Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1767–1824)
French painter (1767–1824)
Анн Луи Жироде де Русси Триосон (Anne Louis Girodet de Roussy Trioson; немесе де Руси), сондай-ақ Анн Луи Жироде Триосон немесе жай ғана Жироде (29 қаңтар 1767 – 9 желтоқсан 1824), француз суретшісі және Жак Луи Давидтің шәкірті болды. Ол ерте романтизм қозғалысына қатысып, өзінің суреттеріне эротизм элементтерін енгізді. Жироде өзінің дәл және айқын стилімен, сондай-ақ Наполеон отбасының мүшелерін бейнелеген суреттерімен танылды.
Anne Louis Girodet de Roussy Trioson (an lwi ʒiʁɔdɛ də ʁusi tʁijozɔ̃; or de Roucy), also known as Anne Louis Girodet Trioson or simply Girodet (29 January 17679 December 1824), was a French painter and pupil of Jacques Louis David, who participated in the early Romantic movement by including elements of eroticism in his paintings. Girodet is remembered for his precise and clear style and for his paintings of members of the Napoleonic family.
Ерте мансап
Жироде Монтаргисте дүниеге келді. Оның екі ата-анасы да оның жас кезінде қайтыс болды. Оның мұрасын басқару және білімін беру оның қамқоршысы, Бенуа Франсуа Триосон есімді белгілі дәрігерге, "медесин де месдаме" лауазымындағы адамға жүктелді, ол кейін оны асырап алды. Екеуі өмір бойы жақын болды және Жироде 1812 жылы Триосон тегін қабылдады. Ол Лукин есімді ұстаздың басшылығымен сурет салуды үйренді, содан кейін Жак Луи Давид мектебіне түсті. 22 жасында ол "Жозеф пен оның бауырларының тарихы" суретімен Рим сыйлығына жеңіс туды. 1789 жылдан 1793 жылға дейін Италияда тұрды, ал Римде "Артаксеркс сыйлықтарынан бас тартқан Гиппократ" және "Ұйықтаған Эндимион" (қазір Луврде) картиналарын жасайды. Бұл туынды 1793 жылғы Салонда үлкен даңққа ие болды және оған француз мектебінің жетекші суретшісі ретінде бедел әкелді. Францияға оралғаннан кейін Жироде көптеген портреттер салды, соның ішінде Бонапарт отбасының мүшелерінің де суреттерін жасады. 1806 жылы Давидтің "Сабинелер" туындысымен бәсекелесіп, ол "Су тасқыны көрінісі" (Лувр) картинасын көрмеге қойды, ол онжылдық жүлдеге ие болды.
Girodet was born at Montargis. Both of his parents died when he was a young adult. The care of his inheritance and education fell to his guardian, a prominent physician named Benoît François Trioson, "médecin de mesdames", who later adopted him. The two men remained close throughout their lives and Girodet took the surname Trioson in 1812. He changed to the study of painting under a teacher named Luquin and then entered the school of Jacques Louis David. At the age of 22 he successfully competed for the Prix de Rome with a painting of the Story of Joseph and his Brethren. From 1789 to 1793 he lived in Italy and while in Rome he painted his Hippocrate refusant les presents d'Artaxerxes and Endymion dormant (now in the Louvre), a work which gained him great acclaim at the Salon of 1793 and secured his reputation as a leading painter in the French school. Once he returned to France, Girodet painted many portraits, including some of members of the Bonaparte family. In 1806, in competition with the Sabines of David, he exhibited his Scène de déluge (Louvre), which was awarded the decennial prize.
Кейінгі өмірі
Жироде Сурет академиясының және Франция институтының мүшесі, Сент-Михаэль орденінің рыцары және Құрмет легионының офицері болды. Қырық жасына келгенде оның күші әлсірей бастады, түнде жұмыс істеу әдеті мен басқа да шектен тыс істер оның денсаулығын құлдыратты. 1812 жылғы көрмеде ол тек «Tête de Vierge» атты суретін ұсынды; 1819 жылы «Pygmalion et Galatée» оның күшінің одан әрі төмендеуін көрсетті. 1824 жылы, Катело мен Боншамптың портреттерін салған жылы, Жироде 9 желтоқсанда Парижде дүние салды.
Girodet was a member of the Academy of Painting and of the Institut de France, a knight of the Order of Saint Michael, and officer of the Legion of Honour. In his forties his powers began to fail, and his habit of working at night and other excesses weakened his constitution. In the Salon of 1812 he exhibited only a Tête de Vierge; in 1819 Pygmalion et Galatée showed a further decline of strength. In 1824, the year in which he produced his portraits of Cathelineau and Bonchamps, Girodet died on December 9 in Paris.
Жұмыстарды талдау
Жироде өзінің ұстазы Жак Луи Давидтің неоклассикалық стилінде тәрбиеленді, бұл оның еркек денесінің жалаңаш бейнеленуінде және Ренессанс және Классикалық антикалық үлгілерге сілтеме жасауында көрінеді. Дегенмен, ол бұл стильден бірнеше жағынан да ауытқыды. Жиродедің романтикалық қозғалыстың жаршысы ретіндегі ерекшелігі оның "Эндимионның ұйқысы" (1791, сондай-ақ "Айдың әсері" деп те аталады) картинасында айқын байқалады. Бұл ерте романтикалық әсерлер оның 1802 жылы көрмеге қойылған "Оссиан" картинасында одан да жақсы көрінді. Жироде жаңадан қаза тапқан Наполеон әскерлерін, аңыз бойынша Оссян бард Вальхаллаға қарсы алып жатқанын бейнеледі. Суретте фосфоресцентті метеорлар, буланып тұратын жарық және көрінетін кейіпкерлер бар. Классикалық және романтикалық элементтердің осындай үйлесімі Жиродедің "Дана" (1799) және Испания королі үшін орындалған (кейіннен Компиеньде қайталанған) "Төрт маусым" картиналарында да көрінеді, ал 1802 жылы Наполеон үшін жасалған "Фингал" (Лейхтенберг коллекциясы, Санкт-Петербург) картинасында тіпті күлкілі дәрежеге жетеді. Мұнда Жироде классикалық білімі мен дәстүрлі тәрбиесін жаңа әдеби бағыттармен, танымал ғылыми көріністермен және ерекше және таңғажайып нәрселерге деген қызығушылығымен қатар қолданып, үйлестіретінін көруге болады. Осылайша, оның туындылары классикалық академиялық үлгілерге бағынудың орнына жекелікті, экспрессияны және қиялды бағалайтын романтикалық эстетиканың пайда болуын жариялайды.
Girodet was trained in the neoclassical style of his teacher, Jacques Louis David, seen in his treatment of the male nude body and his reference to models from the Renaissance and Classical antiquity. However, he also deviated from this style in several ways. The peculiarities which mark Girodet's position as the herald of the romantic movement are already evident in his Sleep of Endymion (1791, also called Effet de lune or "effect of the Moon"). These early romantic effects were even more notable in his Ossian, exhibited in 1802. Girodet portrayed recently killed Napoleonic soldiers being welcomed into Valhalla by the fictional bard Ossian. The painting is striking for its inclusion of phosphorescent meteors, vaporous luminosity, and spectral protagonists. The same coupling of classic and romantic elements marks Girodet's Danae (1799) and his Quatre Saisons, executed for the king of Spain (repeated for Compiègne), and shows itself to a ludicrous extent in his Fingal (Leuchtenberg collection, St. Petersburg), executed for Napoleon in 1802. Girodet can be seen here combining aspects of his classical training and traditional education with new literary trends, popular scientific spectacles, and a consummate interest in the strange and the bizarre. In this way his work announces the rise of a romantic aesthetic which prizes individuality, expression, and imagination over an adherence to classical academic precedents.