Эдуард Сент-Мор, Сомерсет герцогының 12-ші титулы иесі
Edward St Maur, 12th Duke of Somerset
Эдуард Сент-Мор, Сомерсет герцогы (1804-1885) – британдық саяхатшы, саяси қайраткер, Әскери-теңіз министрі. Биографиясы, мұрагерлік және саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық аристократ және виг саясаткері (1804–1885)
British aristocrat and Whig politician (1804–1885)
Эдвард Адольф Сент-Мор, Сомерсет герцогының 12-і (20 желтоқсан 1804 – 28 қараша 1885), 1855 жылға дейін Сеймур лорды деп аталған, британдық виг аристократы және саясаткер, 19 ғасырдың ортасында түрлі кабинеттік лауазымдарда қызмет еткен, оның ішінде Адмиралтействоның бірінші лорды.
Edward Adolphus St. Maur, 12th Duke of Somerset, (20 December 180428 November 1885), styled Lord Seymour until 1855, was a British Whig aristocrat and politician, who served in various cabinet positions in the mid 19th century, including that of First Lord of the Admiralty.
Өмірбаян және білім
Сомерсет – Эдвард Сент-Мордың, Сомерсеттің 11-ші герцогы, және Арчибальд Гамильтонның, 9-шы герцогтың қызы леди Шарлоттаның үлкен ұлы болған. Ол 1805 жылдың 16 ақпанында Лондонның Ганновер скверіндегі Сент-Джордж шіркеуінде крещениеден өтті. Ол Итон және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды. Оның иелігінде 25 000 акр жер болды, оның көп бөлігі Девон, Сомерсет және Уилтширде орналасқан.
Somerset was the eldest son of Edward St. Maur, 11th Duke of Somerset, and Lady Charlotte, daughter of Archibald Hamilton, 9th Duke of Hamilton. He was baptized on 16 February 1805 at St. George's, Hanover Square, London. He was educated at Eton and Christ Church, Oxford. He owned 25,000 acres, mostly in Devon, Somerset and Wiltshire.
Саяси мансап
Сомерсет 1834 және 1855 жылдар аралығында Лорд Сеймур және Тотнес округінен парламент мүшесі болды. Ол Лорд Мелбурн басқаруында 1835-1839 жылдар аралығында Қазынашылық лорды, 1839-1841 жылдар аралығында Бақылау кеңесінің бірлескен хатшысы, ал 1841 жылдың маусым және тамыз айлары аралығында Ішкі істер министрлігінің мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды. Ол Лорд Джон Расселдің бірінші үкіметінің құрамында болды және 1849-1851 жылдар аралығында Орман және су шаруашылығы жөніндегі бірінші комиссар болды, осы кезде кеңсе таратылды. Ол 1847-49 жылдар аралығында Британ мұражайының Корольдік комиссиясында қызмет етті. 1851 жылдың тамызында Рассел оны жаңадан құрылған Жұмыс жөніндегі бірінші комиссар лауазымына тағайындады. Сол жылдың қазан айында ол үкіметке кірді және Жеке кеңеске ант берді. 1852 жылдың ақпанында үкімет құлағанға дейін ол Жұмыс жөніндегі бірінші комиссар болып қалды. Сомерсет 1855 жылы әкесінен герцог титулын мұраға алып, Лордтар палатасына өтті. Ол Лорд Палмерстонның бірінші үкіметінде қызмет етпеді, бірақ Палмерстон 1859 жылы екінші рет премьер-министр болғанда, Сомерсет Адмиралтействоның бірінші лорды болып тағайындалды, сонымен қатар үкіметте орын алды. 1863 жылы ол Девон графтығындағы Берри-Померой титулымен граф Сент-Мор болып жарияланды. «Сент-Мор» отбасылық атының бастапқы түрі болса, «Сеймур» кейінірек бұрмаланған нұсқасы екендігі айтылады. XIX ғасырдың басынан 1923 жылға дейін «Сент-Мор» отбасылық аты ретінде қолданылды, бірақ 1923 жылдан бері герцогтар қайтадан таныс «Сеймур» атын пайдалануда. Сомерсет «Христиандық теология және қазіргі скептицизм» (1872) және «Монархия және демократия» (1880) кітаптарының авторы болды.
Somerset sat as Member of Parliament as Lord Seymour and for Totnes between 1834 and 1855. He served under Lord Melbourne as a Lord of the Treasury between 1835 and 1839, as Joint Secretary to the Board of Control between 1839 and 1841 and as Under Secretary of State for the Home Department between June and August 1841 and was a member of Lord John Russell's first administration as First Commissioner of Woods and Forests between 1849 and 1851, when the office was abolished. He served on the Royal Commission on the British Museum (1847–49). In August 1851 he was appointed to the newly created office of First Commissioner of Works by Russell. In October of the same year, he entered the cabinet and was sworn of the Privy Council. He remained First Commissioner of Works until the government fell in February 1852. Somerset succeeded his father in the dukedom in 1855 and entered the House of Lords. He did not serve in Lord Palmerston's first administration, but when Palmerston became Prime Minister for the second time in 1859, Somerset was appointed First Lord of the Admiralty, with a seat in the cabinet. and in 1863 he was created Earl St. Maur, of Berry Pomeroy in the County of Devon. "St. Maur" was supposed to have been the original form of the family name and "Seymour" a later corruption. From some time in the early 19th century until 1923, "St. Maur" was used as the family name, but since 1923 the dukes have again used the familiar "Seymour". Somerset was also the author of Christian Theology and Modern Scepticism (1872), and Monarchy and Democracy (1880).
Отбасы
Сомерсет 1830 жылғы 10 маусымда Лондонның Гровенор скверінде 1839 жылғы Эглинтон турнирінің "Сұлулық патшайымы" атанған Джейн Джорджиана Шериданға үйленді. Леди Хелен Гвендолен Сеймур (1846, 14 тамыз 1910) 1865 жылғы 2 тамызда сэр Джон Уильям Рамсденге, 5-ші баронетке тұрмысқа шықты. Олардың төрт баласы болды. Леди Гвендолен Бульстрод иелігін мұраға алды. Сомерсет герцогинясы 1884 жылғы желтоқсан айында қайтыс болды. Сомерсет одан бір жылға жетпей өмір сүрді және 1885 жылы 80 жасында қайтыс болды. Ол Букингемширдегі Джеррардс-Кростағы Сент-Джеймс шіркеуінің маңына жерленді. Оның екі ұлының екеуі де тірі кезінде қайтыс болғандықтан, отбасылық атақтар (Сент-Мур графы атанған титулдан басқа, ол тоқтатылды) кіші інісі Арчибальд Сеймурға, 13-ші Сомерсет герцогына көшті. 12-ші герцог өзінің Лондондағы резиденциясын, Парк-Лейндегі Сомерсет үйін, үлкен қызы Леди Гермиона Грэмге сыйлады.
Somerset married in Grosvenor Square, London, on 10 June 1830, Jane Georgiana Sheridan, who was the "Queen of Beauty" at the Eglinton Tournament of 1839. Lady Helen Guendolen Seymour (184614 August 1910) she married Sir John William Ramsden, 5th Baronet on 2 August 1865. They had four children. Lady Guendolen inherited the Bulstrode estate. The Duchess of Somerset died in December 1884. Somerset survived her by less than a year and died in November 1885, aged 80, and was buried with her in St James's Churchyard in Gerrards Cross, Buckinghamshire. As his two sons had both died in his lifetime, the family titles (except the Earldom of St. Maur, which became extinct) devolved on his younger brother, Archibald Seymour, 13th Duke of Somerset. The 12th Duke left his London residence, Somerset House in Park Lane, to his eldest daughter Lady Hermione Graham.