Кіріспе
Корольдік флот адмиралы және саясаткер (1725–1786)
Адмирал Август Кеппель, 1-ші виконт Кеппель, ПК (25 сәуір 1725 – 2 қазан 1786) – британдық Корольдік флот офицері және саясаткер, 1755 жылдан 1782 жылға дейін Парламент палатасында отырған. Ол Австрия мұрагерлік соғысы кезінде әртүрлі кемелерге, оның ішінде төртінші рангтағы кемелерге қолбасшылық еткен. Одан кейін ол Солтүстік Америка станциясында коммодор, ал Жеті жылдық соғыс кезінде Ямайка станциясының Бас қолбасшысы болды. Соңынан ол Аға Әскери-теңіз лорды, содан кейін Канал флотының Бас қолбасшысы қызметін атқарды. Америка революциялық соғысы кезінде Кеппель 1778 жылдың шілдесінде Ушант шайқасындағы Паллизердің екінші қолбасшы ретіндегі әрекеттеріне байланысты сэр Хью Паллизермен дауға түсті. Бұл дау Кеппель мен Паллизердің әскери сотқа тартылуына әкелді, нәтижесінде екеуі де кінәсіз деп танылды. Америка революциялық соғысының соңғы жылдарында Кеппель Адмиралтействоның Бірінші лорды болды.
Ерте өмір
Виг аристократиялық отбасының мүшесі (1688 жылы Орандық Вильгельммен Англияға келген), Август Кеппель Альбемарлдің 2-ші графы Виллем ван Кеппельдің екінші ұлы және Ричмондтың 1-ші герцогының қызы, король Карл II-нің заңсыз ұлы Анн ван Кеппельдің ұлы болды. Уэстминстер мектебінде қысқа ғана оқыған Кеппель он жасында теңізге шықты және 1740 жылы Лорд Ансонмен бірге әлемді аралауға тағайындалғанда бес жылдық қызмет тәжірибесі болған еді. 1744 жылғы желтоқсанда алтыншы рангке, 1745 жылғы ақпанда бесінші рангке, ал 1745 жылғы қарашада төртінші рангке көшті. (Оның ескі кемесі HMS Centurion ішіндегі туы Алжирдің дейына өз халқының қақпалық әрекеттерін тоқтатуға көндіру мақсатында болды. Бұл картина қазір Ұлттық галереяда сақталуда, онда Кеппелдің анасының суреті де бар, сондай-ақ ондағы британдық гарнизон офицерлерінің суреттері де бар. Кеппель британдық сауданы қорғаған Алжирдің дейымен келісімге келді. Триполи мен Тунис қалаларында шарттар бойынша келіссөздер жүргізгеннен кейін Кеппель 1751 жылдың шілдесінде Англияға оралды. 1756 жылы ол Франция жағалауында болды және 1758 жылы Африканың батыс жағалауындағы француз аралы Гореені бағындыруға жіберілді. Оның кемесі Торбай (74) 1759 жылғы қарашада Киберон шығанағы шайқасында бірінші болып шайқасқа түсті. Ол 1765 жылдың шілдесінен бастап Бірінші Рокингем министрлігінде Адмиралтейство кеңесінің мүшесі болды және 1766 жылдың қыркүйегінен бастап 1766 жылдың желтоқсанында Адмиралтейство кеңесінен кеткенге дейін Чатем министрлігінде Аға теңіз лорды болды. 1768 жылы ол Саффолк графтығындағы Элведен Холл үйін сатып алды. 1770 жылдың 24 қазанында вице-адмирал шеніне көтерілді. 1770 жылғы Фолкленд аралдары дағдарысы кезінде ол Испанияға қарсы жіберілетін флотқа қолбасшылық етуі керек еді, бірақ келісімге қол жеткізілді және оның туын көтеруіне қажеттілік болмады. Бас лордтың өзі жеңілгеніне қуанатынын ойлады. Кеппелдің бағынышты адмиралдарының бірі – Адмиралтейство кеңесінің мүшесі, парламент депутаты сэр Хью Паллизер болды. Кеппелдің пікірінше, ол әріптестерімен бірге Корольдік теңіз күштерінің нашар жағдайына жауапты болды. 1778 жылдың 27 шілдесінде Кеппель француздармен шайқасты (Ушанттың бірінші шайқасы), ол жаман аяқталды. Мұның себептеріне Кеппелдің өзінің басқаруы, сондай-ақ Паллизердің бұйрықтарды орындамауы кірді. Кеппел оны әдейі сатқандарына көз жеткізді.
in December 1744, to the fifth rate in February 1745 and the fourth rate in November 1745. (with his pennant in his old ship HMS Centurion intending to persuade the Dey of Algiers to restrain the piratical operations of his subjects is now in the National Gallery where there is also one by him of Keppel's mother|group=nb along with others of officers of the British garrison there. Keppel concluded an agreement with the Dey of Algiers which protected British commerce. After negotiating treaties at Tripoli and Tunis, Keppel returned to England in July 1751. He was on the coast of France in 1756 and was detached on an expedition to conquer Gorée, a French island off the west coast of Africa in 1758. His ship, Torbay (74), was the first to get into action in the Battle of Quiberon Bay in November 1759. He was a member of the Board of Admiralty in the First Rockingham ministry from July 1765 and was Senior Naval Lord in the Chatham ministry from September 1766 until leaving the Admiralty Board in December 1766. In 1768 he acquired Elveden Hall in Suffolk. He was promoted to vice admiral on 24 October 1770. When the Falklands Crisis occurred in 1770 he was to have commanded the fleet to be sent against Spain, but a settlement was reached, and he had no occasion to hoist his flag. and appointed to command the Western Squadron, the main fleet prepared against France, he thought the First Lord would be glad for him to be defeated. One of Keppel's subordinate admirals was Sir Hugh Palliser, a member of the Admiralty Board, a member of parliament, and in Keppel's opinion responsible with his colleagues for the bad state of the Royal Navy. The battle which Keppel fought with the French on 27 July 1778 (the First Battle of Ushant) ended badly. Reasons included Keppel's own management, but also the failure of Palliser to obey orders. Keppel became convinced that he had been deliberately betrayed.
Саяси мансап
1782 жылы Солтүстік министрлігі құлаған кезде ол Адмиралтействоның бірінші лорды болды, Суффолк графтығындағы Эльведен виконты Кеппел атанды және Жеке кеңеске ант берді. Оның қызметтегі мансабы ерекше көзге түспеді, ал ол Париж бейбіт шартына наразылық ретінде бұрынғы саяси одақтастарымен арасын үзді. Соңында ол Солтүстік пен Фокс құрған коалициялық үкіметке қосылып, өзін жамандады және 1783 жылдың желтоқсанында қоғамдық өмірден мүлдем суытылып кетті.
Мұра
Кеппелдің құрметіне Австралиядағы Ұлы Кеппел аралы мен Кеппел шығанағы, сондай-ақ Фолкленд аралдарындағы Кеппел аралы аталған. Кеппелдің Ротерхэмдегі жотасы оның кінәсінен босатылғанын белгілеу үшін салынған.