Кіріспе
Италиялық математик Эрнесто Чезаро (12 наурыз 1859 – 12 қыркүйек 1906) – дифференциалдық геометрия саласында жұмыс істеген итальяндық математик. Ол осы тақырыпта «Lezioni di geometria intrinseca» (Неаполь, 1890) атты кітап жазды, онда ол фракталдарды және кеңістікті толтыратын қисықтарды сипаттады. Бұл қисықтар ішінара де Рам қисықтарының кең класына жатады, бірақ оның құрметіне әлі күнге дейін Чезаро қисықтары деп белгілі. Ол сонымен қатар, дивергентті қатарлардың «Чезаро қосындысы» үшін «орташалау» әдісімен де танымал, бұл әдіс «Чезаро орташасы» деп аталады.
Ernesto Cesàro (12 March 1859 – 12 September 1906) was an Italian mathematician who worked in the field of differential geometry. He wrote a book, Lezioni di geometria intrinseca (Naples, 1890), on this topic, in which he also describes fractal, space filling curves, partly covered by the larger class of de Rham curves, but are still known today in his honor as Cesàro curves. He is known also for his 'averaging' method for the 'Cesàro summation' of divergent series, known as the Cesàro mean.
Өмірбаян
Академиялық мансабының көңіл көншітпейтін басталуынан және Еуропа арқылы саяхаттан кейін, оның ең маңызды аялдамасы Льеж қаласы болды, онда оның үлкен ағасы Джузеппе Раймондо Пио Чезаро жергілікті университете минералогиядан сабақ берді. Эрнесто Чезаро 1887 жылы Рим университетін бітірді, ал ол бұрын жариялаған көптеген еңбектері үшін Бельгия Корольдік ғылым қоғамының мүшесі болды. Келесі жылы ол Палермо университетінде математика кафедрасын иеленді және 1891 жылға дейін оны сақтап қалды. Ол Римде қоныстанды, Сапиенца университетінде профессор болып қызмет етті және кіші ұлы Манлионы судан құтқаруға тырылған кезде қаза тапты.
Жұмыс
Чезароның негізгі еңбектері дифференциалдық геометрия саласында. 1894 жылы жазылған "Ішкі геометрия сабақтары" фрактал қисықтың құрылысын түсіндіреді. Содан кейін Чезаро фон Кохтың "қар кристаллы қисығын" да зерттеді, ол үздіксіз, бірақ ешбір нүктесінде туындысы жоқ. Оның басқа жұмыстары: "Инфинитезималды есептеудің математикалық теориясына кіріспе" (1893), "Алгебралық талдау" (1894), "Инфинитезималды есептеудің негіздері" (1897). Ол айырықшы реттіліктің лимитін анықтаудың мүмкін жолын ұсынды, қазіргі кезде "Чезаро қосындысы" деп белгілі, ол реттіліктің ішінара қосындыларының орташа шамасының лимиті арқылы беріледі.