macartney, built a country house for Ritchie, Welders House, in the Buckinghamshire village of Jordans. On 22 December 1905, he was created a peer as Baron Ritchie of Dundee, of Welders in the Parish of Chalfont St Giles in the County of Buckingham. However, he was in ill health, and died at Biarritz in January 1906. He is buried at Kensal Green Cemetery, London. He was succeeded in the title by his second but only surviving son, Charles. Ritchie was elected as Rector of the University of Aberdeen in late October 1902, taking up the position the following month, serving for three years until November 1905.