Кіріспе

Гилберт Семингремдік Гилберт Ордені 1130 жылы Линкольнширдегі Семингремде, Гилберт шіркеудің пастыры болған жерде құрылды. Бұл толығымен ағылшын діни ордені болды және 16 ғасырда монастырлардың таратылуы кезінде жойылды. Гилберт Семпрингхэмдегі жеріне шіркеудің солтүстік қабырғасына жапсар ғимараттар мен монастырь салып, оларға тазалық, қарапайымдық, бағыну және қайырымдылықты сақтауды талап ететін өмір салтын белгіледі. Олардың күнделікті қажеттіліктері Гилберттың халқынан таңдаған қыздар арқылы терезеден берілетін. Олар қой жүнімен тігілген киім және қызыл былғарыдан жасалған аяқ киім киетін. Жұмыс істегенде, олар скапулярь киетін. Хорда әрқайсысы ақ капюшон киетін. Он екінші ғасырдың ортасында Уоттон монастырына бір қыз бала кезінде әкелінді, бірақ оның діни шақыруы болған жоқ. Уоттондық бұл қарындас, қашып кеткен бауырласынан жүкті болды, ол жазалау үшін қайтарылды.

Орта ғасырлар

Гилбертиндік ордені Англия мен Уэльсте әрқашан танымал болды. Оның монастырьлары Уэльс патшалық отбасының соңғы мүшелерінің, қалғандары 1280 жылдары жеңіліп, өлтірілгеннен кейін жас қыздардың соңғы панасы болды. Олардың ішінде ең бастысы Гвенлиан еді, ол Семпрингэм монастырына жіберілді және оның есімін сақтау үшін 1990 жылдары монастырь орнының жанына ескерткіш орнатылды. Көптеген ағылшын корольдері орденге кеңдік жарғылар берді, бірақ ол әрқашан қаржылық қиындықтарға тап болды. 15 ғасырдың соңына қарай орден мүлдем кедейленіп қалды, және король Генрих VI оның барлық монастырьларын салық төлеуден және басқа да төлемдерден босатты. Ол өзінен кейінгі билеушілерді де осылай істеуге мәжбүрлей алмады. Ал Семпрингэм монастыры, құны жылына 200 фунттан астам болған, 1538 жылы тапсырылды. Холгейт бұрын Лландафф епископы болған, бірақ 1545 жылы Йорк архиепископы болып тағайындалды. Гилбертиндер – таза ағылшын ордені болды (Шотландиядағы бір қысқа ғұмырлы монастырьдан басқа), сондықтан олардың таратылуы олардың толық аяқталуын білдірді.

Мұра

Гилбертиндік мұра салыстырмалы түрде шағын; Орденмен байланысты бар болғаны он бес қолжазба бар, олардың барлығы Гилбертиндік үйлердің бесеуінен шыққан. Гилбертиндерге жатқызылатын, бірақ Гилбертин көшірмелерінде сақталмаған төрт қосымша туындыға Гилберт Семингхэмнің өмірбаяны, Гилбертиндік ереже, Le Livere de Reis Engleterre еңбегіне қосылған «Семпингхэмдік жалғасы» және Роберт Мэннингтің еңбектері кіреді. Бір Гилбертин монастырының қалдықтары – Мальтон монастыры Солтүстік Йоркширдегі Мальтон қаласындағы приход шіркеуіне енгізілген. Алғашқы монастырь шамамен 1150 жылы салынған, көп зардап шеккенімен, сақталған бөлігі әсерлі болып қала береді. Семпрингхэмдегі монастырь қиратылса да, оның жанындағы және сол дәуірдегі Сент-Эндрю шіркеуі сақталған, сонымен қатар ортағасырлық әшекейлеудің іздері де табылды. Mattersey Priory қалдықтары қазір English Heritage басқаруында. 2001 жылы британдық Channel 4 телеарнасының археологиялық «Time Team» сериалы Бедфордширдегі Чиксэндс қаласында Гилбертин монастырын қазды. Бағдарлама 2002 жылы «Time Team» сериалының 9-шы маусымында көрсетілді.

Сент-Гилберт областары

1983 жылы Гилберттің туғанына 900 жыл толуына орай, Шығыс Мидлендс аймағындағы бірнеше мирян Гилберт және Гилбертин орденінің естелігін сақтау және олардың қызметін жалғастыру үшін жаңа зайырлы орден құруға кірісті. Сент-Гилберт облаттары Гилберттің зерделі рухын дамыту және Гилберт пен оның орденін зерттеуге қызығушылықты арттыру мақсатында жұмыс істейді. Олар Лестерширдегі Сент-Бернард тау аббаттығының цистерциандық монастырымен қолдалады. 1998 жылы Бразилиядағы Сан-Паулу Рим-католик архиепископиясының дін қызметкері Карлос Апарисидо Марчесани, АҚШ-та семинарияда оқыған кезінен бері Әйіз Гилбертке құрметпен қарағандықтан, Гилбертин облаттарына келді. Ол өз епископынан Сан-Паулу қаласының жанында құрылған, тәжірибелік сипаттағы Fraternidade São Gilbert діни қауымдастығын құруға рұқсат алды. Бұл тәжірибелік қауымдастық 2012 жылы таратылды.

Семингремдік әулие Гилберттің серіктері

Рим католик шіркеуінің Гилбертин қауымы, Сент-Гилберт Семпрингхэмнің қанондары (GSmp) 2017 жылы Канадада, Санкт-Петер кафедрасының жеке ординариятында құрылды. 2019 жылдың тамызында қауым мүшелері толыққанды қайта жаңғырту жоспарланғандай орындалмайтынын анықтады. Қанондармен бірге болған Сент-Гилберт Семпрингхэмнің серіктері, құрылымы мен мақсаты үшінші тәртіпке ұқсас, енді осы қайта жаңғырту әрекетінің нәтижесінде Гилбертин руханиятының негізгі түріне айналады; ол бастапқыда адалдардың де-факто бірлестігі ретінде құрылған еді.

Халықтық көркем әдебиетте

Луиза Пеннидің "Тамаша құпия" (2012) детектив романы Квебек провинциясындағы ойдан шығарылған Гилбертин аббаттығында орын алады.