Альбер де Броль: Француз саяхатшысы және премьер-министрі

Кіріспе

Француз саясаткері (1821–1901)

Альбер де Бройль, 4-ші герцог Бройль (albɛʁ də bʁɔj, bʁœj; 13 маусым 1821 – 19 қаңтар 1901) – француз монархиялық саясаткер, дипломат және жазушы (тарихи еңбектер мен аудармалар авторы). Бройль Франция Премьер-министрі қызметін екі рет атқарды: алғаш рет 1873 жылдың мамырынан 1874 жылдың мамырына дейін, екінші рет 1877 жылдың мамырынан қарашасына дейін.

Өмірбаян

Жак Виктор Альберт де Бройль Францияның Париж қаласында, 3-ші герцог де Бройльдің үлкен ұлы, шілде монархиясының либералды мемлекет қайраткері және Альбертин, баронша Сталь фон Холштейн, Мадам де Стальдің төртінші баласы ретінде дүниеге келді. Осылайша, ол Жак Некердің шөбересі болды. Мадрид пен Римдегі қысқа дипломатиялық мансаптан кейін, 1848 жылғы революциядан соң Альберт де Бройль қоғамдық өмірден шығып, өзін әдебиетке арнады. Ол бұған дейін Лейбництің діни жүйесін аудармалаған болатын (1846 ж.). Ол дереу «Revue des deux mondes» журналына және Орлеанист пен дін қызметкерлерінің органы «Le Correspondant» газетіне жариялаған мақалаларымен көзге түсті. Осы және басқа да еңбектерінің арқасында 1862 жылы Лакордаирдің француз академиясындағы орнына ие болды, осы атақты қоғамға әкесімен бірге қосылды. 1870 жылы ол әкесінен кейін 4-ші герцог де Бройль атағын алды, бұрын принц де Бройль деп аталған еді. Келесі жылы ол Эур департаментінен Ұлттық Ассамблеяға сайланды, ал бірнеше күннен кейін (19 ақпанда) Лондондағы Франция елшісі болып тағайындалды. Ұлыбритания мен Франция арасындағы сауда келісімдері жөніндегі келіссөздері сынға ұшырағаннан кейін, 1872 жылдың наурыз айында елшіліктен кетіп, Ассамблеяда орын алды, онда ол президент Тьерге қарсы роялистік науқанның жетекшісі болды. Тьер маршал Мак Махонмен ауыстырылғаннан кейін, Бройль 1873 жылдың мамыр айында премьер-министр және сыртқы істер министрі болып тағайындалды. 26 қарашада Септеннат қабылданып, үкімет қайта құрылып, Бройль Сыртқы істер министрлігін Ішкі істер министрлігімен алмастырды. Оның консервативті саясаты республикашылдардың қатты наразылығын тудырды, ал монархия талапкерлері арасында келісімге қол жеткізуге жасаған тырысыстары легитимистерді де, бонапартистерді де көндірмеді. Нәтижесінде 1874 жылдың 16 мамырында кабинет құлады. Үш жылдан кейін (1877 жылдың 16 мамырында) оған жаңа кабинет құру тапсырылды, мақсаты елге шағымданып, палатада консервативті көпшілікті қамтамасыз ету болды. Консерваторлар дауыс беру үлесін арттырса да, сайлау республикашылдардың басымдығын растады. Де Бройль өзінің сайлау округінде жеңіліске ұшырап, 20 қарашада отставкаға кетті. 1885 жылы тағы жеңілгеннен кейін, ол саясаттан бас тартып, тарихи еңбектеріне қайта оралды, бірқатар тарихи зерттеулер мен өмірбаяндар жариялады. Ол 1901 жылдың 19 қаңтарында Парижде 79 жасында қайтыс болды.

Jacques Victor Albert de Broglie was born in Paris, France, the eldest son of Victor, 3rd duc de Broglie, a liberal statesman of the July Monarchy, and Albertine, baroness Staël von Holstein, the fourth child of Madame de Staël. He was therefore the great grandson of Jacques Necker. After a brief diplomatic career at Madrid and Rome, upon the revolution of 1848 Albert de Broglie withdrew from public life and devoted himself to literature. He had already published a translation of the religious system of Leibniz (1846). He now at once made his mark by his contributions to the Revue des deux mondes and the Orleanist and clerical organ Le Correspondant. These, and other contributions, brought him the succession to Lacordaire's seat in the Académie française in 1862, joining his father in this august society. In 1870 he succeeded his father as the 4th duc de Broglie, having previously been styled prince de Broglie. In the following year he was elected to the National Assembly for the département of the Eure, and a few days later (on 19 February) was appointed French Ambassador to London. After his negotiations concerning the commercial treaties between Britain and France were met with criticism he resigned as ambassador in March 1872 and took his seat in the Assembly, where he became the leader of the royalist campaign against President Thiers. When Thiers was replaced by Marshal Mac Mahon, Broglie was appointed Prime Minister and Foreign Minister in May 1873. On 26 November, after the passing of the Septennate, the government was restructured and Broglie exchanged the Foreign with the Interior Ministry. His conservative policies roused the bitter hatred of the Republicans, while his attempts to reach a compromise between the rival claimants to the monarchy alienated both the Legitimists and the Bonapartists. The result was the fall of the cabinet on 16 May 1874. Three years later (on 16 May 1877) he was entrusted with the formation of a new Cabinet, with the object of appealing to the country and securing a conservative majority in the chamber. While the conservatives increased their share of the vote, the election nevertheless confirmed a decisive Republican majority. De Broglie was defeated in his own constituency and resigned on 20 November. Defeated again in 1885, he abandoned politics and reverted to his historical work, publishing a series of historical studies and biographies. He died in Paris on 19 January 1901, aged 79.

3-ші министрлік (17 мамыр - 23 қараша 1877)

Портфель иесі, Министрлер кеңесінің президенті Альберт де Бройль Корольдік министрлер Әділет министрі Альберт де Бройль Корольдік Сыртқы істер министрі Луи Деказ Корольдік Ішкі істер министрі Оскар Барди де Фурту Корольдік Қаржы министрі Эжен Кайо Корольдік Әскери министр Бриг. Генерал Жан Огюст Берто Белгілі бір партиялық мүше емес Әскери-теңіз және колониялар министрі Вице-адмирал Альберт Жиквел де Туш Белгілі бір партиялық мүше емес Халықтық білім беру, көркем өнер және дін министрі Жозеф Бруне Роялист Қоғамдық жұмыстар министрі Огюст Париж Роялист Ауыл шаруашылығы және сауда министрі Альфред де Мео Роялист