Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Панкреастық полипептидтік жасушалар (PP жасушалары), бұрын гамма жасушалары (γ жасушалары) немесе F жасушалары деп аталған, панкреастың панкреастық аралдарында (Лангерхан аралдары) орналасқан жасушалар. Олардың басты қызметі – панкреастық полипептидтің (ПП) синтезіне және бөлінуіне көмектесу, осылайша олар аталған. ПП жасушалары орналасқан панкреастық аралдарды 1869 жылы неміс патологиялық анатомы және ғалымы Пол Лангерханс ашқан. ПП жасушалары панкреасты құруға қатысады, бірақ бұрын айтылған басқа жасушаларға қарағанда олардың үлесі ең аз. Бұл көрсеткіш зерттелетін жануарларға байланысты өзгерсе де, адамдарда ПП жасушалары панкреастық арал жасушаларының 2% - дан кемін құрайды.
Pancreatic polypeptide cells (PP cells), or formerly as gamma cells (γ cells), or F cells, are cells in the pancreatic islets (Islets of Langerhans) of the pancreas. Their main role is to help synthesize and regulate the release of pancreatic polypeptide (PP), after which they have been named. The pancreatic islets, where PP cells reside, was discovered in 1869 by a German pathological anatomist and scientist, Paul Langerhans. PP cells help to make up the pancreas but are smallest in proportion to the other cells previously stated. The proportions can vary based on which animals are being studied, but in humans, PP cells make up less than 2% of the pancreatic islet cell population.
Құрылымы мен рөлі
Қарынша безі сүтқоректілер ағзасында көптеген қызметтер атқарады. Ол ас қорыту және эндокриндік жүйелерде қатысады, сондықтан маңызды ағза және без болып табылады. PP жасушалары қарынша безі аралдарында орналасады және қарынша безі жасушаларының сирек кездесетін түрлерінің бірі. Олар көбінесе қарынша безінің он екі елі бөлігінің орталық жағында жиі орналасады. PP жасушалары мен олардың ядросының ішінде жасушалық функцияларды атқаруға қажетті әртүрлі ақуыздарды жасауға мүмкіндік беретін жасушалық ДНК бар. PP жасушалары PPY генінің транскрипциясы және трансляциясы арқылы қарынша безі полипептидін өндіре алады. Өндірілгеннен кейін, қарынша безі полипептиді 36 аминқышқылынан тұратын пептид болып табылады, ол қарынша безінің немесе ағзаның әртүрлі аймақтарына жіберіледі. Қарынша безі полипептиді жасушалары жоғары белокты тамақтанғаннан кейін, ашаралық жағдайда, дене белсенділігі кезінде және жедел гипогликемияда ең белсенді болады және көбірек қарынша безі полипептидін бөліп шығарады. Осы жасушалар асқазан-ішек гормоны – соматостатин және глюкозаның болуымен тежеледі. Әртүрлі микроскопиялық әдістер арқылы PP жасушаларының құрылымдық ерекшеліктері жақсырақ түсінілді. Бұл олардың мөлшері, жасушалық мембраналарының түрі, олармен байланысты белоктар және тіпті олардың пішінін қамтиды. PP жасушалары сопақ жасушалар болып табылады. Бұл ерекшеліктердің бірін инсулин секрециялық гранулаларында, яғни жасуша ішінде инсулинді сақтайтын түйіршіктерде де байқауға болады. PP жасушаларында инсулин гранулаларының мөлшері кішкентай, шар тәрізді және альфа жасушаларындағыдай. Бұл адам PP жасушаларында байқалады, бірақ әртүрлі жануарларда, мысалы, кеміргіштерде адамдарға қарағанда гранулалардың мөлшері әртүрлі болады. Мысықтар мен иттерде PP жасушаларында ірі гранулалар бар. Алтыбақтарда PP жасушаларында адамдардағыдай аз гранулалар болады. Иттерде кейбір PP жасушалары асқазанның антриумының қабырғасында орналасқан.
The pancreas serves multiple roles within mammalian organisms. It plays a role in the digestive system and the endocrine system making it an organ and a very important gland. PP cells tend to located in the pancreatic islets, and are one of the rarer pancreatic cell types. They tend to be located in the duodenal part of the pancreas more medially. Within PP cells and its nucleus is the cellular DNA that allows for different proteins to be made that go on to play a role in cellular functions. PP cells are able to produce pancreatic polypeptide through transcription and translation of the PPY gene. Once it is produced, pancreatic polypeptide is shown to be a 36 amino acid long peptide that can be sent out to different areas within the pancreas or organism. Pancreatic polypeptide cells are most active and secrete more pancreatic polypeptide after a meal with high protein, fasting, physical activity, and acute hypoglycemia. These same cells are inhibited by somatostatin, an inhibitory gastrointestinal hormone, and the presence of glucose. Through different microscopy techniques, the structural related details of PP cells have been able to be better understood. This is inclusive of how big they are, what their cellular membranes look like, the proteins associated with them, and even their size. PP cells are elongated cells. Another one of these details can be noted in insulins secretory granules, or container like buds, that store insulin within a cell. In PP cells, the size of the insulin granules are smaller and spherical and similar to those in alpha cells. This is noted in human PP cells, but different animals have been shown to have different sized granules compared to humans, like rodents. In cats and dogs, PP cells have large granules. In rats, PP cells have few granules, similar to humans. In dogs, some PP cells are located in the walls of the antrum of the stomach.
Клиникалық маңызы
Панкреастың полипептидтік жасушалары – панкреастағы ең аз зерттелген жасушалардың бірі. Бұған бірнеше себеп бар, бірақ ең бастысы – панкреатикалық аралдардағы басқа жасушалармен салыстырғанда олардың шамалы саны. Осы жасушаларды жақсы түсінбеудің тағы бір себебі – оларды зерттеу және талдау қиындығы. Әртүрлі ұйымдар мен зертханалар жүргізген зерттеулер 1- және 2-типті диабетте PP жасушаларының санын анықтау кезінде қайшылықты нәтижелерге әкелді, себебі панкреас зақымданғанда осы жасушалар көбейеді. PP жасушалары панкреаста орналасқандықтан және ас қорыту және эндокриндік жүйелерге қызмет ететіндіктен, клиникалық жағдайда олардың атқаратын рөлі зор және оны талдау маңызды. Панкреастың полипептидтік жасушалары мен олар бөліп шығаратын заттарға қатысты көптеген зерттеулер диабетті жақсырақ түсінуге және емдеуге бағытталған, олар егеуқырларда (тышқандарда) кеңінен зерттелді. Сондай-ақ, PP жасушалары мен олардың бөліп шығаратын заттары түрлі жағдайларға байланысты панкреасы жоқ адамдарда инсулин деңгейін реттеуге және гомеостазды сақтауға қалай көмектесе алатынын зерттеулер жүргізілуде. PP жасушаларына қатысты басқа зерттеулер осы жасушалар ағзалардың аштық сезіміне әсер ететінін көрсетті. Панкреатикалық аралдар мен PP жасушаларын қамтитын клиникалық зерттеулердің тағы бір саласы – жасушалық байланыс. Қазіргі уақытта осы панкреатикалық аймақтағы әртүрлі жасушалар арасындағы байланысты жақсарту үшін, осы жасушалардың жасушалық функцияларын және олар орналасқан аймақтарды терең зерттеу арқылы емдік стратегиялар зерттелуде. Қазіргі зерттеулер негізінен диабетке және оның сүтқоректілерге тигізетін зиянды әсерлерін болдырмауға бағытталған. Ағымдағы зерттеулер көбінесе дің жасушаларын қолдану мүмкіндігіне немесе осы жағдайды шектеу үшін жаңа дәрі-дәрмектерді әзірлеуге бағытталған.
Pancreatic polypeptide cells are one of the most poorly understood cells in the pancreas. This is due to a number of reasons, but most notably due to its small proportion in relation to the other cells located in the pancreatic islets. Another reason that these cells are so poorly understood has to do with the difficulty in researching and analyzing these cells. Different studies conducted by various organizations and labs have all led to conflicting reports when trying to quantify PP cell populations in type 1 and type 2 diabetes due to the fact that these cells proliferate when there is damage to the pancreas. Given that PP cells reside in the pancreas and serve both the digestive and endocrine systems, the roles it can play within a clinical setting are vast and important to analyze. Many of the applications geared around pancreatic polypeptide cells and the substances they secrete serve to better understand and treat diabetes better than it already is, and they have been heavily studied in rats. Studies are also being pursued to see how PP cells and the substances they release can help individuals who do not have a pancreas anymore due to various circumstances regulate insulin levels and maintain homeostasis. Other studies relating to PP cells have shown that these cells help to play a role in hunger for organisms. Another area of clinical research surrounding the pancreatic islets and PP cells is in regards to cellular communication. Currently, therapeutic strategies are being studied to help improve the communication between different cells in this pancreatic region by diving deeper into the cellular functions of these very cells and the regions they islet regions they reside in. The current studies being done mainly focus on diabetes and preventing the adverse effects it poses on mammalian organisms. The studies being done now focus heavily on the potential for stem cell therapeutics or the development of different pharmaceuticals to help limit this condition.