Бұддизмнің әлеуметтік қозғалысы: заманауи мәселелерді шешуде буддалық этика, үйретімдер мен медитацияның маңызы. Әділеттік, бейбітшілік, қоршаған ортаны қорғау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буддизмнің іс жүзінде қолданылуы
Practical application of Buddhist teachings
Қатысқан буддизм, сондай-ақ әлеуметтік белсенді буддизм деп те аталады, 20-ғасырда Азияда пайда болған буддистік әлеуметтік қозғалысты білдіреді. Ол буддистерден тұрады, олар буддистік этиканы, медитация практикасынан алынған түсініктерді және буддистік дхарманың ілімдерін әлеуметтік, саяси, экологиялық және экономикалық азаптар мен әділетсіздіктің қазіргі жағдайларына қолдануға тырысады. Қазіргі заманғы қатысқан буддизм 1950 жылдары Вьетнамда Тхьен буддизмінің мұғалімі Тих Нхь Ханьның ілімдерінен пайда болды. 1960 жылдары «қатысқан буддизм» және «әлеуметтік белсенді буддизм» терминдері Азия мен Батыстағы буддистердің байланыссыз желілері буддистік құндылықтар мен этикалық мінез-құлықты әлеуметтік және саяси белсенділікке бейімдеуді сипаттау үшін қолданылды. Бұл бейбітшілік орнату, адам құқықтарын қорғау, қоршаған ортаны қорғау, ауылды дамыту, этникалық зорлық-зомбылыққа қарсы күрес, соғысқа қарсылық және әйелдер құқығын қолдау сияқты зорлық-зомбылықсыз әлеуметтік және саяси іс-шараларды қамтиды. Қатысқан буддизм әлемдік дағдарыстарға, әсіресе Вьетнам соғысына жауап беру қажеттілігінен пайда болды. Бұл термин жаңа болған, бірақ әлеуметтік және саяси мәселелерге қатысты буддизм әлемде бұрыннан бар еді. Нхь Хань Қытайдағы гуманистік буддизм реформасы қозғалысынан Тайсю мен Иншунь арқылы шабыттанды, кейіннен Тайваньда Ченг Йен мен Хсинг Юнь тарапты. Бастапқыда Нхь Хань бұл ұғымды Вьетнам буддизмінің діни тілі болып табылатын әдеби қытай тілінде сипаттады. Вьетнам соғысы кезінде ол және оның сангхасы (рухани қауымдастығы) айналасындағы азапқа жауап ретінде Үндістанда Махатма Гандидің және АҚШ-та Мартин Лютер Кингтің зорлық-зомбылықсыз белсенділік әдістерін қабылдады.
Engaged Buddhism, also known as socially engaged Buddhism, refers to a Buddhist social movement that emerged in Asia in the 20th century. It is composed of Buddhists who seek to apply Buddhist ethics, insights acquired from meditation practice, and the teachings of the Buddhist dharma to contemporary situations of social, political, environmental, and economic suffering, and injustice. Modern engaged Buddhism emerged in Vietnam in the 1950s, from the teachings of Thiền Buddhist teacher Thích Nhất Hạnh. During the 1960s, the terms "engaged Buddhism" and "socially engaged Buddhism" were taken up by loosely connected networks of Buddhists in Asia and the West to describe their adaptation of Buddhist values and ethical conduct to social and political activism. This included a range of non violent social and political activities such as peacemaking, promotion of human rights, environmental protection, rural development, combatting ethnic violence, opposition to warfare, and support of women's rights. Engaged Buddhism emerged from a need to respond to world crises, particularly the Vietnam War. The term was new, but Buddhism that engages with social and political issues had already occurred throughout the world. Nhất Hạnh was inspired by the humanistic Buddhism reform movement in China by Taixu and Yinshun and later propagated in Taiwan by Cheng Yen and Hsing Yun. At first, Nhất Hạnh described the concept by using Literary Chinese, the liturgical language of Vietnamese Buddhism, calling it During the Vietnam War, he and his sangha (spiritual community) responded to the suffering around them, in part by adopting the nonviolence activism techniques of Mahatma Gandhi in India and of Reverend Martin Luther King Jr. in the United States.
Ұстазы
Қатысқан буддизм Будданың үйретіктерін әлеуметтік өмірге қолданып, қоғамдық өзгерістерге қол жеткізуге бағытталған. Қатысқан буддизмді түсінудің бір жолы – Тих Нхьат Ханьның «Қатысқан буддизмнің он төрт қағидасы» арқылы, олар жоғары әлеуметтік жауапкершілікпен өмір сүруге арналған нұсқаулар болып табылады.
Engaged Buddhism applies the teachings of the Buddha to social life in order to bring about social change. One way to view Engaged Buddhism is through Thích Nhất Hạnh's "The Fourteen Precepts of Engaged Buddhism," which serve as guidelines for living with a stronger social awareness:
Үндістанда
Үндістанда Б.Р.Амбедкар негізін салған буддизмнің бір түрі, далит буддизм қозғалысы ретінде буддизмді жаңғырту қозғалысы болып басталды. Амбедкардың әлеуметтік тұрғыдан белсенді буддизмі экономикалық әділдікке, саяси еркіндікке және рухани ізденіске баса назар аударады. Амбедкар 1956 жылы буддизмге көшті және 1956 жылдың қазан айында Нагпурде шамамен 400 000 далит индуизмнен буддизмге ауысты. Оның "Будда және Оның Дхаммасы" атты кітабы 1957 жылы, оның қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Буддизмнің үйретімі бізді өзімізге жауапкершілік алуға шақырады, ал белсенді буддистер бұл тұжырымды бүкіл сангхаға, үлкен қауымға және біздің экологиялық жүйеге жауапкершілік алу деп түсіндіреді. Амбедкар егер біз жеке медитациямен тым көп уақытты өткізіп, әлеуметтік байланыстардан шегініп алсақ, қоғамға қатысты жауапкершіліктен шет қалуымыз мүмкін деп ескертеді. Сондықтан біз төсеніштен тұрып, үйден шығып, білім беруге, үгіт-насихат жұмыстарын жүргізуге және ұйымдастыруға кірісуіміз керек. Бұл – әділ қоғам құру үшін бірлесіп жұмыс істейтін адамдардың сангхасының ұжымдық түсінігі, онда буддизмнің практикасы әлеуметтік өзгерістерге белсенді қатысуға айналады.
In India, a form of engaged Buddhism founded by B. R. Ambedkar started as a Buddhist revival movement called the Dalit Buddhist movement. Ambedkar's socially engaged Buddhism focuses on economic justice, political freedom, and moral striving. Ambedkar converted to Buddhism in 1956 and initiated what is called Ambedkar Buddhism, when on October 1956 in Nagpur, nearly 400,000 Dalits converted from Hinduism. His book The Buddha and His Dhamma was published in 1957, after his death. Buddhist teachings invite us to take responsibility for ourselves, and engaged Buddhists interpret this as taking responsibility for the entire sangha, the larger community, and our ecosystem. Ambedkar warns that if we spend too much time in personal meditation practice, in retreat from social relationships, we will be irresponsible to our community. So we need to get off the cushion, get out of the house, get out there and start to educate, agitate, and organise. This is a collectivist notion of sangha as people working together for a society of justice, wherein Buddhist practice becomes the engaged activity of social change.
Батыстағы әлеуметтік белсенді буддизм
Батыста, Шығыс сияқты, белсенді буддизм буддизмнің нағыз практикасын – әсіресе, саналылықты – қоғамдық әрекетпен байланыстыруға ұмтылады. Оның екі негізгі орталығы бар: Францияның Луб-Бернак қаласындағы Плюм-Виллидж монастырь қауымдастығы және Калифорнияның Беркли қаласындағы Саналы өмір сүру қауымдастығы. Екі орталық та Нят Ханьдың Біріккен буддалық шіркеуімен байланысты. Осы мектептің мүшелері Вьетнам соғысының салдарынан зардап шеккендер үшін ауылдарды қайта жаңартуға және азапты жеңілдетуге көмектесті. Джоанна Мейси, Алан Сенауке, Сулак Сиваракса, Дайсаку Икеда, Маха Госананда, Сильвия Ветцель, Джоан Галифакс, Тара Брах, Тайген Дэн Лейтон, Кен Джонс, Ян Уиллис, Бханте Сужато, Бхикху Бодхи және Аджан Буддаса.
In the West, like the East, engaged Buddhism attempts to link authentic Buddhist practice—particularly mindfulness—with social action. It has two main centers: the Plum Village monastic community in Loubes Bernac, France and the Community of Mindful Living in Berkeley, California. Both centers are tied to Nhất Hạnh's Unified Buddhist Church. Members of the school helped relieve suffering and rebuild villages for those affected by the Vietnam War. Joanna Macy, Alan Senauke, Sulak Sivaraksa, Daisaku Ikeda, Maha Ghosananda, Sylvia Wetzel, Joan Halifax, Tara Brach, Taigen Dan Leighton, Ken Jones, Jan Willis, Bhante Sujato, Bhikkhu Bodhi, and Ajahn Buddhadasa.