Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гормон
Hormone
Тиротропинді босататын гормон (ТРГ) – гипоталамустағы нейрондар өндіретін гипофизиотроптық гормон, ол қалқанша безін стимуляциялайтын гормонның (ТГС) және пролактиннің алдыңғы гипофизден бөлінуін стимуляциялайды. ТРГ адамдарда спиноцеребеллалық дегенерацияны және сананың бұзылуын емдеу үшін клиникалық түрде қолданылған. Оның фармацевтикалық түрі протирелин (INN) деп аталады.
Thyrotropin releasing hormone (TRH) is a hypophysiotropic hormone produced by neurons in the hypothalamus that stimulates the release of thyroid stimulating hormone (TSH) and prolactin from the anterior pituitary. TRH has been used clinically for the treatment of spinocerebellar degeneration and disturbance of consciousness in humans. Its pharmaceutical form is called protirelin (INN) (/p//r//oʊ/'/t//aɪ//r//ᵻ//l//ᵻ//n/).
Синтез және шығару
ТРГ гипоталамустың паравентрикулярлық ядросының парвоклеткалық нейрондарында синтезделеді. Ол Gln His Pro Gly тізбегінің 6 көшірмесін қамтитын 242 аминқышқылдық прекурсорлық полипептид ретінде аударылады, тізбектің екі шеті Lys Arg немесе Arg Arg тізбектерімен шектеледі. Пісірілген түрін алу үшін ферменттер сериясы қажет. Біріншіден, протеаза жақтағы Lys Arg немесе Arg Arg-ның C-терминалды жағына кесіледі. Екіншіден, карбоксипептидаза Lys/Arg қалдықтарын жояды, ал Gly C-терминалды қалдық ретінде қалады. Содан кейін, бұл Gly пептидилглицин альфа амидтеуші монооксигеназа деп аталатын ферменттер тобы арқылы амид қалдығына айналады. Осы өңдеу қадамдарымен бірге N-терминалды Gln (глутамин) пироглутаматқа (циклді қалдыққа) айналады. Бұл көптеген қадамдар адам ТРГ-ның әрбір прекурсорлық молекуласына 6 (мыстың ТРГ-сы үшін 5) пісірілген ТРГ молекуласын береді. ТРГ синтездейтін нейрондар паравентрикулярлық ядроның сыртқы қабатының медиандық бөлігіне проекцияланады. Ортаңғы эминенцияда секрецияланғаннан кейін ТРГ гипофиз порталды жүйесі арқылы алдыңғы гипофизге жетеді, онда ол тиротроптардан қалқанша безін стимуляциялайтын гормонның және лактотроптардан пролактиннің бөлінуін стимуляциялайтын ТРГ рецепторына байланысады. ТРГ-ның қандағы жартылай ыдырау мерзімі шамамен 6 минутты құрайды.
TRH is synthesized within parvocellular neurons of the paraventricular nucleus of the hypothalamus. It is translated as a 242 amino acid precursor polypeptide that contains 6 copies of the sequence Gln His Pro Gly , with both ends of the sequence flanked by Lys Arg or Arg Arg sequences. To produce the mature form, a series of enzymes are required. First, a protease cleaves to the C terminal side of the flanking Lys Arg or Arg Arg. Second, a carboxypeptidase removes the Lys/Arg residues leaving Gly as the C terminal residue. Then, this Gly is converted into an amide residue by a series of enzymes collectively known as peptidylglycine alpha amidating monooxygenase. Concurrently with these processing steps, the N terminal Gln (glutamine) is converted into pyroglutamate (a cyclic residue). These multiple steps produce 6 copies of the mature TRH molecule per precursor molecule for human TRH (5 for mouse TRH). TRH synthesizing neurons of the paraventricular nucleus project to the medial portion of the external layer of the median eminence. Following secretion at the median eminence, TRH travels to the anterior pituitary via the hypophyseal portal system where it binds to the TRH receptor stimulating the release of thyroid stimulating hormone from thyrotropes and prolactin from lactotropes. The half life of TRH in the blood is approximately 6 minutes.
Құрылымы
TRH – пироглутамилгистидилпролин амидінен тұратын үш пептидтік тізбек.
TRH is a tripeptide, with an amino acid sequence of pyroglutamyl histidyl proline amide.
Тарих
ТРГ гормонының құрылымы алғаш рет анықталып, 1969 жылы Роджер Гильмен мен Эндрю В. Шалли оны синтездеді. Екі тарап та өз зертханаларының осы реттілікті бірінші болып анықтағанын мәлімдеді: Шалли 1966 жылы бұл мүмкіндікті алғаш ұсынған, бірақ Гильмен ТРГ пептид емес деп ұсынғаннан кейін ол осы идеядан бас тартты. 1969 жылы Гильменнің химигі де осы нәтижелермен келісе бастады, себебі NIH жобаға қаржыландыруды тоқтатуы мүмкін екенін ескертті, бұл екі тарапты да синтез жұмысына қайта оралуға мәжбүр етті. Шалли мен Гильмен 1977 жылы медицина саласындағы Нобель сыйлығын "мидың пептид гормондарын өндіруге қатысты жаңалықтары үшін" бөлісті. Олардың жұмысы туралы жаңалықтар көбінесе олардың "қатты бәсекелестігіне" және гормонды табу үшін көптеген қой мен шошқа миларын пайдалануына баса назар аударды. ТРГ гормонының антидепрессанттық қасиеттері оны тікелей омыртқаға енгізген кезде байқалады, бірақ оның әсері ұзаққа созылмайды. ТРГ тышқандарда қартаюға қарсы кең спектрлі әсерге ие екені көрсетілді, оның әсерлері метаболизм және гормоналды функцияларды реттеуде ТРГ-ның маңызды рөл атқаратынын көрсетеді.
The structure of TRH was first determined, and the hormone synthesized, by Roger Guillemin and Andrew V. Schally in 1969. Both parties insisted their labs determined the sequence first: Schally first suggested the possibility in 1966, but abandoned it after Guillemin proposed TRH was not actually a peptide. Guillemin's chemist began concurring with these results in 1969, as NIH threatened to cut off funding for the project, leading both parties to return to work on synthesis. Schally and Guillemin shared the 1977 Nobel Prize in Medicine "for their discoveries concerning the peptide hormone production of the brain." News accounts of their work often focused on their "fierce competition" and use of a very large amount of sheep and pig brains to locate the hormone. The antidepressant properties of TRH are present when TRH is administered intrathecally, or administration into the spine, and the effects are short lived. TRH has been shown in mice to be an anti aging agent with a broad spectrum of activities that, because of their actions, suggest that TRH has a fundamental role in the regulation of metabolic and hormonal functions.
Жанама әсерлер
ТРГ-ні тамырға енгізгеннен кейін пайда болатын жағымсыз әсерлер минималды. Ауру, бетке қызыл түс кіру, зәр шығару жиілеуі және қан қысымының шамалы көтерілуі туралы хабарланды. Интратекальды енгізгеннен кейін дікілдеу, тершеңдеу, тітреу, алаңдау және қан қысымының шамалы көтерілуі байқалды.
Side effects after intravenous TRH administration are minimal. Nausea, flushing, urinary urgency, and mild rise in blood pressure have been reported. After intrathecal administration, shaking, sweating, shivering, restlessness, and mild rise in blood pressure were observed.