1892 ж. Миннеаполисте өткен Республикалық ұлттық конвентте Бенджамин Харрисон қайта сайланды. Вице-президенттікке Уитлоу Рейд тағайындалды. Саяси тарих!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саяси конвенция
Political convention
1892 жылғы республикалық ұлттық конвенция 1892 жылдың 7-10 маусымы аралығында Миннеаполис қаласындағы Индустриалдық көрме ғимаратында өтті. Партия бірінші бюллетеньде президент Бенджамин Харрисонды қайта сайлауға және Нью-Йорк штатынан Уайтлоу Ридті вице-президенттікке ұсынды. Айова штатынан Джеймс С. Кларксон Республикалық Ұлттық Комитетінің кезегінен тоқтаған төрағасы болды. Нью-Йорк штатынан Дж. Слоат Фассет уақытша төраға, ал Огайо штатының губернаторы Уильям Маккинли конвенцияның тұрақты төрағасы болып сайланды. Харрисонның мемлекеттік хатшысы Джеймс Г. Блейн 1892 жылдың 4 маусымында, конвенцияға бір күн бұрынғыда министрлік лауазымынан кеткен болатын, оның кандидатурасы делегаттардың қарауына ұсынылды, бірақ көп қолдау таппады. Болашақ президент Уильям Маккинли делегаттар арасында Блейнді екінші орынға аз айырмамен басып озды. Президент Харрисонның қайта сайлануға ұсынылуы сәтті болғанымен, оның көрсеткіші қазіргі президентке қарағанда нашар болды, себебі партия 1890 жылғы аралық сайлауда ауыр жеңіліске ұшыраған еді. Ол және Рид 1892 жылдың күзінде бұрынғы президент Гровер Кливленд пен Адлай Стивенсонға сайлауда жеңіліске ұшырады. 1892 жылғы РҰК әйелдерге делегат ретінде қатысуға рұқсат етілген алғашқы конвенция болды. Вайоминг штатынан келген делегат Тереза Альберта (Паркинсон) Дженкинс президенттікке үміткерлерге әйел атынан алғашқы дауыс берді; Вайоминг штаты 1890 жылы штат мәртебесін алғанда әйелдерге толық сайлау құқығын берген еді.
The 1892 Republican National Convention was held at the Industrial Exposition Building, Minneapolis, Minnesota, from June 7 to June 10, 1892. The party nominated President Benjamin Harrison for re election on the first ballot and Whitelaw Reid of New York for vice president. James S. Clarkson of Iowa was the outgoing chairman of the Republican National Committee. J. Sloat Fassett of New York was the temporary chairman, and Governor William McKinley Jr. of Ohio was the permanent chair of the convention. Harrison's Secretary of State James G. Blaine, who had resigned from the cabinet on June 4, 1892, the eve of the convention, had his name submitted for consideration by the delegates, but drew little support. Future president William McKinley barely edged out Blaine for second place among the delegates. Although successful in his bid for re nomination, President Harrison's performance was underwhelming for an incumbent, due in part to the crushing defeat that the party had suffered in the 1890 mid term elections. He and Reid would lose the fall 1892 election to former President Grover Cleveland and Adlai Stevenson. The 1892 RNC was also the first convention where women were allowed to be delegates. Therese Alberta (Parkinson) Jenkins, delegate from Wyoming, cast the first vote by a woman for president; Wyoming had granted full suffrage for women at statehood in 1890.
Алдын алу
Бенджамин Харрисон өзінің қамқорлық шешімдеріне байланысты Марк Ханна мен Томас Брэкет Ридтің қолдауын жоғалтты. Ханна Республикалық Ұлттық Комитеттің қазынашысы болды және 1888 жылы Харрисон үшін маңызды қаражат жинады. Мэтью Квей Харрисонға қарсы қозғалысты қолдады, себебі Харрисон оның РҰК төрағасы лауазымынан тым жылдам кеткенін қабылдады деп ойлады. Томас С. Плат Харрисонды Қаржы министрі етіп тағайындамағаны үшін сынады. Квей, Джеймс С. Кларксон және басқа да республикашылар Джеймс Г. Блейнді кандидат ретінде ілгері жылжытуға тырысты, бірақ Блейн 1892 жылдың 1 ақпанында қатыспайтынын мәлімдеді. Харрисонға қарсы республикашылар Рассел А. Алджерді, Шелби М. Калломды, Уильям Маккинлиді, Ридті, Уайтлоу Ридті және Джон Шерманды қолдауды қарастырды. Нью-Гэмпшир штатынан бұрынғы АҚШ сенаторы Генри В. Блэр 1892 жылдың ақпан айында өзінің кандидатурасын жариялады. Квей конгрессте Маккинлиді қолдады. Мичиган, Миннесота және Огайо штаттары нұсқаусыз делегацияларды жіберді.
Benjamin Harrison lost the support of Mark Hanna and Thomas Brackett Reed due to his patronage decisions. Hanna was the treasurer of the Republican National Committee and raised significant funds for Harrison in 1888. Matthew Quay gave his support to the anti Harrison movement as he felt Harrison accepted his resignation as chair of the RNC too quickly. Thomas C. Platt was critical of Harrison for not making him Secretary of the Treasury. Quay, James S. Clarkson, and other Republicans attempted to have James G. Blaine run, but Blaine announced that he would not on February 1, 1892. Anti Harrison Republicans considered supporting Russell A. Alger, Shelby M. Cullom, William McKinley, Reed, Whitelaw Reid, and John Sherman. Henry W. Blair, a former U. S. senator from New Hampshire, declared his candidacy in February 1892. Quay supported McKinley at the convention. Michigan, Minnesota, and Ohio sent uninstructed delegations.
Конвенция
1891 жылғы 22 қарашада РҰК конвенцияны Миннеаполисте өткізу үшін жетінші дауыс беруде шешім қабылдады. Цинциннати, Нью-Йорк қаласы, Омаха және Сан-Франциско да оны қабылдауға ниет білдірді. Блейннің көптеген бұрынғы қолдаушылары оны үміткерлікке түсуге ынталандырды. Блейн өзінің отставкаға кеткеніне бірнеше ай бұрын үміткерлікке қызығушылық танытпаған болатын, бірақ оның достарының кейбіреуі, оның ішінде Квей мен Кларксон, оның қарапайымдық танытуын жалғандық деп есептеп, оның үміткерлігі үшін жұмыс істеді. Блейн 4 маусымда, конвенцияға үш күн қалғанда Мемлекеттік хатшы лауазымынан кетті. Бұл көптеген республикашылдарды оның үміткерлікке түсуі мүмкін деген сенімге жеткізді. Блейннің қарындасы Мэри Абигейл Додж оның өмірбаянында оның отставкасы үміткерлікке деген қызығушылығынан туындамағанын жазды. Харрисон Маккинлидің өзін ұсынуын қалады, бірақ Маккинли оған жауап беруден бас тартты. Луис Т. Миченер конвенцияда Маккинлиден Харрисонды қолдайтынын сұрады, бірақ ол жауап беруден бас тартты. Конвенцияға делегат ретінде келген Ханна Маккинли үшін жақын жердегі қонақ үйде ресми емес штаб-пәтер ашып, Огайо делегациясын оның пайдасына бұрды. Харрисонның жақтастары Маккинлидің бейтараптық саясатты ұстануға мәжбүр болатын конвенция төрағасы болуын ұйымдастырды. Квей бұл жоспарды мақтап, «Маккинлидің Гарфилд сияқты конвенцияны өз ықпалына алуына мүмкіндік болмайды» деді. Блейнді Колорадо штатынан келген делегат Эдвард О. Уолкотт, ал Харрисонды Индиана штатынан келген делегат Ричард В. Томпсон ұсынды. Уорнер Миллер Блейннің үміткерлігін, ал Чонси Депью Харрисонның үміткерлігін қолдады. Маккинли конвенцияны Харрисонды аплодисменттермен ұсынуға тырысты, бірақ қарсылық туғандықтан ұсынысын кері қайтарып алды. Харрисон бірінші дауыс беруде үміткерлікті жеңіп алды. Кейін конвенция оның үміткерлігін бірауыздан қабылдады. Маккинли өзіне дауыс беруге қарсылық білдірді. 27 шілдеде Харрисонның қайта сайлануына қарсы болған Кларксонның орнына Уильям Джеймс Кэмпбелл РҰК төрағасы болып тағайындалды. Кэмпбелл 6 шілдеде отставкаға кетті, ал 16 шілдеде оның орнына Томас Х. Картер сайланды. Президенттік сайлауға үміткерлер: 1. Харрисон – 535, 2. Блейн – 182,5, 3. Маккинли – 182, 4. Рид – 4, 5. Линкольн – 1, Дауыс бермегендер – 2.
On November 22, 1891, the RNC voted on the seventh ballot to have Minneapolis host the convention. Cincinnati, New York City, Omaha, and San Francisco also made bids to host it. Many of Blaine's old supporters encouraged him to run for the nomination. Blaine had denied any interest in the nomination months before his resignation, but some of his friends, including Quay and Clarkson took it for false modesty and worked for his nomination anyway. Blaine resigned as Secretary of State on June 4, three days before the convention. This led to many Republicans believing that he would seek the nomination. Blaine's sister in law Mary Abigail Dodge wrote in her biography of him that his resignation was not due to an interest in the nomination. Harrison wanted McKinley to place his name up for nomination, but McKinley declined to answer if he would. Louis T. Michener asked McKinley at the convention if he would support Harrison, but he declined to answer. Hanna, who was a delegate to the convention, opened an unofficial headquarters for McKinley at a nearby hotel and committed the Ohio delegation for him. Harrison's allies arranged for McKinley to become chair of the convention where he would be forced to play a neutral role. Quay praised this plan stating that it would make "it impossible for McKinley to Garfield the convention". Blaine was nominated by Colorado delegate Edward O. Wolcott, Harrison by Indiana delegate Richard W. Thompson. Warner Miller seconded Blaine's nomination and Chauncey Depew seconded Harrison's nomination. McKinley attempted to have the convention nominate Harrison by acclamation, but withdrew his proposal due to opposition. Harrison won the nomination on the first ballot. The convention later voted to make his nomination unanimous. McKinley objected to delegate votes being cast for him. On July 27, Clarkson, who opposed Harrison's renomination, was replaced as chair of the RNC by William James Campbell. Campbell resigned on July 6, and Thomas H. Carter was selected to replace him on July 16. Presidential Ballot Candidate 1stHarrison535.17Blaine182.5McKinley182Reed4Lincoln1Not Voting2
Вице-президент лауазымына тағайындау
Республикалық вице-президент конвент уақытында екінші мерзімге қайта ұсылған емес. Вице-президент Леви Мортон қайта ұсыну үшін үгіт жүргізбеді. Мортонның кандидатурасы алынып тасталды, себебі Харрисон Блейн жақтастарына жақын болған Мортонды жақсы көретін емес; Мортонның өзі де 1894 жылы кезекті сайлауда Нью-Йорк штатының губернаторына кандидат болуға көндірілген соң, вице-президенттік лауазымда тағы бір мерзім қызмет етуге қызығушылық танытпады. Ридті Эдмунд О'Коннор ұсынды, ал Хорас Портер қолдады. Ридті Жосия Т. Сетл ұсынды, ал С. М. Лоутан қостады. Дегенмен, Мэн штатының делегациясы Ридтің ұсынысқа қызығушылық танытпағанын мәлімдеді. Рид бірауыздан жеңіске жетті.
No Republican vice president was renominated for a second term at the time of the convention. Vice President Levi Morton did not campaign for renomination. Morton was dumped from the ticket, as Harrison was not particularly fond of Morton, who was closer to Blaine supporters; Morton himself was not interested in serving another term as vice president in any event, having been persuaded by his confidantes to run for governor of New York at the next scheduled election in 1894. Reid was nominated by Edmund O'Connor and seconded by Horace Porter. Reed was nominated by Josiah T. Settle and seconded by C. M. Louthan. However, Maine's delegation stated that Reed was not interested in the nomination. Reid won the nomination with a unanimous vote.
Платформа
Республикалық платформа жоғары тарифтерді, биметаллизмді, иммиграция заңдарын қатаңдатуды, тегін ауылдық пошта жеткізілуін және Орталық Америка арқылы канал салуды қолдады. Сонымен қатар, ол Ирландияның өзін-өзі басқару қозғалысына және патшалық Ресейде қудалауға ұшыраған еврейлердің тағдырына көңіл бөлді.
The Republican platform supported high tariffs, bimetallism, stiffer immigration laws, free rural mail delivery, and a canal across Central America. It also expressed sympathy for the Irish Home Rule Movement and the plight of Jews under persecution in czarist Russia.