Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1849–1909)
British politician (1849–1909)
Эдвард Марджорибанкс, 2-ші Твидмаут бароны (8 шілде 1849 – 15 қыркүйек 1909), британдық Либералдық партиясының орташа саясаткері, 1880 жылдан 1894 жылға дейін Халықтар палатасында отырды, содан кейін баронияны мұраға алып, Лордтар палатасына өтті. Ол 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы Либералдық үкіметтерде түрлі лауазымдарда қызмет етті.
Edward Marjoribanks, 2nd Baron Tweedmouth, (8 July 1849 – 15 September 1909), was a moderate British Liberal Party statesman who sat in the House of Commons from 1880 until 1894 when he inherited his peerage and then sat in the House of Lords. He served in various capacities in the Liberal governments of the late 19th and early 20th centuries.
Өмірбаян
Твидмут – 1-ші барон Твидмут Дадли Марджорбанкс пен 1-ші баронет сэр Джеймс Хоггтың қызы Изабелланың ұлы болды. Абердин және Темейрдің маркизасы Ишбел Гамильтон Гордон оның қарындасы еді. Ол 1635 жылы қайтыс болған Эдинбургтегі шарап және балық саудагері Джозеф Марджорбанкстің ұрпағы, және Ратоның Марджорбанкс тайпасының басшысы Томас Марджорбанкстің немересі деп есептеледі. Ол Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алған, бірақ 1870 жылы колледж мүсіндеріне нұқсан келтірген бір әрекетінен кейін қуылды.
Tweedmouth was the son of Dudley Marjoribanks, 1st Baron Tweedmouth, and Isabella, daughter of Sir James Hogg, 1st Baronet. Ishbel Hamilton Gordon, Marchioness of Aberdeen and Temair, was his sister. He was descended from Joseph Marjoribanks, a wine and fish merchant in Edinburgh who died in 1635 and is thought to have been the grandson of Thomas Marjoribanks of Ratho, head of the lowland Clan Marjoribanks. He was educated at Christ Church, Oxford, but expelled in 1870 following a prank that led to the damage of college sculptures.
Саяси мансап
Твидмут 1880 жылы Бервикшир округінен Парламентке сайланды және 1894 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Бұл округті бұрын оның атасының әкесі, сэр Джон Марджорибанкс, 1-ші барон, және туысы Чарльз Олбани Марджорибанкс та ұстаған болатын. Ол 1886 жылдың ақпан және шілде айлары аралығында Уильям Эварт Гладстонның үй шаруашылығын басқарушысы қызметін атқарды және сол жылы Құпия Кеңеске ант берді. 1892 жылы либералдар Гладстон басшылығымен қайтадан билікке келгенде, ол Қазынашылықтың парламенттік хатшысы (бас қамшы) болып тағайындалды. 1894 жылдың наурыз айында ол әкесінен барондық мұраға алды, Гладстон отставкаға кетіп, Лорд Розбери премьер-министр болғаннан кейін бірнеше күн өткен соң. Розбери Твидмутты Лорд-приви-мөрі етіп тағайындады, ол кабинет құрамына енді, ал 1894 жылдың мамырында Ланкастер герцогдығының канцлері болды. Ол 1895 жылы үкімет құлағанға дейін осы лауазымдарда қалды. Он жыл оппозицияда болғаннан кейін либералдар 1905 жылдың желтоқсанында сэр Генри Кэмпбелл Баннермен басшылығымен қайтадан билікке келді. Баннермен Твидмутты Әскери-теңіз министрі (Адмиралтействоның бірінші лорды) етіп тағайындады, ол кабинет құрамына енді. 1908 жылдың басында ол британдық теңіз бағдарламасы туралы неміс императоры Вильгельм II-ге хат жазғаны үшін сынға ұшырады. Бұл мәселе Парламент Төменгі палатасына жіберілді. Қаржы министрі Х. Х. Асквит ақырында хат алмасудың "толығымен достық ниетпен жазылған, жеке және құпия хабарлама" екенін және ешқандай шара қолданылмағанын мәлімдеді. 1908 жылы ол "Тістел" орденінің рыцары атанды. Жұмысшылардың құқықтары мен әлеуметтік заңнаманы жақтаған Твидмут 1906 жылғы жалпы сайлауға дейін Либералдық партияның Еңбек партиясымен одақтасуын қолдады, либералдардың оларсыз жеңе алмайтынына сенді және мұндай одақтың сыныптық заңнаманы білдіретіні туралы пікірді "алдасқандық" деп есептеді. Ол 1909 жылдың 15 қыркүйегінде қайтыс болды.
Tweedmouth was returned to Parliament for Berwickshire in 1880, a seat he held until 1894. The seat had been held earlier in the century by his great uncle, Sir John Marjoribanks, 1st Baronet, and cousin, Charles Albany Marjoribanks. He served under William Ewart Gladstone as Comptroller of the Household in between February and July 1886 and was sworn of the Privy Council the same year. When the Liberals returned to power under Gladstone in 1892, he was made Parliamentary Secretary to the Treasury (chief whip). He succeeded his father in the barony in March 1894, only a few days before Gladstone resigned and Lord Rosebery became Prime Minister. Rosebery appointed Tweedmouth Lord Privy Seal, with a seat in the cabinet, and in May 1894 he also became Chancellor of the Duchy of Lancaster. He retained these posts until the government fell in 1895. After ten years in opposition, the Liberals again came to power in December 1905 under Sir Henry Campbell Bannerman, who appointed Tweedmouth First Lord of the Admiralty, with a seat in the cabinet. In early 1908 he was criticised for corresponding with German emperor William II on the British naval programme. The matter was referred to the House of Commons. Chancellor of the Exchequer H. H. Asquith eventually stated that the correspondence was "a purely personal and private communication, conceived in an entirely friendly spirit" and no action was taken. He was made a Knight of the Thistle in 1908. An advocate of workers' rights and social legislation, Tweedmouth was supportive of the Liberal Party's alliance with the Labour Party in the lead up to the 1906 general election, believing that the Liberals could not win without it, and regarded as "humbug" the view that such an alliance meant class legislation. He died on 15 September 1909.
Отбасы
Лорд Твидмут 1873 жылы Джон Спенсер Черчилльдің қызы, Марлбороның 7-ші герцогы және сэр Уинстон Черчилльдің әпкесі Фанни Октавия Луизаға (1853-1904) үйленді. Ол 1904 жылғы тамызда 51 жасында "Лорд Твидмуттың Глен Аффрик аң аулау үйінде" қатерлі ісіктен қайтыс болды деп хабарланды. Олардың ұлы және мұрагері болды: Дадли, 3-ші Твидмут бароны (1874-1935). Лорд Твидмуттың парламенттік мансабында ол Гисакан мен Гленафриктің иесі ретінде танылды, кейде ол "жанжалға дайын" болған. Леди Твидмуттың қайтысынан кейін Лорд Твидмут Глен Аффриктің иелігін, соның ішінде Гвисакан иелігі мен 1850 жылдан бері оның отбасына тиесілі болған аң паркін сатты. Ол "жомарт ие" ретінде белгілі болды, ол әкесі сияқты "халыққа көп қызмет етті"; "Глен Африк халқы мен иесінің және оның әйелінің арасындағы байланыс тығыз болды". Лорд Твидмут әйелінен бес жылға артық өмір сүрді және 1909 жылғы қыркүйекте 60 жасында қайтыс болды. Оның ұлы Дадли барондыққа ие болды.
Lord Tweedmouth married Lady Fanny Octavia Louise (1853–1904), daughter of John Spencer Churchill, 7th Duke of Marlborough and aunt of Sir Winston Churchill, in 1873. She reportedly died from cancer in August 1904, aged 51 "at Lord Tweedmouth's Glen Affric shooting lodge". They had a son and heir; Dudley, 3rd Baron Tweedmouth (1874–1935). Lord Tweedmouth's parliamentary career saw him reported as being the Laird of Guisachan and Glenaffric who was, on occasions, "in a fighting mood". Following Lady Tweedmouth's death, Lord Tweedmouth sold the Lairdship of Glen Affric, the property including the Guisachan Estate and deer park that his family had owned since the 1850s. He was reported as being a "generous laird", who, like his father, "did much for the people" of his estate; the "ties which united the people of Glen Affric with the Laird and his lady were close". Lord Tweedmouth survived his wife by five years and died in September 1909, aged 60. He was succeeded in the barony by his son, Dudley.
"Кейілтуші креслолар" ранчосы
1883 жылдан 1896 жылға дейін ол Техас штатының Коллингсворт округінде орналасқан Рокинг Чеир ранчосының иесі және инвесторы болды. Ол әкесі, 1-ші барон Твидмут, және қайнағасы, 7-ші Абердин графымен бірге осы ранчоны иеленді.
From 1883 until 1896, he was an owner of and investor in Rocking Chair Ranche located in Collingsworth County, Texas, along with his father, The 1st Baron Tweedmouth, and his brother in law, The 7th Earl of Aberdeen.