Кіріспе

Америкалық заңгер және мемлекеттік қызметкер (1933–2022)

Клиффорд Леопольд Александр кіші (21 қыркүйек 1933 – 3 шілде 2022) – Нью-Йорк қаласынан шыққан американдық заңгер, кәсіпкер және мемлекеттік қызметкер. Ол алғаш рет Кеннеди әкімшілігі кезінде Ұлттық қауіпсіздік кеңесінде қызмет етті, ал 1967 жылы Тең жұмыс мүмкіндіктері жөніндегі комиссияның төрағасы болды. Ол он жылдан кейін Армия министрі болып тағайындалды, бұл лауазымды алғаш рет афроамерикалық иеленді. Ол 1981 жылға дейін осы қызметте болды.

Ерте өмірі және өмірбаяны

Александр 1933 жылғы 21 қыркүйекте Гарлемде дүниеге келді. Оның әкесі Ямайкадан Америка Құрама Штаттарына көшіп келіп, Ривертон үйлерін басқарды; анасы Эдит (МакАллистер) бірнеше қала әкімдеріне азаматтық құқықтар мәселесі бойынша кеңес берген қоғамдық қайраткер болды. Александр жеке "Этикалық мәдениет" және "Филдстон" мектептерінде білім алды. Одан кейін Гарвард колледжінде үкіметтануды оқып, 1955 жылы тәмамлады. Ол студенттік кеңестің президенті болып сайланған алғашқы афроамерикалық студент болды. Соңынан ол Йель құқық мектебінде оқыды. 1958 жылы бітіргеннен кейін Нью-Йорк Ұлттық гвардиясына қатысып, Нью-Джерси штатындағы Форт-Дикс базасында 369-шы далалық артиллериялық батальонда қысқа мерзім қызмет етті.

Алғашқы жылдары және Ұлттық қауіпсіздік кеңесі

Адвокаттыққа қабылданғаннан кейін Александр 1959 жылдан 1961 жылға дейін Франк Хоган басшылығымен Нью-Йорк округінің аудандық прокурорының көмекшісі болып қызмет етті. Содан кейін ол Манхэттенвилл-Хамильтон Грандж ауданын сақтау жобасының атқарушы директоры болды, ал кейін Гарлем жастарының мүмкіндіктері бағдарламасының және атқарушы директоры болды. Александр алғаш рет 1963 жылы Вашингтонға шақырылып, Ұлттық қауіпсіздік кеңесі штатында сыртқы істер жөніндегі қызметкер болып жұмыс істеді, оны Джон Ф. Кеннедиге МакДжордж Банди ұсынған. Ол әкімшіліктің нәсілдік мәселелер жөніндегі бейресми кеңесшісі болды, Кеннеди одан Вашингтонға шеруді бақылауды сұрады. Кейіннен Александр 1964-1967 жылдар аралығында Линдон Б. Джонсонның арнайы көмекшісінің орынбасары, арнайы кеңесші және Ақ үй штатының арнайы кеңесшісінің орынбасары болып қызмет етті. Ол қызмет еткен кезеңде агенттікті жұмыс орнындағы кемсітушілікке қарсы күресте маңызды рөл атқаратын деңгейге көтерді. Ол 1969 жылы президент Ричард Никсон оны төрағалықтан комиссарлыққа төмендеткеннен кейін агенттік қызметінен кетті.

Жеке практика

Александр 1969 және 1975 жылдар аралығында Вашингтондағы Арнольд және Портер фирмасында заңгер болып жұмыс істеді. Ақырында ол фирманың алғашқы афроамерикалық серігі болды және Ховард университетінің құқық мектебінің түлектерін жұмысқа алуға фирманы сәтті итермеледі. Ол сондай-ақ 1972 жылдан 1976 жылға дейін "Клиф Александр: Ақ түсті қара" атты телешоудың жүргізушісі болды. 1974 жылы Колумбия округінің алғашқы тікелей сайланған мэрі лауазымына Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіліске ұшырады, жалпы сайлауда жеңіске жеткен Уолтер Вашингтоннан 4000 дауысқа (жалпы есеп бойынша 53% 47%) есебінде жеңілді. Кейіннен ол келесі жылы Вернер, Липферт, Бернхард, Макферсон және Хэнд фирмасына қосылды. Ол сонымен қатар Говард және Джорджтаун университетінің құқық орталықтарында құқық профессоры болып сабақ берді. Александрдың күш-жігерінің нәтижесінде Колин Пауэлл да пайда көрді, ол Армияның командалық және штаб колледжінде курсын екінші орынмен аяқтады. Александр Вьетнам соғысының соңында әскери қызметкерлердің жалақысын және әскери бюджетті арттыруды қолдады, бұл "сапалы армия" екенін және оның қатысушылары "қайырлы жұмыс істейді және өздерінің дайындықтары мен міндеттеріне жауапкершілікпен қарайды" деді.

Кейінгі өмірі

1981 жылы Армия министрі лауазымынан кейін Александр әйелімен бірге «Александр және әріптестері» атты консалтинг фирмасын құрды. Одан бөлек, ол бірнеше ұлттық корпорациялардың директорлар кеңесіне кірді және Америка қор биржасының басқару кеңесінің мүшесі болды. 2008 жылы Барак Обаманың саяси кеңесшісі және сайлау штабында жұмыс істеді. 1980 жылғы «Кёппель» есебіне берген сұхбатында Александр афроамерикандық сенаторды, «Fortune 500» компаниясының президенті немесе басшысын көре алмайтынын, соның алдында қайтысамын деп мойындады. Александр әскердегі «Сұрамай, айтпа» саясатына қарсы күресті, 2008 жылдың қараша айында оны жоюға шақыратын мәлімдемеге қол қойды, осылайша гомосексуалдар ашық түрде қызмет ете алатын болады. Ол 2009 жылдың 3 сәуірі мен 11 мамырында, сондай-ақ 2013 жылдың 28 маусымында Рейчел Мэддоумен сұхбаттасқанда да бұл мәселе бойынша өз пікірін білдірді.

Жеке өмір және өлім

Александр 1959 жылы Адель Логанға үйленді. Ол Джордж Вашингтон университетінде тарих профессоры болды. Олар өмірінің соңына дейін некеде тұрды. Олардың екі баласы болды: Елизавета Александр және Марк К. Александр. Елизавета 2009 жылы Барак Обаманың алғашқы инаугурациясында "Күнге мадақ" атты өлеңін жазып, оқыды. Марк Вилланова университетінің құқық мектебінің алғашқы афроамерикалық деканы. Александр Омега Пси Фи бауырластығының мүшесі болды. Ол 2013 жылы Манхэттенге көшіп өтті. Ол 2022 жылдың 3 шілдесінде Манхэттендегі үйінде қайтыс болды. Ол 88 жаста болды және қайтыс болғанға дейін жүрек жеткіліксіздігінен зардап шекті.