Томас Гамильтон, 9-шы Хэддингтон графы: Шотландия саяхатшысының өмірі мен қызметі
Thomas Hamilton, 9th Earl of Haddington
Томас Гамильтон, 9-шы Хэддингтон графы – шотланд аристократы, саяхатшы, консерватор. 1802-1806 ж. парламент мүшесі болды. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд мемлекет қайраткері Томас Гамильтон, Хаддингтонның 9-шы графы, КТ, ПК, ФРС, ФРСЕ (21 маусым 1780 – 1 желтоқсан 1858), 1794 жылдан 1828 жылға дейін Лорд Биннинг деп белгілі болған, шотланд консервативті саяхатшы.
Scottish statesman
Thomas Hamilton, 9th Earl of Haddington, KT, PC, FRS, FRSE (21 June 1780 – 1 December 1858), known as Lord Binning from 1794 to 1828, was a Scottish Conservative statesman.
Өмірбаян және білім
Лорд Хэддингтон – Хоптунның 2-ші графы Джон Хоуптың қызы, Леди София мен Хэддингтонның 8-ші графы Чарльз Гамильтонның жалғыз ұлы болды. Ол Эдинбург университетінде және Оксфордтағы Крайст-Черчте оқыды.
Lord Haddington was the only son of Lady Sophia, daughter of John Hope, 2nd Earl of Hopetoun, and Charles Hamilton, 8th Earl of Haddington. He was educated at the University of Edinburgh and Christ Church, Oxford.
Саяси мансап
19 ғасырдың басында лорд Хэддингтон Джордж Кэннингтің қолдаушысы болды. Ол 1802 жылы Сент-Жерманс округінен парламент депутаты болып сайланды, бірақ 1806 жылы қайта сайлануға түспеді. 1814 жылдың тамызында ол Үндістан істерін басқару жөніндегі Ұлыбритания патшасының комиссарларының бірі болып тағайындалды. 1827 жылға дейін ол Төменгі палатада белсенді түрде қызмет етті, содан кейін жаңа премьер-министр Джордж Кэннинг оны Лордтар палатасына көтерді және Ұлыбританияның ақсүйектері тізімінде Хэддингтон графтығындағы Тиннингхэм бароны Мелроуз деп жариялады. Ол бұрын 1814 жылы жеке кеңесші болып тағайындалған еді, ал 1828 жылы отбасының шотландтық титулына ие болды. Лорд Хэддингтон 1831 жылы реформалық заңға қарсы дауыс берді, бірақ кейіннен пікірін өзгертті және 1832 жылы оны қолдады, мүмкін оның қабылдануына байланысты саяси дағдарыстардың салдарынан. 1834 жылы сэр Роберт Пил премьер-министр болып тағайындалғаннан кейін лорд Хэддингтон Ирландияның лорд-лейтенанты болды, бірақ үкімет алты ай ішінде құлап, вигтер тағы да билікке келді. Лорд Хэддингтон 1841 жылы сэр Роберт Пилдің премьер-министр болып қайта тағайындалуымен үкіметке оралды. Ол Үндістанның бас губернаторы лауазымын қабылдамады, оның орнына Адмиралтействоның бірінші лорды және Кабинет мүшесі болуды жөн көрді. Ол 1846 жылдың қаңтарына дейін осы лауазымды атқарды, содан кейін Лорд Приви Сил болып тағайындалды және шілдеде үкімет құлағанға дейін осы қызметте болды. Лорд Биннингтің отбасы Стэнхоптармен туыс және Питт үкіметінің жақтастары болды. Шотландиялық жұрдың ең үлкен ұлы болғандықтан, Шотландияда парламенттік орынға үміткер бола алмады, сондықтан 1802 жылы Питттің қарындасы лорд Элиоттың көмегімен «Питттің ерекше қорғауымен» ағылшын парламентіне жол ашты. Биннинг өзінің алғашқы парламенттік сессиясында Питттің саясатын қолдады, 3 маусым 1803 жылы Аддингтонға қарсы, 7 наурыз, 13 және 16 сәуірде оның бұйрықтарына дауыс берді (бірақ 15 наурызда Питттің теңіз күштері жөніндегі ұсынысына қарсы дауыс бермеді) және сондай-ақ Аддингтонды құлатқан Фокс пен Питттің қорғаныс ұсыныстарын қолдады, 23 және 25 сәуір 1804 жыл. Ол Питттің екінші үкіметін қолдады және 8 сәуірде Мелвиллді кінәлауға қарсы дауыс берді, 1805 жыл. Ол 11-ші теңіз есебін терген комиссия мүшесі болды. Питттің қайтысынан кейін ол Каннинг, Стюрджс Борн және Джордж Роуз басқарған Питтшілдер тобының мүшесі болды, олар Уайтс клубында екі апта сайын кешкі ас өткізді және Питт клубының басқарушысы болды. Ол 3 наурызда Гренвилл үкіметіне қарсы дауыс берді және 30 сәуірде Питттің қосымша күштер туралы заңын жоюға қарсы дауыс берді. 26 маусымда ол Шотландияның оқу заң жобасынан неге шығарылғанын сұрады; 3 шілдеде ол заң жобасына қарсы дауыс берген кезде, оны лорд-адвокат тоқтатты, ол одан неліктен қарсылық білдірген әріптестері бірнеше апта бойы сынаған заң жобаны Шотландияға таратуды қалағанын сұрады; бірақ Шотландия үшін жеке заң жобасын ұсынуға уәде берді. Биннинг 1806 жылы парламенттік орын таба алмады, бірақ оның досы Хаскиссон Биннингтің әкесі оған Доверде бәсекеге түсуге рұқсат бергенін қалағанын айтты, онда ол аз шығынмен жеңіске жете алатын еді. Мелвилл 1807 жылдың қаңтарында Кокермут округіндегі бос орынға виконт Лоутерден оған мүмкіндік алды: Мелвилл Биннингтің виконт Гарлистің орнына Хаслемерде сол мүдделерді қолдауға мүмкіндігі бар екенін ұсынды, бірақ 1806 жылдың қарашасында соңғысы титулға ие болды, бірақ Биннинг келесі бос орынды күтуге мәжбүр болды. Кокермут оған тағы бір жыл ғана қол жетімді болды, сондықтан 1807 жылғы жалпы сайлауда ол Лорд Клинтонның Каллингтондағы мүддесі арқылы олардың ортақ туысы Фрэнсис Дрейк арқылы басқа орын тапты. 1831 жылы ол әкесінің парктегі карьерлерді қазудағы тәртіпсіздігіне байланысты Корольдік саябақтың (Холируд паркі) күзетшісінің мұрагерлік лауазымынан айырылды. Алайда Томас 40 000 фунт стерлинг өтемақы алды (2022 жылы 4,5 миллион фунтқа тең).
At the beginning of the 19th century, Lord Haddington was a supporter of George Canning. He was elected as a Member of Parliament for St Germans in 1802, but did not stand for re election in 1806. In August 1814, he was appointed one of His Majesty's Commissioners for the management of the affairs in India. He served sporadically in the House of Commons until 1827 when he was elevated to the House of Lords by the new prime minister, George Canning, who had him created Baron Melrose, of Tynninghame in the County of Haddington, in the Peerage of the United Kingdom. He had previously been created a privy counsellor in 1814, and, in 1828, he succeeded to his family's Scottish earldom. Lord Haddington went on to vote against the Reform Bill in 1831, but later changed his mind and voted for it in 1832, possibly due to the political crises surrounding its passage. Upon the rise of Sir Robert Peel to the premiership in 1834, Lord Haddington was made Lord Lieutenant of Ireland, however the government collapsed within six months, and the Whigs were once again in power. Lord Haddington was able to return to government in 1841 with the return of Sir Robert Peel to the premiership he declined the post of Governor General of India, instead opting to become First Lord of the Admiralty and a member of the Cabinet. He held that post until January 1846, when he was shuffled to become Lord Privy Seal, a post he held until the death of the government in July. Lord Binning's family were related to the Stanhopes and staunch supporters of Pitt's administration. Being, as the eldest son of a Scots peer, ineligible for a seat in Scotland, he was provided with an English seat in 1802 'under the peculiar protection of Mr Pitt', by Pitt's sister's father in law, Lord Eliot. As might have been expected, Binning followed Pitt's line in his first Parliament, voting with him for the orders of the day, 3 June 1803, against Addington, 7 Mar., 13 and 16 Apr. (though on 15 Mar. he did not divide on Pitt's motion on the navy) and also for Fox's and Pitt's defence motions which brought down Addington, 23 and 25 April 1804. He went on to support Pitt's second administration and voted against the censure of Melville, 8 Apr. 1805. He was on the committee which investigated the 11th naval report. After Pitt's death he was one of the Pittite group led by Canning, Sturges Bourne and George Rose which held fortnightly dinners at White's, and became a steward of the Pitt Club. He voted against the Grenville ministry on Ellenborough's seat in the cabinet, 3 March 1806, and against the repeal of Pitt's Additional Force Act, 30 April. On 26 June, he asked why Scotland was excluded from the training bill; on 3 July, when he was teller against the bill, he was put down by the lord advocate who asked him why he wished to extend to Scotland a bill that his fellow oppositionists had been abusing for weeks; but promised to bring in a separate bill for Scotland. Binning found no seat in 1806, though his friend Huskisson reported that he wished Binning's father had allowed him to contest Dover, where he might have got in at modest expense. Melville secured an opening for him from Viscount Lowther on a vacancy at Cockermouth in January 1807: Melville had suggested that Binning might come in for Haslemere on the same interest instead of Viscount Garlies, when the latter succeeded to the title in November 1806, but Binning had to wait for the next vacancy. Cockermouth was only available to him for another year, so at the general election of 1807, he found another seat on Lord Clinton's interest at Callington, through their mutual uncle Francis Drake. In 1831 he was stripped of his hereditary title of Keeper of the Royal Park (Holyrood Park) due to the outrageous behaviour of his father in quarrying in the park. However, Thomas received £40,000 in compensation (the equivalent of £4.5 million in 2022).
Отбасы
Лорд Хэддингтон 1802 жылы Макклсфилдтің 4-ші графы Джордж Паркердің мұрагері, Леди Мария Паркерге үйленді. Олардың балаларының ешқайсысы тірі қалмады, ал граф 1858 жылдың желтоқсанында 78 жасында қайтыс болды. Оның қайтысымен Мелроуз барондығы тоқтатылды, ал қалған титулдары екінші туысы Джордж Бейли Гамильтонға өтті. Леди Хэддингтон 1861 жылы қайтыс болды. 1828 жылы ол Уильям Бернге отбасылық резиденциясы Тингиме үйін қайта жаңартуды тапсырды, ол графтықпен бірге Бейли Гамильтонға берілді.
Lord Haddington married Lady Maria Parker, heir of George Parker, 4th Earl of Macclesfield, in 1802. They had no surviving children and the Earl died in December 1858, aged 78. On his death the barony of Melrose became extinct while he was succeeded in the remaining titles by his second cousin, George Baillie Hamilton. Lady Haddington died in 1861. In 1828 he commissioned William Burn to remodel the family seat of Tyninghame House, which passed with the earldom to Baillie Hamilton.